Αντιγόνη Γύρα: «Είμαι σε μια φάση που έχω ανάγκη να ονειρεύομαι ανεμπόδιστα, γιατί αλλιώς τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα»

Το «Blackberry Trout Face» στο Θέατρο Σταθμός
3 Μαρτίου 2023
Η Δανάη Ρούσσου μιλάει για τα «Πορφυρά Πανιά»
3 Μαρτίου 2023
Το «Blackberry Trout Face» στο Θέατρο Σταθμός
3 Μαρτίου 2023
Η Δανάη Ρούσσου μιλάει για τα «Πορφυρά Πανιά»
3 Μαρτίου 2023

Η Αντιγόνη Γύρα ερμηνεύει στην performance «Αρχαιολογία μια Σχέσης (Αυτό που μένει, Αυτό που αντέχει)». (Φωτογραφία: Ελένη Ταχέρη).

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Σε αυτή την performance έχει ρόλο performer. Η Αντιγόνη Γύρα, μιλάει στο theatermag για την παράσταση «Αρχαιολογία μια Σχέσης (Αυτό που μένει, Αυτό που αντέχει)», η οποία παρουσιάζεται στον χώρο προβών του Κινητήρα. Η χορογράφος και καλλιτεχνική διευθύντρια του Καλλιτεχνικού Δικτύου Παραστατικών Τεχνών Κινητήρας, θέτει τις … «μηχανές» του σε νέες περιπέτειες. Με νέα θεματική ομπρέλα την Οικειότητα / Intimacy και στοχευμένες δράσεις, παραστάσεις, εργαστήρια, ο Κινητήρας καλεί το κοινό να νιώσει πάλι οικεία στον δημόσιο χώρο, στο σώμα μας και στο θέατρο.

 

«Η performance “Αρχαιολογία μια Σχέσης-Αυτό που μένει, αυτό που αντέχει”, είναι βασισμένη σε μια πραγματική ιστορία. Είναι μια in progress perfomance, που ξεκινήσαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο και τώρα θα την ανοίξουμε στο κοινό» εξηγεί η Αντιγόνη Γύρα. «Είναι μια ιδέα που άρχισε, πριν από αρκετά χρόνια, παρατηρώντας πόσο σημαντικό είναι το ατομικό να γίνεται συλλογικό και πόσο τελικά οι προσωπικές ιστορίες έχουν νόημα να μοιράζονται. Προσπαθούσα να πείσω τον Δημήτρη Αγορά, τον άνδρα μου, με τον οποίο ερμηνεύουμε για πρώτη φορά μαζί, να κάνουμε κάτι από κοινού, αλλά εκείνος απέφευγε να μου απαντήσει.

Κάποια στιγμή συναντηθήκαμε με τον σκηνοθέτη Πάρι Ερωτοκρίτου, ο οποίος ήταν μαθητής μου στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη, μετά έγινε μέλος του δικτύου του Κινητήρα το 2007, πήγε στη Rada και σπούδασε σκηνοθεσία και κάνει πλέον μια πολύ σημαντική καριέρα ως σκηνοθέτης. Του είπα, λοιπόν, την ιδέα μου και μου είπε ότι τον ενδιέφερε πολύ να κάνει εκείνος τη σκηνοθεσία. Το πρότεινα ξανά στον άνδρα μου και τελικά συμφώνησε και εκείνος.

Όλο αυτό, ξεκίνησε από μια δική μου ανάγκη να μοιραστούμε το βίωμα της σχέσης μας, γιατί μέσα μου ένιωθα ότι έχει πολύ ψωμί. Είναι μεγάλη υπόθεση, να μιλήσει κανείς για μια μακροχρόνια σχέση, να διατηρήσει μια μακροχρόνια σχέση, ειδικά στην εποχή μας. Είτε ετερόφυλη είτε ομόφυλη. Από εκεί ξεκίνησε και στη συνέχεια προσκάλεσα αυτούς τους δύο ξεχωριστούς ανθρώπους, να δουλέψουμε παρέα. Θα ήθελα να πω, ότι όλη η ιδέα της “Αρχαιολογίας μια Σχέσης” και του τρόπου με τον οποίο υλοποιείται τελικά αυτή η σκέψη μου, ανήκει στον Πάρι Ερωτοκρίτου. Νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη γι’ αυτόν και για τον Δημήτρη, που τελικά βούτηξε με όλο του το είναι στη διαδικασία».

 

 

Η performance σε τρία στάδια

«Στο πρώτο στάδιο της performance “Αρχαιολογία μια Σχέσης”, η ομάδα δουλεύει με αυτό που μένει (remains) και αυτό που αντέχει (endures). Καθώς ο Πάρις Ερωτοκρίτου ζει στην Κύπρο, κι επειδή πρόκειται για no budget story δουλειά, χωρίς επιχορήγηση, είπαμε να το κάνουμε σιγά σιγά, χωρίς να πιεζόμαστε, να φτιάξουμε σταδιακά ένα πλαίσιο. Οπότε, τον Σεπτέμβριο του 2022, ο Πάρις ήρθε στην Αθήνα και ξεκίνησε το πρώτο στάδιο των προβών, το οποίο κράτησε δύο μήνες περίπου, με πήγαινε-έλα από την Λευκωσία στην Αθήνα.

