«Δωδέκατη Νύχτα»: 7 ερωτήσεις για τον Αγαμέμνονα Καλογράνη, την Αγγελική Καραφωτιά και τον Αντώνη Καρναβά

Οι «Υπνοβάτες» της Ελένης Ευθυμίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
24 Μαΐου 2024
«Ο Θρύλος της Μουλάν» σε περιοδεία
27 Μαΐου 2024
Οι «Υπνοβάτες» της Ελένης Ευθυμίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
24 Μαΐου 2024
«Ο Θρύλος της Μουλάν» σε περιοδεία
27 Μαΐου 2024

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Είναι ο Φέστε και ο Σεμπάστιαν, η Μαρία και ο Αντόνιο και ο Μαλβόλιο στην παράσταση «Δωδέκατη Νύχτα». Οι ηθοποιοί Αγαμέμνων Καλογράνης, Αγγελική Καραφωτιά και Αντώνης Καρναβάς μιλάνε στο theatermag για το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και την ομότιτλη παράσταση που παρουσιάζεται στο Θέατρο Χώρος. Οι τρεις ηθοποιοί αναλύουν τη μέθοδο Ντεμίντοφ, την οποία διδάχτηκαν στο Demidov Studio Athens Lab, μιλούν για τους ρόλους που ερμηνεύουν καθώς και για τη συνεργασία τους με τη δασκάλα τους και σκηνοθέτιδα της παράστασης Βίκυ Γεωργιάδου.

 

 

 

Δουλεύοντας πάνω στη «Δωδέκατη Νύχτα», ποια ήταν η πιο απρόσμενη σκέψη που σας ήρθε, που δεν είχατε φανταστεί ότι σχετίζεται με τον κόσμο του έργου;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Αρχικά διαβάζοντας τη «Δωδέκατη Νύχτα» ένιωσα ότι γνωρίζω έναν κόσμο γεμάτο παρεξηγήσεις, μεταμφιέσεις, παράδοξες συγκυρίες και έμεινα με μια έντονη αίσθηση για αντιστροφή της πραγματικότητας. Είπα οκ, να μια κωμωδία που στηρίζεται σε αυτά τα στοιχεία. Δουλεύοντας από την άλλη πλευρά πάνω στο έργο, από σκηνή σε σκηνή και εμβαθύνοντας στους χαρακτήρες μου, άρχισα να βιώνω πολύ ανάγλυφα, συνθήκες που έχουν να κάνουν με την απώλεια, την προδοσία, το φόβο για εγκατάλειψη, το αίσθημα δικαίου, τον έρωτα που έρχεται και σε βρίσκει εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα και τόσα μα τόσα άλλα. Και τότε ένιωσα ότι το «χάσμα» που πολλοί μπορεί να νιώθουμε όταν πιάνουμε στα χέρια μας ένα κείμενο «παλιό», δεν υπάρχει. Εκμηδενίζεται η όποια απόσταση μπορεί να νιώθουμε ότι έχουμε με ένα έργο εποχής. Στην πραγματικότητα, έτσι όπως το βιώνω εγώ, ένα καλό έργο καταφέρνει να αφορά τους πάντες και τα πάντα, για πάντα. Αυτό έγινε η «Δωδέκατη Νύχτα» για εμένα, ένα έργο τεραστίων ψυχικών διαστάσεων, που αφορά το Τώρα, δεδομένου ότι είναι βαθιά ανθρώπινο. Αν μπορούσα να χαρακτηρίσω το έργο, αυτό θα έλεγα, ότι είναι ανθρώπινο. Τα συναισθήματα που βιώνουν οι χαρακτήρες του έργου ήταν και θα παραμείνουν επίκαιρα και πιστεύω ότι κάποιος εμβαθύνοντας σε αυτό δεν μπορεί παρά να το προσεγγίσει στην ολότητα του έτσι.

Αγγελική Καραφωτιά: Αν και η «Δωδέκατη Νύχτα» είναι ένα καθαρά ταξικό έργο θίγει πάρα πολλά θέματα, όπως άλλωστε και όλα τα έργα του Σαίξπηρ. Και σ’ αυτό το έργο πρωταγωνιστής για εμένα είναι ο έρωτας, που λίγο έως πολύ απασχολεί πάντα κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Κατά τη διάρκεια της δημιουργικής μας διαδικασίας, συνειδητοποίησα πως, αν και συχνά βιώνεται σαν μεγάλο βάσανο, όταν η αγάπη είναι αληθινή, μας ξεκουράζει και μας φέρνει αντιμέτωπους με την ουσία της ζωής μας. Είναι εκείνη η καταλυτική δύναμη που ευνοεί τη συνέχεια της ζωής.

