Κωνσταντίνος Πασσάς: «Η κινητήριος δύναμη του έργου είναι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας»

Η Μάνια Παπαδημητρίου σκηνοθετεί την παράσταση «Ο Πατέρας μου η Αθήνα»
5 Μαΐου 2022
1ο Φεστιβάλ Σύγχρονου Καλλιτεχνικού Cabaret στο Red Jasper Cabaret Theatre
6 Μαΐου 2022

Ο Κωνσταντίνος Πασσάς σκηνοθετεί την παράσταση του έργου «Το Ημερολόγιο ενός Τρελού» του Νικολάι Γκόγκολ, η οποία παρουσιάζεται στο θέατρο Επί Κολωνώ.

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη μουσική επιμέλεια της παράστασης «Το Ημερολόγιο ενός Τρελού». Ο Κωνσταντίνος Πασσάς μιλάει στο theatermag για το έργο του Νικολάι Γκόγκολ, τον ήρωα που ερμηνεύει ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης και την παράσταση η οποία παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο Επί Κολωνώ.

 

«Η σκηνοθεσία αυτή ήταν μια ανάθεση της ομάδας Gaff, την οποία αποτελούν η Σοφία Καραγιάννη και ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης. Έχουμε συνεργαστεί στις παραστάσεις “Διγενής Ακρίτης, στα όρια”, “Πανούκλα” και πρόσφατα στον “Κατά φαντασίαν ασθενή”. Στην τελευταία παράσταση μάλιστα, ήμουν και βοηθός σκηνοθέτης της Σοφίας Καραγιάννη, καθώς έπαιζε και η ίδια στην παράσταση λόγω μιας αιφνίδιας αντικατάστασης» εξηγεί ο Κωνσταντίνος Πασσάς.« Ο τρόπος που δουλεύουμε είναι εξαιρετικά δημιουργικός και απαιτεί μια πολύ καλή προετοιμασία στο λόγο, στο κείμενο, στην επικοινωνία και στην αλληλεπίδραση. Έχουμε αναπτύξει έναν κοινό κώδικα και μια κοινή αισθητική. Η Σοφία και ο Ιωσήφ, είχαν αποφασίσει να κάνουν το μονόλογο, “Το Ημερολόγιο ενός Τρελού” του Νικολάι Γκόγκολ, αλλά το χρονικό πλάνο της Σοφίας δεν έβγαινε, λόγω άλλων υποχρεώσεων και έτσι μου ζήτησαν να το αναλάβω και να το σκηνοθετήσω. Τους ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη».

 

Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης ερμηνεύει το ρόλο του Αξέντι Ιβάνοβιτς Προπίτσιν στην παράσταση «Το Ημερολόγιο ενός Τρελού» που σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Πασσάς. (Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου).

 

Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη του έργου

«Πρόκειται για ένα ιδιόρρυθμο ημερολόγιο» συνεχίζει ο Κωνσταντίνος Πασσάς. «Ο ήρωάς μας έχει ανάγκη να εκφραστεί, να επικοινωνήσει, να ανοίξει τα εσώψυχα του, να μιλήσει για τη ζωή του, για τον εαυτό του, στον εαυτό του, να ελευθερωθεί. Με δράσεις που μπορεί να επαναλαμβάνονται αέναα και εμείς τις παρακολουθούμε μέσα από μία κλειδαρότρυπα. Βλέπουμε τον ήρωα να πάσχει, αλλά και να ελπίζει πως η ζωή του μπορεί να αλλάξει.

