Ο Γιώργος Κόρδης μιλάει για την ψηφιακή εγκατάσταση – «τοιχογραφία» που συνομιλεί στην παράσταση «Έξοδος»

Πέντε γυναίκες μιλούν για «Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας»
27 Αυγούστου 2022
Η Μαρία Θρασυβουλίδη και ο Τεό Φοινίδης μιλούν για το Our Festival
29 Αυγούστου 2022

Ο ζωγράφος Γιώργος Κόρδης ζωγραφίζει ψηφιακά μία τεράστια τοιχογραφία - πομπή προσφύγων. στην παράσταση «Έξοδος» που σκηνοθετεί η Φένια Παπαδόδημα.

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ο Γιώργος Κόρδης ζωγραφίζει ψηφιακά μία τεράστια τοιχογραφία – πομπή προσφύγων, η οποία παρουσιάζεται στην παράσταση «Έξοδος», στις 30 και 31 Αυγούστου, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη. Ο ζωγράφος, μιλάει στο theatermag, για τη συνεργασία του με τη Φένια Παπαδόδημα, η οποία σκηνοθετεί τη μουσική παράσταση και συνομιλεί με την ζωγραφική του, μέσα από την αλληλογραφία του Γιώργου Σεφέρη με τον Ζήσιμο Λορετζάτο, καθώς και από το οδοιπορικό του Γιώργου Σεφέρη «Τρεις μέρες στα μοναστήρια της Καππαδοκίας».

 

Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας για αυτή την παράσταση και ποια η έρευνα που χρειάστηκε να κάνετε;

Η συνεργασία μου με τη Φένια Παπαδόσημα ξεκίνησε τυχαία. Πέρυσι, όταν δούλευα την ενότητα της ψηφιακής εγκατάστασης «Ανέστιοι Προσφεύγοντες», έχοντας στο παρελθόν συνεργαστεί με τη Φένια σε παραστάσεις της για τον Παπαδιαμάντη, και έχοντας πίστη στην ποιότητα της δουλειά της, της πρότεινα να κάνει ένα βίντεο για την ενότητα αυτή. Κι εκείνη μου ανέφερε πως την ίδια περίοδο, εργαζόταν σε κάτι σχετικό, την παράσταση «Έξοδος». Χωρίς λοιπόν, να έχουμε συνεννοηθεί, συναντηθήκαμε και αποφασίσαμε τη συνεργασία μας, με τρόπο πολύ φυσικό και ωραίο.

Η δική μου έρευνα, αφορούσε κυρίως τη δημιουργία του ψηφιακού έργου. Η έρευνα αυτή διήρκησε περίπου δύο χρόνια, αφού έπρεπε να μελετήσω, αφενός μαρτυρίες σχετικές με πρόσφυγες και να πειραματιστώ επάνω στις τεχνικές και τα υλικά, κι ακόμα περισσότερο επάνω στο ζωγραφικό τρόπο. Ήταν ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, να δημιουργήσω δηλαδή με ψηφιακά μέσα, μια τοιχογραφία μεγάλων διαστάσεων. Ταυτόχρονα, κράτησα σε βίντεο τη δημιουργία όλου του έργου, επάνω στο οποίο βασίστηκε και η Φένια για τη δική της παράσταση.

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την ψηφιακή τοιχογραφία – πομπή προσφύγων και πώς θα τη δούμε στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, στη Θεσσαλονίκη;

Η ψηφιακή εγκατάσταση «Ανέστιοι Προσφεύγοντες», που παρουσιάζεται στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης και από τις 5 Σεπτεμβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στην Αθήνα, ως εκδήλωση του ΕΚΠΑ και της Θεολογικής σχολής του ΕΚΠΑ, είναι η καταγραφή μιας πομπής ανέστιων ανθρώπων, οι οποίοι αναγκάζονται να αφήσουν την εστία τους και να προσφύγουν σε άλλη φιλόξενη γη.

Αυτό που προσπάθησα να δείξω, είναι πως η ανεστιότητα κάθε μορφής, είναι μιά κατάρα, αφού ο άνθρωπος μέσα στην ανασφάλεια και το φόβο του θανάτου, κινδυνεύει να χάσει το πρόσωπό του, την ανθρωπιά του, την ικανότητά του να σχετίζεται, να προσφέρει και να λειτουργεί ως κοινωνικό όν.

 

 

Πώς συνεργαστήκατε με τη Φένια Παπαδόδημα η οποία συνομιλεί με την ζωγραφική σας και υπογράφει και τη σκηνοθεσία της παράστασης;

Η συνεργασία με τη Φένια Παπαδόδημα είχε εξαρχής ένα κλίμα μυστικό. Χωρίς πολλά λόγια, σα να είχαμε συντονιστεί με τρόπο μυστικό στο ίδιο μήκος κύματος, επικοινωνούσαμε και αρμονικά συνεργαστήκαμε για να γίνει η παράσταση «Έξοδος». Έχοντας, θαρρώ, κοινό σημείο αναφοράς και κοινές πηγές (κυρίως μαρτυρίες Μικρασιατών προσφύγων), εργαζόμασταν παράλληλα, εγώ με τις εικόνες κι εκείνη με τη μουσική και τη σύνθεση όλων, στην εξαιρετική της μουσική παράσταση.