Αντώνης Καρναβάς: Όλες οι σκέψεις που μου ήρθαν ήταν ευτυχώς απρόσμενες. Και το ευχάριστο είναι ότι δεν σταματούν να έρχονται διαρκώς τέτοιες σκέψεις, αισθήσεις και αισθήματα. Ξέρετε και αυτό έχει να κάνει απολύτως με τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Έχουμε στραφεί μακριά από την καθαρή ορθολογική σκέψη. Ο κόσμος μας είναι περισσότερο ποιητικός, ενστικτώδης, ανεξερεύνητος και ως εκ τούτου πιο απολαυστικός. Αν θα ξεχώριζα κάτι είναι πως ο κόσμος του έργου μού αποκαλύφθηκε πολύ πιο σκοτεινός από ότι ενδεχομένως πίστευα ή φανταζόμουν να είναι πριν αρχίσω να ζω μέσα σ’ αυτόν.

 

Ο ηθοποιός Αγαμέμνων Καλογράνης.

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ και την εμπειρία σας στο Demidov Studio Athens Lab;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Με την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ πρωτοήρθα σε επαφή στη Δραματική Σχολή «Αρχή» στο μάθημα της Βίκυς Γεωργιάδου. Έχοντας πολύ διαφορετικό εκπαιδευτικό υπόβαθρο στην Υποκριτική, ένιωσα ότι γνωρίζω μια προσέγγιση πολύ καλή για να είναι αληθινή! Όταν έχεις να κάνεις με έναν τρόπο δουλειάς που υποστηρίζει ότι μπορείς να ζεις με αλήθεια και απόλυτη ελευθερία επί σκηνής, οργανικά, χωρίς να επιστρατεύσεις καμία συνειδητή λειτουργία, χωρίς προσπάθεια δηλαδή, σκέφτεσαι ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Πολλές ερωτήσεις. Διάχυτη ανάγκη να ξέρεις γιατί «αυτό» έτσι εδώ και γιατί πρέπει να κάνω την τάδε άσκηση και τι θα μου δουλέψει κλπ. Στην πορεία αντιλαμβάνεσαι ότι η ανάγκη για πληροφορίες δεν εξυπηρετεί την ίδια την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά την προσωπική σου ανάγκη να νιώσεις εμπιστοσύνη ώστε να εμπλακείς περισσότερο. Τα πράγματα όμως ίσως να μην λειτουργούν πάντοτε έτσι. Αυτή η τεχνική λειτουργεί πολύπλευρα και πολυεπίπεδα. Μπορείς να κάνεις τις καθημερινές σου κλίμακες, τις υποκριτικές ασκήσεις δηλαδή που ο Ντεμίντοφ δημιούργησε για τη συστηματική εκπαίδευση του ηθοποιού, και να παρατηρείς μετά από κάποιο διάστημα πώς έχουν επιδράσει στη δουλειά σου. Παράλληλα μπορείς να κάνεις μια μικρή σκηνή με 2-3 φράσεις και να βρεθείς ξαφνικά να νιώθεις πράγματα που δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχό σου, να διακατέχεσαι από συναισθήματα τεράστια και να έχεις σωματικές αισθήσεις που σε μεταμορφώνουν σε έναν πλήρη χαρακτήρα με την δική του ιστορία και τα δικά του γνωρίσματα. Είναι μαγικό!

Από τότε που βρέθηκα στο Lab έχω πλέον τη δυνατότητα να εμβαθύνω ακόμα περισσότερο σε αυτόν τον τρόπο δουλειάς μαζί με ανθρώπους εξίσου περίεργους και επικεντρωμένους στην έρευνα αυτής της τεχνικής. Το καλό με αυτή την τεχνική είναι ότι δεν υπάρχει ταβάνι. Πάντα υπάρχει κάτι ακόμα να ανακαλύψεις είτε δουλεύοντας σκηνές, είτε δοκιμάζοντας καινούργιες ασκήσεις, και μετά παρατηρείς πώς έχει επιδράσει αυτό στην Υποκριτική σου, δοκιμάζοντας καινούργιες σκηνικές σχέσεις, δουλεύοντας διαφορετικούς χαρακτήρες από κάθε πιθανό ρεπερτόριο και εμβαθύνοντας ακόμα περισσότερο σε ήδη «δουλεμένους». Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που έχει ανάγκη να αναπνέει για να μεγαλώνει.

