Χρύσα Κολοκούρη και Μιχάλη Ζαχαρία τι γίνεται στο «1975»;

Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί το «Έγκλημα και Τιμωρία»
23 Νοεμβρίου 2023
Το «Love and Money» από τη Σοφία Μαραθάκη και την ομάδα Ατονάλ
23 Νοεμβρίου 2023
Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί το «Έγκλημα και Τιμωρία»
23 Νοεμβρίου 2023
Το «Love and Money» από τη Σοφία Μαραθάκη και την ομάδα Ατονάλ
23 Νοεμβρίου 2023

Η Σοφία Μανώλη, ο Δημήτρης Ντάσκας, η Χρύσα Κολοκούρη και ο Μιχάλης Ζαχαρίας στην παράσταση «1975». (Φωτογραφίες: Μαρία Τούλτσα).

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Η Χρύσα Κολοκούρη και ο Μιχάλης Ζαχαρίας μας μεταφέρουν σε μία συνοικιακή ντισκοτέκ της Αθήνας, με το όνομα Τσικίτα, ένα βράδυ του Απριλίου του 1975. Οι δύο ηθοποιοί μιλούν στο theatermag για την παράσταση «1975», η οποία παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά με αναθεωρημένο κείμενο και δομή, στο θέατρο Rabbithole σε σκηνοθεσία Γιώργου Σίμωνα. Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία με κύριο θέμα συζήτησης την απαγόρευση προβολής της θρυλικής αισθησιακής ταινίας «Εμμανουέλα».

 

Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας στην παράσταση «1975»;

Χρύσα Κολοκούρη: Ήταν χειμώνας του 2022, όταν ο Γιώργος Σίμωνας μου μίλησε για την ιδέα που είχε και για το καινούριο κείμενο που ετοίμαζε. Κάπως έτσι ξεκίνησα κι εγώ να δουλεύω δίπλα του στη δραματουργία, στην αρχή κυρίως κάνοντας έρευνα. Έχουμε την τύχη να μιλάμε για μια εποχή που οι άνθρωποι που την έχουν ζήσει και τη θυμούνται είναι εν ζωή. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο! Κανένα ιστορικό βιβλίο δεν πρόκειται να αποτυπώσει ποτέ τον παλμό και την αίσθηση για μια εποχή καλύτερα απ’ ό,τι η αφήγηση ενός ανθρώπου. Κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου στο «1975», μέσα από ιστορίες ανθρώπων, έρευνα σε αρχειακό υλικό, σημειώσεις, ξενύχτια με τον Γιώργο σβήνοντας και γράφοντας ξανά. Μερικές φορές ανατρέχω στις πρώτες μου σημειώσεις και χαμογελάω, ήταν η αρχή ενός κόσμου, τον οποίο τότε αγνοούσα πλήρως.

Μιχάλης Ζαχαρίας: Στις αρχές του καλοκαιριού του 2022, όταν μόλις είχε ολοκληρωθεί η πολύ επιτυχημένη πορεία της παράστασης «Αβυσσαλέο Κτήνος» στο θέατρο Rabbithole, ο σκηνοθέτης Γιώργος Σίμωνας προς μεγάλη μου έκπληξη, μού ανακοινώνει ότι έχει ήδη μπει στη διαδικασία συγγραφής ενός νέου έργου. Εμπνεόμενος από το βιβλίο του ιστορικού ερευνητή Γιάννη Καιροφύλα, «Η Αθήνα στη δεκαετία του ’70» και πιο συγκεκριμένα από τον πρωτοφανή σάλο που προκάλεσε η προβολή της ταινίας «Εμμανουέλα» στην Ελλάδα, ο Γιώργος ξεκίνησε μια βαθιά έρευνα μέσα από συνεντεύξεις και ντοκουμέντα, με σκοπό να αναβιώσει στη θεατρική σκηνή του 2023 τον παλμό και τα ζητήματα εκείνης της εποχής. Επόμενο ήταν, όταν μου πρότεινε να γίνω ένας από τους θαμώνες μιας ντισκοτέκ της Κυψέλης με το όνομα «Τσικίτα», να δεχτώ με μεγάλο ενθουσιασμό και περιέργεια.

 

Ο Δημήτρης Ντάσκας και η Χρύσα Κολοκούρη. (Φωτογραφίες: Μαρία Τούλτσα).

