Μάνος Τσότρας: «Το μήνυμα της ανάγκης για αγάπη “κρύβεται” στην κυριολεξία σε κάθε μία από τις πέντε πράξεις του έργου “Τhe Last Lunch”»

Οι Polkar στην Τεχνόπολη
22 Μαΐου 2024
Διαγωνισμός για την παράσταση «Τιμάνδρα»
23 Μαΐου 2024
Οι Polkar στην Τεχνόπολη
22 Μαΐου 2024
Διαγωνισμός για την παράσταση «Τιμάνδρα»
23 Μαΐου 2024

Ο Μάνος Τσότρας σκηνοθετεί την παράσταση «Τhe Last Lunch» η οποία παρουσιάζεται στο Τheatre Of The No.

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Η μουσική κωμωδία «Τhe Last Lunch» του Yoel Wulfhart, παρουσιάζεται στο Τheatre Of The No, στο πρώτο αγγλόφωνο θέατρο της Αθήνας. Ο σκηνοθέτης Μάνος Τσότρας μιλάει στο theatermag και μας δίνει μια πρώτη γεύση από το ξεχωριστό μενού ιδεών της παράστασης. Πρόκειται για μια σουρεαλιστική, New Age φαρσοκωμωδία που αναδεικνύει τις ζωές που ελπίζουμε και προσποιούμαστε ότι ζούμε.

 

 

«Τhe Last Lunch». Τι σημαίνει ο τίτλος του έργου του συγγραφέα Yoel Wulfhart και ποιες ήταν οι δικές σας σκέψεις πάνω σε αυτό;

Είναι παράφραση του «Last Supper», δηλαδή του Μυστικού Δείπνου του Ιησού Χριστού με τους μαθητές του λίγο πριν τον προδώσει ο Ιούδας. Πιστεύω ότι ο συγγραφέας θέλει να τονίσει το «Τέλος», τη «Ματαιότητα», αλλά και την ανάγκη για «Χαρά» με αυτόν τον τίτλο. Οφείλω να σας πω ότι όταν πρωτοδιάβασα το «Τhe Last Lunch» είπα μέσα μου, επιτέλους μία φρέσκια New Age κωμωδία, ένα καμπαρέ που μπορεί να «παίξει» με τα μυαλά των θεατών.

Το μήνυμα της ανάγκης για αγάπη «κρύβεται» στην κυριολεξία σε κάθε μία από τις πέντε πράξεις του έργου «Τhe Last Lunch», παράλληλα συναντάμε τον θάνατο. Ένας συνδυασμός που μας δίνει μόνο μια επιλογή αν θέλουμε να υπάρχουμε θετικά: να απολαύσουμε το πέρασμά μας από αυτή τη ζωή, όχι εγωιστικά, όχι ατομιστικά αλλά με προσφορά προς τον συνάνθρωπό μας, τις μελλοντικές γενιές και τελικά προς τον εαυτό μας. Σίγουρα, τίποτα σ’ αυτό το έργο δεν είναι εύκολο και προφανές.

Πρωταγωνιστής είναι ο Ιησούς αλλά και οι «συμμαθητές» του, δυο από τους οποίους με την αποδοχή της ύπαρξης ενός αφηρημένου χωροχρόνου γίνονται οι γονείς του. Όλοι μαζί συμβολίζουν- εκφράζουν τη σύγχρονη κοινωνία μας που ενώ γνωρίζει το μήνυμα της θετικής ύπαρξης «αρνείται» να το αφομοιώσει.

 

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το Τheatre Of The No, όπου ανεβαίνει η παράσταση;

Το «Theatre of the No» είναι μια τίμια προσπάθεια να προσφέρει όμορφες και ταυτόχρονα «επαναστατικές» θεατρικές παραστάσεις στο αγγλόφωνο κοινό της Αθήνας. Εμπνευστής αυτής της προσπάθειας είναι ο Yoel Wulfhart, ο οποίος είναι ένας θεατράνθρωπος που έχει γυρίσει όλον τον κόσμο και λατρεύει την Ελλάδα.

Δεν ξέρω τι θα συμβεί παρακάτω στο χρόνο αλλά μέχρι στιγμής τα δίνει όλα για το καλύτερο αποτέλεσμα, με σεβασμό στους Έλληνες επαγγελματίες που έχει προσκαλέσει να δουλέψουμε στο T.O.T.N. Τα έργα που θα παρουσιαστούν το 2024 στη σκηνή του νέου αγγλόφωνου θεάτρου είναι όλα υπέροχα, με θετικά μηνύματα προς το κοινό που εύχομαι να τα απολαύσει.

