Ρηνιώ Κυριαζή: «Ο Λούσιας, μέσα στην αδιανόητα σκληρή ζωή του, δεν συμβιβάζεται, διεκδικεί για τον εαυτό του την αξιοπρέπεια»

«Ηρακλής Μαινόμενος» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά
20 Μαΐου 2024
«Δραματουργία Τώρα!»: με έμπνευση τις θεματικές τεχνητή νοημοσύνη, κλιματική κρίση, queer και φεμινιστικά έργα
21 Μαΐου 2024
«Ηρακλής Μαινόμενος» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά
20 Μαΐου 2024
«Δραματουργία Τώρα!»: με έμπνευση τις θεματικές τεχνητή νοημοσύνη, κλιματική κρίση, queer και φεμινιστικά έργα
21 Μαΐου 2024

Η Ρηνιώ Κυριαζή ερμηνεύει και σκηνοθετεί την παράσταση «Στη Σκιά του Λούσια» η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Θησείον. (Φωτογραφία: Αναστασία Γιαννάκη).

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Θα τη δούμε να αφηγείται τη ζωή του Λούσια. Η Ρηνιώ Κυριαζή μιλάει στο theatermag για την παράσταση «Στη Σκιά του Λούσια» που ανεβαίνει στο Θέατρο Θησείον. Στην παράσταση που ερμηνεύει και σκηνοθετεί, ένα παράξενο θέατρο σκιών φτιαγμένο από τις φιγούρες των έργων του Νίκου Χουλιαρά ζωντανεύει το μυθιστόρημά του, ο Λούσιας.

 

«Συμβαίνει μερικές φορές, κάποια πράγματα που πάντα ήθελα να κάνω, να εμφανίζεται η κατάλληλη στιγμή και ο κατάλληλος τρόπος» λέει η σκηνοθέτις και ηθοποιός Ρηνιώ Κυριαζή. «Έχω μεγαλώσει στα Γιάννενα, έχω ζήσει και αγαπάω αυτή την πόλη. “Ο Λούσιας” του Νίκου Χουλιαρά είναι από τα κείμενα που είχα διαβάσει μικρή. Αγαπάω πολύ τη ζωγραφική του Νίκου Χουλιαρά, μάλιστα τον είχα γνωρίσει. Είναι μεγάλη χαρά η συνεργασία με την κόρη του Σοφία Χουλιαρά που είναι εικαστικός, έχει εκδώσει πολύ ενδιαφέροντα βιβλία με ποίηση, φωτογραφίες και κολάζ. Είχαμε συνεργαστεί για το εικαστικό υλικό της παράστασης “Ανάμεσα στα ερείπια των Ελεύθερων Πολιορκημένων” που σκηνοθέτησα πριν από τρία χρόνια και συζητώντας, προέκυψε η ιδέα να συνεργαστούμε με τον Άθω Δανέλλη, αυτή ήταν η καθοριστική σκέψη.

Αν δει κανείς τις ζωγραφιές, τα σκίτσα του Χουλιαρά είναι σαφής η επιρροή του θεάτρου σκιών. Κυρίαρχες είναι οι σκιές της λίμνης των Ιωαννίνων, η ατμόσφαιρα με την ομίχλη και οι παραμορφωμένες σκιές από τα δέντρα και τα νερά.

Από τη μια λοιπόν η σύνδεση του έργου του Νίκου Χουλιαρά με τις σκιές, το θέατρο σκιών και τη λαϊκή μας παράδοση και από την άλλη η μορφή του μυθιστορήματός του, ο Λούσιας που περιφέρεται στην πόλη σαν σκιά, ολοκληρώνουν τη δραματουργική ιδέα».

 

 

Οι μνήμες του Λούσια στον μπερντέ

«Ο Λούσιας είναι ένα ορφανό παιδί, χωρίς οικογένεια, χωρίς σπίτι. Περιφέρεται στην πόλη, τον έχουν σε ένα ίδρυμα της εκκλησίας, μετά τον παίρνει στο σπίτι του για παραπαίδι, κάποιος ευκατάστατος Γιαννιώτης, αργότερα τον παρατάει» συνεχίζει η Ρηνιώ Κυριαζή. «Μέσα στην ιστορία του καθρεφτίζεται όλη η υποκρισία της κοινωνίας. Ο Λούσιας, ο αλαφροΐσκιωτος, αντιλαμβάνεται τα πράγματα πολύ καλύτερα απ’ ότι οι υπόλοιποι.