 

Βρισκόμαστε σε μία συνοικιακή ντισκοτέκ της Αθήνας του 1975, με το όνομα Τσικίτα. Θέλετε να μας πείτε, με λίγα λόγια, τι συμβαίνει εκεί;

Μιχάλης Ζαχαρίας: Το club Τσικίτα ανέκαθεν άνοιγε τις πόρτες του σε πρόσωπα τα οποία στοχοποιούνται, κατηγορούνται, επικηρύσσονται και τελικά αποκλείονται, μέσα στην ταραγμένη επταετία της Χούντας. Η αγάπη και η προστασία του ιδιοκτήτη του club, Πητ, καθώς και οι «αλλοδαποί», ξέφρενοι, «μαύροι» ρυθμοί που φέρνει από την Αμερική η DJ Μανίτα, προσφέρονται απλόχερα σαν άσυλο και βάλσαμο στους θαμώνες. Το συγκεκριμένο όμως βράδυ, κάθε ποτό που σερβίρεται από την Αλίκη, περιέχει ελευθερία, ελπίδες και όνειρα που μπορούν να εκπληρωθούν την ίδια νύχτα κιόλας, καθώς τους παρουσιάζεται μια μεγάλη ευκαιρία που θα αλλάξει τη ζωή σε όσους τολμήσουν να την αρπάξουν.

 

Ο ηθοποιός Μιχάλης Ζαχαρίας.

 

Πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο, με κωμικά και δραματικά στοιχεία; Θέλετε να μας πείτε μια κωμική και μια δραματική σκηνή;

Χρύσα Κολοκούρη: Η αγαπημένη μου κωμική σκηνή (και του κοινού απ’ ό,τι φαίνεται) είναι όταν συναντιέται ο Οδυσσέας με την Ασπασία. Ο Οδυσσέας είναι ένας μυστήριος θαμώνας στο μαγαζί και η Ασπασία… είναι η Ασπασία, η κοπέλα που ξεμένει κάθε βράδυ στην τουαλέτα της ντίσκο. Ο αυθορμητισμός και η σχεδόν παιδική ειλικρίνεια της Ασπασίας σε συνδυασμό με τον κρυψίνους χαρακτήρα του Οδυσσέα είναι κάτι το απολαυστικό.
Μια δραματική σκηνή με πολύ ενδιαφέρον νομίζω ότι είναι ανάμεσα στον Θόδωρα Βερνάρδο (τον ληστή με τις γλαδιόλες) και τον αδερφό του, τον Γεράσιμο. Δεν μπορώ να σας πω περισσότερα, γιατί είναι κομβικό σημείο της πλοκής, αλλά είναι μια σκηνή που πάντα με συγκινεί, γιατί βλέπουμε την ανάγκη για σύνδεση και αποδοχή του Γεράσιμου από τον αδερφό του.

 

Ο Δημήτρης Ντάσκας και ο Μιχάλης Ζαχαρίας. (Φωτογραφίες: Μαρία Τούλτσα).

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το ρόλο που ερμηνεύετε; Χρειάστηκε να κάνετε κάποια έρευνα;

Χρύσα Κολοκούρη: Ο ρόλος που ερμηνεύω είναι η Αλίκη, η σερβιτόρα της ντίσκο, νέα, ενθουσιασμένη, με όνειρα για τη ζωή, αλλά και με φορτία που δεν είναι δικά της. Λέει πως είναι από την Αλεξάνδρεια, πως θέλει να γράψει ένα γράμμα στον πατέρα της, χωρίς όμως να μας αφήνει να την καταλάβουμε πλήρως, μέχρι που αποκαλύπτεται από τα γεγονότα.

Η έρευνα για την Αλίκη έγινε, όταν ακόμα ήμασταν στο επίπεδο της συλλογής και καταγραφής υλικού, πριν η Αλίκη αποκτήσει υπόσταση, πριν καν ονομαστεί Αλίκη. Καθώς ανήκει στη γενιά του Πολυτεχνείου, στη νέα γενιά εκείνης της εποχής, πήραμε συνεντεύξεις από ανθρώπους που τότε ξεκινούσαν τη ζωή τους. Το πιο ενδιαφέρον που παρατήρησα είναι η αίσθηση αισιοδοξίας που μοιράζονταν όλοι. Μόλις είχε πέσει η χούντα και όλοι έπλαθαν το αύριο στο μυαλό τους σύμφωνα με τα ιδανικά και τις ελπίδες τους. Στο σήμερα ωστόσο, μιλώντας μου για εκείνη την εποχή παρατήρησα μία αίσθηση πίκρας και ματαιότητας για όσα είχαν ονειρευτεί και για όσα πιθανώς είχαν αφιερώσει τη νεότητά τους. Αυτή την κατάληξη, όμως, την αγνοούσαν τότε. Τότε ξεκινούσαν και ο κόσμος απλωνόταν ανεξερεύνητος μπροστά τους.