Το όλο εγχείρημα, πολύ δύσκολο και πρωτοποριακό, αφού θα έπρεπε η Φένια να χρησιμοποιήσει ένα πρωτογενές εικαστικό υλικό, την πορεία δημιουργίας εικαστικών μορφών και επάνω σε αυτό το υλικό, ή σε επιλεγμένο μέρος του, να δομήσει το λόγο (αφήγηση μαρτυριών και τον ποιητικό λόγο του Σεφέρη) και τη μουσική. Το εγχείρημα ήταν δύσκολο, αλλά θεωρώ πως δικαιώνει τη Φένια, αλλά και όλους του υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης.

 

Ποια τεχνοτροπία χρησιμοποιείτε στα έργα σας και ποια θέματα σας απασχολούν σαν καλλιτέχνη; Θα θέλατε να μας πείτε για τη μέθοδο Giclee;

Η τεχνοτροπία την οποία επέλεξα για να δημιουργήσω την ψηφιακή αυτή εγκατάσταση – «τοιχογραφία», είναι ο τρόπος που γενικότερα χρησιμοποιώ στη δουλειά μου, εδώ και πολλά χρόνια. Πατώ επάνω στο έδαφος της λεγόμενης «βυζαντινής ζωγραφικής», που δεν είναι τίποτα άλλο, από την εξέλιξη της ελληνικής ζωγραφικής μέσα στις χιλιετίες και εμπλουτίζω αυτήν τη γλώσσα, με δάνεια στοιχεία, με σύγχρονους εικαστικούς τρόπους, κυρίως από ρεύματα του μοντερνισμού. Όλα αυτά τα στοιχεία, τα αφήνω να περάσουν μέσα μου, να διϋλυστούν στον ψυχικό μου κόσμο και στις εμπειρίες που με καθόρισαν, ώστε να γίνει εργαλείο προσωπικής έκφρασης κι όχι άσκηση τεχνοτροπίας.

Το βασικό στοιχείο, κι αυτό που κυρίως με παρακίνησε να βασιστώ στη βυζαντινή ζωγραφική για την συγκεκριμένη ψηφιακή «τοιχογραφία», είναι η θεατρική συνθετική λογική της «βυζαντινής ζωγραφικής», όπου στήνει τα πάντα σε πρώτο πλάνο σε μια στενή σκηνή, κατενώπιον των θεατών και δημιουργεί την αίσθηση πως όλα συμβαίνουν εδώ και τώρα. Αυτή η αμεσότητα της εικαστικής εμπειρίας, θαρρώ είναι το στοιχείο που με μαγεύει και επιμένω να πατώ επάνω στη ζωγραφική αυτή.

Εξάλλου, σε ένα τέτοιο δραματικό, σχεδόν τραγικό, θέμα όπως αυτό της προσφυγιάς, θαρρώ πως ταιριάζει ο «ιεροπρεπής» χαρακτήρας της βυζαντινής ζωγραφικής, που αναδεικνύει σχεδόν σε εικονίσματα τα βασανισμένα πρόσωπα των ανέστιων προσφύγων.

Τα ψηφιακά αρχεία που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια, τυπώθηκαν με την μέθοδο Giclee στο εργαστήρι CCG των αδελφών Γράνη. Η μέθοδος αυτή, συνίσταται στην εκτύπωση με αρχειακά μελάνια από χρωστικές, ίδιες με αυτές των χρωμάτων των ζωγράφων, σε καμβάδες αρχειακών προδιαγραφών, σε πολύ περιορισμένα και άρα συλλεκτικά αντίτυπα. Η συγκεκριμένη «τοιχογραφία» έχει τυπωθεί σε 3 αντίτυπα.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Έξοδος»

Φένια Παπαδόδημα: Μουσική- Σκηνοθεσία- Ερμηνεία
Γιώργος Παπαστυλιανός: Ερμηνεία
Θωμάς Μελετέας: Ούτι
Γωγώ Ξαγορά: Άρπα – Ερμηνεία
Ήβη Παπαθανασίου: Τσέλο – Ερμηνεία
Χάρης Λαμπράκης: Νέυ
Γιώργος Παλαμιώτης: Ηχητικά τοπία – Ερμηνεία
Φένια Παπαδόδημα: Επιλογή κειμένων – Δραματουργία
Στέβη Κουτσοθανάση: Φωτισμοί
Κώστας Φούντας: Video
Ελένη Κουρή: Φωτογραφία
Χρύσα Ματσαγκάνη: Επικοινωνία

Πού: Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Λεωφ. Στρατού 2, Θεσσαλονίκη

Πότε: Τρίτη 30 και Τετάρτη 31 Αυγούστου 2022, στις 20.00

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά