Αγγελική – Aριάδνη Βούλγαρη: «”Η Τέχνη της Σύνδεσης” είναι ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης, όχι όμως με την θεωρητική προσέγγιση»

Ανθή Γουρουντή: «Κάθε φορά που ξεκινάω ένα νέο παραστασιακό project παρατηρώ, αναλύω και συνθέτω τόσο το μουσικό κείμενο και αντίστοιχα εργάζομαι όμοια με την ομάδα μου»
17 Αυγούστου 2022
Γιάννης Ευθυμιάδης: «Η παράσταση είναι “μοίρασμα ψυχής” και “κοινωνία ανθρώπων”, κάτι το οποίο τόσο πολύ μας έχει λείψει τα τελευταία χρόνια»
20 Αυγούστου 2022

Η συγγραφέας του βιβλίου «Η Τέχνη της Σύνδεσης», Αγγελική – Aριάδνη Βούλγαρη.

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Για το βιβλίο «Η Τέχνη της Σύνδεσης», η Αγγελική – Aριάδνη Βούλγαρη, άντλησε υλικό από τρία διαφορετικά πεδία. Από το πεδίο των Τεχνών, της Ψυχολογίας και από το χώρο της Πνευματικότητας. Η συγγραφέας μιλάει στο theatermag για το βιβλίο αυτοβελτίωσης, το οποίο είναι βασισμένο σε προσωπικά της βιώματα που έχει ζήσει ως καλλιτέχνιδα και εκπαιδεύτρια προγραμμάτων κοινωνικής ενδυνάμωσης σε δομές και ιδρύματα.

 

Τι σας ενέπνευσε για τη συγγραφή του βιβλίου σας «Η Τέχνη της Σύνδεσης»;

Η Τέχνη της Σύνδεσης προέκυψε από την ανάγκη μου να μεταβολήσω όλα όσα έζησα στα νοσοκομεία Παίδων της Αθήνας και σε άλλες δομές για παιδιά, ηλικιωμένους και ανθρώπους με ειδικές δεξιότητες, ως ηθοποιός και εκπαιδεύτρια ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων μέσα από την τέχνη. Ήταν πολλά τα χρόνια που εργάστηκα στην ογκολογική μονάδα Παίδων Μαριάννα Βαρδινογιάννη – Ελπίδα, στο Παιδοψυχιατρικό τμήμα του Αγία Σοφία και σε διάφορες μονάδες φροντίδας για ηλικιωμένους και έτσι, έφτασα κάποια στιγμή στο σημείο που είπα stop.

Όμως μαζί με το stop, ανέκυψε και το ερώτημα «και τώρα τι». Κάθε τέλος, το ακολουθεί μοιραία μια νέα αρχή. Η δική μου αρχή ήταν η απόφασή μου να φτιάξω ένα εμπνευστικό «οδηγό» για όσους θέλουν να προσφέρουν τον εαυτό τους και να στηρίξουν ευάλωτες ομάδες ανθρώπων. Σιγά σιγά όμως, κατάλαβα ότι δεν ήταν αυτό, ήταν κάτι μεγαλύτερο από αυτό.

Προέκυψε, λοιπόν, ένας οδηγός συνειδητότητας στηριγμένος στο βίωμα, που οδήγησε τελικά σε δεξιότητες (συναισθηματικές και κοινωνικές), στις οποίες όλοι μπορούμε να εκπαιδευτούμε, αν αποφασίσουμε να έρθουμε πιο κοντά σε αυτό που είμαστε.
Γιατί τελικά, τον εαυτό μας τον βρίσκουμε όταν τον θέτουμε συνειδητά στην υπηρεσία των άλλων. Συνεπώς, «Η Τέχνη της Σύνδεσης» είναι ένα βιβλίο αυτοβελτίωσης, όχι όμως με την θεωρητική προσέγγιση, αλλά βασισμένο σε αληθινά βιώματα με παιδιά άρρωστα, ηλικιωμένους, άπορους, ανθρώπους με ειδικές δεξιότητες. Ανθρώπους που δοκιμάζονταν σκληρά και πλησίαζαν το θάνατο, κάποιοι τον άγγιξαν…

 

Ποια είναι «Η Τέχνη της Σύνδεσης», όπως είναι και ο τίτλος του βιβλίου;

