Μάρκος Γέττος: «Ο Γκόρκυ ειρωνεύεται με τον τίτλο “Τα Παιδιά Του Ήλιου”, χωρίς όμως να κουνάει και το δάχτυλο»

Είδαμε την «Amalia melancholia, η βασίλισσα των φοινίκων» στη Σκηνή Ωμέγα στο ΔΘΠ
2 Δεκεμβρίου 2022
1ο Artist Meeting: Αυτοχρηματοδοτούμενα καλλιτεχνικά projects από την πλατφόρμα μoment Creative (μC)
3 Δεκεμβρίου 2022

Ο ηθοποιός Μάρκος Γέττος ερμηνεύει στην παράσταση «Τα Παιδιά Του Ήλιου» που παρουσιάζεται στο θέατρο Αλκμήνη. (Φωτογραφίες: Ηλίας Τσαντός, Μίμης Δημόπουλος).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Μια παρέα νέων ανθρώπων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, ανθρώπων της ανώτερης τάξης με προνόμια αλλά και προοδευτικές ιδέες, ξοδεύουν το χρόνο τους σε φιλοσοφικές συζητήσεις, ενώ γύρω τους χιλιάδες άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και την εξαθλίωση. Ο ηθοποιός Μάρκος Γέττος μιλάει στο theatermag για το ρόλο του στην παράσταση του έργου «Τα Παιδιά Του Ήλιου» του Μάξιμ Γκόρκυ, η οποία παρουσιάζεται στο θέατρο Αλκμήνη. Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Γιάννα Δ. Γκιώνη.

 

«Τα Παιδιά Του Ήλιου». Ποιες ήταν οι σκέψεις σας όταν διαβάσατε το έργο του Μάξιμ Γκόρκυ;

«Τα παιδιά του ήλιου»…Γκόρκυ… Βαριά δραματουργία… Βαρύ το κλίμα. Αυτές ήταν οι πρώτες μου σκέψεις, όταν πρωτοάκουσα για το έργο και την ακρόαση κάπου στα μέσα του περασμένου Σεπτέμβρη. Οι σκέψεις αυτές, έφυγαν γρήγορα από το μυαλό μου όταν ήρθα σε επαφή με τους indigo theater company. Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το έργο, ξαναήρθαν στο μυαλό μου όλες εκείνες οι εικόνες, οι απέραντες συζητήσεις και η εκτίμηση της ζωής των ανθρώπων, στα χρόνια της δραματικής σχολής κι έπειτα στα έργα, που είχα την τύχη να καταπιαστώ επαγγελματικά, ως ηθοποιός τα προηγούμενα χρόνια. Ο Γκόρκυ δεν είναι Τσέχοφ! Ο Γκόρκυ δεν είναι Ντοστογέφσκι!

Είναι φοβερό αυτό που συμβαίνει με τους Ρώσους συγγραφείς του 20ου αιώνα. Έστω κι από την πλευρά του, καθαρά, συναισθηματικού πεδίου-που μας διαχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα της γης-να το πιάσεις, «Τα Παιδιά Του Ήλιου», ξετυλίγουν την ανθρώπινη ανατομία με περίτεχνο τρόπο. Κάνοντας στην άκρη διάφορα κοσμικά επίθετα, καλός, κακός κλπ. κλπ.

 

 

Τι σημαίνει ο τίτλος του έργου και ποιο είναι το θέμα του;

Σίγουρα όσες και όσοι βλέπουμε ταινίες στον κινηματογράφο, θα έχει πάρει το μάτι μας σκηνές, εντελώς δραματικές, και από πάνω να παίζει π.χ. Loo Reed το Perfect Day. E, κάπως έτσι είναι και ο τίτλος του έργου. Μιλάμε για το 1905 και την πρώτη απόπειρα εξέγερσης, επανάστασης των μπολσεβίκων στην Αγία Πετρούπολη. Δέκα άνθρωποι, κλεισμένοι σε ένα χλιδάτο μπουντρούμι, ατενίζουν το μέλλον κάνοντας πειράματα, έργα τέχνης, ψυχολογικές συζητήσεις ενώ ο κόσμος έξω, πολύ απλά, δεν έχει να φάει. Ο Γκόρκυ, δηλαδή, ειρωνεύεται με τον τίτλο, χωρίς όμως να κουνάει και το δάχτυλο. Είναι αυτή η μαγεία του θεάτρου.

