Άντζελα Μπρούσκου: «Το “Μήδειας Υλικό” είναι ένα έργο αποκάλυψη»

«Περιμένοντας τον Γκοντό» στο Theatre Of The No
3 Απριλίου 2024
Διαγωνισμός για την παράσταση «Μεφίστο»
4 Απριλίου 2024
«Περιμένοντας τον Γκοντό» στο Theatre Of The No
3 Απριλίου 2024
Διαγωνισμός για την παράσταση «Μεφίστο»
4 Απριλίου 2024

Η Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί την παράσταση «Μήδειας Υλικό» που παρουσιάζεται στο Bios Main Stage. (Φωτογραφία: Ελπίδα Μουμουλίδου).

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Προδοσία, επανάσταση, πόλεμοι δίχως νόημα είναι οι βασικοί άξονες του έργου «Μήδειας Υλικό» του Χάινερ Μύλλερ. Η Άντζελα Μπρούσκου μιλάει στο theatermag για την ομότιτλη παράσταση, στην οποία υπογράφει τη σκηνοθεσία, τα video, τα σκηνικά και τα κοστούμια. Η παράσταση παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο Bios Main Stage.

 

«Σκηνοθέτησα τη “Μήδεια” του Ευριπίδη το 2000 και μάλιστα έπαιξα και εγώ η ίδια» εξηγεί η σκηνοθέτις Άντζελα Μπρούσκου. «Οπότε τώρα υπήρχε μια άλλη σχέση και για τη γραφή του Χάινερ Μύλλερ, καθώς μιλάμε για το έργο “Μήδειας Υλικό”, όπου ο συγγραφέας παίρνει το μύθο της Μήδειας και τον χρησιμοποιεί για θέματα της εποχής, κοινωνικά και πολιτικά. Οπότε δεν τον ενδιαφέρει η Μήδεια όπως την είχε γράψει ο Ευριπίδης, αλλά η μορφή της Μήδειας που είναι η εξεγερμένη γυναίκα, η γυναίκα του τρίτου κόσμου, η καταπιεσμένη, η μητέρα που μετά από την πίεση θα τα τινάξει όλα, μια γυναίκα που είναι καταστροφική και αυτοκαταστροφική. Μέσα από αυτό το πρόσωπο, ο Μύλλερ φεύγει από το μύθο και πάει στην ιστορία, γιατί αυτό είναι που ουσιαστικά τον ενδιαφέρει».

 

Ένα έργο αποκάλυψη

«Ο Ιάσονας είναι ο πρώτος Ευρωπαίος αποικιοκράτης, είναι ο λευκός άνδρας που έχει κατακτήσει και έχει κυριαρχήσει στον κόσμο και έκτοτε αυτό δεν έχει τελειώσει. Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που ζούμε και βιώνουμε μέχρι σήμερα» συνεχίζει η Άντζελα Μπρούσκου. «Με έναν τρόπο, αν και γραμμένο το 1982, το κείμενο του Μύλλερ είναι προφητικό, γιατί σήμερα η Ευρώπη ζει μέσα σε βομβαρδισμένες πόλεις, βιώνουμε εικόνες φρίκης, αγριότητας και απίστευτης ωμότητας σε όλο τον πλανήτη. Οπότε το “Μήδειας Υλικό” είναι ένα έργο αποκάλυψη, με τρομερές εικόνες τις οποίες δεν είναι εύκολο να τις περιγράψουμε, πόσω μάλλον να αναπαρασταθούν σκηνικά.

Πρέπει κανείς να πάρει αυτά τα ερεθίσματα, όχι σαν πληροφορία αλλά σαν κάτι που πρέπει να περάσει μέσα στις φλέβες μας και όχι απλώς μέσα στο οπτικοακουστικό μας σύστημα. Να το νιώσουμε, γιατί η αλήθεια είναι ότι τώρα δεν νιώθουμε, βλέπουμε πράγματα μεν, έχουμε λίγο πορωθεί από την εικόνα και από τη συνήθεια να βλέπουμε ακρωτηριασμένα παιδιά και σκοτωμένους ανθρώπους, να πηγαινοερχόμαστε στο σαλόνι μας και να κάνουμε ζάπινγκ στην τηλεόραση. Λέω κοινοτυπίες βέβαια, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα και είμαστε αντιμέτωποι με τον καθημερινό θάνατο χιλιάδων ανθρώπων».

 

 

Η διπλή προδοσία της Μήδειας

«Με την Παρθενόπη Μπουζούρη η οποία ερμηνεύει τη Μήδεια, δουλεύουμε πολλά χρόνια μαζί, είναι και εκείνη συνιδρύτρια του Θεάτρου Δωματίου, οπότε έχουμε αποκτήσει πια έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας, δεν χρειάζεται να λέμε πολλά και αυτό είναι πολύ σημαντικό» συμπληρώνει η σκηνοθέτις. «Πήραμε το “Μήδειας Υλικό”, ένα κείμενο το οποίο είναι πολύ ανοιχτό και πολύ δύσκολο, γιατί ο λόγος είναι σαν θραύσματα, με σκόρπιες φράσεις, υπαινιγμούς και μεταφορές και ουσιαστικά δεν υπάρχει μια γραμμική αφήγηση. Έχει πολλές αναφορές, πρέπει να το αποκρυπτογραφήσεις για να κοινωνικοποιηθεί, αλλιώς δεν είναι εύκολο.
Φυσικά είχαμε σαν οδηγό, όπως και ο Μύλλερ, το μύθο της Μήδειας, τη σχέση με τον Ιάσονα, την προδοσία, δεν ξεχνάμε ποτέ ότι η Μήδεια είναι η ξένη, η βάρβαρη και ότι πρόδωσε την πατρίδα της.

Υπάρχει μια διπλή προδοσία, αφενός η μια είναι η δική της προδοσία απέναντι στην πατρίδα της την οποία κατέκτησαν οι Αργοναύτες και αφετέρου η ερωτική προδοσία από τον Ιάσονα στην εγκατάστασή της σε μια νέα χώρα, που ποτέ δεν τη δέχτηκε καθώς οι πολιτισμικές διαφορές ήταν τεράστιες. Αυτό είναι πολύ βασικό στοιχείο, είναι σαν να μην έχει διαβατήριο, σαν να μην έχει ταυτότητα και αυτό το αντιλαμβάνεται η Μήδεια από τη στιγμή που ο Ιάσονας αποφασίζει να την εγκαταλήψει λόγω συμφερόντων και να παντρευτεί την κόρη του βασιλιά για να εξασφαλίσει τα παιδιά του, αλλά όχι την ίδια. Η σχέση άνδρα και γυναίκας είναι συνέχεια σε μια σύγκρουση, βία ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα δεν έχει πάψει ποτέ, δεν έχει σταματήσει».

 

 

Τα σκουπίδια του πολιτισμού και η καταστροφή της φύσης

«Πρόκειται για ένα τρίπτυχο έργο (Ρημαγμένη Όχθη, Μήδειας Υλικό, Τοπίο με Αργοναύτες) το οποίο ο Χάινερ Μύλλερ έχει γράψει σε διάφορες περιόδους της ζωής του» λέει η σκηνοθέτις Άντζελα Μπρούσκου. «Η “Ρημαγμένη Όχθη” συνδέεται εμμέσως με τη Μήδεια, δεν έχει μια γραμμική αφήγηση όπως μια τραγωδία με τα χορικά, αλλά εγώ το βλέπω σα να είναι ένα χορικό του σύγχρονου κόσμου, του κατεστραμμένου πλανήτη, της καταστροφής της φύσης, των δασών που καίγονται και της κατανάλωση των ζώων, που δυστυχώς κάποια είδη έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται.

Το “Τοπίο με Αργοναύτες”, είναι σαν ένα τοπίο στο δάσος, σαν ένας εικαστικός τίτλος και εκεί πέφτει το τέλος σαν ένας αγγελιοφόρος που έρχεται από τα βάθη των αιώνων στο σήμερα, για να μας πει ότι όλα τελείωσαν. Ότι εμείς, το εγώ που είναι το συλλογικό εμείς δηλαδή, είμαστε που καταστρέψαμε αυτή τη γη.
Τα βίντεο της παράστασης είναι σαν μια σκηνογραφία αυτής της πόλης και της άποψης για το έξω και για το μέσα, δηλαδή για τα τοπία που βλέπουμε εικόνες όπως τα νεκρά ψάρια, τα διυλιστήρια, εξάλλου και η πόλη Στράουσμπεργκ του Βραδεμβούργου ήταν μια πόλη, όπου μετά έγιναν τα μεγαλύτερα διυλιστήρια και η πόλη μπήκε στην τροχιά του καταναλωτισμού της Δύσης, ενώ τότε ανήκε στην ανατολική Γερμανία.

Σε αυτή την πόλη αποβιβάζονται οι Αργοναύτες, καταστρέφουν το τοπίο εξού και η “Ρημαγμένη Όχθη” και τα σκουπίδια του πολιτισμού βρίσκονται εκεί. Τα βίντεο που προβάλλονται κατά τη διάρκεια της παράστασης, χωρίς να είναι περιγραφικά, εντείνουν μια σκηνογραφική οπτική εικόνα του έξω και του μέσα, του χώρου μέσα στο χώρο της Μήδειας και του έξω στον κόσμο και στον πλανήτη μας, όπου όλοι οι άνθρωποι προσλαμβάνουν το ίδιο πράγμα από τη στιγμή που υπάρχουν λίγοι πλούσιοι και πολλοί φτωχοί».

 

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Μήδειας Υλικό»

Συγγραφέας: Χάινερ Μύλλερ
Μετάφραση: Ελένη Βαροπούλου
Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου
Πρότυπη μουσική σύνθεση: Αλέξανδρος Μήτρος
Φωτιστικός σχεδιασμός: Στέβη Κουτσοθανάση
Video / Σκηνικά / Κοστούμια: Άντζελα Μπρούσκου
Video mapping: Μάριος Γαμπιεράκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Χατζόπουλος
Κατασκευή σκηνικού: Φλωρεντία Χατζή
Φωτογραφίες: Νικολέττα Γιαννοπούλου
Γραφιστική επιμέλεια: Δημήτρης Νικολής
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: Θέατρο Δωματίου

Ερμηνεύουν: Παρθενόπη Μπουζούρη, Άντριαν Φρίλινγκ, συμμετοχή: Άντζελα Μπρούσκου

 

Πού: Bios Main Stage, Πειραιώς 84, 10435, Αθήνα, http://pireos84.bios.gr/

Πληροφορίες και τηλ. κρατήσεων: 210 3425335

Πότε: από 22 Μαρτίου 2024 και κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00, Κυριακή στις 20.00

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 18 ευρώ (γενική είσοδος), 14 ευρώ (μειωμένο), 12 ευρώ (ατέλειες)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/yliko-mideias/

 

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού