Ανδρέας Αντωνιάδης: «Στη δική μας εκδοχή της “Φαλακρής Τραγουδίστριας” βλέπουμε πρόσωπα σε εθελούσιο εγκλεισμό, υπό εποπτεία»

Η Σοφία Φυτιάνου και ο Άρης Κανέλλος μιλούν για την παράσταση «After the End»
30 Δεκεμβρίου 2022
Καλή Χρονιά theatermaggers!
31 Δεκεμβρίου 2022

Ο ηθοποιός Ανδρέας Αντωνιάδης ερμηνεύει τον Λοχαγό Πυροσβεστών στην παράσταση «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» που σκηνοθετεί η Σοφία Σταυρακάκη.

Sharing is caring!

 

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ερμηνεύει τον Λοχαγό Πυροσβεστών στην παράσταση του έργου «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» του Ευγένιου Ιονέσκο. Ο ηθοποιός Ανδρέας Αντωνιάδης μιλάει στο theatermag για το εν λόγω έργο του θεατρικού συγγραφέα, καθώς και για το ρόλο του στην παράσταση η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Ίσον από τις 13 Ιανουαρίου. Η παράσταση ανεβαίνει από την επαγγελματική συμπεριληπτική (ανάπηρων και μη ανάπηρων ατόμων) θεατρική ομάδα ΘΕΑΜΑ (www.theamatheater.gr) σε σκηνοθεσία Σοφίας Σταυρακάκη με διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) για Κ(κ)ωφά και βαρήκοα άτομα.

 

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το έργο «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» του Ευγένιου Ιονέσκο; Ποιο είναι το θέμα του και ποια η δική σας άποψη για αυτό;

Η «Φαλακρή Τραγουδίστρια» διαδραματίζεται στη θαλπωρή ενός αστικού σαλονιού, στο σπίτι του κυρίου και της κυρίας Σμιθ. Η υπηρέτριά τους, η Μαίρη, υποδέχεται ένα φιλικό ζευγάρι, τον κύριο και την κυρία Μάρτιν, που έχουν έρθει για επίσκεψη. Στην πορεία του έργου, εμφανίζεται ο Λοχαγός της πυροσβεστικής με πρόσχημα την ασφάλεια τους και τον προσκαλούν να κάτσει στην παρέα τους.

Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Ιονέσκο, πρωτοπαρουσιάστηκε το 1950 και θεωρείται ένα από τα εναρκτήρια έργα του θεάτρου του Παραλόγου. Ο Ιονέσκο εμπνεύστηκε το έργο, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να μάθει την Αγγλική γλώσσα, μέσω της Γαλλικής μεθόδου Assimil. Συνομιλώντας με τα πρωτοποριακά αισθητικά κινήματα του πρώτου μισού του 20ου αιώνα (avant garde, Νέα Αντικειμενικότητα, dada, σουρεαλισμός κ.ά.) και έχοντας το βίωμα
των παγκοσμίων πολέμων, όπως ο Μπέκετ, ο Ζενέ και άλλοι συγγραφείς του παραλόγου αντίστοιχα, έτσι και αυτός, μας δείχνει στο έργο του, ανθρώπους με κρίση ταυτότητας, υπό κατάρρευση, εγκλωβισμένους στην αυτοεικόνα τους, την οποία αναζητούν παντού και αναδιατυπώνουν για λόγους επιβίωσης.

Στη δική μας εκδοχή της «Φαλακρής Τραγουδίστριας», βλέπουμε πρόσωπα σε εθελούσιο εγκλεισμό, υπό εποπτεία. Διαρκώς επινοούν τους εαυτούς τους εκ νέου, προκειμένου να επιβιώσουν της απώλειας ταυτότητας και ουσιαστικά δεν μαθαίνουμε τίποτα για το παρελθόν τους. Ξαναγράφουν το προσωπικό τους αφήγημα, εγκλωβιζόμενοι σε μια χαοτική δίνη μυθοπλασιών, μιμούμενοι ο ένας τον άλλον, σε διαρκή παραμόρφωση, αναγνωρίζοντας στοιχεία – «δοκιμασμένες συνταγές» στους άλλους (γνώσεις, συμπεριφορές, απόψεις, υλικά αγαθά, γούστα, μόδες κ.ά.) που υπόσχονται «αναβάθμιση» του κοινωνικού τους status, άρα επιβίωση και υπό το βάρος αυτού του φορτίου, διευρύνοντας τα όρια τους καταρρέουν. Παρουσιάζουν συμπτώματα όπως απώλεια μνήμης, οπτική αγνωσία, αφασική ομιλία, διάφορα τικ. Προσπαθούν να «επικοινωνήσουν» μέσω ενός γλωσσικού συστήματος, που αποσυντίθεται διαρκώς. Και το ερώτημα: «τελικά ποιός είμαι;», δεν βρίσκει την απάντησή του.

 

 

Ποια θέματα αγγίζει ο Ευγένιο Ιονέσκο με αυτό το έργο του;

Όπως προανέφερα, ένα πολύ βασικό θέμα του έργου είναι η έννοια της ταυτότητας. «Ποιός είμαι;», «Τι με ορίζει;», τι είναι και πώς αποκτώ ταυτότητα, πότε και υπό ποιές συνθήκες κινδυνεύω να τη χάσω. Ποιές είναι οι συνέπειες αν τη χάσω. Αυτό το θέμα υπάρχει εν γένει σε όλα τα κείμενα του Ιονέσκο και διατυπώνεται ακόμα πιο ολοκληρωμένα στο έργο του «Ρινόκερος». Το άλλο ζήτημα που τίθεται κατά συνέπεια, είναι αυτό της επικοινωνίας. Πώς επικοινωνούμε, όντας εγκλωβισμένοι στην αυτοεικόνα μας; Είναι εφικτό; Επίσης ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα, είναι η έννοιες του χρόνου και του χώρου και ο τρόπος που εργαλειοποιούνται, ως μέσα χειραγώγησης, επιβολής, εξουσίας και αντίστασης.

