Τατιάνα Σκανάτοβιτς: «Νομίζω ότι “Ο Επικήδειος” μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε χώρα, γιατί είναι ένα έργο παγκόσμιο και διαχρονικό»

Ο Μιχάλης Κοιλάκος σκηνοθετεί την παράσταση «Γιοσίρου Γιαμαγκούσι»
14 Μαρτίου 2024
«Το σόι σου μέσα» από την ομάδα Vox et Corpus
14 Μαρτίου 2024
Ο Μιχάλης Κοιλάκος σκηνοθετεί την παράσταση «Γιοσίρου Γιαμαγκούσι»
14 Μαρτίου 2024
«Το σόι σου μέσα» από την ομάδα Vox et Corpus
14 Μαρτίου 2024

Η Τατιάνα Σκανάτοβιτς σκηνοθετεί την παράσταση «Ο Επικήδειος» η οποία ανεβαίνει στο θέατρο Αλκμήνη.

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης «Ο Επικήδειος». Η Τατιάνα Σκανάτοβιτς μιλάει στο theatermag για το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, τη συνεργασία της με τον ηθοποιό Μιχαήλ Δουκάκη, ο οποίος ερμηνεύει τον ηλικιωμένο συγγραφέα στην πάντα επίκαιρη και διαχρονική κωμωδία που επιστρέφει στην Αθήνα για δέκα μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Αλκμήνη κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.15.

 

 

«Η παράσταση “Ο Επικήδειος” παρουσιάστηκε πριν από επτά χρόνια περίπου στο θέατρο Εμπρός και ήταν η πρώτη φορά που συνεργαστήκαμε με τον Μιχαήλ Δουκάκη» εξηγεί η σκηνοθέτις Τατιάνα Σκανάτοβιτς. «Ο Μιχαήλ είχε δει μια παράσταση που είχα γράψει, σκηνοθετήσει και έπαιζα κιόλας, του άρεσε πολύ και μου πρότεινε να τον σκηνοθετήσω σε αυτόν το μονόλογο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Το συγκεκριμένο έργο, τού είχε εντυπωθεί από την εποχή που σπούδαζε υποκριτική στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ήθελε να το ανεβάσει σε μια κανονική παράσταση. Κάπως έτσι ξεκίνησε αυτή η ωραία περιπέτειά μας. Στην αρχή σκέφτηκα ότι ο ίδιος το είχε σχεδόν έτοιμο, αλλά τελικά κάναμε αρκετές αλλαγές και καταλήξαμε να γίνει μια καινούργια παράσταση. Δουλέψαμε το κείμενο από την αρχή και ο ίδιος αφέθηκε στη διαδικασία και κάναμε μαζί μια πολύ ωραία δουλειά».

 

Ο Μιχαήλ Δουκάκης ερμηνεύει στην παράσταση «Ο Επικήδειος» που παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλκμήνη. (Φωτογραφίες: Helen Paroglou).

 

Μια πλήρης μεταμόρφωση

«Βασιστήκαμε αρκετά σε αυτό που έχει γράψει ο ίδιος ο Καμπανέλλης για το εν λόγω έργο, ότι δηλαδή είναι ένας διάλογος, απλά δεν βλέπουμε το άλλο πρόσωπο και αυτό το άλλο πρόσωπο πρέπει να “ζωντανέψει” μέσα από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή» συνεχίζει η Τατιάνα Σκανάτοβιτς. “Ο Μιχαήλ υποδύεται έναν ηλικιωμένο συγγραφέα, ο οποίος γυρνώντας από την κηδεία ενός καταξιωμένου συναδέλφου του και αγωνιώντας για τη δική του καταξίωση έστω και μετά θάνατον, τηλεφωνεί στον φίλο του και συνάδελφό του προσπαθώντας να τον πείσει να γράψουν τον Επικήδειο ο ένας του άλλου…Όσο εκείνος αντιστέκεται, τόσο ο πρωταγωνιστής εφευρίσκει καινούργιους τρόπους για να τον πείσει για το μακάβριο σχέδιό του, προκαλώντας τη δυσφορία του και εντέλει την αγανάκτησή του…

