Πέντε ηθοποιοί μιλούν για την παράσταση για παιδιά «Ειρήνη» του Αριστοφάνη

5+1 ερωτήσεις στην Κατερίνα Σταθοπούλου και τη Δέσποινα Αποστολίδου για το «Lebensraum»
30 Νοεμβρίου 2022
Δήμητρα Βαμβακάρη: «Ο τίτλος “Φελίτσε και Λίλυ: Ένας άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώπους” αναφέρεται στην ανάγκη να διακρίνουμε τον άνθρωπο πίσω από ρατσιστικές ταμπέλες και στερεότυπα»
1 Δεκεμβρίου 2022

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

«Ειρήνη» του Αριστοφάνη για παιδιά; O Νίκος Γιαλελής, o Απόστολος Καμιτσάκης, o Χρήστος Καραβέβας, o Κώστας Κουτρούλης και η Δάφνη Νικαιτάκη αναλύουν την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, μια παράσταση για παιδιά, η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Μπέλλος, σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου και διασκευή από την Oμάδα The Young Quill.

 

 

Η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, ένα από τα πιο αντιπολεμικά έργα όλων των εποχών. Ποιο είναι το θέμα του και τι σημαίνει για τα παιδιά σήμερα;

Κώστας Κουτρούλης: Το θέμα της Ειρήνης όπως τότε, έτσι και τώρα, θεωρώ παραμένει το ίδιο: Τα προβλήματα του πολιτικού συστήματος και ο σχολιασμός της κοινωνίας μας, πώς όλοι, αναλόγως την περίοδο, επωφελούνται ή όχι από την εκάστοτε κατάσταση – εδώ στο έργο μας, Ειρήνη και Πόλεμος.

Δάφνη Νικητάκη: Στο έργο αυτό του Αριστοφάνη, ο κεντρικός ήρωας Τρυγαίος, αποφασίζει να ελευθερώσει την Ειρήνη ξεσηκώνοντας και τον περίγυρό του. Μετατρέπει ένα τοπίο πολέμου, όπου κυριαρχεί η βία και ο φόβος σε ένα τοπίο αγάπης, αλληλεγγύης και χαράς. Αυτή του η επιλογή, είναι η πιο αντιπολεμική πράξη που θα μπορούσε να κάνει! Κάπου εκεί, νομίζω, βρίσκεται και το θέμα του και πιστεύω μας αφορά όλους, παιδιά και μεγάλους.

Απόστολος Καμιτσάκης: Το θέμα που πραγματεύεται η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, αφορά την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στην Ειρήνη και στον Πόλεμο, και όσο οξύμωρο και να ακούγεται, τόσο οξύμωρη είναι και η φύση μας. Αλώστε και ο Φρόιντ έχει μιλήσει για το ένστικτο της ζωής και του θανάτου, ένστικτα που δύσκολα εξαλείφονται. Ο πόλεμος εμπεριέχει τη βία. Τη βία σε χοντρές γραμμές, μπορεί να την διακρίνει ο καθείς, αλλά το έργο μιλάει και για πιο λεπτές αποχρώσεις βίας, που για να τις διακρίνει κανείς πρέπει σίγουρα να βάλει τα γυαλιά του, ξέρετε εκείνα τα γυαλιά που σου δίνουν τη δύναμη να δεις τα πράγματα, από όλες τις πλευρές, που είναι σαν καλειδοσκόπιο.

Η βία παραμονεύει ακόμα και εκεί που δεν το περιμένεις. Το έργο καταπιάνεται με πολλές μορφές βίας, ύπουλες και μη, προσπαθώντας να δείξει ότι η βία είναι εγγεγραμμένη μέσα μας και δεν μπορούμε να υπάρχουμε χωρίς αυτήν. Ακόμα και με την απελευθέρωση της Ειρήνης, η βία συνεχίζει να υπάρχει. Η αιώνια μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό συνεχίζεται, στο δίκιο μου και στο δίκιο σου, στην άποψη μου και την άποψη του. Αυτό πραγματεύεται ουσιαστικά το έργο και τα παιδιά, έχουν την ευκαιρία να πάρουν μια γεύση από μια πραγματικότητα που δεν είναι πολύ μακριά τούς. Με έναν τρόπο όχι διδακτικό αλλά μαγικό, να μπούνε στα παπούτσια του κύριου Τρυγαίου και να ταξιδέψουν σε μια περιπέτεια για τη διάσωση της ειρήνης. Χαρά, τραγούδια, χοροί, και ένα μεγάλο πανυγήρι για την Ειρήνη, όχι για την κατάκτηση της, όχι για την απελευθέρωση της, αλλά γιατί είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο κόσμο και καλό θα ήταν να την θυμόμαστε, κάθε φορά που η τραμπάλα γέρνει από την άλλη πλευρά. Μια γιορτή για την Ειρήνη λοιπόν!!!