 

Σκηνοθετείτε δεκατρείς ηθοποιούς. Πώς δουλέψατε μαζί τους και δη στην αγγλική γλώσσα;

Και οι δεκατρείς ηθοποιοί είναι υπέροχοι. Προσωπικά, δεν δυσκολεύτηκα. Ίσα ίσα που το απόλαυσα. Η γλώσσα είναι όχημα, όχι εμπόδιο. Οι περισσότεροι από τους ηθοποιούς μου έχουν σπουδάσει στο εξωτερικό και έχουν μάθει να εκφράζονται στα αγγλικά. Φυσικά, για να παίξει κάποιος ηθοποιός στο Theatre of the No πρέπει να γνωρίζει καλά αγγλικά ή να έχει τη διάθεση να δουλέψει εντατικά πάνω σ’ αυτό.

 

 

Πώς συνεργαστήκατε με τον συγγραφέα Yoel Wulfhart;

Το γεγονός ότι ο συγγραφέας του έργου είναι ταυτόχρονα ο παραγωγός του έργου ήταν ένας φόβος μου στην αρχή, όταν μου προτάθηκε να σκηνοθετήσω το «The Last Lunch». Είπα, ωχ θα τον έχω συνεχώς πάνω από το κεφάλι μου να μου λέει τη γνώμη του. Όμως, ο άνθρωπος ήταν άψογος, με εμπιστεύθηκε και απλά βοήθησε να κυλήσουν όλα τέλεια. Φυσικά, δεν τον φίμωσα. Βασικά, δεν φιμώνεται ένας τέτοιος «χείμαρρος» όπως είναι ο Yoel. Έτσι απολαύσαμε και οι δύο όλα τα «ΝΟ» που του είπα. Με λίγα λόγια, η συνεργασία μας ήταν εξαιρετική.

 

Πώς δουλέψατε πάνω στη σκηνοθεσία της παράστασης;

Στα έργα που σκηνοθετώ πάντα ψάχνω την αλήθεια που κρύβουν. Εννοείται τα φιλτράρω μέσα από τη δική μου αισθητική και επίπεδο γνώσεων. Με ενδιαφέρει πολύ να φτάσει το μήνυμα του συγγραφέα στον θεατή. Να σπάσω τον τοίχο που χωρίζει το κοινό με τους ρόλους του έργου. Γι’ αυτό χρησιμοποίησα όλον τον χώρο του θεάτρου σαν σκηνή. Ηθοποιοί και κοινό γίνονται ένα. Επίσης, πιστεύω ότι μετά τις πολλές οντισιόν που κάναμε, κατάφερα να επιλέξω τους κατάλληλους ηθοποιούς για τους 17 ρόλους του έργου.

Όλοι έχουν αγάπη για το θέατρο, είναι υπερταλαντούχοι, ιδιαίτεροι, και με ωραίους χαρακτήρες. Η μουσική του Ian Blunsdon, καλύπτει τις συναισθηματικές απαιτήσεις του έργου και η επιλογή μου να εμπιστευθώ τις χορογραφίες των τραγουδιών στη Δένια Μιμερίνη με δικαίωσε αισθητικά. Επειδή η Δένια είναι και ηθοποιός της παράστασης, γνώριζε απολύτως τι θέλω και το απέδωσε τέλεια. Θέλω να της κάνω ιδιαίτερη μνεία γιατί είναι μια έξοχη ηθοποιός, 100% έτοιμη για μεγάλους ρόλους, που όποιος σκηνοθέτης δουλεύει μαζί της είναι πολύ τυχερός.

 

 

Ποια σκηνή της παράστασης ξεχωρίζετε και γιατί;

Η σκηνή που ξεχωρίζω είναι ο λόγος του Ιησού προς τους «συμμαθητές» του. Εκεί, ο θεάνθρωπος λέει πάρα πολλές αλήθειες για την κοινωνία μας. Μας βάζει να σκεφτούμε για τις ζωές μας. Επίσης, η ερμηνεία του Λεωνίδα Μικρόπουλου ως Ιησού είναι πολύ καινοτόμα και άκρως ενδιαφέρουσα. Ο ίδιος ήταν η πηγή έμπνευσης για το πως θα αποδοθεί ένας τόσο ιδιαίτερος ρόλος. Άλλη μια επιλογή ηθοποιού που με δικαίωσε απολύτως. Ο τρόπος που προσέγγισε το ρόλο, οι προτάσεις που μου έκανε με την ερμηνεία του, το χτίσιμο που έκανε, η αφοσίωσή του ήταν ένας θησαυρός. Και είναι και ένας χαρακτήρας ανθρώπου απόλυτα δοτικός. Είμαι σίγουρος ότι οι κοντινοί του άνθρωποι είναι πολύ ευτυχισμένοι που τον έχουν στις ζωές τους.