Μιχάλης Ζαχαρίας: Ο ρόλος του Γεράσιμου, τον οποίο υποδύομαι, είναι ένα πεδίο ανοικτό ως προς τη μελέτη της ενσάρκωσής του, καθώς όπως όλα τα πρόσωπα στο έργο, συστήνεται για πρώτη φορά στο κοινό. Από γραφής, τα δεδομένα μου για τον Γεράσιμο ήταν ότι ζει στη δεκαετία του 1970, μία πολύ συγκεκριμένη και σημαντική ιστορικά στιγμή για την Ελλάδα, είναι πωλητής περουκών και παράλληλα κάνει κάποια μεροκάματα στη ντισκοτέκ, επίδοξος ηθοποιός και χορευτής, ερωτευμένος, ατζαμής και μικρός αδερφός του πιο διαβόητου καταζητούμενου της χώρας. Επομένως, ήταν επιτακτική η ανάγκη μου να λάβω όσες περισσότερες πληροφορίες γινόταν για την εποχή μέσα από βιβλία, ταινίες και μουσική και τέλος να ερευνήσω σωματικά, πώς μπορεί ένας επίδοξος «περφόρμερ» όπως ο Γεράσιμος, να κινείται μέσα σε μία ντισκοτέκ, γεμάτη από κόσμο, μουσικές και ευκαιρίες.

 

Η ηθοποιός Χρύσα Κολοκούρη.

 

Πώς συνεργαστήκατε με τον σκηνοθέτη Γιώργο Σίμωνα, ο οποίος υπογράφει και το κείμενο;

Χρύσα Κολοκούρη: Και πάλι η συνεργασία μου με τον Γιώργο έχει δύο σκέλη, αυτό της προετοιμασίας και της έρευνας και αυτό της πρόβας. Αναρωτιόμασταν πώς θα λειτουργήσει αυτό. Ήμουν εκεί όταν γεννιόταν αυτός ο κόσμος και ξαφνικά έπρεπε να πάψω να τον παρατηρώ και να γίνω μέρος του. Τελικά η μετάβαση έγινε σχεδόν ανεπαίσθητα. Όταν ξεκίνησε η πρόβα και το σύμπαν του «1975» ξεκόλλησε από το χαρτί, ήταν σχεδόν αδύνατο να μη με παρασύρει. Επιπλέον στο φετινό «1975» ο χαρακτήρας μου, η Αλίκη, από γραφής έχει πολλές διαφορές σε σχέση με την περσινή εκδοχή του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσουμε να ψηλαφούμε από την αρχή με τον Γιώργο τον χαρακτήρα και σιγά σιγά να χτίζουμε μια Αλίκη που είναι και δεν είναι αυτό που ήταν πέρσι.

Μιχάλης Ζαχαρίας: Με τον Γιώργο μας συνδέει μια στενή και όμορφη φιλία δέκα χρόνων. Τον γνώρισα όταν τελείωσα το πρώτο έτος της δραματικής σχολής, στο πλαίσιο ενός σεμιναρίου για την εισαγωγή καινούριων μελών στην ομάδα που είχε δημιουργήσει, τη «Maanschaft Εnsemble». Με την ομάδα αυτή και με τη «Νοσταλγία» αργότερα, έχουμε συνεργαστεί έκτοτε σε πολλές παραστάσεις και μπορώ να πω ότι ο Γιώργος, είναι ένας από τους λίγους ανθρώπους που καθόρισαν την αντίληψή μου για την τέχνη και ειδικότερα το θέατρο. Είναι δάσκαλος, σκηνοθέτης και φίλος μου πολύτιμος και εύχομαι να κρατήσουν και οι τρεις ιδιότητές του για πολλά χρόνια ακόμα.

