Τρεις ηθοποιοί και ένας μουσικός μας μιλούν για την «Χορευτική Πανούκλα»

«Η Σολομώντεια Λύση» στο Θέατρο Καλλιρρόης
9 Νοεμβρίου 2022
Η Τζέσικα Κουρτέση και η Λουκία Ανάγνου σκηνοθετούν το «Αγάπης Αγώνας Άγονος»
9 Νοεμβρίου 2022

Sharing is caring!

 

Πρόκειται για μια εκρηκτική παράσταση με καταιγιστικούς ρυθμούς, ειρωνική-υπαινικτική γλώσσα, μουσική και τραγούδι. Η «Χορευτική Πανούκλα» μετά την πρώτη της παρουσίαση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά-Σκηνή Ωμέγα, επιστρέφει ανανεωμένη και σε νέα θεατρική στέγη, στο Σύγχρονο Θέατρο στο Γκάζι.

Οι ηθοποιοί Γιάννης Μαστρογιάννης, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Παπά και ο μουσικός επί σκηνής Βασίλης Ντοροβάτας, μιλούν στο theatermag για την παράσταση που σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος, Αλλάζοντας συνεχώς ρόλους, προζάρουν, παίζουν μουσικά όργανα και τραγουδούν ζωντανά επί σκηνής, συνθέτοντας σπαρταριστά επεισόδια. Με αφορμή ένα ιστορικό γεγονός του μεσαίωνα, το οποίο παραμένει ένα από τα μεγάλα άλυτα μυστήρια της Ιστορίας, θίγουν -αλληγορικά- τα κακώς κείμενα του σήμερα.

 

Τι σημαίνει ο τίτλος της παράστασης «Χορευτική Πανούκλα»;

Βασίλης Ντοροβάτας: Σημαίνει ξαφνική, και μαζική κατάρρευση, οποιασδήποτε έως τώρα γνωστής και δεδομένης λειτουργίας ή αίσθησης ασφάλειας ή «δομής», μπροστά σε φαινόμενα απροσδόκητα και χαρακτήρες αχαρτογράφητους και μη-συμβατικούς. Επίσης, σημαίνει πολλή δουλειά, αγάπη, και ένας θίασος γεμάτος εξαιρετικούς ανθρώπους, που έχω την τύχη να αποκαλώ συνεργάτες και φίλους.

Χρήστος Παπαδόπουλος: ΠΑΝ-ού-Κ-λα. Όλα σε ρυθμό πανκ. Σαν να ακούς -και να χορεύεις- Dead Kennedys δηλαδή. Και ξαφνικά, τίποτα δε φιλτράρεται μέσα στο συγκεκριμένο τέμπο, όλα είναι αποδεκτά -αν και μη εξηγήσιμα- μέσα στη φευγαλέα στιγμή του συμβάντος που αποκαλείται «Χορευτική Πανούκλα».

Μυρτώ Παπά: Είναι η αναφορά στο ιστορικό γεγονός. Αλλά είναι και η μετάδοση με εκθετικό ρυθμό του χορού, της μανίας που πλήττει τους εξουσιαζόμενους. Αυτούς, που όλοι προσπαθούν να ελέγξουν, όμως… μάταια.

Γιάννης Μαστρογιάννης: Χορευτική Πανούκλα, η δυνητικά θανατηφόρος ασθένεια αγνώστου αιτιολογίας με βασικό σύμπτωμα το χορό ή η «αρρώστια» που μας δέρνει αιώνες τώρα, χιλιετίες καλύτερα, στην ψυχή και το σώμα, σε επίπεδο ατόμου ή σαν ανθρώπινο είδος και εντοπίζεται ιδιαιτέρως στις διαπροσωπικές ή δι-ομαδικές (υπάρχει αυτό;) σχέσεις. Στο σήμερα, και στον αστικό τρόπο ζωής, παίρνει συχνά τη μορφή stress και συνεχούς κίνησης, χωρίς συγκεκριμένο στόχο και προορισμό. Αλαλούμ. Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγάαα…

