Ο Θανάσης Κρομλίδης, ο Βασίλης Ντάρμας και ο Γιάννης Σέρρης μιλούν για την παράσταση «Το ρόδο είναι ρόδο»

Η «Σαπφώ καταστερωμένη» επανέρχεται τον Ιούλιο στο Αστεροσκοπείο
27 Ιουνίου 2023
O Ένκε Φεζολλάρι με την «Εκάβη» στο «1ο Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος»
28 Ιουνίου 2023
Η «Σαπφώ καταστερωμένη» επανέρχεται τον Ιούλιο στο Αστεροσκοπείο
27 Ιουνίου 2023
O Ένκε Φεζολλάρι με την «Εκάβη» στο «1ο Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος»
28 Ιουνίου 2023

Ο Θανάσης Κρομλίδης, ο Γιάννης Σέρρης και ο Βασίλης Ντάρμας ερμηνεύουν στην παράσταση «Το ρόδο είναι ρόδο» που σκηνοθετεί ο Παντελής Δεντάκης. (Φωτογραφίες: Αλέξης Ορφανίδης).

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ο Θανάσης Κρομλίδης, ο Βασίλης Ντάρμας και ο Γιάννης Σέρρης απαντούν στις ερωτήσεις του theatermag για την παράσταση «Το ρόδο είναι ρόδο», η οποία παρουσιάζεται στην Πειραιώς 260, Χώρος Ε, από τις 30 Ιουνίου έως τις 3 Ιουλίου. Οι τρεις ηθοποιοί μιλούν για τους ρόλους που ερμηνεύουν, καθώς και για το θέμα του του πρωτότυπου έργου της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη, που είναι εμπνευσμένο από την ιστορία της Δήμητρας της Λέσβου από τη Σκάλα Συκαμιάς. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Παντελής Δεντάκης ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει ο Χρήστος Στέργιογλου.

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τις σκέψεις που κάνατε όταν διαβάσατε το έργο «Το ρόδο είναι ρόδο» της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη;

Γιάννης Σέρρης: Έχοντας παρακολουθήσει την ιστορία της Δήμητρας, μου ήταν αρκετά οικείο το έργο της Κατερίνας. Και παρόλα αυτά, όταν το διάβασα πρώτη φορά και έφερα στο μυαλό μου τη φωτογραφία της Δήμητρας από το silver alert, δάκρυσα. Κι έπειτα, στο δεύτερο μέρος του έργου, όλη αυτή η βία, μου προκαλούσε μια ταραχή που σκεφτόμουν αρχικά, πως γίνεται να κάνεις κάτι τέτοιο. Και πώς το αναπαριστάς στη σκηνή;

Βασίλης Ντάρμας: Γενικά γνώριζα την ιστορία της Δήμητρας έχοντας δει και τα δύο ντοκιμαντέρ που έγιναν για αυτό το πλάσμα και είχα γνώση αυτού. Το έργο της Κατερίνας, όταν το διάβασα θεώρησα πως είναι ίσως από τα πιο σημαντικά έργα που πρέπει οπωσδήποτε να βγει στο φως και να πάρει σάρκα και οστά. Ειδικά στις μέρες μας! Είναι ένα εξαιρετικό έργο προσεγμένο και μελετημένο με επιρροές από τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και το έργο του (η δύναμη της αγάπης).

Θανάσης Κρομλίδης: Η αλήθεια είναι πως πριν διαβάσω το έργο μου είχε πει η Κατερίνα πως το έγραψε εξ αφορμής ενός αληθινού περιστατικού και εννοείται πως γνώριζα κι εγώ σαν ιστορία από την επικαιρότητα την Δήμητρα από την Λέσβο. Ωστόσο, διαβάζοντας το έργο και την πρώτη φόρα και πολλές αναγνώσεις μετά –ακόμη και κατά τη διάρκεια των προβών- ένιωθα πως πρόκειται για την ιστορία χιλιάδων καταπιεσμένων ανθρώπων. Αυτό με κέρδισε, σε συνδυασμό με μια διακριτική ευαισθησία που υπάρχει για μένα σε όλα τα καίρια ζητήματα που τίθενται μέσα στο έργο. Ένιωθα, όταν το διάβαζα, πως η συγγραφέας δεν προσπαθεί να με αναγκάσει να νιώσω κάπως συγκεκριμένα για τον κάθε χαρακτήρα. Είναι αυτοί οι άνθρωποι και έχουν αυτές τις απόψεις. Και δυστυχώς βρίσκονται σε έναν χώρο που δεν ορίζουν από κοινού τους κανόνες.