Η «Τέχνη της Σύνδεσης» είμαι εγώ, ναι όσο αστείο και να ακούγεται, χρειάστηκε να βάλω τον εαυτό μου στο μικροσκόπιο, να με δω με τα μάτια ενός τρίτου, ενός ανθρώπου που είναι ταυτόχρονα εσωτεριστής, ψυχολόγος και trainer. Η διαδικασία αυτή κράτησε τρία χρόνια. Προσπαθούσα να ανακαλύψω πώς γεννιούνται τα «θαύματα», τί είναι αυτό που κάνει τα μάτια ενός ανθρώπου να ξαναλάμψουν, ενώ είναι χαμένος στην απελπισία, τί είναι αυτό που ζωοποιεί τις ανθρώπινες ψυχές και βάζει ξανά σε λειτουργία το σώμα, ενώ είναι καταβεβλημένο, ακινητοποιημένο και άρρωστο. Τελικά, δεν ήταν η Τέχνη όπως πίστευα, αλλά οι συνδέσεις που γεννούν το θαύμα. Για την ακρίβεια ο μηχανισμός των συνδέσεων. Κάποιες από τις λεγόμενες ανθρώπινες δεξιότητες είναι τα βασικά εργαλεία που θέτουν σε λειτουργία αυτό τον μηχανισμό. Όπως λένε και οι εταιρίες παγκοσμίως, τα λεγόμενα human skills. Ενσυναίσθηση, επικοινωνία, leadership, δημιουργικότητα, συναισθηματική νοημοσύνη, έκφραση και άλλα.

 

 

Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα θαυμαστά βιώματα που έχετε ζήσει από τη δράση σας ως καλλιτέχνιδα και εκπαιδεύτρια προγραμμάτων κοινωνικής ενδυνάμωσης σε δομές και ιδρύματα;

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια περίπτωση σε ένα ΚΕΠ στην Παιανία, όπου περίμενα στην ουρά και ξαφνικά η ταμείας ξέσπασε σε κλάματα όταν έφτασε η σειρά μου. Εγώ σάστισα και αφού βεβαιώθηκα ότι δεν κοιτάει κανένα άλλον πίσω μου, τη ρώτησα τι της συμβαίνει. Μέσα σε λυγμούς, μου είπε ότι με είχε δει πριν κάποιες εβδομάδες στο Αγλαΐα Κυριακού σε θεατρική παράσταση στο κεντρικό σαλόνι, μαζί με το παιδί της που νοσηλευόταν εκεί. Πάγωσα, καθώς θεώρησα ότι κάτι κακό είχε συμβεί στο παιδί της και έτσι τη ρώτησα αν ήταν όλα καλά.

Αφού με διαβεβαιώσε ότι το παιδί ήταν καλά, δεν κρατήθηκα και τη ρώτησα «Τότε γιατί κλαίτε;». Μου φαινόταν υπερβολική η αντίδρασή της. «Από τότε σας βλέπουμε κάθε βράδυ στο βίντεο πριν κοιμηθούμε» μου είπε και μου έδειξε το κινητό της. «Αυτό που μας δώσατε ήταν κάτι πολύ μεγάλο, δεν μπορώ να το εξηγήσω!». Αν και δεν το κατάλαβα τότε, αργότερα συνειδητοποίησα ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις σε τί μονοπάτια απελπισίας μπορεί να περιδιαβαίνει ο άλλος, όταν θα τύχει να αλληλεπιδράσεις μαζί του, ειδικά αν η αλληλεπίδραση δεν είναι μια απλή συνάντηση, αλλά αυτό που ορίζω και στο βιβλίο ως «εμπειρία σύνδεσης».

Ο άλλος μπορεί να είναι ο σύντροφός σου, η μάνα σου, ο πατέρας σου, ο εργοδότης σου, το παιδί σου ή ένας άγνωστος. Αν μετατρέψουμε τις απλές επικοινωνίες σε «εμπειρίες σύνδεσης», πραγματικά αρχίζουμε και μετατρέπουμε τον ίδιο μας τον εαυτό σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Σε ένα λευκό μάγο, σε Θεό. Στην ουσία, απλά αξιοποιούμε τον εαυτό μας στην ολότητά του και αυτό μας κάνει θεϊκά όντα- όπως λένε και όλες οι παραδόσεις. Αυτό είναι το καθ’ ομοίωση. Είμαστε εν δυνάμει, λοιπόν, Θεοί. Αν εργαστούμε πάνω στο πώς χειριζόμαστε τον εαυτό μας ως σώμα, ψυχή και πνεύμα, τότε μπορεί να παύσει το εν δυνάμει. Τότε μπαίνουμε στην απόλυτη δύναμή μας. Αυτό το περιστατικό αποτέλεσε το έναυμα για να ξεκινήσω την περαιτέρω ερευνά μου.

