Γιώργος Καφετζόπουλος: «Όταν παίρνουμε ένα ρίσκο, σημαίνει ότι αφήνουμε πίσω τον όποιο φόβο ή αναστολή και μπαίνουμε σε κάτι, ακόμα και αν ενδέχεται να την πατήσουμε»

Είδαμε την παράσταση «Μια μέρα όταν ήμασταν νέοι» από τη Θεατρική Oμάδα Kouinta Theatre Productions 
5 Δεκεμβρίου 2022
«Εις το όνομα του Πατρός»: η πρώτη σκηνοθετική δουλειά της Ειρήνης Κουτσαύτη
6 Δεκεμβρίου 2022

O Γιώργος Καφετζόπουλος ερμηνεύει τον Άλεξ στην παράσταση «Ρίσκο» που παρουσιάζεται στο θέατρο Olvio. (Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωρπάκου

 

Ερμηνεύει τον Άλεξ στην παράσταση «Ρίσκο». Ο Γιώργος Καφετζόπουλος μιλάει στο theatermag για το ρόλο του στην παράσταση του έργου της Δήμητρα Παπαδήμα, η οποία ανεβαίνει στο θέατρο Olvio, σε σκηνοθεσία Τάσου Σωτηράκη.

 

 

Ποιες ήταν οι σκέψεις σας όταν διαβάσατε το έργο «Ρίσκο» της Δήμητρα Παπαδήμα;

Η αλήθεια είναι ότι ένιωσα οικεία διαβάζοντας το έργο και σκέφτηκα να πάρω το ρίσκο και να το κάνω. Μου μίλησε η Δήμητρα και ένιωσα πολύ κοντά της σε ανθρώπινο επίπεδο αλλά και σε καλλιτεχνικό. Και έχω χαρεί πολύ που την γνώρισα. Την θεωρώ πολύ ιδιαίτερη σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνη. Έχει μια ειλικρίνεια και έναν τσαμπουκά που μου αρέσει πολύ και αυτά τα στοιχεία τα έχει μεταφέρει με πολύ απροκάλυπτο τρόπο στον χαρακτήρα που παίζω εγώ, τον Αλεξ. Πρόκειται για έναν τύπο που μιλάει για ότι θέμα μπορείς να φανταστείς.

Γίνεται αδιάκριτος, αγενής, κάνει χιούμορ που ξεπερνάει τα όρια και ταυτόχρονα αποκαλύπτει πτυχές του εαυτού του που είναι σπαρακτικές. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον, σκληρό έργο, αστείο κατά φάσεις και ίσως κάποιον που θα το δει, να τον προβληματίσει σε σχέση με το που πάει η ζωή μας σήμερα. Η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου που ενώ προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του ότι τα πράγματα πάνε καλά, κατά βάθος ξέρει ότι όλα καταρρέουν.

 

 

«Ρίσκο». Τι σημαίνει ο τίτλος του και ποιο είναι το θέμα του;

Ρίσκο, ίσως, σημαίνει το να κάνεις κάτι που δεν σου υπόσχεται καμία σιγουριά. Επίσης, ρίσκο είναι μια λέξη που ειπώνεται στο έργο αρκετές φορές. Μπορεί να είναι ένα έργο που σε προτρέπει να πάρεις και εσύ το ρίσκο. Δύο άνθρωποι, τελείως άγνωστοι μεταξύ τους, συναντιούνται τυχαία σε ένα παγκάκι στην πλατεία Εξαρχείων, όπως είναι σήμερα. Με τις λαμαρίνες του μετρό. Και αρχίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα γνωριμία μεταξύ τους.

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Ο Άλεξ, είναι ένας τύπος από αυτούς που κυκλοφορούνε μόνοι τους στο δρόμο. Μπορεί να τον δεις βέβαια και σε παρέες. Έχει συνέχεια μαζί του ένα σακίδιο και εκεί μέσα, έχει ό,τι μπορείς να φανταστείς. Σιχαίνεται την κοινωνία, αλλά ίσως και αυτός μέσα στην αντιδραστικότητα του, κάπου να το έχει χάσει.
Μάλλον, είναι ευαίσθητος, αλλά αυτή η ευαισθησία κρύβεται πίσω από την οργή. Όταν βλέπει τη Μάνια, μια έγκυο γυναίκα στην πλατεία Εξαρχείων, να κάθεται μόνη της και να διαβάζει ένα περιοδικό για νέες μητέρες, κολλάει με το «πιθηκάκι» που έχει μέσα στην κοιλιά της και της πιάνει την κουβέντα.

Τον βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα σαν χαρακτήρα, γιατί έχω γνωρίσει τέτοιους μοναχικούς, ίσως πιο φευγάτους από το νορμάλ, ανθρώπους, μιας και έχω μεγαλώσει στο κέντρο της πόλης, όπου βλέπεις τα πάντα. Τα Εξάρχεια ειδικά, είναι ένα μέρος που συχνά θα έβλεπες τέτοιους χαρακτήρες. Και αυτό ήταν και το ωραίο σε αυτή τη γειτονιά, ότι υπήρχε μια ανοχή στην τρέλα και στην αντιδραστικότητα. Στην μη κανονικότητα. Αυτός, λοιπόν, είναι ένας τύπος -ας πούμε- αντισυμβατικός και μέσα από τη σκηνική δράση, ακούμε τις φιλοσοφίες του και μπαίνουμε στον κόσμο του. Έχει πολλή οργή μέσα του και πολλές φορές ξεσπάει στη Μάνια, αλλά πάνω από όλα, ίσως κουβαλάει μια στενοχώρια, μια παραίτηση, σαν να έχει χάσει το νόημα για τη ζωή. Όποτε βλέποντας τη Μάνια βρίσκει και αυτός ένα στήριγμα, κάποια που εν τέλη τον ακούει.

