Πωλίνα Κρεμαστά: «Πώς συναντάμε την ποιητική του ρήματος κατοικώ;»

Μάτα Κατσούλη: «Ακόμη και οι σκοτεινότερες σελίδες της μουσικής του Μότσαρτ, αφήνουν πάντα μια επίγευση ελπίδας και φωτός στον απόηχό τους»
30 Μαΐου 2022
Πέμη Ζούνη και Ιάκωβος Κολανιάν: Αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη με τον «Επιτάφιο»
1 Ιουνίου 2022

H Πωλίνα Κρεμαστά υπογράφει τη χορογραφία στην παράσταση «In[a]habit» η οποία παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο από 1 έως 6 Ιουνίου. (Φωτογραφία: Παναγιώτης Ανδριανός).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Μία χωροποιητική συνύπαρξη της τέχνης του χορού, της σκηνογραφίας και της μουσικής ερευνάται στο έργο «In[a]habit», το οποίο αναζητά την ανθρώπινη κατάσταση και κατοίκηση, μέσα από την εξερεύνηση του οικείου και το παιχνίδι με το ανοίκειο. Η χορογράφος Πωλίνα Κρεμαστά μιλάει στο theatermag για τη συνεργασία της με τους συνεργάτες της, τη χρήση του χαρτιού και εξηγεί το λογοπαίγνιο του τίτλου «In[a]habit», ο οποίος φανερώνει μία ανοιχτότητα νοημάτων.

 

«Η ιδέα για τo “In[a]habit” ήρθε μέσα στην καραντίνα, που έμοιαζε ότι ο συμβατικός χρόνος κατέρρευσε, σαν να μπήκαμε σε ένα περίεργο προσωπικό και “σπιτικό” ρολόι» εξηγεί η χορογράφος Πωλίνα Κρεμαστά. «Προκειμένου να επιβιώσουμε κατασκευάσαμε μια διαφορετική πραγματικότητα που έμοιαζε γεμάτη με συνήθειες που απέκτησαν όμως σημασία, με πράγματα που συνήθως μας προσπερνάνε… και τώρα -ξανά- η πραγματικότητά μας άλλαξε.

Έτσι, γεννήθηκε η απορία πώς μπορεί κάτι φαινομενικά ευτελές και άχρηστο αν θέλετε, να μας κάνει ποιητικούς και πώς μπορούμε να λειτουργήσουμε δημιουργικά. Πώς, για παράδειγμα, μαγευόμαστε από τη συνήθεια, από το οικείο, από το ότι απλά στέκομαι ή απολαμβάνω έναν καφέ, από πράγματα που έμοιαζαν μικρά και τα προσπερνάμε. Σήμερα πια, μπορούμε και βγαίνουμε έξω και βλέπουμε τους φίλους μας… κάπου μέσα σε όλο αυτό θυμήθηκα την ποιητική φράση του Φ. Χάιλντερλιν “Εντελώς επάξια αλλά ποιητικά κατοικεί ο άνθρωπος πάνω σε αυτή τη γη”. Πώς συναντάμε την ποιητική του ρήματος κατοικώ; Κατοικώ σημαίνει είμαι παρών/ούσα, σε διαστολή και παρατηρώ τα πράγματα, και αυτό τα κάνει ποιητικά. Δεν τα προσπερνάω, όπως κάνει συνήθως ο σύγχρονος άνθρωπος.

Προσπαθήσαμε με την ομάδα σύγχρονου χορού Creo Dance Company, να κατοικούμε “μέσα” στο τοπίο, καθώς το δημιουργούμε και θα θέλαμε και ο θεατής να μπει μέσα σε αυτό. Έτσι προέκυψε και ο τίτλος, το λογοπαίγνιο του φανερώνει μία ανοιχτότητα νοημάτων. Το “μέσα” (in) ορίζει έναν τόπο, ενώ το “μία” (a) υπονοεί μία αμφισημία, αφήνει χώρο για το “άλλο”. Στη συνέχεια η λέξη “συνήθεια” (habit) συναντάται ελεύθερη, ποιητική. Με τον ίδιο τρόπο εμφανίζεται και η ενέργεια του κατοικώ (inhabit). Αποδομούμε τη λέξη για να την ερμηνεύσουμε, όπως εμείς είμαστε μέσα για να κατοικήσουμε τα τοπία, όπως η συνήθεια γίνεται μέρος του κατοικείν, αφήνουμε τη συνήθεια να μεταμορφωθεί σε κάτι ανοιχτό και ρευστό για να χωρέσει μέσα και το άλλο».

 

 

Για τη χρήση του χαρτιού στην παράσταση

«Το χαρτί που χρησιμοποιούμε στην παράσταση, είναι αρκετό και ακριβώς για αυτό το λόγο έχουμε οργανώσει μία εκστρατεία ανακύκλωσης» λέει η Πωλίνα Κρεμαστά. «Επικοινωνούν μαζί μας καλλιτέχνες που τους το παραχωρούμε δωρεάν, για να το μεταποιήσουν και να φτιάξουν μάσκες, χαρτοπολτό, ζωγράφοι που το χρειάζονται για δοκιμές και διάφοροι άνθρωποι έχουν περάσει κατά καιρούς. Φυσικά, είναι ευπρόσδεκτοι και όσοι θέλουν να περνούν από το θέατρο και να προμηθεύονται χαρτί.

Κάναμε κάποια residencies με το συνεργάτη μου Ανδρέα Σκούρτη, ο οποίος είναι ο σκηνογράφος της δουλειάς αυτής. Πρόκειται για μια επιτελεστική σκηνογραφία, θα τολμούσα να πω, δεν είναι δηλαδή μια ακίνητη σκηνογραφία. Διαλέξαμε το χαρτί, γιατί είναι ένα υλικό ρευστό και είναι απρόσμενο το πώς θα αντιδράσεις και πώς θα αντιδράσει στην κάθε δράση. Είναι ένα απλό υλικό, σχεδόν άχρηστο σήμερα που είμαστε όλοι με τα tablets, τους υπολογιστές και τα κινητά και έχουμε ξεχάσει πώς είναι να σημειώνεις και να γράφεις, να μυρίζεις το χαρτί. Από την άλλη πλευρά, θέλαμε ακριβώς αυτή τη ρευστότητα, δηλαδή ένα υλικό που να είναι και το ίδιο δημιουργικό, να συν-ποιεί μαζί μας και να μην είμαστε εμείς αυτοί που έχουμε εξουσία πάνω του, αλλά η σχέση να γίνεται ισότιμη».

 

 

Για τη συνεργασία με τους performens και τους συντελεστές

«Θα ήθελα να πω ότι αισθάνομαι ευλογημένη για την πεντάδα των χορευτών του “In[a]habit”, που είναι η Ερικέτη Ανδρεαδάκη, η Θένια Αντωνιάδου, ο Γιώργος Βασιλόπουλος, ο Νίκος Γρηγοριάδης και η Βάσια Ζορμπαλή» συνεχίζει η Πωλίνα Κρεμαστά. «Μια απίστευτα γενναιόδωρη ομάδα, διότι ήταν ένα δύσκολο project σε όλα τα επίπεδα, στο οποίο έπρεπε να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Είναι ανθρώπινοι και ευάλωτοι μέσα στο έργο. Με τον σκηνογράφο Ανδρέα Σκούρτη, είναι μια καινούργια συνεργασία και ήταν αποκαλυπτικό το πόσο βαθιά επικοινωνήσαμε από τις πρώτες συναντήσεις μας. Ο ίδιος αποκαλεί τη μέθοδό του performing architectures, οπότε τον ενδιαφέρει αυτή η ρευστή, κινητική σκηνογραφία.

Φυσικά, ο Μπάμπης Παπαδόπουλος στη μουσική, που είναι η τρίτη φορά που συνεργαζόμαστε. Τώρα, έχει γράψει μια τελετουργική μουσική που μοιάζει ότι και αυτή κατοικεί το χαρτί και δημιουργεί αόρατα τοπία που μετακινούν τα πράγματα και θα μπορούσα να πω ότι είναι συν-χορογραφική. Και φυσικά να μην ξεχάσω άλλους δύο συνεργάτες, ο ένας είναι ο Παναγιώτης Ανδριανός που έκανε όλο το υλικό προώθησης (Graphic design/φωτογραφία/video) και η Μελίνα Μάσχα που καλείται να κάνει ένα δύσκολο έργο και να φέρει ένα έβδομο σώμα πάνω στη σκηνή, που είναι το φως. Τέλος, ο χρόνια αδελφός και συνοδοιπόρος Ορέστης Τάτσης που οργανώνει την παραγωγή.

Όλα μαζί χορογραφία, μουσική, φωτισμοί και σκηνογραφία μετατρέπουν το άψυχο σε ζωντανό, το ορισμένο σε πολλαπλό και αντίστροφα. Έχουμε φτιάξει μια κινητική γλώσσα που λέγεται Απόγειος και η κυρίως κινητική έρευνα του “In[a]habit”, έγινε πάνω στη δουλειά του γλύπτη Γιώργου Λάππα και στις κόκκινες φιγούρες του, που κατά τη γνώμη μου εκφράζουν μια επιθυμία τα γλυπτά του να έχουν μια κίνηση, να φαίνονται σαν εν δυνάμει κινητικά. Οπότε, αυτό με ενέπνευσε και χρησιμοποιήσαμε τη δουλειά αυτή σαν κινητική έμπνευση».

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «In[a]habit»

Χορογραφία: Πωλίνα Κρεμαστά
Σκηνογραφία/Κοστούμια: Ανδρέας Σκούρτης
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Μπάμπης Παπαδόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Κατασκευή σκηνικού: Βασίλης Κεφερλής
Graphic design/φωτογραφία/video: Παναγιώτης Ανδριανός
Α’ βοηθός χορογράφου: Θένια Αντωνιάδου
Β’ βοηθός χορογράφου: Σίσσυ Μαρμαριτσάκη
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης
Οργάνωση παραγωγής: Ορέστης Τάτσης | Ρέον ΑΜΚΕ

Ερμηνεύουν: Ερικέτη Ανδρεαδάκη, Θένια Αντωνιάδου, Γιώργος Βασιλόπουλος, Νίκος Γρηγοριάδης, Βάσια Ζορμπαλή

 

Πού: Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Αθήνα (στάση μετρό Κεραμεικός)

Πότε: από 1 έως 6 Ιουνίου 2022, στις 21.00

Εισιτήρια: 15 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένο: φοιτητικό, ΑΜΕΑ, παιδικό, μέλη Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ.) και 10 ευρώ / άτομο (ομαδικά, 8 άτομα και πάνω)

Αγορά εισιτηρίων:ω https://www.viva.gr/tickets/dance/inahabit/ και στο ταμείο του θεάτρου

Κρατήσεις: ταμείο θεάτρου τηλ. 210 3464380

 

Το έργο πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του ΥΠ.ΠΟ.Α.

* Το χαρτί που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια των προβών και των παραστάσεων του έργου ανακυκλώνεται ή παραχωρείται δωρεάν για επανάχρηση από άλλους καλλιτέχνες.