Στη συνέχεια αποφασίσαμε να κάνουμε την πρώτη μας παρουσίαση στο χώρο των προβών του Κινητήρα, στο Νέο Κόσμο. Φέτος, η θεματική του Κινητήρα είναι η οικειότητα και μιλώντας για μια μακροχρόνια σχέση, σκεφτήκαμε να κάνουμε το πρώτο στάδιο εκεί. Είναι η πρώτη φορά που ανοίγουμε αυτόν τον πολύ οικείο χώρο για εμάς… στο κοινό. Ευελπιστούμε το δεύτερο στάδιο, να γίνει στην Κύπρο και να προχωρήσει, ενδεχομένως και με έναν άλλο τίτλο, ανάλογα με τα δεδομένα μας και στη συνέχεια, να γυρίσει και πάλι στην Αθήνα. Αυτό είναι το όνειρό μας! Τώρα αν θα πραγματοποιηθεί ή όχι δεν ξέρω, αλλά είμαι σε μια φάση που έχω ανάγκη να ονειρεύομαι ανεμπόδιστα, γιατί αλλιώς τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα».

 

 

Τις Κυριακές στις 12.00 και στις 14.00, τις Δευτέρες στις 17.45

«Η perfomance αυτή είναι κάτι πολύ “σπιτικό”, δηλαδή είναι δύο άνθρωποι που βρίσκονται στο σπίτι τους και υπάρχουν» συνεχίζει η Αντιγόνη Γύρα. «Αφενός, ο χώρος προβών του Κινητήρα, δεν έχει δυνατότητες θεάτρου, αφετέρου ο Πάρις δεν ήθελε να φτιάξουμε μια αμιγώς θεατρική κατάσταση, σε έναν χώρο που είναι το σπίτι των προβών μας. Οι ώρες που έχουμε επιλέξει για να παρουσιάσουμε την performance, είναι κυρίως πρακτικοί, ενώ υπάρχει μια μικρή έκπληξη που δεν θα ήθελα να αποκαλύψω ακόμα. Επίσης, το φως είναι ωραίο στις 12.00 και στις 14.00 το μεσημέρι, που δεν συνηθίζουμε να βλέπουμε παραστάσεις ενηλίκων εκείνες στις ώρες, ενώ το 17.45 επιλέχθηκε σε σχέση με τη δύση του ηλίου. Θα ξεκινήσουμε όταν ακόμα είναι μέρα και σιγά σιγά θα νυχτώσει. Θέλουμε να αισθανθεί το κοινό, ότι γίνεται κοινωνός και βλέπει από μια κλειδαρότρυπα αυτό που συμβαίνει. Αυτός ήταν και ο πρώτος μας προσωρινός τίτλος “Κλειδαρότρυπα”… Θέλουμε να αισθανθούν οι άνθρωποι που θα έρθουν να μας δουν, ότι θα μοιραστούν ένα διαφορετικό βίωμα. Δεν θα το κρίνουν ως μια παράσταση που βλέπουν στο θέατρο, αλλά ως μια εμπειρία που θα μοιραστούν μαζί μας».

 

 

Η συνεργασία με τους συντελεστές της performance

«Έχουμε φτιάξει ένα dream team από ανθρώπους που μας στηρίζουν και ξαναλέω ότι πρόκειται μια δουλειά no budget story» λέει η Αντιγόνη Γύρα. «Αυτό δείχνει πώς ο Κινητήρας, όλα αυτά τα χρόνια, είναι πραγματικά καλλιτεχνική οικογένεια. Μπαίνουν όλοι οι άνθρωποι στη διαδικασία να στηρίξουν ο ένας το όνειρο του άλλου και αυτό είναι πολύ συγκινητικό. Σκέφτηκα, ότι αυτή τη φορά δεν ήθελα να επιμεληθώ της κίνησης. Ήθελα να είμαι εκεί και να μπω στη διαδικασία του performer, γιατί είμαι σε αυτή τη μετάβαση στη ζωή μου. Οπότε, πρότεινα να αναλάβει αυτόν το ρόλο, η ανερχόμενη χορογράφος Κατερίνα Γεβετζή, που είναι ένας υπέροχος άνθρωπος με πολύ καθαρή ματιά στα πράγματα και μια υπέροχη χορεύτρια η οποία δουλεύει μαζί μας τα τελευταία χρόνια. Η δε παρουσία της μουσικής του Χρίστου Θεοδώρου είναι ένα tip σε όλη την παράσταση, καθώς θα ακουστεί ένα κομμάτι από το καινούργιο του άλμπουμ με τίτλο “Ισιδώρα”. Δουλεύουμε αρκετά χρόνια μαζί και καθώς υπάρχει ένα πιάνο στο χώρο προβών του Κινητήρα, θέλαμε να παίζει κάποιος πιάνο, την ώρα της παράστασης. Ο Πάρις, βρήκε έναν ευφάνταστο τρόπο να γίνει αυτό και έτσι ζητήσαμε από τον Χρίστο, να μας δανείσει τη μουσική του για την παράστασή μας».