Αυτή η σκέψη με κάνει να αντιλαμβάνομαι τη σημαντικότητα του να υπάρχουν αυτοί οι θύλακες εκπαίδευσης, αυτά τα Labs, τόσο για αυτή την τεχνική όσο και για κάθε τεχνική. Ανήκουμε σε ένα επάγγελμα που στηρίζεται στο Εδώ και στο Τώρα και ίσως αυτό να έχει δημιουργήσει μια αίσθηση ότι όλα είναι αφηρημένα και σχετικά, με αποτέλεσμα να απουσιάζει η μεθοδολογία, τα συγκεκριμένα εργαλεία που μας βοηθούν να εξελισσόμαστε προς μια κατεύθυνση ουσιαστική για την δουλειά μας. Για αυτό θεωρώ ότι αυτοί οι θύλακες ζύμωσης είναι ένα δώρο για τους ηθοποιούς.

Αγγελική Καραφωτιά: Νομίζω πως πραγματικά ό,τι και να πω είναι λίγο. Συνάντησα την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ όταν ήμουν στο τρίτο έτος της δραματικής. Η Βίκυ είχε μόλις ξεκινήσει να κάνει κάποιους εισαγωγικούς κύκλους μαθημάτων και να μας γνωρίζει τις βασικές αρχές της τεχνικής. Θυμάμαι, όταν πρωτοξεκίνησα να δουλεύω με τη Βίκυ στα σεμινάρια του Demidov Studio Athens, πώς με εντυπωσίαζε που αναδύονταν ολόκληρες ζωές μέσα από τις 5-10 λέξεις των κειμένων που μας έδινε. Αυτό το συναίσθημα κρατάει μέχρι σήμερα. Μέσα από τη συστηματική εξάσκηση, έμαθα πώς να εμπιστεύομαι λίγο περισσότερο τον εαυτό μου. Κατάλαβα πως τελικά δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπουν ή ορίζουν οι άλλοι, καθώς αυτό είναι πολύ περιορισμένο. Έμαθα να δουλεύω με τις αδυναμίες μου, αφήνοντας πίσω τα κοινωνικά μου προσωπεία και τους καθωσπρεπισμούς. Η τεχνική αυτή σου μαθαίνει πως να μπαίνεις στη σκηνή μέσα απ’ αυτό που είσαι, χωρίς να παραβιάζεις τίποτα. Πρέπει να μάθεις να παραδίδεσαι στην ελάχιστη εντύπωση που έχεις γι’ αυτό που νιώθεις. Κάτι μέσα μου ξέρει κι ας μην έχει η συνειδητότητά μου την παραμικρή ιδέα. Με τη τεχνική του Ντεμίντοφ μαθαίνεις να ζεις πάνω στη σκηνή, να ζεις στο εδώ και τώρα, χωρίς να μετανιώνεις για το παρελθόν, χωρίς να φοβάσαι για το μέλλον. Όταν ένας ηθοποιός σκέφτεται το μετά, τι πρέπει να πει, πώς πρέπει να σταθεί, τι σκηνικές οδηγίες έχει να εκτελέσει, πώς πρέπει να νιώθει και να σκέφτεται, το μυαλό «πονηρεύεται» και αρχίζει και φτιάχνει έτοιμες συνταγές, προετοιμάζει και τακτοποιεί τον χαρακτήρα. Θέατρο όμως δεν κάνουμε για να έχουμε τον έλεγχο. Εννοείται πως επειδή πρέπει να δικαιώσεις και να τιμήσεις όλες τις λέξεις του κειμένου μένει πάντα μια μικρή έγνοια, λίγο άγχος. Και αυτό είναι το κυριότερο στο οποίο με βοήθησε η εμπειρία στο DSA Lab, να προπονώ την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, στην συναισθηματική μου αντοχή, στην δουλειά μου, στην ομάδα μου αλλά και στο έργο. Όσο περισσότερο καλλιεργείται η εμπιστοσύνη, τόσο περισσότερο μπορώ να ακολουθήσω τα αδύναμα ρεύματα και να αφήσω την αίσθηση του χαρακτήρα μου ελεύθερη. Οι λέξεις εντυπώνονται στο σώμα και κάτι γίνεται και εκτοπίζεται ο μόνιμος κάτοχος. Είναι ζήτημα ακτινοβολίας της λέξης και όχι ζήτημα προσπάθειας.