 

 

Η Σοφία Μανώλη και ο Μιχάλης Ζαχαρίας. (Φωτογραφίες: Μαρία Τούλτσα).

 

Υπάρχει κάποια ατάκα ή διάλογος που έχετε ξεχωρίσει;

Χρύσα Κολοκούρη: «Εγώ μόλις πεθάνω, θα πιάσω με την προβοσκίδα μου την ουρά του μπροστινού και θα πάμε να πλαγιάσουμε ήσυχα σε μέρος μυστικό. Εσύ δεν θα έχεις κανέναν μπροστά σου. Θα είσαι μόνος σου».

Μιχάλης Ζαχαρίας: Είναι αρκετά δύσκολο να απομονώσω μια φράση. Στις περισσότερες ατάκες του έργου βρίσκω κάτι το οποίο θα με κάνει να συγκινηθώ ή να γελάσω. Ίσως ξεχωρίσω τους διαλόγους του Γεράσιμου με τον αδερφό του Θόδωρα, λόγω προσωπικής μου συγκινησιακής φόρτισης. Φανερώνεται η βαθιά αγάπη μεταξύ των δύο αδερφών, αλλά και ένας πρωτοφανής θαυμασμός από την πλευρά του ρόλου μου, που τον τροφοδοτεί και τον οδηγεί σε αμφιλεγόμενες πράξεις και συγκρούσεις.

 

Πληροφορίες για την παράσταση «1975»

Σκηνοθεσία/ Συγγραφή: Γιώργος Σίμωνας
Δραματουργία: Χρύσα Κολοκούρη
Κίνηση/ Χορός: Κική Μπάκα
Μουσική Σύνθεση: Τώνια Ράλλη
Σκηνικά: Νατάσσα Παπαστεργίου
Κοστούμια: Ευαγγελία Γκότση (Grace Gely)
Φωτισμοί: Γιώργος Ιεραπετρίτης, Γιώργος Βλαχονικολός
Κατασκευή Σκηνικού: sickmyduck.lab
Φωτογραφία: Μαρία Τούλτσα
Graphic Design: Ηλίας Πανταλέων
Βοηθός σκηνοθέτη: Λουκία Ανάγνου
Βοηθός σκηνογράφου: Μαριάνθη Ράδου
Βοηθός χορογράφου: Ηώς Αντωνοπούλου
Βοηθός δραματουργού: Αθηνά Χατζ Κασσέμ

Διανομή:
Γεράσιμος/ Μάκης ή Άτυχος, πωλητής περουκών: Μιχάλης Ζαχαρίας
Πητ/ Πέτρος, ιδιοκτήρης κλαμπ: Δημήτρης Ντάσκας
Αλίκη, σερβιτόρα: Χρύσα Κολοκούρη
Σάμη, ηθοποιός: Γιώργος Ιωσηφίδης
Απόστολος, παραγωγός: Χρήστος Χριστόπουλος
Ασπασία, θαμώνας: Σοφία Μανώλη
Όμηρος, ο σκηνοθέτης: Νικόλας Πιπεράς
Ισαβέλλα Τόρα, ηθοποιός: Στεφανία Γκουρνέλου
Οδυσσέας: Συμεών Τσακίρης
Θόδωρος Βενάρδος, ο διάσημος Ληστής με τις γλαδιόλες: Στέφανος Λώλος
Μανίτα, αμερικανίδα dj: Τώνια Ράλλη
Ήφαιστος, υποδιευθυντής Αστυνομίας: Γιώργος Σίμωνας

 

Πού: Rabbithole, Γερμανικού 20, Μεταξουργείο, τηλ. 210 5249903

Πότε: από 3 Νοεμβρίου 2023 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 19.00

Διάρκεια παράστασης: 120 λεπτά

Εισιτήρια: 18 ευρώ (με ποτό), γενική είσοδος: 15 ευρώ, 10 ευρώ (ανέργων, άνω των 65 ετών), 8 ευρώ (ατέλειες, κάρτες ΣΕΗ ΣΕΧΩΧ0) –

Οnline προπώληση: https://www.more.com/theater/1975/

Κρατήσεις, πληροφορίες: 210 5249903 |  Ώρες ταμείου: 18.00 – 21.00

Η παράσταση είναι κατάλληλη για θεατές 18+
Μια παραγωγή της ομάδας Νοσταλγία και του RABBITHOLE