 

 

Ποια είναι τα θέματα που θίγονται στην παράσταση;

Νομίζω ότι μέσα από το έργο, προβάλλεται η μοναχικότητα των ανθρώπων στις σύγχρονες κοινωνίες. Δύο άγνωστοι, συναντιούνται τυχαία και καταλήγουν να μιλάνε για πολύ προσωπικά τους ζητήματα, που ενδεχομένως να μην τα έχουν συζητήσει με κανέναν άλλο. Και μέσα από την κουβέντα και την γνωριμία αυτή, ακουμπάνε πολλά και διάφορα θέματα. Κοινωνικά, αλλά και προσωπικά. Είναι σα να συγκρούονται δύο κόσμοι. Μια πιο συμβατική γυναίκα, που έχει τη δουλίτσα της, τον άντρα της, το σπιτάκι τους με τις τρεις τηλεοράσεις και τα σκυλάκια τους, συναντά έναν πιο ασυμβίβαστο άντρα ο οποίος την προκαλεί, προσπαθώντας να την κάνει να πάρει το ρίσκο και να φύγει από όλα αυτά. Πόσο, όμως, εύκολο είναι να πάρει κάποιος ένα τέτοιο ρίσκο;

 

 

Πώς δουλέψατε με τον σκηνοθέτη Τάσο Σωτηράκη;

Ο Τάσος είναι ένας έμπειρος ηθοποιός, σίγουρα πολύ πιο έμπειρος από εμένα και γι’ αυτό τον λόγο τον εμπιστεύτηκα και σαν σκηνοθέτη, μιας και είναι η πρώτη φορά που σκηνοθετεί. Από την άλλη, επειδή μου άρεσε πολύ το έργο, ήθελα πραγματικά να δουλέψουμε όσο πιο πολύ μπορούμε, να δώσουμε χρόνο και ζωή σε αυτό και νομίζω πως συγκλίναμε από την αρχή, στο ότι ο καθένας από εμάς, για τους λόγους του ήθελε πολύ να γίνει αυτή η παράσταση.
Υπήρχε μεγάλη όρεξη για δουλειά και αυτό πιστεύω εξαρχής μας ένωσε και μας έκανε να συμπλέουμε. Οπότε μέχρι στιγμής, οι πρόβες είναι μια πολύ ωραία εμπειρία, με σεβασμό και αγάπη για αυτό που κάνουμε. Θεωρώ ότι ο Τάσος, μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ, σπρώχνοντας μας, ίσως, και πέρα από τα όριά μας κάποιες φορές, πιέζοντάς μας αρκετά, αλλά με έναν τρόπο που εν τέλη λειτουργεί πολύ θετικά για όλους κι κυρίως για την παράσταση. Έχουμε ρίξει πολλή δουλειά και είμαι πολύ ευγνώμων που γνώρισα τον Τάσο, όπως και τη Νάντια που παίζουμε μαζί.

 

Tελικά, πρέπει κανείς να παίρνει «Ρίσκο» ;

Πρέπει πρέπει. Eίναι ωραίο να ρισκάρεις, ακόμα και αν πρόκειται να φας τα μούτρα σου. Εξάλλου και από τις αποτυχίες μαθαίνεις πολλά. Όταν παίρνουμε ένα ρίσκο, σημαίνει ότι αφήνουμε πίσω τον όποιο φόβο ή αναστολή και μπαίνουμε σε κάτι, ακόμα και αν ενδέχεται να την πατήσουμε. Ίσως αυτό είναι το ρίσκο, να παραμερίζεις το φόβο και να μπαίνεις σε κάτι νέο με ό,τι έχεις, χωρίς δεύτερες και τρίτες σκέψεις! Ο φόβος είναι ο εχθρός του ρίσκου.

 

H Νάντια Καφφετζή, ο Τάσος Σωτηράκης και ο Γιώργος Καφετζόπουλος, συνεργάζονται στην παράσταση «Ρίσκο» που παρουσιάζεται στο θέατρο Olvio. (Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης).

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Ρίσκο»

Κείμενο: Δήμητρα Παπαδήμα
Σκηνοθεσία – Πρωτότυπη μουσική: Τάσος Σωτηράκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Θαλασσινή Βοστ
Σκηνικά – Κοστούμια: Αλεξάνδρα Στεφανίδου
Φωτισμοί: Γιώργος Φωτόπουλος

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

Ερμηνεύουν: Γιώργος Καφετζόπουλος, Νάντια Καφφετζή

 

Πού: Θέατρο Olvio, Ιερά Οδός 67 και Φαλαισίας 7, Βοτανικός, τηλ. 210 3414118

Πότε: από 7 Δεκεμβρίου 2022 και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21.00

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 13 ευρώ (γενική είσοδος), 11 ευρώ (μειωμένο)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/risko/

Προσφορά προπώλησης: 9 ευρώ