Από τις αντιδράσεις του πρωταγωνιστή ο θεατής πρέπει να καταλάβει όσα ακούει μέσα από το τηλέφωνο από την άλλη άκρη της γραμμής… Δουλέψαμε σχεδόν τα πάντα σαν χορογραφία, φράση προς φράση, κίνηση προς κίνηση και με έναν εξπρεσιονιστικό τρόπο, λίγο πιο υπερβολικό, γιατί ο Μιχαήλ είναι νέο παιδί που καλείται να ερμηνεύσει έναν μεσόκοπο συγγραφέα. Ο Καμπανέλλης τοποθετεί τον πρωταγωνιστή κάπου στα 63 έτη και επειδή είναι ο Μιχαήλ, όπως είπα, αρκετά νέος αποφασίσαμε να τον μεγαλώσουμε, να τον κάνουμε πολύ γέρο έτσι ώστε να γίνει μια πλήρης μεταμόρφωση και αυτό να είναι αρκετά υπερβολικό και εξπρεσιονιστικό. Πήγαμε προς αυτή την κατεύθυνση και όχι προς μια κατεύθυνση ρεαλισμού. Βέβαια πάντα στο πλαίσιο που αυτό είναι αναγνωρίσιμο και μπορεί κάποιος να ταυτιστεί και να δει έναν άνθρωπο και όχι μια καρικατούρα».

 

 

Η πορεία της παράστασης

«Η πρώτη παράσταση που ανεβάσαμε στο θέατρο Εμπρός όπου δραστηριοποιούμαι εδώ και αρκετά χρόνια και κάνω αυτοργανωμένο θέατρο, είχε μεγάλη επιτυχία και παίξαμε 2-3 κύκλους» λέει η σκηνοθέτις. «Ο Μιχάλης πήγε Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες και σε άλλες πόλεις, έγραψε ένα σενάριο το οποίο βραβεύτηκε, έκανε πολλά και ωραία πράγματα στο εξωτερικό και έπαιξε τον “Επικήδειο” στις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού, όπου ο κόσμος εκεί διψάει για καλό ελληνικό θέατρο. Κάναμε υπέρτιτλους στα αγγλικά φτιάξαμε τα φώτα, γιατί η σκηνοθεσία της παράστασης στηρίζεται αρκετά στα φώτα και ο Μιχάλης πήρε μια έτοιμη παράσταση την ταξίδεψε και την παρουσίασε στους ομογενείς του εξωτερικού, καθώς εγώ δεν μπορούσα να είμαι στην περιοδεία αυτή.

Στη συνέχεια, κάποια στιγμή μου είπε ότι θέλει να ξανακάνουμε τον “Επικήδειο”. Ξαναπαρουσιάσαμε το μονόλογο στο θέατρο Εμπρός με μεγάλη επιτυχία και φέτος βρεθήκαμε στο θέατρο Αλκμήνη, όπου η παράσταση ανεβαίνει κάθε Σάββατο και Κυριακή και θέλουμε να συνεχίσει την πορεία της και τους επόμενους μήνες στο εξωτερικό».

 

 

Ένα παγκόσμιο και διαχρονικό έργο

«Το κεντρικό θέμα του έργου είναι η ματαιοδοξία, η ανθρώπινη ματαιοδοξία και πιο πολύ η ματαιοδοξία του καλλιτέχνη, του συγγραφέα στην προκειμένη περίπτωση. Ο Καμπανέλλης έχει διαλέξει ως πρωταγωνιστή έναν συγγραφέα, -καταλαβαίνουμε ότι αυτοσαρκάζεται βέβαια μέσα από αυτό το κείμενο και σατιρίζει και όλο το συνάφι των συγγραφέων-, μέσα από τον χαρακτήρα του, όμως, ο καθένας μπορεί να καθρεφτιστεί ακόμα και αν δεν είναι συγγραφέας. Ο Καμπανέλλης γνωρίζοντας πολύ καλά την κωμωδία ανασύρει με τον καλύτερο τρόπο τις σκοτεινές πλευρές του ανθρώπινου ψυχισμού για να τις ξορκίσει μέσω του γέλιου