Αντώνης Καρναβάς: Για εμένα η τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ και η συνολική εμπειρία στο Demidov Studio Athens Lab είναι πράγματα που μου έχουν αλλάξει όλη μου τη ζωή. Είναι η πολύ ουσιαστική μου συνάντηση με ανθρώπους που θα πρέπει να σας πω πως είναι μια δεύτερη, υπέροχη, πολύτιμη οικογένεια για μένα. Έχω αποκτήσει ακριβούς φίλους, εξαιρετικούς συνεργάτες και μαγικούς οδηγούς για τη ψυχή μου. Ζω εξαιρετικά πιο ήρεμα, μοναδικά πιο ενσυνείδητα, έχω μεγαλύτερη αγάπη για τους ανθρώπους, μεγαλύτερη ενσυναίσθηση, ειλικρίνεια, επίγνωση και αποδοχή. Πιστεύω πως είναι ένας αληθινά μαγικός τρόπος να δουλεύει κανείς. Πολύ τρυφερός για εμάς τους ηθοποιούς αλλά και για τη σκηνοθέτιδα, ηρεμός, σοβαρά ονειρικός και βαθιά ποιητικός μέσα στην απλότητά του. Όλοι μας έχουμε γίνει πολύ πιο αληθινοί και πολύ πιο ουσιαστικοί όταν παίζουμε, πολύ πιο καθαροί, αγνοί, ελεύθεροι και διάφανοι. Μαθαίνουμε συνεχώς πως να παραδινόμαστε στα μεγάλα αισθήματα με τόλμη, ανοιχτά και ανυπεράσπιστα. Αυτά είναι σπουδαία δώρα για τη ψυχή που καμιά φορά χρειάζεται κανείς μια ολόκληρη ζωή για να φτάσει να τα γευτεί. Και το μοναδικό είναι ότι αυτός ο τρόπος σου προσφέρει τα εργαλεία για να εξασκείς όλα αυτά τα στοιχεία καθημερινά και να τα βελτιώνεις.

 

 

Ποιος είναι ο ρόλος που ερμηνεύετε; Και τι στοιχεία της τεχνικής σας επέτρεψαν να προσεγγίσετε σε μεγαλύτερο βάθος το ρόλο σας;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Ερμηνεύω δύο ρόλους στην παράσταση, τον Φέστε και τον Σεμπάστιαν. Ο Φέστε είναι ο Τρελός της Αρχόντισσας Ολίβια, ένας άνθρωπος πανέξυπνος και καθόλου «τρελός», με τρομερή ενσυναίσθηση και αντανακλαστικά εξαιρετικά οξυμένα. Συμβάλλει στις παρεξηγήσεις και την ίδια στιγμή εξομαλύνει τις καταστάσεις με τον τρόπο του. Υπάρχει μια αίσθηση γύρω από το πρόσωπο του ότι γνωρίζει τα πάντα, και κάπως έτσι είναι. Ο Σεμπάστιαν από την άλλη είναι ένας νεαρός άρχοντας που έχει ναυαγήσει σε μια άγνωστη χώρα, έχει αποχωριστεί την δίδυμη αδερφή του, την οποία και αναζητά. Πέφτει θύμα των παρεξηγήσεων και των ανατροπών του έργου, και σαν φτερό στον άνεμο καταλήγει αντιμέτωπος με τα πιο μεγάλα αισθήματα που του επιφυλάσσει αυτή η άγνωστη Ιλλυρία, την απώλεια και τον έρωτα. Είναι δύο εξ ολοκλήρου διαφορετικοί χαρακτήρες με εντελώς διαφορετικά υπόβαθρα, διαφορετικά κίνητρα στη ζωή και άλλα συναισθηματικά σύμπαντα.

Τώρα ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισα τους δύο χαρακτήρες είναι ο ίδιος. Τα εργαλεία είναι τα ίδια. Η μόνη διαφορά έγκειται στις συνθήκες του κάθε χαρακτήρα και ακριβώς επειδή μιλάμε για δύο διαφορετικά σύμπαντα μέσα στο ήδη τεράστιο σύμπαν του έργου, χρειάστηκε μια ακόμα πιο λεπτή δουλειά για αυτό. Για παράδειγμα η Ευθυμία του Φέστε και η Απώλεια για τον Σεμπάστιαν. Πόσο αυτές οι συνθήκες, τις οποίες προσφέρει το ίδιο το έργο, μπορούν να με οδηγήσουν στην ζωή των χαρακτήρων;

Αγγελική Καραφωτιά: Στο έργο υποδύομαι τη Μαρία και τον Αντόνιο. Η Μαρία είναι η ακόλουθος της κόμισσας Ολίβια. Η Ολίβια ήταν ένα δροσερό κορίτσι, συνειδητοποιημένο, ένα πλάσμα γεμάτο αγάπη για τη ζωή και αξιοπρέπεια. Η Μαρία αγαπάει πολύ την κυρία της, συμπάσχει και ταυτίζεται μαζί της. Θυμάμαι πως όταν πρωτοξεκινήσαμε τις πρόβες, μου έκανε τρομερή εντύπωση πως όποτε γέλαγε η Όλγα που υποδύεται τη κόμισσα, γέλαγα κι εγώ, όποτε έκλαιγε, έκλαιγα κι εγώ μαζί της. Η Μαρία αντιλαμβάνεται πόσο το πένθος τη μεταμορφώνει και ανησυχεί γι’ αυτήν. Πιο πολύ όμως ανησυχεί για τον Μαλβόλιο, τον αρχιθαλαμηπόλο της Ολίβια. Ο Μαλβόλιο, για μένα, είναι η σκιά του θανάτου στο έργο. Προσπαθεί με θεμιτά και αθέμιτα μέσα να παραγκωνίσει όλους όσοι βρίσκονται γύρω της. Η Μαρία όμως είναι πολύ έξυπνη, ένας «δαίμονας του πνεύματος». Επίσης έχει τον ίδιο γραφικό χαρακτήρα με τη κυρία της και αυτό θα το χρησιμοποιήσει με δαιμονικό τρόπο για να υλοποιήσει το σχέδιο της. Η Μαρία σκαρφίζεται μια φάρσα για να παγιδεύσει και να εκδικηθεί τον Μαλβόλιο. Μια καλή φάρσα είναι πάντα επικίνδυνη. Η Μαρία και οι υπόλοιποι γλεντοκόποι απολαμβάνουν τον εξευτελισμό του Μαλβόλιο και κάπως έτσι το σχέδιο προσλαμβάνει ακραίες διαστάσεις. Ο δεύτερος χαρακτήρας που υποδύομαι είναι ο Αντόνιο. Ένας τίμιος και ειλικρινής χαρακτήρας που γίνεται πρώτος θύμα των διδύμων. Ο Αντόνιο είναι πειρατής και εραστής του Σεμπάστιαν, ενός από τους διδύμους. Για τον Αντόνιο, ο Σεμπάστιαν είναι ο μόνος άνθρωπος που του επιτρέπει ύπαρξη. Νοιάζεται εξαιρετικά γι’ αυτόν και ακόμα κι όταν βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο η ζωή του, τον ακολουθεί. Ο Αντόνιο είναι ένας διάφανος χαρακτήρας, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Μέσα στο έργο σκιαγραφείται έντονα η μοναξιά του αλλά και οι αγνές του προθέσεις απέναντι στους ανθρώπους. Νομίζω πως η πιο απλή συμβουλή υποκριτικής είναι να εμπιστευτείς τον εαυτό σου, τη διαίσθηση που έχεις για τον χαρακτήρα σου και να πιστέψεις ότι είσαι αρκετός. Αυτό που με βοήθησε να προσεγγίσω περισσότερο τους ρόλους μου είναι η σκέψη, τι γεύση έχουν οι λέξεις στο στόμα μου; Αν παραδοθείς στην ελάχιστη εντύπωση που έχεις γι’ αυτά που νιώθεις και ακολουθήσεις τα αδύναμα ρεύματα, επιτρέπεις στις λέξεις να σερφάρουν πάνω σ’ αυτά και να εντυπωθούν οι συνθήκες επάνω στο σώμα σου.

Αντώνης Καρναβάς: Στη «Δωδέκατη Νύχτα» είμαι ο Μαλβόλιο, ο αρχικαμαριέρης της αρχόντισσας Ολίβια. Πολλά στοιχεία της τεχνικής με βοήθησαν. Ακόμα και το να αφεθώ στους ήχους του ίδιου του ονόματoς του χαρακτήρα μου. Ξέρετε στα ονόματά μας είναι πάντα κωδικοποιημένα τόσα πολλά. Αν πεις το όνομα του χαρακτήρα σου και αφεθείς να το ακούσεις στα αλήθεια, αν παίξεις λίγο μαζί του και το επαναλάβεις ώσπου να νοστιμεύσει στο στόμα σου και να το αγαπήσεις, σου έχουν ήδη αποκαλυφθεί πολύ βαθιά στοιχεία για τον άνθρωπο που καλείσαι να παίξεις. Φτάνει να το εμπιστευτείς.

