Η Λαμπρινή Θάνου, η Ασημένια Παπαδοπούλου και Μαριάνθη Φωτάκη μιλούν για τον «Ορλάντο»

«Ντερμπεντέρισσα»: η νέα solo παράσταση της Κατερίνας Βρανά
14 Νοεμβρίου 2022
«Επικίνδυνες Σχέσεις» στον Πολυχώρο Vault Theatre Plus
15 Νοεμβρίου 2022

Η Ασημένια Παπαδοπούλου, η Λαμπρινή Θάνου και η Μαριάνθη Φωτάκη ερμηνεύουν στην παράσταση «Ορλάντο».

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ένα πλάσμα καταπίνει τους αιώνες και μεταμορφώνεται στο «κουκούλι» της ποίησης. Από άνδρας γίνεται γυναίκα και καταφέρνει να αγαπήσει απελπισμένα και τη γυναίκα και τον άνδρα. Οι ηθοποιοί Λαμπρινή Θάνου, Ασημένια Παπαδοπούλου και Μαριάνθη Φωτάκη, αναλύουν στο theatermag τον γοητευτικό «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γουλφ, που επιστρέφει στο Θέατρο Τόπος Αλλού σε νέο ανέβασμα. Την παράσταση σκηνοθετεί ο Νίκου Καμτσής, ο οποίος υπογράφει επίσης την πρωτότυπη θεατρική απόδοση και τα σκηνικά.

 

Ποια είναι η επαφή σας με το έργο «Ορλάντο» και γενικότερα με τα κείμενα της Βιρτζίνια Γουλφ;

Λαμπρινή Θάνου: Η Βιρτζίνια Γουλφ, υπήρξε σημαντική μορφή στη λογοτεχνική κοινωνία του Λονδίνου, κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Αγαπώ το εκφραστικό της ύφος και το ψυχολογικό βάθος που διακρίνει τα μυθιστορήματα της, καθώς και αυτή την εσωτερική συνδιαλλαγή με τον εαυτό, που διακρίνω σε πολλά έργα της. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν, βεβαίως και τις προσωπικές της συγκυρίες, έτσι όπως ιστορικά μας δίδονται, το έργο της αποκτά για εμένα μια διάσταση, επιτρέψετε μου το νεολογισμό, «ενσυναισθαντική», προς την προσωπικότητα και τη ζωή της.

Έχω μελετήσει αρκετά από τα μυθιστορήματα της, κυρίως την «Κυρία Νταλογουέη», «Τα κύματα» και το «Τhe lighthouse», συλλογές διηγημάτων της, όπως το «Τhe New Dress» και από τα δοκίμιά της το «Α Room of One’s Own» και «Α letter to a Young Poet». Το έργο της «Οrlando: A Biography», το γνώρισα με αφορμή την παράστασή μας «Ορλάντο», που ανεβαίνει για δεύτερη σεζόν σε ανανεωμένη μορφή, στο Θέατρο Τόπος Αλλού, σε πρωτότυπη μεταφορά και διασκευή του μυθιστορήματος για το θέατρο, από τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Νίκο Καμτσή.

Ο κύριος Καμτσής, έχει κάνει πράγματι μια θαυμαστή θεατρική διασκευή του έργου της Βιρτζίνια Γουλφ. Ομολογώ, ότι πρώτα διάβασα και μαγεύτηκα από το θεατρικό κείμενο που μου ανατέθηκε να ερμηνεύσω επί σκηνής και έπειτα, μελέτησα το ομώνυμο έργο της συγγραφέως. Το βίωσα διαβάζοντας, αλλά και κατά τη διάρκεια των προβών μας, ως ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό, ρομαντικό, υπαρξιακό και με έντονο φιλοσοφικό υπόβαθρο έργο. Ο «Ορλάντο» του Θεάτρου Τόπος Αλλού, είναι για εμένα ένα ατμοσφαιρικό παραμύθι, το οποίο εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια πέντε αιώνων και μας καλεί να στοχαστούμε, επάνω σε θεμελιώδεις, πανανθρώπινες, υπαρξιακές και γι’ αυτό διαχρονικές έννοιες: Ζωή, έρωτας, θάνατος, χρόνος.

Ασημένια Παπαδοπούλου: Από τις πρώτες αναγνώσεις, γίναμε αυτομάτως όλοι, μέρος του Ορλάντο. Οι πρόβες, μάς έδωσαν την ευκαιρία, να κάνουμε εκτενή έρευνα πάνω στα κείμενα και εκεί ήταν που κατάλαβα απόλυτα, γιατί θεωρείται πρωτοπόρος στην Λογοτεχνία και πόσα ψυχολογικά βάθη και ύψη κρύβουν τα έργα της.

Μαριάνθη Φωτάκη: Η ουσιαστική σχέση μου με τη Βιρτζίνια Γουλφ, ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν, με αφορμή την ταινία «Οι ώρες» σε σκηνοθεσία του Στ.Ντάλντρι. Στην ταινία αυτή, αναφέρεται το μυθιστόρημά της η «Κυρία Ντάλογουει». Γραμμένο το 1925, παραμένει εξαιρετικά σύγχρονο, γιατί φέρνει στην επιφάνεια όχι μόνο τη βαθιά καταπίεση που έχει υποστεί η γυναίκα στο πέρασμα των χρόνων, αλλά και την προσπάθεια που κάνει να αποτινάξει από πάνω της, όλο αυτό το βάρος πληρώνοντας ένα τεράστιο τίμημα με σκοπό τη λύτρωση. Σε σχέση τώρα με το έργο «Ορλάντο» επιβεβαιώνεται κάθε φορά ο θαυμασμός μου, ως προς τη γραφή και μοναδικότητα της συγγραφέως.

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Λαμπρινή Θάνου: Κλήθηκα από τον κύριο Καμτσή να ερμηνεύσω ένα ιστορικό, λαμπερό και σημαίνον πρόσωπο, τη Βασίλισσα Ελισάβετ Α’, την άτεκνη και αποκαλούμενη ως Παρθένος Βασίλισσα της Αγγλίας και της Ιρλανδίας από τις 17/11/1558 έως το θάνατο της. Υπήρξε η πέμπτη και τελευταία μονάρχης της Δυναστείας των Τυδώρ. Bασίλεψε επί 45 έτη, κατά τη διάρκεια των οποίων, η παγκόσμια ισχύς και επιρροή της Αγγλίας ενισχύθηκε σημαντικά. Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, να μη σταθώ με δέος και μεγάλη συγκίνηση, μπροστά στην αποστολή μου να ζωντανέψω τη μεγαλειώδη αυτή προσωπικότητα επί σκηνής και μάλιστα σε μεγάλη ηλικία. Μελέτησα πολύ το ιστορικό αυτό πρόσωπο, όσα μας είναι ιστορικά γνωστά για τη ζωή και το έργο της. Γεννημένη μέσα σε μια ταραχώδη εποχή για την Αγγλία, εν τω μέσω έντονων θρησκευτικών ζυμώσεων και των πολυδαίδαλων αρχών και παρασκηνιακών σχέσεων της Βασιλείας, έχει μείνει ιστορικά γνωστή, για την αγάπη της για τις τέχνες και τα γράμματα και η ενθρόνιση της έγινε δεκτή, με χαρά από τους απλούς ανθρώπους.

Η γυναικεία της φύση σε συνδυασμό με όσα θα γράφονται και θα λέγονται ες αεί για την Παρθενία ή μη Παρθενία της, η παραμονή της επί πολλά έτη στο θρόνο της Αγγίας, σε μια ανδροκρατούμενη και τόσο ταραγμένη εποχή, η αφοσίωση της στη Βασιλεία της Αγγλίας έως το θάνατο της και άλλα πολλά, την καθιστούν μια προσωπικότητα-σύμβολο. Με τον τρόπο αυτό, την αντιμετωπίζω κι εγώ επί σκηνής και με βάση τις σκηνοθετικές οδηγίες που μου έχουν δοθεί.
Άμα τη εμφανίσει της επί σκηνής, η θεατρική μου ηρωϊδα φιλοδοξεί να αφήσει το στίγμα της δύναμης του ηγέτη, της λάμψης και του σκοταδιού, που είναι όψεις του ίδιου νομίσματος, του αήττητου χρόνου που δεν αφήνει κανέναν αλώβητο, της ανάγκης να κρατηθεί ο άνθρωπος από τη ζωή με νύχια και με δόντια, από τον έρωτα που είναι ζωή. Ως Βασίλισσα Ελισάβετ Α’, δίνω το χρίσμα στον/ην μυθιστορηματικό/ή Ορλάντο να διασχίσει τους αιώνες. Πέντε αιώνες που διασχίζονται επί σκηνής μέσα σε 115 λεπτά. Γενναία, μα και σαγηνευτική η πρόκληση.

