Ο Σπύρος Στεριάδης σκηνοθετεί το «Όχι άλλες λέξεις»

Διαγωνισμός για την παράσταση «Κυνήγι Αρουραίων»
15 Μαΐου 2024
Βιογραφήματα»: Abba, Beatles, Bowie, Hendrix
15 Μαΐου 2024
Διαγωνισμός για την παράσταση «Κυνήγι Αρουραίων»
15 Μαΐου 2024
Βιογραφήματα»: Abba, Beatles, Bowie, Hendrix
15 Μαΐου 2024

 

Ο Σπύρος Στεριάδης ανασυνθέτει αποσπάσματα από την πρώτη ποιητική συλλογή του Δημήτρη Καταλειφού, τις «Συμπληγάδες Γενεθλίων», και παρουσιάζει την performance «Όχι άλλες λέξεις» από τις 26 Μαϊου και για οκτώ παραστάσεις, στο παλιό νεοκλασικό που στεγάζει το Μουσείο Ηρακλειδών.
Μέσα από αναμνήσεις, γεγονότα και λέξεις οι ηθοποιοί συμπαρασύρουν σε μια περιδιάβαση της ζωής του ποιητή, από τα παιδικά του χρόνια μέχρι σήμερα.

Μια πρόσκληση να δει ο καθένας και η καθεμιά τη ζωή που ζήσαμε. Όπως θα κάναμε αν βρισκόμασταν σε ένα παλιό και άδειο σπίτι. Των παιδικών μας χρόνων. Κάποιου μας έρωτα. Κάποιας μας τρέλας. Ή κάποιου μας πόνου. Αυτή η εξερεύνηση θα αποτελέσει το υφάδι της αφήγησης, μέσα από την οποία ο χρόνος γίνεται δράση και μας παρασέρνει στην ιστορία και στη γεωγραφία του ποιητή.

 

 

Πληροφορίες για την «Όχι άλλες λέξεις»

Κείμενο: Δημήτρης Καταλειφός
Σύλληψη, Σκηνοθεσία και Φωτισμός: Σπύρος Στεριάδης
Φωτογραφίες: Τζοάννα Βρακά
Σχεδιασμός έντυπου υλικού: Κώστας Κοχαϊμίδης
Παίζουν: Γιάννης Κατής, Σπύρος Στεριάδης
Παραγωγή: Habemusproductions

 

Πού: Μουσείο Ηρακλειδών, Αποστόλου Παύλου 37, Θησείο.

Πότε: 26, 27 Μαϊου και 2 και 3 Ιουνίου 2024

Ώρες: 20.30 και 21.30 (δύο παραστάσεις ανά ημέρα)

Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ, μειωμένο 8 ευρώ.

Διάρκεια παράστασης: 25 λεπτά

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

Στο συγκεκριμένο performance, τα τεχνικά μέσα χρησιμοποιούνται προκειμένου να ακυρώσουν τη διχοτομία μεταξύ του «είναι» και του «φαίνεσθαι». Το ανθρώπινο σώμα εμφανίζεται ως ζωντανό και ενεργητικό στοιχείο, όμως τα τεχνικά μέσα που χρησιμοποιούνται, όπως ο προτζέκτορας και η τηλεόραση, εμφανίζουν μόνο χιόνια που παραπέμπουν στο ότι τα ηλεκτρονικά μέσα είναι εκτός λειτουργίας και κατ’ επέκταση το «φαίνεσθαι» δεν αντιπαραβάλλεται στο «είναι». Το performance αποκτά με τον τρόπο αυτό μια αισθητική της παρουσίας, όχι των εφέ παρουσίας. Μια αισθητική του «εμφανίζεσθαι» και όχι μια αισθητική του «φαίνεσθαι».

Στη διάρκεια της performance «Όχι άλλες λέξεις», επιλέχθηκε να μην υπάρξει περιορισμός στον χώρο δράσης, αλλά αντιθέτως οι ηθοποιοί να κινούνται παντού. Οι θεατές είναι επίσης ελεύθεροι κατά τη διάρκεια του performance να αλλάξουν θέση, να αναζητήσουν άλλη οπτική γωνία, να πλησιάσουν ή να απομακρυνθούν όσο θέλουν. Ο άδειος και σκοτεινός χώρος του Μουσείου όχι μόνο δεν περιορίζει τις δυνατότητες κίνησης και αντίληψης του performer και των θεατών, αλλά αντιθέτως τις πολλαπλασιάζει.