 

Η ηθοποιός Αγγελική Καραφωτιά.

 

Πώς συνεργαστήκατε με τη δασκάλα σας και σκηνοθέτιδα Βίκυ Γεωργιάδου;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Η Βίκυ είναι ένας άνθρωπος βαθιά αφοσιωμένος στη μελέτη και την έρευνα αυτής της τεχνικής και το Demidov Studio Athens Lab έχει ακριβώς αυτή την κατεύθυνση. Αυτή τη χρονιά, εμείς οι εννιά, κάναμε αυτό το ένα βήμα παραπάνω να ανεβάσουμε αυτή την παράσταση ακριβώς για να μοιραστούμε τα ευρήματα αυτής της δουλειάς. Η ίδια η φύση της έρευνας μας είναι μια ζωντανή διαδικασία με πολλές παλινδρομήσεις, ρίσκα, τολμηρές πρωτοβουλίες και εν τέλει ουσιαστικά αποτελέσματα. Και ακριβώς επειδή η παράσταση προέκυψε ως οργανική ανάγκη μέσα από αυτή την πολύ δημιουργική διαδικασία, ο πρόχειρος απολογισμός είναι πως είχαμε μια πολύ πλούσια και παραγωγική χρονιά!

Αγγελική Καραφωτιά: Αισθάνομαι ευγνώμων που διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας με τη Βίκυ και μου έδωσε την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με την τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ. Η Βίκυ ουδέποτε θα σου δώσει τονισμούς ή κινήσεις για να μιμηθείς, αλλά θα σε οδηγήσει με αγάπη και υπομονή, για να τα ανακαλύψεις όλα μόνος σου. Είναι πραγματικά θαυμαστό να ανακαλύπτεις ότι η Βίκυ είναι μια ανεξάντλητη πηγή γνώσης. Η αγάπη της για τον ηθοποιό και το θέατρο στο σύνολό του καθώς και η αφοσίωσή της είναι ανεκτίμητες. Όταν δουλεύεις μαζί της αισθάνεσαι ότι πλησιάζεις ένα βήμα πιο κοντά στην ουσία και στο βάθος της δουλειάς σου.

Αντώνης Καρναβάς: Η συνεργασία μου με τη Βίκυ για μένα ξεκινάει ήδη από το πρώτο έτος της σχολής όπου και την πρωτοσυνάντησα. Όταν την είδα ένιωσα πως έχω να κάνω με έναν πολύ ουσιαστικό, σπάνιο, μοναδικό άνθρωπο που θα καθορίσει όλη μου τη ζωή. Είπα μέσα μου: έτσι ακριβώς είχα φανταστεί τη δασκάλα μου. Μου ταίριαξε εξαιρετικά. Μεσολάβησαν τρία χρόνια που δεν ήταν στην καθημερινότητα μου και μετά ξαναβρήκαμε ο ένας τον άλλο μέσα στον κορωνοϊό οπότε και ξεκίνησε η λειτουργία του Demidov Studio Athens Lab. Είναι ένας άνθρωπος με βαθιά γνώση, μοναδική εφυΐα, σοφία, τρυφερότητα και τεράστια αγάπη γι’ αυτό που κάνει. Όταν έγινε η πρεμιέρα μας, έπεσα στα γόνατα και της είπα είσαι γεννημένη για τη ψυχή του ηθοποιού όλου του πλανήτη. Πιστεύω κάθε λέξη από αυτό που της είπα. Είναι φτιαγμένη γι’ αυτή τη δουλειά και με έχει βοηθήσει εξαιρετικά. Για εμένα είναι μια σπουδαία δασκάλα, μια σπουδαία σκηνοθέτιδα και ένας σπουδαίος άνθρωπος. Της είμαι ευγνώμων και θα την αγαπώ πάντα πολύ.