 

 

Ποια θέματα φωτίζονται με αυτό το έργο;

Γιάννης Μαστρογιάννης: Η έννοια της εξουσίας σε πολλές και διαφορετικές κλίμακες και διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι πολλαπλές μορφές που αυτή παίρνει, ανάλογα με την εποχή και το βαθμό οργάνωσης. Αυτό φυσικά, έχει να κάνει και με το τι, διαχρονικά, θεωρείται «φυσιολογικό» και πως αυτό θα επιβληθεί ως αναγκαία συνθήκη, σε τυχόν παρεκκλίνοντες. Η ανθρώπινη αδυναμία (ή μήπως τελικά είναι δύναμη;) και πως αυτή, χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη δημιουργία μεθόδων ελέγχου και καταστολής.

Βασίλης Ντοροβάτας: Θέματα κοινωνικά, πολιτικά, θρησκευτικά: Η ανθρώπινη φύση, τα όριά της και πώς ο άνθρωπος διαχειρίζεται το άγνωστο και το αναπόφευκτο. Η ηθική και η ελαστικότητα της, οι μηχανισμοί της εξουσίας και το πως επιβάλλονται στο άτομο, άμεσα ή έμμεσα, καταπιεστικά ή με χειραγώγηση. Τα όρια της ανθρώπινης αντοχής στην ανέχεια, και πολλά πολλά άλλα, που ο καθένας θα διακρίνει μέσα στην παράσταση, βάσει των προσδοκιών και των βιωμάτων του.

Μυρτώ Παπά: Σε πρώτο πλάνο η Εξουσία. Η εξουσία και οι πάντοτε παρόντες μηχανισμοί της. Και ο τρόπος που οι εξουσιαζόμενοι και οι καταπιεσμένοι υποκύπτουν σε αυτή. Θίγονται, όμως, και άλλα θέματα παράλληλα. Πώς αντιδρά ο όχλος; Πώς ξεκινά και μέχρι ποιο σημείο αντέχει μία επανάσταση; Τελικά, ενδυναμώνεται ένα σύνολο ή η ομογενοποίησή του εξαλείφει τις ατομικές φωνές;

Χρήστος Παπαδόπουλος: Αδυνατώ πολλές φορές να εντοπίσω την μία «θεματολογία» ενός θεατρικού έργου. Ή αν, για παράδειγμα, είναι αυτό που λέμε «πολιτικό». Για μένα, κάθε κείμενο είναι πολιτικό. Κάθε θεατρική δράση-παράσταση και κάθε δραματουργική επεξεργασία (θα έπρεπε) να είναι πολιτική πράξη. Ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος στη «Χορευτική Πανούκλα», παίρνει ένα πραγματικό ιστορικό συμβάν που έλαβε χώρα στο Μεσαίωνα, παίρνει και τον απόηχο των τελευταίων 2,5 χρόνων της πανδημίας και συνθέτει ένα πολυσέλιδο μουσικο-κοινωνικο-πολιτικό σχόλιο, που ενίοτε καταδεικνύει τα χάλια μας ως είδος, εστιάζοντας στο δίπολο εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου, άλλοτε πάλι αναδεικνύει τις κρυφές -μα εν δυνάμει ικανές να αλλάξουν τον κόσμο- αρετές μας ως κοινωνικό σύνολο.

 

 

Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε και τι χρειάστηκε να κάνετε; (χορός, τραγούδι, αλλαγή κοστουμιών)

Μυρτώ Παπά: Από την αρχή των προβών, η παράσταση ήταν μία τεράστια πρόκληση για όλους μας. Καθώς βασίζεται στη λογική του ensemble, χρειάστηκε όλοι να είμαστε σε θέση να κάνουμε τα πάντα. Χορό, τραγούδι, διαφορετικούς χαρακτήρες. Αυτό, ήταν μία πρωτόγνωρη εμπειρία για εμένα, και παραμένει μια ζωντανή πρόκληση σε κάθε παράσταση που παίζουμε.

