Πηνελόπη Μωρούτ: «Το “ΤΗΕ ΒΟΧ|| that dead space between us” αποτελεί μια διατομεακή παράσταση χορού, μεταξύ όλων των στοιχείων επί σκηνής»

Ο Τάσος Σωτηράκης σκηνοθετεί το «Ρίσκο»
22 Νοεμβρίου 2022
Ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθετεί την παράσταση «Berlin Alexanderplatz» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων
23 Νοεμβρίου 2022

Η Πηνελόπη Μωρούτ ερμηνεύει και σκηνοθετεί την παράσταση «The BΟΧ|| that dead space between us».

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Υπογράφει τη σύλληψη, τη δραματουργία, τη σκηνογραφία και τη σκηνοθεσία της παράστασης «The BΟΧ|| that dead space between us». Η Πηνελόπη Μωρούτ μιλάει στο theatermag για την παράσταση που παρουσιάζεται στο Βιομηχανικό Πάρκο Πλύφα από τις 2 Δεκεμβρίου. Μαζί με την Ιουλία Ζαχαράκη ερμηνεύουν και έχουν κάνει, επίσης, την κινητική έρευνα.

 

 

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παράσταση «The BΟΧ|| that dead space between us»;

Το έργο γεννήθηκε ως ιδέα τον Νοέμβριο του 2020, κατά τη διάρκεια ενός lockdown λόγω Covid-19, ενόσω βρισκόμουν στη Φλωρεντία. Γράφοντας γι’ αυτή την περίοδο τώρα, φαντάζει μακρινή, όμως, δεν είναι. Όλοι βιώσαμε με τον τρόπο μας, συνειδητά ή ασυνείδητα, μια συνθήκη αιώρησης· χωρικής, χρονικής, σωματικής. Για σχεδόν δύο χρόνια, κληθήκαμε να αφομοιώσουμε όλες μας τις ιδιότητες «ριζωμένοι» σε ένα σταθερό σημείο: μένοντας σπίτι, όντας συνεχώς «online», εργαστήκαμε, φλερτάραμε, διασκεδάσαμε, «ζήσαμε» με την ελάχιστη δυνατή σωματική επαφή.

Ριζωμένη, λοιπόν, κι εγώ στο σπίτι μου στη Φλωρεντία, και ενώ οι προγραμματισμένες παραστάσεις που είχα αναβλήθηκαν, άρχισα να παρατηρώ τον ακάλυπτο χώρο και τις σκιές που προβάλλονταν στους τοίχους των γειτονικών κτιρίων. Ο ακάλυπτος χώρος στην αρχιτεκτονική ονομάζεται και «νεκρός»: ανήκει σε όλους και σε κανένα ταυτόχρονα, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στη συλλογική ευθύνη και την προσωπική ανάγκη, ανάμεσα στο πλήρες και το κενό. Κάπως έτσι, προέκυψε η χρήση της έννοιας αυτής και κατ’ επέκταση της συνθήκης αιώρησης, ως μεταφορά για τον ψηφιακό χώρο.

 

 

Tι σημαίνει ο τίτλος της παράστασης και ποιο είναι το θέμα της;

Ο τίτλος της παράστασης, είναι κατά κάποιο τρόπο ένα οικοδόμημα. Το «κουτί», μάς θέτει τα όρια, μέσα στα οποία τοποθετούμαστε και καλούμαστε να δράσουμε, να πάρουμε θέση σε σχέση με τα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο. Ο «νεκρός» χώρος, ανάμεσά μας δεν έχει όρια, είναι, μεταφορικά μιλώντας, ο ψηφιακός χώρος, ακριβώς γιατί μου θυμίζει τον ακάλυπτο, εκείνον το χώρο που ανήκει σε όλους και σε κανένα ταυτόχρονα, χωρίς ταυτότητα.

Ο ακάλυπτος χώρος θεωρείται νεκρός, γιατί δεν μπορεί να στεγαστεί και να φιλοξενήσει το ανθρώπινο σώμα. Κάτι σαν τον ψηφιακό δηλαδή, που είναι άμορφος και ανεξέλεγκτος και, άρα, δύσκολα προστατεύει τους φιλοξενούμενούς του. Γιατί εμείς, είμαστε αυτοί που πρέπει να διεκδικήσουμε τον έλεγχο της ύπαρξής μας, στο χώρο και το χρόνο. Γιατί κάθε δράση μας έχει επιπτώσεις. Το πρόσημο αυτών, θετικό ή αρνητικό, μπορεί να είναι συνειδητή επιλογή.