 

Ο ηθοποιός Θανάσης Κρομλίδης. (Φωτογραφίες: Αλέξης Ορφανίδης).

 

Το κείμενο βασίζεται σε πραγματική ιστορία. Ποιο είναι το θέμα του;

Γιάννης Σέρρης: Αν θα μπορούσα να το περιγράψω με λίγα λόγια θα έλεγα πως το θέμα είναι «Η Δύναμη της Αγάπης και της Συγχώρεσης». Η Διονυσία, εμπνευσμένη από τη Δήμητρα, δεν παύει ποτέ να αγαπάει τον διπλανό της. Όσο κι αν έχει πονέσει, αν έχει πληγωθεί ή χειραγωγηθεί. Και έχει πάντα μέσα της τη δύναμη, τόσο να ζει όπως η ίδια θέλει, όσο και να συγχωρεί συμπεριφορές άδικες, ακόμα και βίαιες.

Βασίλης Ντάρμας: Το έργο μιλάει για έναν άνθρωπο με καθαρό πυρήνα, πνεύμα και κόσμο. Eίναι διαφορετικός, το ξέρει, το έχει αγκαλιάσει και ζει αρμονικά με αυτό. Αντίστροφα, η κοινωνία με τα ψευδή στερεότυπα και τον ανελέητο χτίσιμο τοίχων στις ψυχές των ανθρώπων, παρασύρει τους ίδιους να κάνουν πράξεις που ούτε οι ίδιοι δεν θα μπορούσαν να φανταστούν. Μας αφηγείται την ικανότητα του να αγκαλιάζεις και να αποδέχεσαι τον εαυτό σου όπως είναι. Και αντίστροφα, του πόσο επικίνδυνος και βίαιος μπορείς να γίνεις, αν κλειδαμπαρώνεις τη ψυχή σου στο θεσμό της βλακείας και του σκοταδισμού..

Θανάσης Κρομλίδης: Όλη η ιστορία διαδραματίζεται μέσα σε ένα σπίτι, μέσα σε έναν «κόσμο» της Διονυσίας. Σ’ αυτό το σπίτι έρχονται απρόσκλητα τα παιδιά που δεν έχουν, όπως λένε, κανένα κοινό σημείο μ’ αυτό το πλάσμα. Για μένα το θέμα είναι σίγουρα η διαφορετικότητα, η αποδοχή, η υπεράσπιση της αλήθειας ενός ανθρώπου που έρχεται σε σύγκρουση με το κοινώς αποδεκτό, αλλά είναι και κάτι ακόμη, που ακούγεται πολύ απλό, αλλά είναι ουσιώδες. Η πάλη ανάμεσα στο καλό και το κακό. Κι όχι απαραίτητα με την ηθικοπλαστική έννοια. Μέσα στο έργο βλέπουμε τι γίνεται εάν αφήσεις το κακό να μπει μέσα σου. Το μίσος, ο θυμός, η οργή και η πλάνη έχουν κυριεύσει αυτά τα παιδιά και έρχονται σε σύγκρουση με έναν άνθρωπο που, στην παρούσα φάση που τον συναντάμε, έχει επιλέξει την αγάπη και την αλληλεγγύη προς όλους.

 

Ο ηθοποιός Γιάννης Σέρρης. (Φωτογραφίες: Αλέξης Ορφανίδης).

 

Ποιος είναι ο ρόλος που ερμηνεύετε;

Γιάννης Σέρρης: Ο ρόλος που ερμηνεύω είναι ένα νέο παιδί, τυφλωμένο, που στοχοποιεί τη Διονυσία και την κατηγορεί για όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στο χωριό όπου ζει και έχει μεγαλώσει. Με τους φίλους του, πάντα θεωρούσαν το Διονύση ως τον «τρελό του χωριού». Μέχρι που μια μέρα αποφάσισαν να του κάνουν μια επίσκεψη.