 

Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού στις παραστάσεις που έχετε δώσει έως τώρα;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Αυτή είναι μια ερώτηση την οποία δεν μπορώ να απαντήσω εύκολα. Δεν είμαι σε θέση ακόμα να κάνω έναν γενικό απολογισμό. Γιατί υπάρχουν άτομα τα οποία μετά την παράσταση έρχονται πολύ συγκινημένα να μοιραστούν την εμπειρία τους με εμάς που είμαστε επίσης πολύ συγκινημένοι. Μας μιλάνε για όλο αυτό το roller coaster των συναισθημάτων που μπορεί να βιώνουν μαζί μας και έχω την αίσθηση ότι κάπως συντονιζόμαστε σε αυτό! Υπάρχουν επίσης και άτομα που έρχονται να δουν τη Δωδέκατη Νύχτα, έχοντας στο μυαλό τους την εντύπωση μιας «καθαρής» κωμωδίας και όταν ταξιδεύουμε μαζί σε αυτόν τον κόσμο του έργου, που τα χωράει όλα, σαστίζουν και παραξενεύονται. Είναι εξίσου ενδιαφέρον να παρατηρείς και να σκέφτεσαι πάνω σε αυτές τις αντιδράσεις. Πιστεύω εκεί κρύβονται πολλά ερωτήματα σε σχέση με την ανάγκη του να κάνεις θέατρο σήμερα αλλά και να βλέπεις. Και πολύ πιθανόν να μην υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση.

Αγγελική Καραφωτιά: Είναι πραγματικά συγκινητική η αποδοχή του κόσμου στο έργο. Αν και είμαστε νέοι ηθοποιοί που τώρα ξεκινάμε, η στήριξη των θεατών μας δίνει το κουράγιο να συνεχίσουμε και να τιμήσουμε ακόμη περισσότερο τις αξίες και τα θέματα που κρύβονται στα βαθύτερα στρώματα του έργου. Με κάνει αισιόδοξη να πιστεύω πως πραγματικά το θέατρο μπορεί σιγά σιγά να αλλάξει μερικά πράγματα, να δημιουργήσει νέες συνδέσεις και να οδηγήσει τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά στο να βρει την προσωπική του αλήθεια.

Αντώνης Καρναβάς: Πολύ ζεστές και τρυφερές. Το χειροκρότημά τους, το γέλιο τους, το χαμογελό τους ή η συγκίνησή τους είναι σπάνιας ποιότητας και λειτουργεί σαν χάδι. Το ίδιο και τα λόγια τους μετά. Όλοι μάς μιλούν για το πως τους άρεσε το σύνολο των ανθρώπων. Είναι ευλογία. Ξέρετε οι άνθρωποι με το αίσθημα τα αντιλαμβάνονται όλα, οπότε με έναν τρόπο νομίζω συντονιζόμαστε όλοι μαζί στην απόλυτη ουσία.

 

Ο ηθοποιός Αντώνης Καρναβάς.

 

Υπάρχει κάποια σκηνή ή φράση της παράστασης που ξεχωρίζετε;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Ξεχωρίζω από τον Φέστε το «Εξυπνάδα, αν είναι θέλημα σου, κάνε να λέω ωραίες τρέλες!»

Αγγελική Καραφωτιά: Αν και όταν έχεις να κάνεις με ένα τέτοιο κείμενο, όπως αυτό του Σαίξπηρ είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις μόνο μια αγαπημένη φράση ή σκηνή, θα επιλέξω τους στίχους των τραγουδιών και τα τελευταία λόγια που λέει ο Αντόνιο στον Σεμπάστιαν. «Σεμπάστιαν, την ωραία εμφάνιση ντροπιάζεις. Στη φύση άλλη ατέλεια δεν υπάρχει απ’ το μυαλό, άσχημο πρέπει να λέμε μόνο τον σκληρό». Ο Αντόνιο είναι διατεθειμένος να περάσει τις πύλες του Άδη για τον έρωτά του και έτσι λίγο πριν τον συλλάβει ο αστυνόμος αφήνει αυτά τα τελευταία λόγια σαν να του αφήνει την κληρονομιά του, σαν να του αφήνει τα τελευταία λόγια αγάπης στην αγνότητα που πίστεψε.

Αντώνης Καρναβάς: Το κλείσιμο της παράστασης μας και οι τελευταίες φράσεις που λέμε στον κόσμο όλ@ μαζί: «αιώνες τώρα ο κόσμος γυρνάει, με χάι, χο, βροχή και αέρα, το ίδιο κάνει, το έργο μας πάει, θα μοχθούμε για σας κάθε μέρα» . Νομίζω πως στα λόγια αυτά είναι κωδικοποιημένη όλη η ουσία και η ψίχα του θεάτρου από πάντα και για πάντα.