Χρήστος Παπαδόπουλος: Δεν υπάρχει στ’αλήθεια η έννοια του «ρόλου» σε αυτή τη σκηνοθεσία. Όλα είναι «κοστούμια», απ’ τα οποία περνάμε συνειδητά με στόχο να επικοινωνηθεί γενναιόδωρα η ιστορία μας και τα μηνύματά της στον ανυποψίαστο θεατή, χρησιμοποιώντας, φυσικά όλα τα εργαλεία του θεάτρου: την αφήγηση, τη μουσική, τη σωματικότητα, το χορό, τα… προφανή λογοπαίγνια και άλλα πολλά!

Γιάννης Μαστρογιάννης: Η παράσταση είναι δομημένη στη λογική του ensemble, οπότε όλοι μας καλούμαστε να περάσουμε από πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Η μουσική, ο χορός και οι αλλαγές κοστουμιών (ή έστω χαρακτηριστικών αξεσουάρ και αντικειμένων) αποτελούν βασικά συστατικά της. Ο Τελετάρχης, ο Ακόλουθος του Διοικητή, ο Επιθεωρητής, ο Κόμης και ο Υμπύ Πραγματογνώμονας, πάντοτε υπό το πρίσμα του Ασθενή Νο3, με οδήγησαν σε δρόμους ελευθερίας, τρέλας, παιχνιδιού και… απογύμνωσης.

Βασίλης Ντοροβάτας: Όπως και των υπόλοιπων παικτών, έτσι και ο δικός μου ρόλος στην παράσταση είναι πολλαπλός. Αρχικά, ως ο «Μουσικός επί Σκηνής», συνοδεύω τα τραγούδια της παράστασης με τρόπο που να κάνει τους συμπαίκτες μου να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια και σταθερότητα, αλλά και να αναδεικνύει την ερμηνεία τους. Υπάρχουν όμως και συμβάντα της πλοκής, όπου απαιτούν ηχοτοπία, τα οποία τραβούν τους θεατές είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, όλο και πιο βαθιά μέσα στο αφήγημα με στόχο να τους αφυπνίσει, ίσως ένα συναίσθημα ή μια σκέψη ή και αντίδραση ακόμη, κάτι που θα τους ξαφνιάσει, θα τους κάνει να αναρωτηθούν.
Στο πλαίσιο, όμως, των αλλαγών σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, έχω καταφέρει να «κλέψω» και έναν μικρό μονόλογο, τον οποίο παίζω, για πρώτη φορά, ως ηθοποιός, γεγονός για το οποίο είμαι πολύ χαρούμενος. Αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα, γιατί πρόκειται για μια στιγμή ανατροπής μέσα στην παράσταση και θα θέλαμε ο θεατής να έρθει απροετοίμαστος…!

 

 

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Κωνσταντίνο Μάρκελλο;

Γιάννης Μαστρογιάννης: Η συνεργασία με τον Κωνσταντίνο είναι απολαυστική. Είμαι πολύ χαρούμενος που μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω μαζί του. Είναι καλλιτέχνης με πολλές ανησυχίες και προβληματισμούς, πολυεπίπεδος, τελειομανής και βαθιά μορφωμένος. Γράφει και σκηνοθετεί, γιατί έχει να πει πολλά. Υπάρχει λόγος που μπαίνει σ’ αυτή τη διαδικασία. (Δυστυχώς δεν είναι δεδομένο…) Και φυσικά παίζει. Νομίζω δεν θα ησυχάσει ποτέ, κι αυτό για τη δουλειά μας είναι καλό.