Θα ήθελα κλείνοντας να αναφερθώ σε όλους τους ηθοποιούς της παράστασης «The Last Lunch». Η Χαρά Λιανού είναι μια αποκάλυψη ταλέντου και αγάπης για το θέατρο. Η ματιά της στα πράγματα περιέχει γνώση, ηρεμία, πάθος και ωριμότητα. Ο Ανέστης Ισχνόπουλος είναι από τους πιο ταλαντούχους νέους ηθοποιούς που έχω γνωρίσει. Εξαιρετικός στους αυτοσχεδιασμούς με μεγάλες φωνητικές ικανότητες. Ο Μιχάλης Θεοδωράκης είναι πανέμορφος άνθρωπος και λάμπει όπου και να τον βάλεις. Ιδανικά θα ήθελα να τον έχω σε όλα τα έργα που θα σκηνοθετήσω στο μέλλον. Η Έλια Βεργανελάκη έχει ισχυρή προσωπικότητα που της δίνει ξεχωριστή ομορφιά.

Η Έλια είχε έρθει στις οντισιόν για να βοηθήσει έναν φίλο της, όχι για να συμμετάσχει. Ήταν τόσο εκρηκτική παρουσία που την εξέπληξα, προτείνοντάς της το ρόλο της Τίφανι. Ο Γιώργος Χατζηκυριάκος είναι ένας πολύ όμορφος άντρας που δεν φοβάται να λιώσει τον εαυτό του πάνω στη σκηνή. Το αποτέλεσμα που θα δείτε από αυτόν τον ηθοποιό θα σας καταπλήξει. Ο Μιχάλης Τροχάνης είναι ο πιο συνεπής ηθοποιός που έχω γνωρίσει, έχει εκπληκτικές ικανότητες και του αξίζει μια σημαντική θέση στο χώρο του θεάτρου.

Η Ίλια Παππά έχει αστείρευτο κωμικό ταλέντο, δοτικότητα και απλά την αγαπώ. Ο Κωνσταντίνος Αδρακτάς είναι ο πιο μοναδικός ηθοποιός που έχω γνωρίσει από τη νέα γενιά. Μου θυμίζει τη μοναδικότητα των παλιών κωμικών του ελληνικού κινηματογράφου. Τέλος θα πω για τις Ήβη Κοτσώνα, Μαργαρίτα Παπάζογλου και Cherinne Retal (Σερίνν Ρετάλ) ότι είναι τρία κορίτσια που είναι ακόμα μαθήτριες λυκείου που λατρεύουν το θέατρο.

Η αφοσίωσή τους, το φυσικό ταλέντο τους, και η ομορφιά τους, είμαι σίγουρος, θα κάνει και το θέατρο να τις λατρέψει. Τις ανακάλυψα στο Λύκειο που πηγαίνουν χάρη στην καθηγήτρια υποκριτικής Zoelle Montech και η οποία τις έχει προετοιμάσει με τον καλύτερο τρόπο για ένα δυναμικό μέλλον στο χώρο του θεάτρου.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Τhe Last Lunch»

Συγγραφέας: Yoel Wulfhart
Σκηνοθεσία: Μάνος Τσότρας
Μουσική Σύνθεση: Ian Blunsdon
Ενδυματολόγος: Μαρία Τσιώτη
Χορογραφίες: Δένια Μιμερίνη
Μουσική Διεύθυνση: Χριστιάννα Μάνου
Σχεδιαστής Φωτισμού: Fernanda Balcells
Ζωγράφος Σκηνικών: David Rawstron
Φωτογραφία – Video: Νίκος Παγωνάκης
Social media: Πέτρα Τσέλιου
Επικοινωνία – Δημόσιες Σχέσεις: Ελευθερία Σακαρέλη
Παραγωγή: FAIL BETTER PRODUCTIONS

 

Ερμηνεύουν:
Cherna Zweiudder: Ίλια Α. Παππά
Pilate Totengraber/ Gravedigger/Pizza delivery man: Κωνσταντίνος Αδρακτάς
John Rosenberg/ Peter Pagenstecher/ Tupac Shakur/ Voice: Γιώργος Χατζηκυριάκος
Mark Zukerberger/John the Baptist/Chico Marx: Ανέστης Ισχνόπουλος
Luke Pomerantz/Abarbanel: Μιχάλης Θεοδωράκης
Judas Wulfhenstein: Μιχάλης Τροχάνης
Jesus Morecheek: Λεωνίδας Μικρόπουλος
Eshtael Kirschenbaum : Χαρά Λιανού
Virginia Blumenkrantz/Lexus Pomerantz: Δένια Μιμερίνη
Tiffany Schmukler: Έλια Βεργανελάκη
Mary Magdalenzweicheeck: Ήβη Κοτσώνα
Mary Magdalenzweicheeck A/Saleslady/ Activist : Μαργαρίτα Παπάζογλου

Mary Magdalenzweicheeck Β/Rosencrantz’ wife : Cherinne Retal

 

Πού: Τheatre Of The No, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 3, Αθήνα 104 38, τηλ. κρατήσεων: 6946 851001

Πότε: από 17 Μαΐου 2024 και κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα στις 20.00. Έως 24 Ιουνίου 2024

Διάρκεια παράστασης: 120 λεπτά

Εισιτήρια: 15 ευρώ

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/thelastlunch/

 

Social Media & Website:

https://www.facebook.com/TheatreoftheNO

https://www.instagram.com/theatreoftheno/