 

 

Για την υποβάθμιση των πτυχίων των Σχολών Θεάτρου και Χορού

«Πρόκειται για ένα πρόβλημα που υπήρχε για πάρα πολλά χρόνια και απλώς έμπαινε κάτω από το χαλί. Με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα 85, είναι σα να πάει να σπάσει ένα κακό σπυρί, που για εμάς κυρίως έχει να κάνει με την καλλιτεχνική εκπαίδευση. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε, αυτό όμως που ξέρω, είναι με πόσο ουσιαστικό τρόπο οι νέοι άνθρωποι έχουν εμπλακεί σε αυτό. Έχω κατασυγκινηθεί και εντυπωσιαστεί, με το πώς λειτουργούν τα νέα παιδιά, πώς κάνουν τις συνελεύσεις τους, πώς παίρνουν τις αποφάσεις τους και με πόσο σεβασμό μιλάνε. Μας δίνουν πολύ βαθιά μαθήματα ήθους και αλληλεγγύης. Έχω βρεθεί σε πολλές συνελεύσεις τον τελευταίο καιρό και αυτό που θέλω να μοιραστώ και δημόσια, είναι ότι χαμένος είναι μόνο ο αγώνας που δεν γίνεται. Αυτή η γενιά είναι μια κερδισμένη γενιά με τον τρόπο που λειτουργεί. Από εκεί και πέρα, ευελπιστώ ότι θα υπάρξει μια λύση, έτσι ώστε να αναγνωριστεί η σπουδή μας. Δεν είναι δυνατό να μην αναγνωριστούν οι σπουδές που έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Είναι θέμα αξιακό, θέμα ήθους.

Υπάρχουν κάποιες γραμμές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε σχέση με το τι είναι καλλιτεχνική εκπαίδευση. Το θέμα είναι πώς τις μεταφράζει η κάθε κυβέρνηση, γιατί για παράδειγμα, στην Ιταλία τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές, τις ερμήνευσαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αντί να υποβαθμίσουν τις σπουδές των καλλιτεχνών, αντιθέτως τις αναβάθμισαν. Οπότε όλα είναι καθαρά πολιτικές επιλογές. Σαφώς έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι τα κολέγια θέλουν να παρεισφρήσουν στο χώρο της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Αυτός είναι και ο λόγος, κατά τη γνώμη μου, που δεν μας μεταφέρουν από το υπουργείο Πολιτισμού στο υπουργείο Παιδείας, κάτι που είναι χρόνιο αίτημα.

Θα ήταν σαφώς καλύτερη η εκπαίδευση, αν επιβλεπόταν από το υπουργείο Παιδείας σε σχέση με τα προσοντολόγια των καθηγητών, σε σχέση με το διδακτικό υλικό, αλλά και σε σχέση με το αποτέλεσμα. Θα τολμήσω να πω ότι είναι η πάγια τακτική της Ελλάδας: «πονάει πόδι, κόψει πόδι». Έτσι πάει.
Τα συμφέροντα είναι πολύ διαφορετικά και αντικρουόμενα… Αλλά δεν παύει όλο αυτό που συμβαίνει τώρα, με τις νομικές προσφυγές, τις καταλήψεις, τις αποχές, τις διαδηλώσεις, τις απεργίες να είναι μια τεράστια εμπειρία για τους νέους ανθρώπους… Και αν δεν καταφέρουν αυτό που έλπιζαν αρχικά, θέλω να πιστεύω ότι θα το καταφέρουν εν καιρώ. Θέλω να συνεχίσω να ονειρεύομαι, όπως είπα και πιο πριν».

 

Πληροφορίες για την performance «Αρχαιολογία μια Σχέσης (Αυτό που μένει, Αυτό που αντέχει)»

Σκηνοθεσία: Πάρις Ερωτοκρίτου
Κίνηση: Κατερίνα Γεβετζή
Μουσική: Χρίστος Θεοδώρου (ακούγεται το νέο του άλμπουμ “Ισιδώρα”)
Ερμηνεία: Δημήτρης Αγοράς, Αντιγόνη Γύρα

 

Πού: Χώρος προβών Κινητήρας Lab, Ιγγλέση 18, Νέος Κόσμος

Πότε: Κυριακές 5, 12, 19 Μαρτίου 2023 διπλές παραστάσεις στις 12.00 και στις 14.00, Δευτέρες 6, 13, 20, 27 Μαρτίου 2023 στις 17.45

Διάρκεια: 50 λεπτά

Είσοδος: 10 ευρώ ενιαίο εισιτήριο

Κινητήρας
Καλλιτεχνικό Δίκτυο Παραστατικών Τεχνών
www.kinitiras.com
Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/arxaiologia-mias-sxesis/
Επικοινωνία
info@kinitiras.com |fb: Kinitiras | instagram: kinitiras | τηλ. 69 40 576461