Μυρτώ Παπά: Η συνεργασία μας ήταν άψογη! Ο Κωνσταντίνος έχει έναν δικό του τρόπο να λειτουργεί, περισσότερο ως μαέστρος του συνόλου των ηθοποιών, παρά ως σκηνοθέτης με προκαθορισμένες ιδέες για το στήσιμο ενός έργου. Από την πρώτη στιγμή, έως και τώρα, αφήνει τα πράγματα να προκύψουν, παραμένοντας ανοιχτός σε δικές μας προτάσεις, μέσα όμως σε ένα σαφώς ορισμένο (κατ’ αρχήν θεωρητικό και στη συνέχεια πρακτικό) πλαίσιο προσέγγισης του θεατρικού ύφους που έχει επιλέξει.

Βασίλης Ντοροβάτας: Η συνεργασία μου με τον Κωνσταντίνο Μάρκελλο ήταν -και παραμένει- πολύ καλύτερη, από οποιαδήποτε προσδοκία θα μπορούσα να έχω. Από την πρώτη στιγμή που αρχίσαμε να δουλεύουμε, το κλίμα ήταν πολύ ευχάριστο και μου έγινε γρήγορα αντιληπτό, πως δουλεύω με έναν άνθρωπο που, εκτός από επαγγελματίας, είναι και γνώστης όλων των μικρών ή μεγάλων παραγόντων που συμβάλουν στο άρτιο αποτέλεσμα μιας παράστασης. Συγκεκριμένα, η σημασία και έμφαση που δίνει στον ρυθμό, καθώς και οι γνώσεις του στα Αφρικανικά κρουστά, ήταν καταλυτικοί παράγοντες για την επικοινωνία μας. Όχι μόνο ξέρει τι θέλει και πως το θέλει, αλλά έχει και την ικανότητα να το επικοινωνήσει μουσικά, καθώς και να είναι ανοιχτός να συζητήσουμε για το τι μπορεί να λειτουργεί και τι όχι. Είναι εξαιρετικά σχολαστικός, έχει πολλή υπομονή, και βρίσκει λύσεις, ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως ακριβώς τα θέλουμε. Η επιμονή του και το όραμα του για το τι μπορούμε να καταφέρουμε, είναι, κατ’ εμέ, η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη σε αυτό που κάνουμε. Νιώθω πολύ τυχερός που τον γνώρισα και συνεργαζόμαστε σε αυτή την υπέροχη παράσταση.

Χρήστος Παπαδόπουλος: Ο Κωνσταντίνος κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες, χωρίς να παριστάνει ούτε το δάσκαλο ούτε το σκηνοθέτη, να με «αναγκάσει» να αντιμετωπίσω τις αδυναμίες και τις ευκολίες μου, να απεμπλακώ από το «προς-τα-μέσα-βλέμμα», απ’ το οποίο υποφέρει πολλές φορές ο/η ηθοποιός και να εστιάσω εν τέλει στη δύναμη -και στην αδυναμία- του δίπλα. Απ’ αυτό και μόνο, κατάλαβα ότι ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει θέατρο συνόλου, το θέατρο μέσα στο οποίο κι εγώ μεγάλωσα και το αγάπησα. Γι’ αυτό, η σχέση μας χαρακτηρίζεται από εμπιστοσύνη και θαυμασμό. Επίσης, το μυαλό του κόβει σαν γιαπωνέζικο μαχαίρι, σαν αυτά που διαφήμιζαν στο telemarketing μεταμεσονύκτια κάποτε. Οπότε, ενίοτε τον βρίζω και τον ζηλεύω. Από μέσα μου. Τώρα, που το έγραψα βέβαια, δεν έχει πια καμιά σημασία!