Ως Βασίλισσα, διατάζω κατά κάποιο τρόπο το χρόνο να συγκατατεθεί για τον Ορλάντο. Να φανεί γενναιόδωρος μαζί του, δίνοντας του έτσι την ευκαιρία να ζήσει πολλές ζωές, μέσα σε μία ζωή. Να τα γευτεί όλα, να προχωρά μόνο μπροστά, να έχει μπροστά του μέλλον άπειρο και να ξεχνά το παρελθόν, να έχει μόνο όνειρα και κάθε μνήμη δυσάρεστη να σβηστεί. Και στο διάβα του, να μοιράζει ομορφιά στον κόσμο. Αυτή ειδικά, είναι μια φράση της ηρωίδας μου που με συγκινεί βαθιά.
Θα ήθελα να παραθέσω εδώ μια φράση της Βασίλισσας Ελισάβετ Α’ που μας δίδεται ιστορικά από το περίφημο Χρυσό Λόγο της στη Βουλή το Νοέμβριο του 1601. Η 68χρονη, τότε, μονάρχης υποσχέθηκε μεταρρυθμίσεις και είπε: «Παρόλο που είχατε και ίσως έχετε στο μέλλον πολλού πρίγκιπες ισχυρότερους και σοφότερους να κάθονται σε αυτή τη θέση, δεν είχατε και δεν θα ξαναέχετε κανέναν που θα είναι τόσο γεμάτος φροντίδα και αγάπη. Παρόλο που ο Θεός με ανέβασε ψηλά, ωστόσο με αυτό μετρώ τη δόξα του στέμματος μου-πως βασίλεψα με την αγάπη σας».

Με περισσή αγάπη, προσπαθώ και θα προσπαθώ σε κάθε παράσταση μας να «αγκαλιάσω» τη Βασίλισσα Ελισάβετ Α’ της Αγγλίας και όλοι μαζί, όλος ο αγαπημένος θίασος μας, που θέλω να τονίσω ότι αποτελείται από εξαιρετικούς συναδέλφους και ανθρώπους, όλοι μαζί λοιπόν, θα προσπαθούμε κάθε βράδυ από τη ζεστή σκηνή του Θεάτρου Τόπος Αλλού, να μοιράζουμε ομορφιά και δύναμη στο κοινό.

Ασημένια Παπαδοπούλου: Η Πενέλοπε Χάρτοπ είναι Αγγλίδα, μοναχοκόρη αξιωματικού, άκρως πληθωρική, γενναιόδωρη, αλλά ανύπαντρη, κάτι που οπωσδήποτε δεν ήθελε! Ο Ορλάντο, είναι πλέον Πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη και ανακηρύσσεται Δούκας.
Εδώ, εμφανίζεται η Πενέλοπε να αφηγηθεί με γλαφυρότητα τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς. Αφηγείται, όμως, τα πραγματικά γεγονότα; Την εποχή εκείνη, τα περισσότερα ιστορικά έγγραφα είχαν καταστραφεί από μία πυρκαγιά. Αν και οι αναμνήσεις και οι περιγραφές της Πενέλοπε, αγγίζουν την υπερβολή, γίνονται αποδεκτές ως αληθινά γεγονότα. Και έτσι, τεχνιέντως η συγγραφέας προβάλλει,  πως οι προσωπικές μας μνήμες και οι προσωπικές μας αλήθειες δεν είναι απαραίτητα και αντικειμενικές.