Μιλάει για την αγωνιώδη επιθυμία για αναγνώριση, δόξα και υστεροφημία: τι είναι αυτό που αφήνει κάποιος πίσω του, τι έχει κάνει στη ζωή του; και αυτή η αγωνία είναι πιο έντονη ακόμη, σε μας τους καλλιτέχνες. Επίσης, δείχνει το πόσο αυτό μπορεί να μας κάνει μικροπρεπείς, φθονερούς, κόλακες και χειριστικούς. Βλέπουμε για παράδειγμα πόσο χειριστικός γίνεται ο πρωταγωνιστής, προκειμένου να πείσει τον συνάδελφό του να γράψει ο ένας τον επικήδειο του άλλου. Βλέπουμε την παράνοια όλου αυτού του σκεπτικού: ο πρωταγωνιστής φτάνει μέχρι το σημείο να σκέφτεται να αγοράσει τα στεφάνια για την ίδια του την κηδεία Να τα πάρει μόνος του, γιατί είναι “αυτοδημιούργητος” όπως μας λέει…. τελείως παρανοϊκά πράγματα τα οποία από τη μια πλευρά είναι ξεκαρδιστικά από την άλλη όμως είναι πολύ πικρά.

Όταν είχαμε ανεβάσει την παράσταση στο θέατρο Εμπρός υπήρχε κοινό μεγαλύτερης ηλικίας που δεν γέλαγε και τόσο πολύ, δηλαδή γέλαγε, μεν, αλλά την ίδια ώρα πάγωνε το γέλιο στα χείλη, κάτι: που εμείς δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε: ότι μπορεί κάποιος, δηλαδή, να βλέπει αυτή την παράσταση και να μην σκάει στα γέλια. Ωστόσο, ήρθαν άνθρωποι που ίσως ταυτίζονταν πολύ περισσότερο λόγω ηλικίας, γέλαγαν μεν, αλλά ίσως τους πείραζε και λίγο και μας έλεγαν ότι ήταν αρκετά σκληρό που σημαίνει ότι πάει απευθείας και βρίσκει κέντρο. Δεν είναι μια σουρεαλιστική κωμωδία, πατάει στην αλήθεια της ψυχής και όχι μόνο της ελληνικής. Παρότι ο Καμπανέλλης ήταν μεγάλος γνώστης των ελληνικών χαρακτήρων και της ελληνικής ηθογραφίας, νομίζω ότι “Ο Επικήδειος” μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε χώρα, Η αλήθεια του είναι πανανθρώπινη και διαχρονική γι’ αυτό και είναι ένα μεγάλο κείμενο, γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με το επίκαιρο και με το τωρινό και αυτό το κάνει ένα κλασικό έργο».

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Ο Επικήδειος»

Κείμενο: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Ερμηνεία: Μιχαήλ Δουκάκης
Σκηνοθεσία: Τατιάνα Σκανάτοβιτς
Μουσική επιμέλεια/Φωτισμοί:  Βαγγέλης Σαγρής
Μακιγιάζ: Ναϊάδα Σαγρή
Video & audio editing: Andy Dhima
Photo: Helen Paroglou
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

Tο θέατρο Αλκμήνη είναι προσβάσιμο στα Άτομα με Αναπηρία.

 

Πού: Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα, (Μετρό: Στάση Κεραμεικός,Τρόλεϋ: 21 Στάση ΚΑΜΠΑ, ΟΑΣΑ: 049,815,838,914,Γ18 Στάση ΚΑΜΠΑ,035 Στάση ΙΚΑ), τηλ. 210 3428650

Πότε: από 2 Μαρτίου 2024 και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.15. Έως 31 Μαρτίου 2024

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (φοιτητικό/ανέργων)

Προπώληση εισιτηρίων: στο ταμείο του θεάτρου Αλκμήνη,

Τηλεφωνικές κρατήσεις στο 210 3428650

Ηλεκτρονικά στο: https://www.ticketservices.gr/event/o-epikhdeios-theatro-alkmini/