Νίκος Γιαλελής: Η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, μοιάζει εδώ και 2500 περίπου χρόνια, να μας θέτει το ερώτημα κατά πόσον είμαστε ικανοί, ως ανθρώπινο είδος, να πάρουμε την απόφαση να προσπαθούμε να συμβιώνουμε με ανοχή, αποδοχή και σεβασμό ο ένας του άλλου, είτε μιλάμε για διακρατικές, είτε για προσωπικές σχέσεις. Νομίζω πως αυτό το θέμα, είναι που προσπαθούμε, με όσο γίνεται διασκεδαστικότερο τρόπο, να θέσουμε στην κρίση των παιδιών.

Χρήστος Καραβέβας: Στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη καταγγέλλεται ο πόλεμος, ως μια κατάσταση ανομίας και γενικευμένης βίας, από την οποία λίγοι ωφελούνται, ενώ οι περισσότεροι υποφέρουν. Αποκαλυπτική για το πόσο άσχημη θεωρείται η ζωή σε καιρό πολέμου, είναι η απόσυρση των θεών στο πιο ψηλό σημείο του ουρανού, για να μη βλέπουν τους θνητούς να αλληλοσκοτώνονται. Θεωρώ εύστοχη την επιλογή αυτού του έργου, καθώς ο πόλεμος αποτελεί, δυστυχώς, μέρος της σύγχρονης πραγματικότητας και μάλιστα στη γειτονιά μας. Το θέατρο μπορεί με ευχάριστο, αλλά και ουσιαστικό τρόπο να φέρει τα παιδιά σε επαφή με δύσκολα θέματα, όπως αυτό.

 

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Κώστας Κουτρούλης: Ερμηνεύω διάφορους ρόλους μέσα στην παράσταση. Εκτός από μέλος του Χορού κι έναν εργάτη, κάνω τον Πόλεμο, ο οποίος έχει κλείσει την Ειρήνη στη φυλακή και επιδιώκει να κάνει τους ανθρώπους δυστυχισμένους, με απώτερο σκοπό το κέρδος. Αν και φαίνεται ένας στιβαρός χαρακτήρας, μέσα του αντιλαμβάνεται πως η θέση του κρέμεται από μια κλωστή και επιδιώκει με κάθε τρόπο να την κρατήσει. Ο άλλος χαρακτήρας, είναι ο Οπλοβιομήχανος, ένας άνθρωπος που τόσο καιρό επωφελούνταν από τον πόλεμο πουλώντας όπλα, πλέον όμως οι δουλειές δεν πηγαίνουν καλά και έρχεται να βρει τον Τρυγαίο, ζητώντας του να ξανακλείσει την Ειρήνη στη φυλακή, μπας και συνεχίσει να βγάζει κέρδος.

Δάφνη Νικητάκη: Στην παράσταση, υποδύομαι την κόρη του Τρυγαίου και είμαι επίσης στο Χορό, στους ανθρώπους, δηλαδή, που βοηθάνε τον Τρυγαίο να πραγματοποιήσει το σχέδιό του. Για την ακρίβεια, υποδύομαι μια κοπέλα που παρότι είναι δικηγόρος, δουλεύει ως σερβιτόρα για να τα βγάζει πέρα. Το σχέδιο απελευθέρωσης της Ειρήνης, δίνει νόημα στη ζωή της, καθώς πλέον έχει έναν ανώτερο στόχο. Το λέει και μόνη της σε μια σκηνή του έργου: «Έχουμε χαρεί! Βρήκαμε νόημα στη ζωή! Θα σώσουμε τον κόσμο από την καταστροφή».

