Είδαμε την παράσταση «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα»

«Ο Μάγκας» της Πηνελόπης Δέλτα από το Kids Theater
30 Μαΐου 2024
Μουσική, χορός, ποίηση, εργαστήρια στο Φεστιβάλ Αριστοναύτες 2024
30 Μαΐου 2024
«Ο Μάγκας» της Πηνελόπης Δέλτα από το Kids Theater
30 Μαΐου 2024
Μουσική, χορός, ποίηση, εργαστήρια στο Φεστιβάλ Αριστοναύτες 2024
30 Μαΐου 2024

Η Γιασεμί Κηλαηδόνη ερμηνεύει στην παράσταση «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» που παρουσιάζεται στο θέατρο Μεταξουργείο. (Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς).

 

 Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα στη σκηνή ή το τέλος των ψευδαισθήσεων

 

Γράφει η Δρ. Ελένη Γκίνη

 

Περιττό ίσως να ξεκινήσουμε αυτό το κριτικό σημείωμα με τη δήλωση μιας αναμέτρησης ή μιας συγκριτικής ανάγνωσης του κειμενικού και του σκηνικού λόγου, όταν το αποτέλεσμα μιας παράστασης όπως αυτής που σκηνοθέτησε, διασκεύασε ο Φώτης Μακρής και ενσάρκωσε η Γιασεμή Κηλαηδόνη δικαιώνει την κάθε απόπειρα αυτής της αναμέτρησης. Η μεταφορά του αφηγηματικού λόγου της Άλκης Ζέη στη σκηνή του θεάτρου Μεταξουργείο κατάφερε να ζωντανέψει την αφηγηματική ακολουθία του πεζογραφήματος και να ενισχύσει με τη δυναμική του σώματος που δημιουργεί η τέχνη, τη μνήμη, ως συλλογική και ατομική μαρτυρία.

Ας εξηγηθούμε: η υποκριτική τέχνη της Κηλαηδόνη ανάπλασε την Ελένη, την κατά κόσμον (!) αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, την οικεία και μακρινή, την παράξενη και …ρομαντικά γήινη ηρωίδα των ταραγμένων δεκαετιών 1940-1970. Η λογοτεχνική και σκηνική Ελένη διανύει με κυκλική φορά την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς (ή μήπως γενεών;) που επιχείρησαν να αλλάξουν τον κόσμο. Η διαδρομή μεγάλη, επώδυνη, ενθουσιώδης. Τα στοιχεία που τη συνοδεύουν: ο πόθος για την ελευθερία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την αυτοδιαχείριση, τη στράτευση για την επίτευξη των μεγάλων ιδανικών. Δίπλα σε αυτή την ιδεώδη λίστα, απαντούν τα Δεκεμβριανά, ο Εμφύλιος, η δικτατορία, οι Έλληνες εμιγκρέδες του Παρισιού, οι Έλληνες της Τασκένδης, οι σύντροφοι της ΕΣΣΔ, το Κόμμα στην Ελλάδα, οι εσωτερικές διαμάχες του, οι διαγραφές των αγωνιστών, η ματαίωση, η φθορά αλλά και η φωτεινή πίστη για τη δύναμη της επιλογής και της αυτονομίας.

 

 

Η παράσταση –όπως και το λογοτεχνικό δημιούργημα- στηρίζεται στη μνημονική γλώσσα της Ελένης, στην αποτύπωση της εμπειρίας μέσα από την εξιστόρηση μιας ζωής όπου το ανθρώπινο στοιχείο δεν αντιμετωπίζεται με την εξιδανίκευση του ιδεολογικού σχήματος, αλλά έχει σάρκα και οστά. Η υπόσταση του ενός εγκιβωτίζει την ιδεολογία και την αντανάκλαση της συλλογικής φθοράς μέσα από το καθημερινό βίωμα.