Υπάρχει το ρολόι των Σμίθ που δείχνει ό,τι ώρα θέλει και ο υποκειμενικός χρόνος του καθενός από τους ήρωες του έργου. Όλοι αυτοί οι χρόνοι «συγκρούονται» μεταξύ τους και γεννιούνται ερωτήματα: Τελικά ποιανού το ρολόι πάει «σωστά», ποιός ορίζει τι ώρα είναι, ποιανού ο χρόνος είναι πιο σημαντικός και πώς αυτό, διαμορφώνει τις σχέσεις των ανθρώπων; Αντίστοιχα, η έννοια του χώρου είναι υπό διαπραγμάτευση: ποιό είναι το «μέσα» και ποιό το «έξω», το «πάνω» και το «κάτω»; Ποιός έχει την εξουσία να τα ορίσει; Σε ένα άλλο επίπεδο, το έργο λειτουργεί και ως σχόλιο για την «καλή», «υψηλή» κοινωνία, όπως αντίστοιχα «Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας», του Luis Bunuel.

 

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τη σκηνοθέτιδα Σοφία Σταυρακάκη;

Με τη Σοφία Σταυρακάκη και την ομάδα ΘΕΑΜΑ Συμπεριληπτικό Θέατρο, συνεργάζομαι για πρώτη φορά. Υπάρχει καλή επικοινωνία, πράγμα καθόλου αυτονόητο, διάθεση για έρευνα, που πολύ γενναιόδωρα ξεκινάει από τη Σοφία και περνάει στους υπόλοιπους και χώρος για προσωπική διαδρομή στο έργο και το ρόλο. Με άλλα λόγια, μια δημιουργική συνεργασία, που σπάνια συναντάει κανείς δουλεύοντας ως ηθοποιός.

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Ο ρόλος μου, είναι αυτός του Λοχαγού των πυροσβεστών. Στη δική μας εκδοχή, αντιπροσωπεύει κάτι πολύ ευρύτερο από το αξίωμα και την ειδικότητά του. Είναι όργανο της τάξης. Ένας απρόσωπος κρατικός υπάλληλος, που συγκεντρώνει πάνω του όλες τις
εξουσίες και απλά εκτελεί εντολές. Στρατός, Αστυνομία, Πολιτική προστασία, Πυροσβεστική. Εποπτεία, επιτήρηση, χειραγώγηση, καταστολή, «πυρόσβεση», είναι τα καθήκοντά του. Είναι
απόγονος των υπαλλήλων του Κάφκα που συλλαμβάνουν τον Κ., αλλά και του Μπάρτλμπυ, του γραφιά της Wall Street, στο έργο του Μέλβιλ, που αρνείται να κάνει οτιδήποτε άλλο ξεπερνά την ιδιότητα του. Εργοδότης του, είναι ο Μεγάλος Αδελφός. Εγκλωβισμένος στην αυτοεικόνα του, θύμα και ο ίδιος, βρίσκεται εξίσου υπό κατάρρευση.

 

Πώς θα σας δούμε επί σκηνής; Μπορείτε να μας δώσετε μια εικόνα από τα σκηνικά και τα κοστούμια σας;

Η δική μας προσέγγιση, κινείται στο δρόμο της εικαστικής performance, με έντονο το γκροτέσκο, σουρεαλιστικό στοιχείο.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια»

Συγγραφέας: Ευγένιο Ιονέσκο
Μετάφραση: Σοφία Σταυρακάκη
Σκηνοθεσία: Σοφία Σταυρακάκη
Πρωτότυπη μουσική: Ηλίας Κουρτπαρασίδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Θένια Καρλάφτη
Φωτογραφία: Peny Delta
Βοηθός Παραγωγής: Νατάσα Γάτσιου
Φροντίστρια: Σταυρίνα Πολυδώρου
Επικοινωνία: Ζέτα Θεοδωρέλου

Διανομή: (κατά σειρά εμφάνισης)

Μαίρη (υπηρέτρια): Σοφία Σταυρακάκη
Κα Σμιθ: Όλγα Νικολαΐδου
Κος Σμιθ: Πάνος Ζουρνατζίδης
Κος Μαρτέν: Βασίλης Οικονόμου
Κα Μαρτέν: Έλη Δρίβα
Λοχαγός Πυροσβεστών: Ανδρέας Αντωνιάδης

Με Διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ) για Κ(κ)ωφά και βαρήκοα άτομα

Παραγωγή: ΘΕΑΜΑ 2023

Πού: Θέατρο Ίσον, Μελενίκου 33, Βοτανικός-Γκάζι, τηλ. 213 0411546

Πότε: από από τις 13 Ιανουαρίου 2023 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.30, Κυριακή στις 20.30

Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά

Εισιτήρια: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 10 ευρώ (μειωμένο: φοιτητές, ατέλειες, ανάπηροι, συνοδοί αναπήρων, άνεργοι)

Ηλεκτρονική προπώληση εισιτηρίων: viva.gr