Νικολέτα Παπαδοπούλου: «Ο συγγραφέας Χουάν Κάρλος Ρούμπιο προσεγγίζει ένα κοινωνικά σκοτεινό ζήτημα μέσα από το πρίσμα της κωμωδίας»

Η Nαταλία Γεωργοσοπούλου και η Σταύρια Νικολάου με την «Αλμυρή Έρημο» στο θέατρο 104
20 Απριλίου 2022
«Σκληρές Φωτογραφίες» στο Studio Mαυρομιχάλη
21 Απριλίου 2022

Οι ηθοποιοί Νικολέτα Παπαδοπούλου και Σταύρος Καραγιάννης στην παράσταση «Αριζόνα» που σκηνοθετεί ο Παντελής Δεντάκης. (Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκο

 

Με αφορμή την παράσταση του έργου «Αριζόνα» του Χουάν Κάρλος Ρούμπιο, η ηθοποιός Νικολέτα Παπαδοπούλου μιλάει στο theatermag για το ρόλο της Μάργκαρετ, τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Παντελή Δεντάκη και το πολύ επίκαιρο ζήτημα που τίθεται μέσω του έργου για τη δίωξη μεταναστών και προσφύγων. Η παράσταση ανεβαίνει από τις 26 Απριλίου στο Θέατρο Σταθμός, με τον Σταύρο Καραγιάννη και τη Νικολέτα Παπαδοπούλου στους ρόλους του Τζορτζ και της Μάργκαρετ.

 

«Όταν διάβασα το κείμενο για πρώτη φορά, το οποίο κείμενο αφορά στο μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα, δεν φαντάστηκα ότι θα είναι τόσο επίκαιρο τη στιγμή που θα το ανεβάσουμε, δυστυχώς, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία» εξηγεί η ηθοποιός Νικολέτα Παπαδοπούλου. «Θεωρούσα ότι πάντοτε υπάρχει αυτό τo ζήτημα, αλλά δεν θα το βλέπαμε τόσο άμεσα και τόσο, έντονα όσο το βιώνουμε τώρα που κάνουμε και εμείς τις πρόβες μας.
Αυτό που μου άρεσε πολύ και με ώθησε να πω ότι θέλω οπωσδήποτε να συμμετέχω σε αυτή τη δουλειά, είναι ότι ο συγγραφέας του έργου Χουάν Κάρλος Ρούμπιο, προσεγγίζει ένα τόσο ευαίσθητο και κοινωνικά σκοτεινό ζήτημα μέσα από το πρίσμα της κωμωδίας.

Έχει βάλει μια ελαφρότητα στους δύο χαρακτήρες, ως προς την προσέγγισή τους σε σχέση με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Συνειδητοποίησα, ότι τελικά η άγνοια είναι χειρότερη από τον ρατσισμό καμιά φορά, γιατί ασυνείδητα οδηγούμαστε στο να φερόμαστε πολύ σκληρά σε ανθρώπους που δεν υπάρχει κανένας λόγος να το κάνουμε».

 

 

Η προστασία των συνόρων της Αμερικής με κάθε κόστος

«Οι δύο χαρακτήρες είναι ο Τζορτζ, που ερμηνεύει ο Σταύρος Καραγιάννης και η Μάργκαρετ που ερμηνεύω εγώ, κάτοικοι της Αμερικής, ένα πολύ συμβατικό ζευγάρι που πληροί όλα τα προαπαιτούμενα κοινωνικά σωστά, τους νόμους, κτλ.» συνεχίζει η Νικολέτα Παπαδοπούλου. «Είναι παντρεμένοι, δεν έχουν παραπατήσει κάποια νομοθεσία και αποφασίζουν να συμμετάσχουν σ’ ένα εθελοντικό πρόγραμμα προστασίας των συνόρων της Αμερικής από τους Μεξικανούς. Οπότε στήνουν τη σκηνή τους, παραμονεύουν εκεί και στοχάζονται -όπως λέει και το κείμενο- για τα σύνορα και είναι διατεθειμένοι να εμποδίσουν με κάθε τρόπο και κόστος οποιονδήποτε θέλει να εισβάλει μέσα στη χώρα τους.

Η Μάργκαρετ στην αρχή του κειμένου δε έχει καταλάβει τι πάνε να κάνουν εκεί, ακολουθεί τον σύζυγό της ο οποίος ναι μεν είναι ένας άνθρωπος του Έθνους, πορωμένος και προσηλωμένος, αλλά και ο ίδιος δεν δείχνει να καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Απλώς ακολουθεί όσα του έχουν πει και είναι διατεθειμένος να θυσιάσει οτιδήποτε προκειμένου να ακολουθήσει αυτή την οδηγία. Η Μάργκαρετ, τον αγαπά και για την ίδια είναι μια αφορμή για διακοπές σε αυτή την κατασκήνωση στα σύνορα. Μέχρι να έρθει, φυσικά, η στιγμή της συνειδητοποίησης και της σκληρότητας ότι έχουμε έρθει εδώ για να εμποδίσουμε ακόμα και χρησιμοποιώντας βία οποιονδήποτε προσπαθεί να μπει στη χώρα μας».

 

 

Η πλύση εγκεφάλου στους δύο ήρωες

«Με τον Παντελή, είχαμε δουλέψει το 2018 στην παράσταση “Δύο θεοί” οπότε γνωριζόμασταν από τότε» λέει η Νικολέτα Παπαδοπούλου. «Χαίρομαι να συνεργάζομαι μαζί του, διότι εκτός από υπέροχος σκηνοθέτης με βοηθά να δοκιμάζω πράγματα και δίνει τον χρόνο χωρίς πίεση με πολύ υλικό για να μπορέσεις να δουλέψεις και να ανταπεξέλθεις. Εκτός από συνεργάτες, είμαστε και πολύ καλοί φίλοι, όπως και με τον Σταύρο Καραγιάννη που γνωριζόμαστε εδώ και χρόνια Ήταν μια πολύ όμορφη συνεργασία μετά την καραντίνα λόγω της πανδημίας, που όλοι είχαμε πολύ καιρό να μπούμε σε διαδικασία πρόβας διά σώζης, να αγγιχτούμε, να δούμε τα πρόσωπά μας χωρίς μάσκα. Νομίζω αυτή η συνεργασία, ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσα να σκεφτώ για να ξαναμπούμε μέσα στα θέατρα.

Το έργο είναι μαύρη κωμωδία, έχει χιούμορ και ελαφρότητα, αλλά σε πολλές στιγμές, επειδή είναι πολύ ειλικρινές το κείμενο που έχει γράψει ο Χουάν Κάρλος Ρούμπιο, βλέπουμε την ωμότητα και την σκληρότητα που κρύβουν συμπεριφορές, οι οποίες έρχονται έπειτα από πλύση εγκεφάλου. Αυτό ακριβώς έχει συμβεί στους δύο ήρωες. Ο σύζυγος έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου από το κράτος και η σύζυγος από τον ίδιο. Ας δώσουμε στον θάνατο την έννοια της συμβολικής λύτρωσης, επομένως το τέλος σίγουρα θα είναι λυτρωτικό. Δεν είναι απαραίτητο να έρθει η κάθαρση με τη λύτρωση πάντα, αλλά θα είναι αυτή η στιγμή της συνειδητοποίησης η οποία για τη Μάργκαρετ θα είναι άλλο πράγμα για τον Τζορτζ θα σημαίνει κάτι άλλο. Το σίγουρο είναι ότι και οι δύο στο τέλος του έργου, έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας τους».

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Αριζόνα»

Συγγραφέας: Χουάν Κάρλος Ρούμπιο
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λουβάρη Φασόη
Σκηνικό: Νίκος Δεντάκης
Κοστούμια: Χρήστος Παρασκευόπουλος, Τόνια Πλατσά
Μουσική: Γιώργος Μυζήθρας
Φώτα: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Βίντεο: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου
Εκτέλεση παραγωγής: Κατερίνα Γεωργουδάκη
Παραγωγή: Dinos Film
Προβολή – επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία

Παίζουν: Σταύρος Καραγιάννης, Νικολέτα Παπαδοπούλου

 

Πού: Θέατρο Σταθμός, Σταθμός Βίκτωρος Ουγκώ 55, Αθήνα (Μετρό Μεταξουργείο), τηλ. 210 5230267

Πότε: από 26 Απριλίου 2022 στις 21.00 και κάθε. Έως 24 Μάϊου 2022

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Προπώληση: ticketmaster.gr και στο τηλέφωνο του θεάτρου 210 5230267, κινητό: 6979 892541

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ, 12 ευρώ (φοιτητικό), 8 ευρώ (άνεργοι, ΑΜΕΑ)

Στον ασύρματο ακούγονται οι φωνές των Αλμπέρτο Φάις, Μιχάλη Οικονόμου, Κωνσταντίνου Γαβαλά, Κυριάκου Σαλή, Κατερίνας Λούβαρη Φασόη και των μαθητών και μαθητριών των Δραματικών Σχολών της Αγίας Βαρβάρας και του Πειραϊκού Συνδέσμου.

Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη όλων εκείνων των παιδιών, που προσπάθησαν να περάσουν ένα σύνορο, μία θάλασσα, ένα τοίχος και δεν τα κατάφεραν ποτέ.