 

Τι σημαίνει για σας η ύπαρξη ενός ensemble ηθοποιών που εκπαιδεύτηκαν, υπό την καθοδήγηση της Βίκυς Γεωργιάδου, σε μια κοινή γλώσσα;

Αγαμέμνων Καλογράνης: Η Βίκυ έχει δημιουργήσει το DSA Lab ώς έναν θύλακα μελέτης και πειραματισμού στην Τεχνική του Νικολάι Ντεμίντοφ και νιώθω πως δεν υπάρχει πιο απελευθερωτικό πράγμα από το να βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον στο οποίο μπορείς να δοκιμάσεις τα εργαλεία της τεχνικής σου και παράλληλα να εμβαθύνεις συνεχώς σε αυτή. Είμαστε ένα ensemble ηθοποιών που μοιραζόμαστε την ίδια γλώσσα, τα ίδια εργαλεία και πολλές φορές τους ίδιους καλλιτεχνικούς στόχους. Με λίγα λόγια μια ζωντανή θεατρική σύμπραξη με πραγματικό ενδιαφέρον γύρω από την τέχνη μας και με πολλή διάθεση για δημιουργία.

Αγγελική Καραφωτιά: Νομίζω πως οι περισσότεροι νέοι καλλιτέχνες ξεκινώντας το ταξίδι τους στο θέατρο έχουν μια εσωτερική ανάγκη να αλλάξουν πολλά απ’ αυτά που βλέπουν γύρω τους, να αλλάξουν τον κόσμο όπως λέμε πολύ συχνά. Σ’ αυτό το όνειρο είχα επενδύσει κι εγώ από μικρή. Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως αυτό ήταν ουσιαστικά ανέφικτο, μια δική μου ουτοπία. Έτσι συνειδητοποίησα πως αυτό που όντως μπορούσα να κάνω είναι να συμβάλλω στη δημιουργία κοινοτήτων. Ανθρώπων που έχουν ένα κοινό όραμα ζωής, ένα κοινό σύστημα αξιών. Είναι πολύ σημαντικό για έναν ηθοποιό να δουλεύει σε μια ομάδα με κοινή γλώσσα από άποψη τεχνικής, αλλά ακόμα περισσότερο είναι όταν έχουν ένα κοινό κώδικα αξιών. Μπορώ να ισχυριστώ ότι αυτό το όραμα βρήκε σάρκα και οστά σε αυτή την ομάδα και αισθάνομαι πολύ τυχερή που γνώρισα και συνεργάστηκα με όλους αυτούς τους εξαίσιους ανθρώπους.

Αντώνης Καρναβάς: Σημαίνει την απόλυτη ευλογία και την απόλυτη ανακούφιση για τη ψυχή. Είναι σπουδαίο να έχεις κοινή γλώσσα με τους παρτενέρ σου πάνω στη σκηνή ή μπροστά από μια κάμερα και είναι σπουδαίο να έχεις μια τέτοια γλώσσα σαν αυτή που καλλιεργούμε ολ@ μαζί και να απολαμβάνεις τα δώρα της και όταν παίζεις και όταν ζεις.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Δωδέκατη Νύχτα»

Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου Παγκουρέλη
Σκηνοθεσία-Δραματουργική Επεξεργασία: Βίκυ Γεωργιάδου
Σκηνικά-Κοστούμια: Demidov Studio Athens Lab
Μουσική & ηχητικός σχεδιασμός: Κώστας Ανδρέου
Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Λυκούδη
Παραγωγή: Ομάδα Πάλσαρ www.pulsartheatre.com Demidov Studio Athens https://www.demidovstudioathens.gr
Συμμετέχουν οι ηθοποιοί του Demidov Studio Athens Lab:
Αγαμέμνων Καλογράνης, Όλγα Καπαγιορίδου, Αγγελική Καραφωτιά, Αντώνης Καρναβάς, Μιχάλης Κοντός, Μιχάλης Κουτσκουδής, Αντώνης Παπαδάκης, Κατερίνα Φαχούρι

 

Πού: Θέατρο Χώρος, Πραβίου 6-8, Βοτανικός, την 210 3426736

Πότε: από 13 Μαΐου 2024 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00. Έως 4 Ιουνίου 2024

Προπώληση εισιτηρίων και κρατήσεις: https://www.pulsartheatre.com/dodekati-nyxta

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 6942 090906 (Ομάδα Πάλσαρ) και 210 3426736 (Θέατρο Χώρος)