Το «ΤΗΕ ΒΟΧ|| that dead space between us» αποτελεί, λοιπόν, μια διατομεακή παράσταση χορού, μεταξύ όλων των στοιχείων επί σκηνής. Χορευτές, σκηνικά, βίντεο προβολές, ήχος, φώτα, συνδιαλέγονται επί σκηνής, ώστε να δοθεί μορφή σε αυτή την ενδιάμεση κατάσταση της αιώρησης, σε αυτή τη στιγμή μεταξύ αντιτιθέμενων πόλων:

μεταξύ πραγματικού και ψηφιακού χώρου, βιώσιμου και «νεκρού»
μεταξύ θύμησης και λησμονιάς
μεταξύ ζωντανού και τεχνητού κινούμενου σώματος
μεταξύ φωτός και σκιάς
μεταξύ συλλογικότητας και απομόνωσης
μεταξύ του πραγματικού και του φαντασιακού…

Άλλο φαίνεται και άλλο είναι πραγματικά. Ίσως αυτό που κάνει την ειδοποιό διαφορά, είναι το πώς επιλέγουμε να βλέπουμε και να τοποθετούμαστε σε σχέση με τις εκάστοτε συνθήκες στον όποιο χώρο, πραγματικό ή ψηφιακό.

 

 

Υπογράφετε τη σύλληψη, τη σκηνοθεσία, τη δραματουργία, τη σκηνογραφία της παράστασης. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για αυτές τις ιδιότητές σας;

Η αλήθεια είναι, ότι ποτέ δεν κατάφερα να ταιριάξω σε κάποια συγκεκριμένη εικόνα, και για το μικρό διάστημα που προσπάθησα, ένοιωσα εγκλωβισμένη. Την καλλιτεχνική μου φωνή, τη βρήκα στους χώρους χωρίς όνομα, στους ενδιάμεσους τόπους, μεταξύ των επαγγελματικών μου καταρτίσεων. Σίγουρα, οι σπουδές μου (Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (Κ.Σ.Ο.Τ.), Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο – Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (Ε.Μ.Π.), Πανεπιστημίο Τεχνών ArtEZ (Master Theatre Practices – Ολλανδία), με έχουν εφοδιάσει με εργαλεία.

Αυτό, όμως, που κάνει την ειδοποιό διαφορά και κάνει κάθε καλλιτέχνη ξεχωριστό, είναι το πώς αξιοποιεί τα εκάστοτε εργαλεία του, για να δώσει μορφή στο όραμά του. Προσωπικά, κατά τη δημιουργική διαδικασία, μεταπηδώ από τη μια τεχνική στην άλλη, και μέσα από μια μέθοδο μετάφρασης, οδηγούμαι στην καλλιτεχνική δημιουργία, με σκοπό την επικοινωνία με το κοινό.

Και κάπως έτσι, προκύπτει να αγκαλιάζω όλες τις παραπάνω ιδιότητες, σύλληψη, σκηνοθεσία, δραματουργία, σκηνογραφία, δημιουργία βίντεο. Ίσως, εάν θα διάλεγα μία ιδιότητα για το «THE BOX || that dead space between us», θα ήταν αυτή του «δημιουργού» και ό,τι αυτή συνεπάγεται στην περίπτωσή μου.

 

 

Επίσης, έχετε κάνει την κινητική έρευνα και ερμηνεύετε μαζί με την Ιουλία Ζαχαράκη. Πώς θα σας δούμε στο Βιομηχανικό Πάρκο Πλύφα;

Με τη χορεύτρια και χορογράφο Ιουλία Ζαχαράκη, συνεργαστήκαμε για το έργο αυτό περισσότερο από ένα χρόνο. Είναι σημαντικό να αναφερθεί, ότι υπάρχει διαφορά -κατά τη γνώμη μου- ανάμεσα στην κινητική έρευνα και τη χορογραφία. Η κινητική έρευνα, είναι μια μακροσκελής διαδικασία. Εκκινήσαμε από τις φιλοσοφικές, εικαστικές και παραστατικές αναφορές, οι οποίες θεμελιώνουν το έργο και προσπαθήσαμε να τις αποδώσουμε σωματικά. Σίγουρα, μια από τις μεθοδολογίες μας είναι ο κινητικός αυτοσχεδιασμός, όμως, αυτοσχεδιασμός ο οποίος παραμένει συνεπής απέναντι στην κεντρική ιδέα. Η χορογραφία έπεται της έρευνας, είναι οι ορισμένες κινητικές γραφές στο χώρο, οι συνειδητές επιλογές που επιλέγουμε να παρουσιάσουμε στο θεατή.