Η γυναίκα Ελένη, η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, δηλώνει την απορία για την «εξαφάνιση» της μοναδικότητας της στο όνομα ενός μεγάλου Άλλου που ενδύεται το μανδύα της ιδεολογίας και της στράτευσης. Η γυναίκα Ελένη της οποίας το αληθινό (αλλά ξεχασμένο) όνομα είναι Δάφνη, βρίσκεται και στο Παρίσι, όπου ζει από κοντά τα γεγονότα του Μάη 1968, την εισβολή των σοβιετικών τανκς στην Πράγα και τη διάσπαση του ΚΚΕ. Ζει αναμένοντας, συμμετέχοντας στην Ιστορία των μεγάλων ιδεολογιών, παρακολουθώντας την πορεία του Αχιλλέα που διέψευσε –κι αυτός από τη μεριά του- το αφήγημα του μεγάλου έρωτα. Η πορεία του κλείνει όταν στέλνεται παράνομα στην Αθήνα της χούντας, όπου συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και ορίζεται η δίκη του. Τα λοιπά είναι γνωστά και αναμενόμενα…

 

 

Η Ελένη της Γιασεμής Κηλαηδόνη διαπερνά το χρονικό όριο των δεκαετιών, συνομιλεί με την Ιστορία της εποχής της, αντιμάχεται τη στενότητα της μικροιστορίας που θα μπορούσαν να περιορίσουν το δραματικό πρόσωπο σε μια ασθενική φιγούρα εξιστόρησης και ανεβάζει τον υποκριτικό της πήχη συγκινητικά ψηλά! Με αδρές και ταυτόχρονα υπόρρητες γραμμές διασχίζει τις δραματουργικές και ρεαλιστικές στιγμές της αφήγησης, φωτίζει όλες τις φάσεις-κλειδιά που η γυναίκα Ελένη-Δάφνη συνειδητοποιεί τη δύναμη της επιθυμίας, τη ζωοποιό ορμή του έρωτα, την ουσιαστικά επαναστατική πράξη της αφοσίωσης απέναντι στο ανθρώπινο, και ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά της αφηγηματικής της μαρτυρίας σε μια μαχητική και ερωτευμένη φιγούρα που δηλώνεται με την ευστοχία της συνειδητής αφέλειας, κοντολογίς με τη διαύγεια του ανθρώπου που αντιλαμβάνεται το μέγεθος του ρίσκου και ταυτοχρόνως αφήνεται στη δυναμική του.

Ο σκηνικός χώρος που συνέθεσε ο σκηνογράφος Μάριος Σπηλιόπουλος με τους φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα και τη συμβολή του μουσικού Νείλου Καραγιάννη, ενδυνάμωσαν τις δραματουργικές στιγμές όπου ο θεατής παρακολουθεί αβίαστα την καταγραφή της ιστορικής μαρτυρίας, επικοινωνεί άμεσα με τη συγκινησιακή και νοητική φόρτιση της ηρωίδας και βιώνει το ποιητικό αίτιο της θεατρικής δημιουργίας που δεν είναι άλλο από τη συμμετοχή του στο συμφωνημένο παιχνίδι της αναπαράστασης της ανθρώπινης εμπειρίας.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα»

Κείμενο: Άλκη Ζέη
Διασκευή: Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Στέλλα Κρούσκα
Σκηνοθεσία: Φώτης Μακρής
Σκηνογράφος: Μάριος Σπηλιόπουλος
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Μουσική: Νείλος Καραγιάννης
Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς
Διεύθυνση παραγωγής: Τζίνα Παπαδοπούλου
Παραγωγή: Μεταξουργείο ΑΜΚΕ
Προβολή και Eπικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will

Ερμηνεύει: η Γιασεμί Κηλαηδόνη

 

Πού: Θέατρο Μεταξουργείο, Ακαδήμου 14 και Κεραμεικού, Αθήνα, τηλ. 210 5234382, www.metaxourgeiotheatre.gr

Πότε: από 9 Μαΐου 2024 και κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 20.00. Έως 2 Ιουνίου 2024

Εισιτήρια: 18 ευρώ (γενική είσοδος), 15 ευρώ (φοιτητές, άνεργοι, συνταξιούχοι άνω των 65 ετών, πολύτεκνοι)

Προσφορά προπώλησης: 10 ευρώ (έως και Τετάρτη 8 Μαΐου)

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων: https://t.ly/bUbi0

 

Το μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα (εκδ. Μεταίχμιο)

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.