Ο τρόπος της ομιλίας του είναι χαρακτηριστικός. Μέσα από ένα δικό του πολύ προσωπικό τρόπο, αφηγείται τη ζωή του. Το χιούμορ είναι κυρίαρχο. Ο Χουλιαράς και ο Λούσιας είναι σπαρακτικός, σαρκαστικός και αυτοσαρκαστικός. Αποκαλύπτει τη γεμάτη έντονα γεγονότα ελληνική Ιστορία της εικοσαετίας ‘50-’70. Το κείμενο κυκλοφόρησε το 1979 και είχε συγκλονίσει, καθώς μέσα από τη μορφή αυτού του παιδιού, έθιγε πολιτικά, κοινωνικά και ιστορικά θέματα.

Συμβαίνουν πολλά ωραία στις πρόβες μας, ο Άθως Δανέλλης μοιράζεται μαζί μας υπέροχες ιστορίες και μάς μεταφέρει την εμπειρία του. Μας έλεγε ότι καθώς ο Καραγκιόζης παίζεται σε πλατείες, σε αλάνες, στο δρόμο, το κοινό του Καραγκιόζη είναι άνθρωποι σαν τον Λούσια, όλοι αυτοί που δεν έχουν που να πάνε, που να σταθούνε, βρίσκονται εκεί. Αυτό συνέβαινε παλαιότερα, συμβαίνει και τώρα. Υπάρχουν ιστορίες που κάποιοι «Λούσιες» είχαν γίνει βοηθοί Καραγκιοζοπαίχτη. Ο Καραγκιόζης τούς καλούσε πίσω από τον μπερντέ και ζητούσε τη βοήθειά τους. Ο δικός μας Λούσιας μαγεύεται από τις ιστορίες του μπερντέ και μέσα στον μπερντέ του μυαλού του ζωντανεύουν οι μνήμες του. Ο Άθως τις ζωντανεύει με φιγούρες που είναι παρμένες από τα ζωγραφικά έργα του Χουλιαρά.

Οι θεατές θα δουν το μυθιστόρημα “Ο Λούσιας” του Νίκου Χουλιαρά να παρουσιάζεται μέσα σε ένα εικαστικό και μουσικό περιβάλλον. Ο Λούσιας που ερμηνεύεται από εμένα συνομιλεί με τη σκιά του που ερμηνεύει στον μπερντέ ο Άθως Δανέλλης. Μπροστά και πίσω από τον μπερντέ ο ήρωάς μας διπλασιάζεται και πολλαπλασιάζεται.

Η παράσταση είναι μια μεταφορά λογοτεχνικού έργου σε μια σύνθεση θεάτρου, θεάτρου σκιών, εικαστικής εγκατάστασης και μουσικής. Στο φουαγιέ του Θεάτρου Θησείον θα εκτίθενται ανατυπώσεις και μεταξοτυπίες έργων του Χουλιαρά».

 

 

Ο Λούσιας, ένας μικρός μίμος

«Αυτό που με ευχαριστεί πολύ είναι ότι δένει η αρχική ιδέα και επιβεβαιώνεται συνεχώς ότι ήταν μια σωστή επιλογή. Χάρις στην ερμηνεία του Άθου απομακρυνόμαστε από τον ρεαλισμό. Αναδεικνύεται το χιούμορ και ο σαρκασμός. Ο δικός μου Λούσιας δανείζεται στοιχεία των μίμων που μέσα από κάποια φαινομενική αφέλεια καθρεφτίζουν την πραγματική μας φύση.

Βλέπει κανείς ότι αυτός ο άνθρωπος, αυτό το ορφανό παιδί ο Λούσιας, μέσα στην αδιανόητα σκληρή ζωή του, δεν συμβιβάζεται, διεκδικεί για τον εαυτό του την αξιοπρέπεια, μια αξιοπρέπεια που οι άλλοι τού αρνούνται. Ενώ οι δήθεν αξιοπρεπείς της κοινωνίας βουλιάζουν μέσα στις επιλογές τους και αποδεικνύονται κενοί περιεχομένου, πραγματικές σκιές του εαυτού τους. Ο Λούσιας είναι ελεύθερος να σηκωθεί να φύγει ακόμα κι αν δεν έχει πού να πάει.

Ο Νίκος Βελιώτης συνθέτει τη μουσική της παράστασης, η Σοφία Χουλιαρά έχει αναλάβει την εικαστική επιμέλεια και τη σκηνογραφία μαζί με τη Ναταλία Μαντά και η Στέβη Κουτσοθανάση τους φωτισμούς. Το μαγικό με την τέχνη είναι ότι παρακολουθεί κανείς την αρχική ιδέα να ξεδιπλώνεται, να μετατρέπεται, να μεταμορφώνεται.
Στη συγκεκριμένη δουλειά ο Λούσιας μάς έχει δώσει δύναμη να βλέπουμε καθαρότερα, να μπορούμε να γελάμε και να κλαίμε με όσα συμβαίνουν, να διεκδικούμε, να μη συμβιβαζόμαστε.