 

 

Θα θέλατε να μας βάλετε λίγο στο κλίμα της παράστασης; Μπορείτε να μας περιγράψετε τα σκηνικά, τα κοστούμια, τους φωτισμούς;

Βασίλης Ντοροβάτας: Είναι ένα πεδίο το οποίο επεξεργαστήκαμε και αλλάξαμε πολύ από πέρυσι. Ακολουθούμε πλέον τη λογική του «χτισίματος» της εικόνας, η οποία ξεκινά ομοιογενής και αφαιρετική και καταλήγει πολυσύνθετη και χρωματιστή. Πρωταγωνιστεί το μαύρο, που σιγά σιγά «μολύνεται» από την εξουσία και γίνεται κόκκινο. Βασιζόμαστε, πλέον, στα σκηνικά μηχανήματα, τα οποία η παράσταση εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Τέλος, οι ιδιαίτεροι φωτισμοί, που παίζουν ανάμεσα στη σκιά και το άπλετο φως, δημιουργούν πολλές και διαφορετικές αισθήσεις, καθώς είναι απολύτως συνδεδεμένοι με την αφήγηση: τις μουσικές, τα τραγούδια και τη μουσικότητα του κειμένου.

Χρήστος Παπαδόπουλος: Θα μιλήσω σαν γέροντας, με γρίφους δηλαδή. Όλα είναι μαύρα μέχρι να κοκκινίσουν. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό!

Γιάννης Μαστρογιάννης: Δεν αποκαλύπτω τίποτα… Χαχα! Θα χαρούμε πολύ αν έρθετε να μας δείτε! Είναι μια ομαδική δουλειά μεταξύ πολύ αγαπημένων ανθρώπων.

Μυρτώ Παπά: Η παράσταση εξελίσσεται με καταιγιστικούς ρυθμούς όσον αφορά το λόγο, τους ήχους, τους φωτισμούς και με μια σταδιακή «διάχυση» του κόκκινου πάνω και μέσα στο μαύρο. Θα έλεγα, ότι όλα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός εύθυμου, αλλά και σκοτεινού, μαζί, κλίματος. Δύσκολο να το εξηγήσει κανείς σε όποιον δεν το έχει δει…!

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Χορευτική Πανούκλα»

Συγγραφή-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος
Σύμβουλος στη Δραματουργία: Ελένη Στεργίου
Πρωτότυπες Συνθέσεις: Λευτέρης Βενιάδης
Χορογραφίες-Επιμέλεια Κίνησης: Ηρώ Κόντη
Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Βίβιαν Κραββαρίτη
Βοηθός Σκηνογράφου-Ενδυματολόγου: Σοφία Μπαμπανιώτη
Βίντεο-Trailer: Κώστας Στάμου (Artlabor Productions)
Ηχοληψία: Μανώλης Ανδρεάδης
Φωτογραφίες παράστασης: Στέφανος Σάμιος
Γραφιστικά-Αφίσα-Banner: Χάρη Καρακουλίδου
Φωτογραφίες promo- αφίσας: Alex Kat
Μακιγιάζ: Olga Falei
Παραγωγή: Εταιρεία Τέχνης Ars Aeterna & Το Διάσημο Μικρούλι Τσίρκο – Εταιρεία Θεαμάτων
Επικοινωνία-Προβολή στα ΜΜΕ: Ανζελίκα Καψαμπέλη

 

Παίζουν: Ελένη Στεργίου, Γιάννης Μαστρογιάννης, Χρήστος Παπαδόπουλος, Πάνος Ζουρνατζίδης, Ilya Algaer, Μυρτώ Παπά, Λευτέρης Βενιάδης, Βασίλης Ντοροβάτας, Κωνσταντίνος Μάρκελλος

 

Πού: Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3464380

Πότε: Από 22 Οκτωβρίου έως 27 Νοεμβρίου 2022
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Σάββατο & Κυριακή στις 18.15
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Παρασκευή & Σάββατο στις 21.00
Κυριακή 18.15

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/xoreutiki-panoukla/

Εισιτήρια: 16 ευρώ (κανονικό), 13 ευρώ (μειωμένο: φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ, άνω των 65)