Ο δημόσιος υπάλληλος Αξέντι Ιβάνοβιτς Προπίτσιν, προέρχεται από χαμηλό κοινωνικό στρώμα, ωστόσο θέλει να ανελιχθεί εργασιακά και κοινωνικά, γιατί έτσι πιστεύει ότι θα μπορέσει να κατακτήσει αυτήν που έχει ερωτευθεί. Είναι ερωτευμένος με την κόρη του διευθυντού του. Η κινητήριος δύναμη του έργου είναι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας. Κι έτσι όταν η ψύχωσή του φτάσει στα όριά της και ο Αξέντι σε τεράστια ψυχικά αδιέξοδα, ανακηρύσσει τον εαυτό του βασιλιά της Ισπανίας.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε στοιχεία μειονεξίας μέσα μας, είτε τα κρύβουμε είτε όχι. Και είτε φοράμε το κοστούμι του γενναίου και του δυνατού, είτε αφηνόμαστε αβοήθητοι και αδύναμοι στα χέρια της όποιας μειονεξίας. Ο ήρωάς μας, που τον υποδύεται ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης με συγκλονιστικό τρόπο, έχει ως πυρήνα και αφετηρία των ψυχώσεών του αυτήν τη μειονεξία και τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση».

 

 

Η ιδέα για την ντουλάπα ως σκηνογραφία

«Κατά τη γνώμη μου, η μισή σκηνοθεσία είναι η σκηνογραφία» λέει ο Κωνσταντίνος Πασσάς. «Πέρα από τη μελέτη και την προετοιμασία του έργου και όλων των στοιχείων που συνθέτουν μια παράσταση η σκηνογραφία κατέχει εξέχουσα θέση στον τρόπο που σκηνοθετώ. Η Σοφία Καραγιάννη, τη μέρα που μου παρέδωσε το έργο και τον Ιωσηφίδη, μου είπε ότι είχε σκεφτεί ο ήρωας του έργου να ζει μέσα σε μια ντουλάπα. Αυτή η ιδέα, ομολογώ με ενθουσίασε. Μου έδωσε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, την κράτησα και την εξέλιξα αλλά δεν θα αποκαλύψω το πως.

Είναι μια μορφή έκπληξης που σταδιακά, καθώς προχωράει η ροή του έργου αποκαλύπτεται. Αυτός ο χώρος μπορεί να είναι ένα κελί για τον ήρωα, ένα καταφύγιο, ένα υπερβατικό μέσο για να αποκοπεί από τον έξω κόσμο. Μπορεί να είναι κι ένα ψυχιατρικό άσυλο. Με αφορμή την παράσταση αναρωτιέμαι, πόσο στιγματίζουμε έναν άνθρωπο ο οποίος πάσχει από μια ψυχική νόσο; Πώς εμείς στεκόμαστε απέναντι σε έναν άνθρωπο που ξέρουμε ότι έχει μια διαταραχή ή υποφέρει από μια βαριάς μορφής κατάθλιψης, σχιζοφρένεια ή διπολικότητα;

Η προσπάθεια ελέγχου και συγκρότησης μιας ανικανοποίητης ζωής μπορεί να οδηγήσει σε ψυχική εξουθένωση και κάποια στιγμή και στην τρέλα. Τελικά, η τρέλα πέρα από την επιστημονική εκδοχή και ερμηνεία, μήπως είναι και μια μορφή διαφορετικής θέασης του κόσμου; Εκτός από τη σκηνοθεσία, έχω αναλάβει και τη μουσική επιμέλεια της παράστασης. Τα κοστούμια και τα σκηνικά αντικείμενα είναι της ομάδας Gaff. Πρόκειται για μία χειροποίητη παράσταση της ομάδας».

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Το Ημερολόγιο ενός Τρελού»

Κείμενο: Νικολάι Γκόγκολ
Σκηνοθεσία/Μουσική Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Πασσάς
Μετάφραση/διασκευή: Ομάδα Gaff
Ιδέα Σκηνικού: Σοφία Καραγιάννη
Κατασκευή Σκηνικού: Κώστας Αβραμιώτης
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Trailer: Στέφανος Κοσμίδης
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: GAFF

Ερμηνεία: Ιωσήφ Ιωσηφίδης

 

Πού: Θέατρο Επί Κολωνώ, Ναυπλίου 12, Κολωνός, τηλ. 210 5138067

Πότε: από Τρίτη 3 Μαΐου 2022 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 14 ευρώ (γενική είσοδος), 10 ευρώ (μειωμένο), 5 ευρώ (ατέλειες)

Προπώληση εισιτηρίων:  https://www.viva.gr/tickets/theater/to-imerologio-enos-trelou/