Μαριάνθη Φωτάκη: Στην παράσταση ερμηνεύω δύο ρόλους. Μια γυναίκα και ένα άντρα. Τη Ρωσίδα πριγκίπισσα Σάσα και το ναυτικό και εξερευνητή Μάρμαντιουκ Μπόνθροπ Σελμεντρίν. Μέσα από αυτούς τους δυο χαρακτήρες, ο Ορλάντο θα βιώσει τον απόλυτο έρωτα και την εγκατάλειψη, ως άντρας στην αρχή και ως γυναίκα στο τέλος. Και στις δυο περιπτώσεις, κατακλύζεται από προδοσία και μοναξιά.

 

Η ηθοποιός Λαμπρινή Θάνου.

 

Πώς είναι η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Νίκο Καμτσή;

Λαμπρινή Θάνου: Η συνεργασία μου με τον κύριο Νίκο Καμτσή μετρά σχεδόν έξι χρόνια. Έξι χρόνια, γεμάτα ευγνωμοσύνη για εμένα. Το Μάρτη του 2018, σε μια προσωπικά δύσκολη περίοδο, μου άνοιξε τη θεατρική αγκαλιά του, την πόρτα του λατρεμένου μου πια Θεάτρου Τόπος Αλλού, που ο ίδιος με τη σύζυγό του κυρία Μίκα Πανάγου, στήσανε με πολύ κόπο, φροντίδα και μεράκι. Και ο καθημερινός αγώνας, καλά κρατεί και με γεμίζει θαυμασμό για εκείνους, αλλά και ευθύνη να συμβάλλω κι εγώ με όλες μου τις δυνάμεις σε αυτόν.

Όσο για τον κύριο Νίκο Καμτσή, δεν μου φτάνει ο χώρος που μου αναλογεί εδώ να μιλήσω για εκείνον και τη συνεργασία μας. Επίσης, καίτοι γνωρίζω, πως δεν του αρέσει να μιλούν για εκείνον με βαρύγδουπα λόγια, νιώθω την ανάγκη κάθε φορά, να πω πως για εμένα είναι ένας βαθιά χαρισματικός θεατράνθρωπος. Συγγραφέας, ηθοποιός, σκηνοθέτης. Μια δυνατή, πληθωρική και έντονη προσωπικότητα, ένας χαρισματικός νους που είναι σε διαρκή εγρήγορση και δημιουργικότητα. Θαυμάζω και σέβομαι απεριόριστα, τον αγώνα του στο θεατρικό και ειδικά στο ελληνικό θεατρικό μετερίζι, διδάσκομαι καθημερινά από εκείνον, εμπνέομαι και δυναμώνω. Θα τον ευχαριστώ παντοτινά και εύχομαι να είναι πάντα καλά! Γερός, εμπνευσμένος, ανθεκτικός και δημιουργικός.

Ασημένια Παπαδοπούλου: Έχω συνεργαστεί άλλες δύο φορές στο παρελθόν με τον κύριο Καμτσή. Είναι τίμιος, είναι αληθινός, έχει ήθος, ευγένεια, καλλιέργεια, ευαισθησίες και γνώσεις, αλλά και την τρέλα του δημιουργού! Η πένα του είναι μοναδική. Πάντα ψάχνει τρόπους, μέσω των έργων και της σκηνοθεσίας του, να επικοινωνήσει θέματα στους θεατές, να τους ξυπνήσει σκέψεις, συναισθήματα, και να παγώσει για λίγο το χρόνο, ταξιδεύοντας τους.

Μαριάνθη Φωτάκη: Κάθε καινούργια συνεργασία, είναι ένα ταξίδι που δεν ξέρεις τι θα σου φέρει. Με τον κύριο Καμτσή συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά στο έργο του Ορλάντο. Αυτό που αισθάνομαι κατά τη διάρκεια της πρόβας, είναι ότι είναι ένας άνθρωπος με σαφή εικόνα στο μυαλό του για τον σκηνικό κόσμο, που θέλει να δημιουργήσει και προσπαθεί κάθε φορά, όσο απαιτητικό κι αν είναι, να πάει όσο πιο κοντά σε αυτό γίνεται. Αφήνοντας όμως, πάντα τον απαιτούμενο χώρο στον ηθοποιό, να αναπνέει και να δημιουργεί παράλληλα μαζί του πάνω στο ρόλο του.