Μια άλλη φορά κατά τη διάρκεια μιας θεατρικής παράστασης στο Αγία Σοφία, ένα 5χρονο παιδί σηκώθηκε και περπάτησε για να πλησιάσει τους ηθοποιούς. Η συνοδός του άρχισε να κλαίει, την ρωτήσαμε, λοιπόν, τί ακριβώς συμβαίνει και μας είπε ότι το παιδί είχε να περπατήσει τρεις μήνες μετά από σοκ που υπέστη σε δυστύχημα, όπου έχασε και τους δύο του γονείς. Τί είναι αυτό που κινητοποίησε κυριολεκτικά το σώμα αυτού του πλάσματος; Σίγουρα όχι μόνο η ευεργετική επίδραση της τέχνης…

 

 

Στο βιβλίο σας χρησιμοποιήσατε υλικό από το πεδίο των Τεχνών, της Ψυχολογίας και από το χώρο της Πνευματικότητας. Θα θέλατε να μας πείτε γι’ αυτό;

Ναι, οι τέχνες είναι το πεδίο της βασικής ακαδημαϊκής μου εκπαίδευσης. Είμαι συντηρήτρια αρχαιοτήτων και έργων τέχνης και ηθοποιός, απόφοιτος του Ωδείου Αθηνών. Όμως, η σχέση μου με την ψυχή είναι ιδιαίτερη. Έχω εκπαιδευτεί πάνω σε βασικές αρχές της ψυχολογίας, όταν εργαζόμουν στα νοσοκομεία και έχω περάσει χρόνια δουλεύοντας πάνω στον εαυτό μου.

Η πνευματικότητα είναι όμως το κλειδί για όλα αυτά. Και για κάποιο λόγο, αυτό είναι και το μοναδικό στοιχείο του εαυτού μου που πάντα προσπαθούσα να αποκρύψω. Παρότι έχω εκπαιδευτεί σε σοβαρούς χώρους εσωτερισμού και περπατώ στο πνευματικό μονοπάτι από πολύ μικρή, πάντα προσπαθούσα να κρύψω αυτό το κομμάτι. Μάλλον, γιατί κυκλοφορεί πολύ τσαρλατανισμός στο χώρο αυτό και spirituality mood, κάτι που μου φαίνεται τελείως επιφανειακό ως και επικίνδυνο. Γι’ αυτό και ακόμα και στα χρόνια που έγραφα το βιβλίο, έπιανα συνεχώς τον εαυτό μου να «ξεφεύγει», να πάει πάλι να καμουφλάρει αυτή του την πτυχή.

Ευτυχώς ήταν συνεχώς κοντά μου ο άντρας μου, ο οποίος με ρώταγε με απορία: «Μα γιατί δεν τα γράφεις όπως μου τα λες εμένα;» και επανερχόμουν. Στόχος μου, λοιπόν, είναι να συνδέσω τον Ουρανό με την Γη, όπως συνηθίζω να το λέω, το πνευματικό επίπεδο με το υλικό. Γι’ αυτό και στο βιβλίο μιλάω για δεξιότητες. Είναι κάτι πιο απτό, ούτε θεωρητικό και άρα ανέφικτο, αλλά ούτε τρικ και γρήγορες τεχνικές με ταχύτατα αποτελέσματα που δεν έχουν διάρκεια στο χρόνο. Είναι γνωστό πώς κάθε εσωτερική αλλαγή, χρειάζεται χρόνο για να κρατήσει. Τίποτα δεν γίνεται ως δια μαγείας.