Με την Ιουλία θα μας δείτε επί σκηνής ως χαρακτήρες οι οποίοι, άλλοτε μαζί, άλλοτε χώρια, εισέρχονται και εξέρχονται συνεχώς σε νέες συνθήκες, προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν πώς υπάρχουν, κινούνται και επικοινωνούν με ένα άλλο σώμα. Χαρακτήρες οι οποίοι διαδρούν ισάξια με τα σκηνικά, το βίντεο, τα υλικά τα φώτα, το ηχητικό τοπίο. Βαθιά μου επιθυμία εξαρχής, ήταν το έργο, μέσω της χορογραφίας όλων των παραπάνω στοιχείων, να αποκτήσει μια κινηματογραφική χροιά. Νομίζω με την αναπόσπαστη συμβολή, υποστήριξη, παρουσία και ερμηνεία της Ιουλίας, τα καταφέραμε.

 

 

Πώς λειτουργεί το Βιομηχανικό Πάρκο Πλύφα σε αυτή την παράσταση;

Το «THE BOX || that dead space between us», είναι αδιαμφισβήτητα μια παράσταση με αρκετές τεχνικές απαιτήσεις, τις οποίες δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν όλοι οι θεατρικοί χώροι στην Αθήνα. Ένα από τα πρώτα μας μελήματα, ήταν να βρούμε έναν ικανά μεγάλο χώρο, ο οποίος θα μπορέσει να τη φιλοξενήσει, ιδιαίτερα λόγω του μεγάλου όγκου του σκηνικού. Το Βιομηχανικό Πάρκο Πλύφα μπορεί να υποστηρίξει αυτή μας την ανάγκη.

Από εκεί και πέρα, παρόλο που δεν είναι ένας αμιγώς θεατρικός χώρος, πιστεύω ότι έχει μια θεατρικότητα. Ήδη η διαδρομή που διανύει ο θεατής εντός του συγκροτήματος, για να φτάσει στο χώρο της παράστασης, συμβάλλει στο να απομακρυνθεί από τη βουή του δρόμου και να συγκεντρωθεί σε αυτό που πρόκειται να παρακολουθήσει. Άλλωστε, το «Κουτί» υπάρχει απλά, για να ορίσει τα όρια, να τα κάνει αντιληπτά, ώστε στη συνέχεια να μας οδηγήσει στην αποδόμησή τους.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «The Box|| that dead space between us»

Σύλληψη και σκηνοθεσία: Πηνελόπη Μωρούτ
Κινητική Έρευνα και Ερμηνεία: Πηνελόπη Μωρούτ, Ιουλία Ζαχαράκη
Δραματουργία: Πηνελόπη Μωρούτ
Μουσική και Ηχητικός Σχεδιασμός: Χρήστος Παραπαγκίδης
Σκηνογραφία: Πηνελόπη Μωρούτ
Κοστούμια και Ειδικές Κατασκευές: Ηλιάννα Σκουλάκη
Σχεδιασμός Φώτων: Τάσος Παλαιορούτας
Κατασκευή Σκηνικών: ROKANI
Βοηθός οργάνωσης παραγωγής: Νικόλας Χατζηβασιλειάδης
Φωτογραφίες: Albert Vidal | Vèrtex Comunicació
Φωτογραφία Αφίσας: Δώρα Δημητρίου
Καταγραφή Βίντεο: Albert Vidal | Vèrtex Comunicació
Βίντεο Τρέιλερ:  Πηνελόπη Μωρούτ, Χριστίνα Μάστορη
Επικοινωνία: Ιωάννα Ιακωβίδη

Παραγωγή: Cross iMPact | Πηνελόπη Μωρούτ

Το έργο THE BOX || that dead space between us έχει χρηματοδοτηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού για το 2021-2022.

 

Πού: Βιομηχανικό Πάρκο Πλύφα, Κορυτσάς 39, Βοτανικός

Πότε: από 2 Δεκεμβρίου 2022, για 3 παραστάσεις

Ώρα έναρξης: 21.00

Διάρκεια: 50 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Εισιτήρια: 12 ευρώ (γενική είσοδος), 10 ευρώ (μειωμένο (το μειωμένο εισιτήριο αφορά σε φοιτητές, ανέργους, άνω των 65, ατέλειες)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/the-box-that-dead-space-between-us/

Ακατάλληλο κάτω των 16 ετών (η παράσταση εμπεριέχει γυμνό)