Απόστολος Καμιτσάκης: Έχω δύο ρόλους στην παράσταση, τον Ερμή και το Ιεροκλή. Ο πρώτος, είναι ο θεός Ερμής ο συνεργός του Τρυγαίου στην απόπειρα διάσωσης της Ειρήνης, αφού δωροδοκείται πρώτα για να δώσει την πολύτιμη βοήθεια του, ώστε να επιτευχθεί η επιχείρηση. Κοιτάει το προσωπικό του συμφέρον, είναι αυτάρεσκος, αλλά και ο σωτήρας τελικά.
Από την άλλη πλευρά είναι ο Ιεροκλής, ο άνθρωπος που εμφανίζεται πρώτος για να παραπονεθεί που σώθηκε η Ειρήνη και βγήκε από την φυλακή. Είναι ο ορισμός του drama queen, είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας και γενικά σύμβουλος για το τι πρέπει να κάνει κανείς, για να είναι ευτυχισμένος. Και οι δύο χαρακτήρες, κοιτάνε το προσωπικό τους συμφέρον, με τη μόνη διαφορά ότι ο πρώτος, βοηθάει στην διάσωση της Ειρήνης και ο δεύτερος, ζητάει απεγνωσμένα βοήθεια.
Επίσης, συμμετέχω και στο Χορό και κάπως έτσι, μου δίνεται η ευκαιρία να περάσω μέσα σε μια ώρα και κάτι από διάφορους χαρακτήρες. Μόνο δώρο, είναι για μένα κάτι τέτοιο και πρόκληση για τις αντοχές μου, όπως και των υπολοίπων συναδέλφων μου, καθώς αυτή η παράσταση πρόκειται για ένα πραγματικό roller-coaster. Το τρένο ξεκινάει, βάλτε τις ζώνες σας!!!

Νίκος Γιαλελής: Έχω τη χαρά να ερμηνεύω το ρόλο του Τρυγαίου, ο οποίος, στη δική μας παράσταση της «Ειρήνης» σε διασκευή των The Young Quill, βλέποντας πως η επιχείρησή του δεν πάει καλά, παρά τους όποιους εκμοντερνισμούς έχει προσπαθήσει να της κάνει, αποφασίζει να πάει προσωπικώς να βρει το Δία, να του ζητήσει το λόγο για τον οποίο τον ταλαιπωρεί.

Φτάνοντας καβάλα σ’ ένα σκαθάρι στον Όλυμπο, διαπιστώνει πως τον κόσμο κυβερνά ο Πόλεμος και πως αυτός είναι η αιτία των δεινών που τον βασανίζουν. Έτσι, αποφασίζει να ζητήσει τη βοήθεια όλων, ώστε να ελευθερωθεί η Ειρήνη και να επιστρέψουν οι θεοί, ωστόσο αυτό που με αφορά ιδιαίτερα στο ρόλο αυτό, είναι το τι κάνει μόλις τελικά το πετύχει – κατά πόσο δηλαδή σ’ αυτή τη νέα κατάσταση ειρήνης, κρύβει ο εγωϊσμός του καθενός τον επόμενο πόλεμο…

Χρήστος Καραβέβας: Υποδυόμαστε όλοι περισσότερους από έναν ρόλους. Από τους δικούς μου ρόλους, ο αγαπημένος μου είναι αυτός του Ταράχου. Ο Τάραχος, είναι ο γιος του πολέμου και στην ουσία ο υπηρέτης του, που τρέχει από ‘δώ και από ‘κεί για να προλάβει να φέρει εις πέρας, τις προσταγές του πατέρα του. Σε αντίθεση όμως, με τη σκληρότητα και τον ψυχρό υπολογισμό του Πολέμου, ο Τάραχος έχει ευαίσθητη ψυχή, που τον κάνει να νιώθει άσχημα για τις αποφάσεις του πατέρα του, στις οποίες εντούτοις δεν έχει το θάρρος να εναντιωθεί.. Το αποτέλεσμα είναι, όποτε βρίσκονται αυτοί οι δύο μαζί, να δημιουργείται μια κωμική σύγκρουση ανάμεσα στο φόβο του ενός και στη σκληράδα του άλλου.

 

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τη σκηνοθέτιδα Αικατερίνη Παπαγεωργίου;

Κώστας Κουτρούλης: Με την Αικατερίνη αυτή είναι η δεύτερη συνεργασία μας και πραγματικά χαίρομαι, γιατί πρόκειται για έναν άνθρωπο που αγαπά και σέβεται πολύ αυτό που κάνει, δίνει χώρο στον ηθοποιό, έχοντας πάντα όμως κατά νου τον στόχο της παράστασης. Χρειάζεται ο χώρος τέτοιους ανθρώπους που ξέρουν και σέβονται και τη δουλειά και τους συνεργάτες τους. Την ευχαριστώ πολύ.

Δάφνη Νικητάκη: Η Αικατερίνη κέρδισε κατευθείαν την εκτίμηση και το σεβασμό μου. Τόσο η ίδια ,όσο και όλα τα παιδιά της ομάδας The Young Quill, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης και ελευθερίας, οπότε περάσαμε τέλεια!