Είναι ένας δρόμος που χρειάζεται συνειδητή εσωτερική εργασία χρόνων. Ούτε σαφώς σημαίνει ότι όποιος διαβάσει το βιβλίο μου θα φωτιστεί! Όμως, είναι μια καλή αρχή για όσους θέλουν να ακολουθήσουν μαζί μου, μια εσωτερική πορεία αυτογνωσίας ως personal trainer ή σε κάποιο από τα ομαδικά workshops που διοργανώνω μέσα μέσα στο χειμώνα.

 

Τι χρειαζόμαστε προκειμένου να μπορούμε συνδεόμαστε με τους ανθρώπους;

Χρειάζεται να επανσυνδεθούμε με αυτό που πραγματικά είμαστε και σταδιακά μεγαλώνοντας το χάσαμε. Δεν έχει σημασία γιατί το χάσαμε, ούτε φταίει κανείς. Ίσα ίσα, πιστεύω ότι είναι τέτοιος ο ανθρώπινος προγραμματισμός. Χρειάζεται να ξεχάσουμε τα πάντα, να μπούμε στη λήθη. Ερχόμαστε για να χάσουμε την αθωότητά μας και να την ξαναβρούμε έχοντας διανύσει εσωτερική πορεία. Αυτή είναι και η διαφορά της αθωότητας από την αγνότητα. Ένα παιδί γεννιέται αθώο, ένας άνθρωπος με βαθμό συνείδησης κατακτάει την αγνότητα. Είναι όπως και στις τέχνες. Πόσο δουλειά χρειάζεται για να καταφέρουμε να ζωγραφίσουμε ή να παίξουμε θέατρο σαν τα παιδιά! Όπως έχει πει και ο Πικάσο: «Μου χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να ζωγραφίσω σαν Ραφαήλ και μια ολόκληρη ζωή για να ζωγραφίσω σαν παιδί».

Συνεπώς, για να θυμηθούμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τα πάντα, χρειάζεται να βγούμε απ’ την μοιραία μας λήθη, γι’ αυτό μιλάμε για ενθύμηση. Σαφώς, η πορεία δεν είναι γραμμική. Δεν περιμένω να συνδεθώ με τον εαυτό μου και μετά να συνδεθώ με τους ανθρώπους γύρω μου. Αυτό θα κατανάλωνε το χρόνο μιας ολόκληρης ζωής.

Ταυτόχρονα γίνονται αυτά, είμαστε κοινωνικά όντα και είναι στο DNA μας το «δίκτυο» που μας ενώνει. Άλλωστε, ο άλλος συνήθως λειτουργεί σαν καθρέφτης, μέσα από τον άλλο βλέπουμε ποιοί είμαστε εμείς, μέσα από τον τρόπο που συνδεόμαστε βλέπουμε πόσο συνδεδεμένοι ή αποκομμένοι είμαστε από τον εαυτό μας. Εξάλλου τίποτε δεν υπάρχει μόνο του, τα πάντα βρίσκονται σε σχέση με κάτι άλλο. Ακόμα και το φως δεν θα υπήρχε αν δεν ήταν «σε σχέση με» το σκοτάδι. Συνεπώς, χρειάζεται να δούμε πιο σοβαρά τις σχέσεις μας που ξεκινούν από μια σύνδεση. Όχι, η σχέση δεν είναι σύνδεση. Η διαφορά έγκειται στο χρόνο. Η σχέση θέλει χρόνο, οι συνδέσεις δεν θέλουν. Είναι στο εδώ και τώρα. Αλλά αν αντιμετωπίσουμε με μεγαλύτερη τέχνη τις μικρές στιγμές του τώρα, θα έχουν βοηθηθεί εμμέσως και οι σχέσεις μας. Ας μην ξεχνάμε ότι ο χρόνος είναι το άθροισμα των στιγμών.

 

Πληροφορίες για το βιβλίο Η Τέχνη της Σύνδεσης

Συγγραφέας: Αγγελική – Aριάδνη Βούλγαρη

Το βιβλίο διατίθεται μέσω της ιστοσελίδας των Εκδόσεων στον σύνδεσμο: www.iwrite.gr/bookstore/vivlio-meleti-psychologia-aftoveltiosi-i-texni-tis-sindesis-ekdoseis-iwrite/
και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία.

Εκδόσεις iWrite
ISBN 978-960-627-372-8
Τιμή πώλησης: 12.20 €
Σελίδες 132
Διαστάσεις 14×21 cm