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Ας υποθέσουμε πως οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα. Ας υποθέσουμε πως όλοι, κάπου θέλουμε να ανήκουμε. Πως κάποιοι από μας, θέλουμε να ξεχωρίζουμε από το πλήθος. Ας συμφωνήσουμε πως τα χειρότερα εγκλήματα στην ανθρωπότητα, έγιναν με τις καλύτερες προθέσεις, εννοώ στο πρώτο πρώτο επίπεδο, στην πρώτη σκέψη, στην πρώτη κατάποση σάλιου. Εκεί που η ανάγκη για χάραξη νέων δρόμων, γεννά τις πρώτες ιδέες.
Ας φανταστούμε τώρα, έναν άντρα να είναι κάπως έτσι. Παράλληλα, να δηλώνεται ζωγράφος και εν γένη καλλιτέχνης, στα γαλλικά σαλόνια της Αγίας Πετρούπολης, που το χρυσό ελεφαντόδοντο αντικαθιστούσε τα παρτέρια των μπαλκονιών, μιας σύγχρονης εποχής, κάπου στα Βαλκάνια. Ας κλείσουμε το πολύχρωμο κουτάκι του μυαλού μας με αυτό: ένας πονεμένος άνθρωπος που δεν κατάφερε να συγχωρήσει και να συγχωρεθεί, πάντα και νομοτελειακά θα είναι συναισθηματικά και ψυχολογικά καταδικασμένος. Αυτός είναι ο ρόλος μου, ο χαρακτήρας μου, ο άνθρωπος μου, ο Δημήτρη Σεργκέγιεβιτς Βάγκιν.

 

Ποια είναι η ευθύνη των διανοουμένων, των καλλιτεχνών αλλά και κάθε ατομικότητας εν τέλει όταν η ανθρωπότητα υποφέρει;

Ειλικρινά δεν ξέρω ποια είναι η ευθύνη των διανοούμενων, όταν η ανθρωπότητα υποφέρει. Ξέρω μόνο, πως εγώ σαν Μάρκος, δεν νιώθω ειλικρινής με τον εαυτό μου, να υποδύομαι ρόλους στην προσωπική και κοινωνική μου ζωή. Εγώ είμαι, πάνω στη σκηνή, εγώ είμαι και κάτω από αυτήν. Αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, αγάπη, ευγένεια. Ας ακολουθήσουμε αυτά στην πράξη, ώστε να γίνει η ευθύνη ένα παιδικό σκίρτημα, για να ξεφύγει από τους περιορισμούς που μας επιβάλλουν οι νόρμες και τα κοινωνικά πρέπει…

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Τα Παιδιά Του Ήλιου»

Συγγραφέας: Μάξιμ Γκόρκυ
Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Γιάννα Δ. Γκιώνη
Σκηνογραφία: Γιάννα Α. Γκιώνη
Πρωτότυπη μουσική: Ορέστης Τάνης
Φωτισμοί: Θωμάς Οικονομάκος
Φωτογραφίες: Ηλίας Τσαντός, Μίμης Δημόπουλος
Video game designer: Κατερίνα Ζαρταλούδη
Επιμέλεια Ρωσικών (τραγούδι): Δημήτρης Μ. Μόσχος
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Ερμηνεία (αλφαβητικά): Άννα Αναστασοπούλου, Μάρκος Γέττος, Ιορδάνης Καλέσης, Μαριλένη Κουζού, Κίμωνας Κουρσόπουλος, Σοφία Λαμπιδώνη, Κωνσταντίνος Μαρούγκας, Μυρτώ Πανάγου, Γιάννης Πετρίδης, Γεωργία Σοφού.

Πού: Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Γκάζι (Σταθμός ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός), τηλ. 210 3428650

Πότε: από 6 Νοεμβρίου 2022 και κάθε Κυριακή στις 21.15

Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: Προπώληση: 14€, Ταμείο Θεάτρου: 15€, Μειωμένο: 12€, Ατέλειες: 8€

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/festival/theater/ta-pedia-tou-iliou-tou-maxim-gkorky/