Απόστολος Καμιτσάκης: Έχω την βαθιά ανάγκη να εκφράσω το πόσο χαίρομαι για αυτήν την συνεργασία και γνωριμία με την Αικατερίνη Παπαγεωργίου, όπως φυσικά και με όλη την ομάδα. Είναι μια υπέροχη ομάδα και το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να τους εμπιστευτείς με κλειστά τα μάτια. Η Αικατερίνη Παπαγεωργίου, καλλιεργεί με έναν πολύ μοναδικό τρόπο, δρόμους πολύ συγκεκριμένους, στους οποίους παράλληλα, ο ηθοποιός είναι ελεύθερος να δημιουργήσει. Επίσης, είναι εντυπωσιακό ότι παρά το νεαρό της ηλικίας της, έχει μια όμορφη σιγουριά και αποπνέει εμπιστοσύνη, που πραγματικά είναι άξια θαυμασμού.

Νίκος Γιαλελής: Εξαιρετική! Είναι η πρώτη φορά που δουλεύω με σκηνοθέτη έναν αρκετά νεότερό μου άνθρωπο και δεν είχα ιδέα πώς θα πάει… Βρίσκω πάρα πολύ ιδιαίτερη τη δική της ματιά στα πράγματα κι ομολογώ, πως απόλαυσα και απολαμβάνω πραγματικά τη συνεργασία!

Χρήστος Καραβέβας: Είναι η τρίτη φορά που συνεργάζομαι με την Αικατερίνη Παπαγεωργίου. Ενώ με κατευθύνει με απόλυτη ακρίβεια, μου δίνει ταυτόχρονα το περιθώριο να φέρω κάτι από εμένα σε αυτό που φτιάχνουμε. Στη συγκεκριμένη διασκευή της «Ειρήνης» για παιδικό κοινό, βιώνω μια επιπλέον χαρά από την απελευθέρωση που προσφέρει ο παραμυθένιος κόσμος, στον οποίο συμμετέχουμε.

 

 

Πώς θα δούμε την «Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε αυτό το ανέβασμα για παιδιά;

Κώστας Κουτρούλης: Πρόκειται για διασκευή του έργου για παιδιά και εφήβους, η Ειρήνη και οι ήρωές της, βρίσκονται πιο κοντά στο σήμερα, έχουν τους προβληματισμούς των σύγχρονων ανθρώπων και με αυτό το τρόπο, προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε. Στα έξτρα, πολύ τραγούδι, πολύς χορός και ένα τεράστιο σκαθάρι στη σκηνή – κάπως πρέπει να πάμε στον Όλυμπο!

Δάφνη Νικητάκη: Η διασκευή του έργου που έκαναν τα παιδιά, έχει πολύ ενδιαφέρον, γιατί κρατήθηκε το θέμα και ο βασικός κορμός της ιστορίας και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προστέθηκαν στοιχεία που ενδεχομένως απασχολούν και ενδιαφέρουν τα παιδιά, δοσμένα με πολύ χιούμορ, τραγούδι και χορό.

Απόστολος Καμιτσάκης: Μια παιδική χαρά για μικρούς και μεγάλους. Ένας καταιγισμός από χορούς, τραγούδια και τα χοροπηδητά του Ερμή. Ένα γιγάντιο σκαθάρι και μια σειρά από χαρακτήρες που μπαίνουν, βγαίνουν, πέφτουν, φωνάζουν, κλαίνε, γελάνε, χορεύουν και τραγουδάνε με τις φανταστικές χορογραφίες της Χρυσηίδας Λιατζιβίρη και τις υπέροχες μουσικές του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου.

Νίκος Γιαλελής: Όπως ανέφερα και παραπάνω η παράσταση βασίζεται στη διασκευή της «Ειρήνης» του Αριστοφάνη από την ομάδα The Young Quill. Έτσι, βρισκόμαστε πολύ περισσότερο στο σήμερα, για παράδειγμα η τεχνολογία της εποχής μας ή η μανία της αλλαγής επί το… τουριστικότερον που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη ζωή μας στην Ελλάδα είναι παρούσες, και θεωρώ πως την ίδια στιγμή ο πυρήνας του έργου, η κωμική του δύναμη και ο λυρισμός του είναι πάντα εκεί.