 

 

Η ηθοποιός Ασημένια Παπαδοπούλου.

 

Ποια είναι τα θέματα που πραγματεύεται το έργο;

Λαμπρινή Θάνου: Για να σας απαντήσω, θα δανειστώ αυτούσιο ένα απόσπασμα από την εξαιρετική και κατ’εμέ ευστοχότατη γραφή του κυρίου Αλέξανδρου Φοίβου στο εισαγωγικό σημείωμα της έκδοσης του μυθιστορήματος «Ορλάντο» της Βιρτζίνια Γουλφ, από τις εκδόσεις Αστάρτη: «Η βιογραφία του/της Ορλάντο τελειώνει τον Οκτώβριο του 1928. Τον ίδιο αυτό μήνα η Βιρτζίνια Γουλφ έδωσε δύο διαλέξεις στο Newnham and Girton, στο Καίμπριτζ, που τις ανέπτυξε αργότερα στο βιβλίο της: Ένα δικό σου δωμάτιο. Είναι ολοφάνερη η ταυτότητα θεμάτων ανάμεσα στο ΟΡΛΑΝΤΟ και σ’αυτά τα δοκίμια: το φύλο και η καλλιτεχνική δημιουργία….Κατά το διάστημα της μακραίωνης ζωής του ο Ορλάντο, στην αρχή ως άντρας κι ύστερα ως γυναίκα, δοκιμάζει όλες τις εμπειρίες –την αγωνία και το πάθος της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τις χαρές και τις λύπες του έρωτα, τη λαχτάρα για δόξα, την απογοήτευση από τους ανθρώπους, την καταφυγή στη φύση και στα ζώα, τη μοναξιά και την περισυλλογή, εξωτικές περιπέτειες, την εύνοια των ισχυρών, πλούτη και μεγαλεία, την μποέμικη ζωή των τσιγγάνων…όλες τις εμπειρίες εκτός από τη γέννηση και το θάνατο(ή μήπως η αλλαγή φύλου μπορεί να θεωρηθεί σαν μια γέννηση ή ένας θάνατος;).

Ασημένια Παπαδοπούλου: Ο Ορλάντο ταξιδεύει μέσα στους αιώνες. Βιώνει στο έπακρον όλα τα μεγάλα συναισθήματα. Εποχές τον στιγματίζουν, γεγονότα τον επηρεάζουν. Οι εμπειρίες όλες, χαράζονται μέσα του. Ήταν σημαντικό για την συγγραφέα, ο Ορλάντο να γευτεί τα πάντα, να κάνει τα πάντα, να βιώσει όλα τα ισχυρά για την καρδιά και το μυαλό συναισθήματα, όπως τον έρωτα, την προδοσία, τη φιλία, την δημιουργία, την ρευστότητα και τέλος να μεταμορφωθεί μέσα από αυτά. Ξεκινάει σαν ένας όμορφος νέος ποιητής και τα βιώματα του τον οδηγούν, στην μεταμόρφωση του σε γυναίκα και έτσι η Βιρτζίνια Γουλφ, κατορθώνει την επιτομή της ενσάρκωσης του ανδρόγυνου. Στον Ορλάντο, η έννοια των ορίων μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, φανερά δεν υπάρχει.

Μαριάνθη Φωτάκη: Η ίδια η Βιρτζίνια Γουλφ λέει για το έργο: «Γράφω το Ορλάντο σε ένα στιλ παρωδίας, πολύ σαφές και ξεκάθαρο, έτσι που ο κόσμος να καταλάβει την κάθε λέξη. Αλλά, πρέπει να κρατηθεί προσεκτικά η ισορροπία ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία». Τον ήρωα Ορλάντο, τον εμπνέεται από ένα υπαρκτό πρόσωπο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή της και μέσα από αυτόν το χαρακτήρα και τη βιογραφία του, με τη βοήθεια πάντα της μυθοπλασίας, ξεδιπλώνονται η απογοήτευση, η χαρά και η λύπη του έρωτα και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η δύναμη της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης, μέσα από τον έρωτα και την τέχνη.

 

Η ηθοποιός Μαριάνθη Φωτάκη.