Βασίλης Ντάρμας: Είμαι ένα από τα παιδιά που κάνουν κακό στη Διονυσία.

Θανάσης Κρομλίδης: Είμαι κι εγώ ένα από τα παιδιά που εισβάλουν στο σπίτι αυτού του ανθρώπου, με σκοπό να τον τραμπουκίσουν. Με θολωμένο μυαλό και με ποτισμένες εγκληματικά στερεοτυπικές αντιλήψεις, δεν μένει ούτε αυτός, ούτε η παρέα του, μόνο στον τραμπουκισμό. Η πρόκληση και ταυτόχρονα η θλιβερή διαπίστωση κατά τη διάρκεια που προσπαθείς να υποδυθείς αυτό το παιδί, είναι ότι δυστυχώς αυτά τα παιδιά είναι κάπου εκεί έξω.

 

 

Ο ηθοποιός Βασίλης Ντάρμας. (Φωτογραφίες: Αλέξης Ορφανίδης).

 

Πώς δουλέψατε με τον σκηνοθέτη Παντελή Δεντάκη;

Γιάννης Σέρρης: Αρχικά με απόλυτο σεβασμό. Από την πρώτη στιγμή, δημιούργησε ένα ασφαλές πλαίσιο στην πρόβα. Έπειτα, ασχοληθήκαμε με το «τι θέλω να προκαλέσω»  σε αυτό το πλάσμα, σε αυτό το σώμα. Και τι μου προκαλεί κι αυτό. Και ύστερα, αυτό που ξεκλειδώσαμε ήταν το τι προκαλώ και στους άλλους την ίδια στιγμή. Να τους δείξω τι μπορώ να κάνω. Και από κει, χτίσαμε μια σχέση μεταξύ μας. Επίσης, βάλαμε συγκεκριμένες εικόνες και σκέψεις (ανασφάλειες, εμπόδια) που μας οδήγησαν όλο και παρακάτω. Με την αιχμή του βέλους, όμως, να παραμένει πάντα στη Διονυσία.

Βασίλης Ντάρμας: Όμορφα, επαγγελματικά και με τη μέγιστη χαρά.. όντας ηθοποιός και ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά τις ισορροπίες που χρειάζεται μια πρόβα και μεθοδικά μας οδήγησε σε ένα όμορφο αποτέλεσμα. Ήταν χαρά μου πραγματικά να δουλεύω με τον Παντελή!

Θανάσης Κρομλίδης: Θα μιλήσω για τον εαυτό μου, βέβαια καθώς φτάνουμε στο αποτέλεσμα πια, νομίζω πως είναι κοινή αίσθηση όλων. Το έργο από γραφής έχει βία, ωμότητα, ένταση, ωστόσο υπάρχουν και πολύ ήσυχες εξομολογητικές κουβέντες. Οπότε εξ αρχής, οι τεχνικές και οι υποκριτικές απαιτήσεις αυτής της παράστασης ήταν πολλές. Και γι’ αυτό το λόγο νιώθω πολύ τυχερός που στο τιμόνι αυτού του εγχειρήματος υπήρχε ο Παντελής. Συζητήσαμε πολύ στις πρόβες, όλοι μαζί, ανασύραμε ιστορίες και γενικά υπήρχαν όλα τα κομμάτια του παζλ στο τραπέζι και με λεπτότητα το φτιάχναμε παρέα. Προσωπικά, επειδή ήταν ένας πολύ κόντρα ρόλος, είχα την ανάγκη να χτίσουμε από κοινού αυτόν τον χαρακτήρα. Κι έτσι κάπως έγινε. Ζορίστηκα πολύ δημιουργικά, δοκιμάζοντας πράγματα που δεν είχα ξανακάνει, βοηθήθηκα πολύ και από την Σεσίλ Μικρούτσικου, ώστε να υπάρχει ακρίβεια στις διάφορες δοκιμές που κάναμε με τον Παντελή, μέχρι να βρω κι εγώ ποιο είναι αυτό το παιδί. Αυτό που πιστεύω πως κατάφερα είναι να υπερασπιστώ αυτόν τον ρόλο χωρίς να τον κρίνω.