Οι συνθήκες πραγματοποίησης μιας παράστασης δεν είναι οι ιδανικές και δεν γίνονται με τις οικονομικές συνθήκες που θα έπρεπε, προσπαθούμε παρόλα αυτά να συμβαίνουν με υψηλές καλλιτεχνικές απαιτήσεις, αυτό μόνο με τους κατάλληλους συνεργάτες μπορεί κανείς να το παλέψει – οι συνεργάτες μου, είναι εξαιρετικά πολύτιμοι».

 

 

 

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Στη Σκιά του Λούσια»

Ο Λούσιας του Νίκου Χουλιαρά ζωντανεύει μέσα από τις φιγούρες των έργων του

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Ρηνιώ Κυριαζή
Εικαστική επιμέλεια – Φωτογραφίες: Σοφία Χουλιαρά
Σκηνογραφία: Σοφία Χουλιαρά – Ναταλία Μαντά
Μουσική σύνθεση: Νίκος Βελιώτης
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση

Παίχτης Θεάτρου Σκιών: Άθως Δανέλλης
Ηθοποιός: Ρηνιώ Κυριαζή
Συνεργάτης σκηνής: Δέσποινα Χαλκορόκα

Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Χαλκορόκα
Γραφιστική επιμέλεια: Παναγιώτης Ανδριανός
Κατασκευή σκηνικού: Χρήστος Παπαϊωάννου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Άλκη

 

Πού: Θέατρο Θησείον, Ένα Θέατρο για τις Τέχνες, Τουρναβίτου 7, Ψυρρή

Πότε: από 9 Μαΐου 2024 και κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00. Έως 16 Ιουνίου 2024

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ (μειωμένο), 10 ευρώ (ομαδικό)

Εισιτήρια Early Bird στην τιμή των 10€ μέσω MORE.COM μέχρι και τις 8 Μάϊου

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/sti-skia-tou-lousia/

 

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Περισσότερα για την παράσταση

Το έργο του Νίκου Χουλιαρά είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Ζωγράφος, συγγραφέας, ποιητής και μουσικός δημιουργεί ένα μαγικό, σκοτεινό, προσωπικό σύμπαν. Έναν τόπο που συνομιλεί με τη μνήμη, την ομορφιά, την πληγή. Η εικαστικός Σοφία Χουλιαρά (η κόρη του Νίκου) δημιουργεί μορφές, τοπία και περιβάλλοντα που ξεπηδούν από τα έργα του – φιγούρες και καλύβες ενός παράξενου θεάτρου σκιών. Ο Λούσιας καθρεφτίζεται σε ένα παράθυρο – μπερντέ, παίρνει μορφή από τη Ρηνιώ Κυριαζή που συνομιλεί με τη χάρτινη, δισδιάστατη μορφή του, που εμψυχώνει ο Άθως Δανέλλης. Η μουσική του Νίκου Βελιώτη διαστέλλει τον χρόνο και τον χώρο, ενώνει ή διασπά τα κομμάτια. Οι φωτισμοί της Στέβης Κουτσοθανάση μεγαλώνουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Ο ζωγράφος Χρήστος Σαμαράς σημειώνει: Ο Χουλιαράς αρέσκεται να βάζει κωμικές φιγούρες στη ζωγραφική του καθώς και τη δική του που τη σαρκάζει, τη γελοιοποιεί, τη συμπιέζει, την κάνει γκροτέσκα, της αφαιρεί την ύλη και εν τέλει την κάνει σκιά. Μια σκιά άλλοτε καθηλωμένη κάτω από το φως της σελήνης, άλλοτε να γλιστράει πάνω σε επικλινή εδάφη, σε τοίχους, σε ταβάνια, άλλοτε να τρέχει με προτεταμένα τα χέρια όπως κάνουν τα παιδάκια για να προφυλαχτούν όταν τα κυνηγούν μέσα στη νύχτα. Μαύρες φιγούρες που δεν διακρίνεις χαρακτηριστικά, σαν να είναι πίσω από μπερντέδες και να κρυφοκοιτάζουν ή κρυφομιλούν ή συνωμοτούν, ποιος ξέρει. Δεν γνωρίζεις αν είναι δυο σκιές ή δυο φιγούρες, είναι ένα και το αυτό και κάπου στην άκρη βάζει να προπορεύεται ένα ζώο ακαθόριστο. Να είναι άραγε το ζώο που περιέχουμε;

Λούσιας: Μπορεί να ’μαι κανένας άλλος και να μην το ξέρω…