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε μια σκηνή από την παράσταση, ίσως κάποια που ξεχωρίζετε εσείς;

Λαμπρινή Θάνου: Ξεχωρίζω την τελευταία σκηνή του έργου, όπου η Ορλάντο, γυναίκα πια, φτάνει στον τελευταίο αιώνα του ταξιδιού της. Στον 20ο πολύβουο αιώνα. Διέσχισε τους αιώνες, έζησε, δοκίμασε, γεύτηκε χαρές, ηδονές, πίκρες και απογοητεύσεις, μεταμορφώσεις… Ωστόσο, τα ερωτήματα στέκουν εκεί απέναντι της, αμείλικτα και αμετακίνητα στο διάβα των αιώνων, και ζητάνε απάντηση: «Μα τι είναι ζωή επιτέλους;», «Πώς μπορώ να πάρω όρκο για το τι είναι ζωή και να κλείσω μέσα σε ένα βιβλίο μια γνώση τόσο αυθεντική;». Μια απάντηση θα μας δοθεί δια στόματος της ίδιας της συγγραφέως επί σκηνής.

Ασημένια Παπαδοπούλου: Η πρωτότυπη θεατρική απόδοση του κυρίου Καμτσή, σε συνδυασμό με τους συναδέλφους, που προσφέρουν απλόχερα την εμπειρία τους, το μεράκι και την δημιουργικότητα τους, κάνει τις σκηνές να είναι η μία πιο ωραία από την άλλη. Όποιος παρακολουθήσει την παράσταση,  σίγουρα θα ευχαριστηθεί και θα ταξιδέψει.

Μαριάνθη Φωτάκη: Η τελευταία ίσως… Είναι η μόνη στιγμή που είμαστε όλος ο θίασος επί σκηνής και αυτό στα μάτια μου, έχει μια τεράστια δύναμη. Αφού έχουμε συντροφεύσει τον Ορλάντο στο ταξίδι του μέσα από τους αιώνες, βρισκόμαστε μαζί του στο σήμερα, για να συνειδητοποιήσουμε ότι για τα ίδια πράγματα θα αναρωτιόμαστε και θα ψάχνουμε τις απαντήσεις τους εις τους αιώνες των αιώνων…

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Ορλάντο»

Κείμενο: Βιρτζίνια Γουλφ

Πρωτότυπη θεατρική απόδοση – σκηνοθεσία – σκηνικά: Νίκος Καμτσής
Κοστούμια: Μίκα Πανάγου
Μουσική: Κώστας Χαριτάτος
Επιμέλεια κίνησης: Κάλλια Θεοδοσιάδη
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιάννης Ζέρβας
Video – video editing: Αντώνης Κουκούβελας
Μακιγιάζ: Διονυσία Κωνσταντίνου
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Μαρία Παπαμελετίου
Επικοινωνία – δημόσιες σχέσεις: Ράνια Παπαδοπούλου
Social Media: Αφροδίτη Καφέτση
Παραγωγή: Θέατρο Τόπος Αλλού

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Θοδωρής Ελευθεριάδης, Γιάννης Ζέρβας, Λαμπρινή Θάνου, Χάρης Λογγαράκης, Ασημένια Παπαδοπούλου, Μαριάνθη Φωτάκη.

Στο ρόλο του/της Ορλάντο η Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου. Το ρόλο του σκηνοθέτη που ο Ορλάντο του εμπιστεύεται το έργο του, κρατάει ο Νίκος Καμτσής. Ως Βιρτζίνια Γουλφ ακούμε τη φωνή της Πέγκυς Σταθακοπούλου.

 

 

Πού: Θέατρο Τόπος Αλλού, Κεφαλληνίας 17 και Κυκλάδων, Κυψέλη

Πότε: από 12 Νοεμβρίου 2022 και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 20.30

Αγορά εισιτηρίων:
-στα ταμεία του θεάτρου (Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, Κυψέλη)
-τηλεφωνικά: 210 8656004, 210 8679535, 210 8624392
-μέσω viva.gr: https://www.viva.gr/tickets/theater/orlanto-tis-birtzinia-goulf/

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ (κανονικό), 12 ευρώ (φοιτητικό, άνω των 65), 10 ευρώ (ανέργων, ατέλειες)