 

 

Πόσο σας επηρέασε η ιστορία της Δήμητρας της Λέσβου και αντίστοιχες ιστορίες ανθρώπων που ακούμε καθημερινά;

Γιάννης Σέρρης: Όντας κοινωνικά ευαίσθητος, θέλω να πιστεύω, από την πρώτη στιγμή συγκλονίστηκα με το πώς γίνεται ένα τέτοιο πλάσμα, να χαθεί τόσο τραγικά. Όταν δίνει μόνο αγάπη και προσφέρει βοήθεια σε τόσους πρόσφυγες. Και το βλέπουμε και σήμερα. Πόσο πιο επίκαιρο να γίνει; Όταν 600 άνθρωποι πνίγονται, αναζητώντας πρώτα απ’ όλα ειρήνη, υγεία και ασφάλεια για την οικογένειά τους. Στο τέλος της ημέρας, πιάνω τον εαυτό μου, να λέω «Πού ζούμε ρε φίλε;». Και συνειδητοποιώ πως, μόνο με το να είμαστε αλληλέγγυοι με τον διπλανό μας, όταν νοιαζόμαστε πραγματικά και αγαπάμε, τότε μπορούμε να λεγόμαστε άνθρωποι και να πάμε μπροστά την κοινωνία.

Βασίλης Ντάρμας: Πλέον, πολύ σωστά η καθημερινότητά μας περιβάλλεται γύρω από τέτοιου είδους ιστορίες, το οποίο σημαίνει πολλά για τη κοινωνία που ζούμε..
Έχω βαθιά θλίψη για κάθε θύμα που έχει υποστεί κακοποίηση γιατί δεν ταιριάζει με το «πρότυπο» και μεγάλο θυμό που αυτή η κατάσταση πιστεύω, κλιμακώνεται και περνάει στο στάδιο της μισανθρωπιάς.

Θανάσης Κρομλίδης: Νιώθω πως είναι σημαντικό και μόνο το γεγονός πως με επηρέασε. Είτε αυτή, είτε οποιαδήποτε άλλη ιστορία, έγκλημα, δυστύχημα ακούμε ή διαβάζουμε σχεδόν καθημερινά πια. Το «πόσο» ειλικρινά δεν το γνωρίζω. Αλλά επειδή στην εποχή που ζούμε, όλες αυτές οι ιστορίες ξεχνιούνται πολύ εύκολα ή ακόμα χειρότερα κάποιους δεν τους επηρεάζουν καν, είναι πολύτιμο όσους μας άγγιξαν συναισθηματικά να τις θυμόμαστε.

 

Ποια θέματα σας απασχολούν ως καλλιτέχνη;

Γιάννης Σέρρης: Με αφορά οτιδήποτε κοινωνικό. Και προφανώς, όπως όλοι οι καλλιτέχνες νομίζω, με αφορά κάτι για το οποίο να έχω κάτι να πω. Κυρίως η αδικία για μένα, είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Και νιώθω ότι και στο «ρόδο» έχω να αντλήσω αρκετά για την αδικία. Και είμαι υπέρ της άποψης, όπως προκύπτει από το κείμενο, στην ωμή επίθεση στο κοινό και σε αυτό που βλέπει, ώστε να το κάνει να εμπλακεί συναισθηματικά και σωματικά. Να το συζητήσει. Δεν ξέρω τι θα μείνει στον καθένα μετά το τέλος της παράστασης, αλλά ξέρω ότι εγώ θέλω να υπάρχει κάποιο μήνυμα, που θα λέγαμε. Θέλω ο θεατής να προβληματιστεί. Γιατί κι εγώ σαν κοινό, κάτι τέτοιο αναζητάω. Θέλω πράγματα που να με αφορούν σαν Γιάννη, αλλά και να μας αφορούν σαν κοινωνία στο σήμερα.