Χρήστος Καραβέβας: Η ομάδα The Young Quill, που διασκεύασε την «Ειρήνη» σε έργο απευθυνόμενο σε παιδιά προσαρμόζοντάς την στο σήμερα, με ευαισθησία, χιούμορ, τραγούδια και χορό αναδεικνύει ζητήματα ουσιαστικά για την κοινωνία μας:
Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογική εξέλιξη μας παρέχει τόσες δυνατότητες, όσο χρήσιμες ή διασκεδαστικές κι αν είναι, δεν πρέπει να αγνοήσουμε την ανάγκη για ουσιαστικές και άμεσες ανθρώπινες σχέσεις.
Ο καθένας από εμάς είναι ξεχωριστός ως ατομικότητα κι εκεί ακριβώς εδράζεται η δύναμή μας, ωστόσο ενώνοντας τις δυνάμεις και τις ιδιαιτερότητές μας, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα πάντα!
Όταν κάποιος δρα με κίνητρο να βοηθήσει το διπλανό του, συμπαρασύρει κι άλλο κόσμο στο να μην σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και αυτό αναπόφευκτα οδηγεί σε μία αλυσίδα θετικών δράσεων και αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων. Γιατί όπως λέει και ένας χαρακτήρας του έργου : «το ατομικό συμφέρον πρέπει να υποχωρεί μπροστά στο συλλογικό όφελος».

 

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε μια σκηνή από την παράσταση, ίσως κάποια που ξεχωρίζετε εσείς;

Κώστας Κουτρούλης: Νομίζω πως θα ήθελα να σταθώ στην τελευταία σκηνή – σεκάνς, όπου μπαίνουν μέσα στο μαγαζί του Τρυγαίου όλοι οι άνθρωποι που έχουν επηρεαστεί, από την επικράτηση της Ειρήνης αντί του Πολέμου. Είναι μια πολύ πυκνή σκηνή, όπου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα βλέπεις μια «παρέλαση» χαρακτήρων, ο καθένας με τα προβλήματα του και μή, που αντικατοπτρίζουν απόλυτα την κοινωνία μας και πώς αυτή δέχεται τις αλλαγές.

Δάφνη Νικητάκη: Από την πρώτη φορά που διάβασα το έργο, μου φάνηκε πολύ αστεία η σκηνή που, αφότου οι ήρωές μας κατάφεραν και ελευθέρωσαν την Ειρήνη, έρχεται ο Ιεροκλής, ένας σύμβουλος ζωής και ισχυρίζεται ότι καταστράφηκε η ζωή του και η δουλειά του, γιατί τώρα με την Ειρήνη είναι όλοι ευτυχισμένοι και δε χρειάζονται πια τη συνταγή της τέλειας ζωής.

Απόστολος Καμιτσάκης: Η αλήθεια είναι, ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια σκηνή, είναι όλες τους υπέροχες και με πολύ χιούμορ. Αλλά αν έπρεπε να πω κάποια, θα έλεγα αυτήν που γελάω περισσότερο. Είναι η σκηνή του Πολέμου με τον γιo του, Τάραχο. Τα παιδιά που παίζουν σε αυτήν τη σκηνή, έχουν απίστευτη χημεία μεταξύ τους και πραγματικά τους απολαμβάνω κάθε φορά που τη βλέπω.

Νίκος Γιαλελής: Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσω.. ίσως οι στιγμές που με συγκινούν περισσότερο, θα έλεγα ότι είναι μια ενότητα από την ώρα που η Ειρήνη απελευθερώνεται και ακολουθούν οι σχετικοί πανηγυρισμοί μέχρι την επιστροφή στη γη, όπου βλέπουμε σιγά σιγά τον Τρυγαίο να αλλάζει και πάλι.. αλλά τώρα όσο το σκέφτομαι, δύσκολα μπορώ να ξεχωρίσω μία σκηνή.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Ειρήνη»

Συγγραφέας: Αριστοφάνης
Μεταφορά και Διασκευή: Oμάδα The Young Quill

Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Σύνθεση Μουσικής: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Χορογραφίες: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Μουσική Διδασκαλία: Χριστίνα Κωστέα
Σκηνικά και Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Φωτισμοί: Κωστής Μουσικός
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έφη Λεωνίδα

Παίζουν (αλφαβητικά): Νίκος Γιαλελής, Απόστολος Καμιτσάκης, Χρήστος Καραβέβας, Κώστας Κουτρούλης, Δάφνη Νικαιτάκη

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Γραφιστική επεξεργασία: Indigo Creative

 

Πού: Θέατρο Μπέλλος, Κέκροπος 1, Πλάκα – Ακρόπολη

Πότε: από το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2022 και για κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 11.00

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

*Πραγματοποιούνται και πρωινές παραστάσεις τις καθημερινές για σχολεία.

Τιμή εισιτηρίων: 12 ευρώ, 8 ευρώ (μειωμένο)

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/eirini-tou-aristofani-1/