Βασίλης Ντάρμας: Το ότι ασχολούμαι στο χώρο της τέχνης δεν με κάνει απαραίτητα καλλιτέχνη. Ίσως μια μέρα καταφέρω και γίνω αυτό που ονομάζουμε καλλιτέχνης. Προς το παρόν μαθαίνω, οπότε με θεωρώ περισσότερο μαθητή. Σκοπός μου είναι – κάθε ιστορία που λέω πάνω στη σκηνή – να παίρνω ένα μάθημα από αυτό και να δώσω ό,τι μπορώ ως ερέθισμα στο κόσμο.

Θανάσης Κρομλίδης: Δεν ξέρω πως πρέπει να απαντήσω. Ατομικά ή συλλογικά; Θα πω πρώτα πως γενικά στη ζωή, με απασχολεί η εξέλιξη και η συνέπεια. Κι αυτά ίσως επιζητώ και μέσα από τη δουλειά μου. Να είμαι συνεπής στις καλλιτεχνικές μου αξίες, σύμφωνα πάντα με το δικό μου γούστο και αισθητική και να εξελίσσομαι μέσα από τις συνεργασίες που κάνω με ανθρώπους, που πρώτα θέλω να τους εκτιμώ και μετά να τους θαυμάζω. Τώρα στο συλλογικό κομμάτι με απασχολούν δεκάδες θέματα, ειδικά στην Ελλάδα του 2023, αλλά νομίζω χρειαζόμαστε podcast για να τα αναλύσουμε!

 

 

Γιατί ΤΩΡΑ; Αφού πέρασε αρκετός καιρός.

Γιάννης Σέρρης: Τώρα, διότι δυστυχώς στη χώρα μας, οι άνθρωποι ξεχνάμε. Μάθαμε να τα βαφτίζουμε όλα μεμονωμένα περιστατικά οπότε δεν τους δίνουμε την αξία που τους αναλογεί πραγματικά. Ξεχνάμε πως τη Δήμητρα την άφησαν στο δρόμο και παρέμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου. Ξεχνάμε την άγρια επίθεση και δολοφονία του/της Ζακ/Ζάκι, τις αμέτρητες γυναικοκτονίες και τους βιασμούς. Ξεχνάμε πολύ εύκολα. Οπότε εγώ το βλέπω σαν μια υπενθύμιση και ποτέ δε θα είναι αργά. Αντιθέτως, πάντα θα είναι χρέος μας να στεκόμαστε δίπλα σε όσα έχουν την ανάγκη να ακουστούν.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Το ρόδο είναι ρόδο»

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Κίνηση: Σεσίλ Μικρούτσικου
Κοστούμια: Κική Γραμματικοπούλου
Σκηνικά: Νίκος Δεντάκης, Κατερίνα Μόσχου
Σχεδιασμός φωτισμού – Βίντεο – Φωτογραφίες: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Σχεδιασμός ήχου: Κώστας Λώλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λούβαρη Φασόη
Εκτέλεση παραγωγής: Νέος Κόσμος Ε.Ε. / Μαρίνα Γαβριηλίδου, Νίκος Συμεωνάκης

Παίζουν: Χρήστος Στέργιογλου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Θανάσης Κρομλίδης, Βασίλης Ντάρμας, Γιάννης Σέρρης

Ηχογράφηση μουσικής: Μιλτιάδης Παπαστάμου βιολί, Κώστας Λώλος βιολοντσέλο, κρουστά, Νίκος Κυπουργός πιάνο

30 Ιουνίου – Μετά την παράσταση ακολουθεί συζήτηση με τους συντελεστές. Συντονίζει η Δήμητρα Κονδυλάκη.

 

Πού: Πειραιώς 260, Χώρος Ε, Αθήνα

Πότε: από 30 Ιουνίου έως 3 Ιουλίου 2023, στις 21.00

Ηλεκτρονική πώληση εισιτηρίων: https://aefestival.gr/festival_events/to-rodo-einai-rodo/

Πληροφορίες εισιτηρίων: http://aefestival.gr/plirofories-eisitirion/

Αγορά εισιτηρίων: aefestival.gr, viva.gr & public.gr

Κεντρικά εκδοτήρια: Πλατεία Συντάγματος (info point Δήμου Αθηναίων)| Δε-Πα 10:00-18:00 – ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ: +30 2118008181 | Δε-Πα 10:00-18:00 – ΑΜΕΑ: +30 210 3221 897 | Δε-Πα 10:00-17:00