Παρασκευή Δουρουκλάκη: «Η “Νύχτα της Κουκουβάγιας” φωτίζει τη δύναμη του έρωτα»

Κλαίρη Καμπάνη: «Το “Πάμε για μόκα” είναι ένα συνθηματικό, που χρησιμοποιούν οι τρεις φίλες μόνο και όταν είναι μεγάλη ανάγκη να βρεθούν»
16 Απριλίου 2022
Θανάσης Ζερίτης: «Οι “Αριστερόχειρες” είναι εμπνευσμένοι από αληθινές ιστορίες ανθρώπων που υπέστησαν τις συνέπειες του αιματηρού Εμφυλίου»
17 Απριλίου 2022

H Παρασκευή Δουρουκλάκη ερμηνεύει την Πελαγία στην παράσταση του έργου «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου που σκηνοθετούν ο Δημήτρης Αγαρτζίδης και η Δέσποινα Αναστάσογλου.

Sharing is caring!

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ερμηνεύει έναν ρόλο τον οποίον προσέγγισε με αγάπη, με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά. Η ηθοποιός Παρασκευή Δουρουκλάκη μιλάει στο theatermag για τα θέματα του έργου «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένο και για τη συνεργασία της με τους σκηνοθέτες Δημήτρη Αγαρτζίδη και Δέσποινα Αναστάσογλου. Η παράσταση ανεβαίνει στην Κάμιρο.

 

Θα θέλατε να μας βάλετε λίγο στο κλίμα της παράστασης; Τι συμβαίνει στο θέατρο Κάμιρος;

Στην Κάμιρο συντελείται μία θεατρική κοσμογονία. (αστειεύομαι) Στην Κάμιρο -προς το παρόν- πετάει η κουκουβάγια μας. Εδώ, ζούμε τις νύχτες τις κουκουβάγιας. Κάθε βράδυ για πρώτη φορά, ανυποψίαστοι για το τί θα μας αποκαλύψει η κάθε μοναδική ζωντανή παράσταση. Ο Ίων ξεκινά από ένα δικό του παρόν και μέσα από συνειρμούς αναμνήσεων φτάνουμε στη νύχτα της Κουκουβάγιας, μια νύχτα καθοριστική για την πορεία της ζωής του. Η επιλογή που κάνει εκείνη τη νύχτα, διαμορφώνει το μέλλον της ζωής του και τελικά την κατάληξή του που παρακολουθούμε στο τέλος.

 

Πώς ήρθατε σε επαφή με το κείμενο «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας» του Γιώργου Διαλεγμένου και ποιες ήταν οι σκέψεις σας όταν το διαβάσατε;

Τη «Νύχτα της Κουκουβάγιας», τη διάβασα για πρώτη φορά όταν μου έγινε η πρόταση για την παράσταση. Ομολογώ ότι με εξέπληξε θετικά. Είναι ένα νεοελληνικό έργο που, όμως, ξεφεύγει πολύ από τα αναμενόμενα. Μέσα από ένα πολύ χαρακτηριστικό ιστορικό πλαίσιο, εκείνο της εποχής του Μεταξά, μεταφερόμαστε στην παλιά Αθήνα και παρακολουθούμε τον μίζερο μικροαστισμό μιας αστικής ελληνικής οικογένειας.

Κάθε χαρακτήρας του έργου μέσα σε αυτή την οικογένεια, είναι τελείως διαφορετικός. Μου έκανε εντύπωση – όπως και στη ζωή απολαμβάνω να το παρατηρώ- το πόσο διαφορετικά νιώθουν και αντιδρούν οι άνθρωποι κάτω από σχεδόν τις ίδιες συγκυρίες και περιβάλλοντα ζωής. Στη νύχτα της Κουκουβάγιας ο ψυχισμός των ανθρώπων είναι σε πρώτο πλάνο. Η ψυχή. Προλαβαίνει να υπάρξει η ψυχή μας μέσα στα όρια που θέτουν: τα πολιτικά καθεστώτα, η πολυπλοκότητα των προσωπικών σχέσεων, ο καθωσπρεπισμός που επιβάλει η κοινωνία; Ως Παρασκευή, φοβάμαι πολύ τη «Στένωση της Ψυχής», όπως ορίζει η Πελαγία την ουσιαστική αιτία θανάτου του Ίωνα.

 

 

 

Ποια θέματα φωτίζονται στο έργο και πώς τα έχετε προσεγγίσει μέσω της παράστασης;

Για μένα, η «Νύχτα της Κουκουβάγιας» φωτίζει τη δύναμη του έρωτα. Ναι, τα θέματα που φωτίζονται είναι πολλά, η Ζωή και ο Θάνατος, οι επιλογές μας, οι κοινωνικές επιταγές, ο χρόνος… Όμως ο έρωτας της Πελαγίας για τον Ίωνα είναι ο κόμβος που αλλάζει την πορεία των γεγονότων και ουσιαστικά την ησυχία της τακτοποιημένης ζωής των υπόλοιπων προσώπων.

Υπάρχει -ή εγώ επιλέγω να βλέπω στο έργο- μία αέναη σύνδεση ζωής -έρωτα-θανάτου. Όταν ζούμε, ζούμε στ’ αλήθεια; Μήπως στην αλήθεια μας είμαστε νεκροί; Γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ το θάνατο; Τί συμβαίνει τελικά μετά τη ζωή; Τί σημαίνει έρωτας για μένα και τί για σένα;
Η προσέγγισή μας σε όλες αυτές τις δεξαμενές σκέψεων, εμπεριέχει το στοιχείο του ονείρου. Το ονειρικό στοιχείο, τόσο φαντασίωσης όσο και ανάμνησης, τίθεται από τον ίδιο τον συγγραφέα, αλλά εκεί έχουμε εστιάσει και εμείς με έναν θα έλεγα ποιητικό
τρόπο.

 

Ποιος είναι ο ρόλος που ερμηνεύετε και πώς τον δουλέψατε;

Δεν είναι ρόλος για μένα η Πελαγία, είναι κοσμοθεωρία. Κοσμοθεωρία ζωής, όταν φαινομενικά τα έχεις όλα έτοιμα και λυμένα από τους άλλους για σένα («Τα θέλει όλα έτοιμα είναι μεταξένια η Πελαγία» αναφέρει χαρακτηριστικά ο σύζυγο της), αλλά τολμάς να βλέπεις κατάμουτρα το τίποτα σου και να πολεμάς για την ουσία σου. Την προσέγγισα με αγάπη για να την καταλάβω και να την υποστηρίξω όσο πιο αυθεντικά μπορώ. Με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά, για να επηρεαστώ αληθινά από το τι της συμβαίνει. Με συγκινεί το θάρρος της. Είναι ένα κορίτσι, που από πολύ μικρό ανέλαβε το ρόλο της ευτυχισμένης κόρης, της ενάρετης συζύγου και μάλιστα και της μητέρας. Έχει δύο γιούς και είναι μόλις 25 ετών.

Έχει χάσει τον πατέρα της αλλά ο θείος Βάκης, ο αδελφός της μητέρας της, την έχει σαν παιδί του με απίστευτη αδυναμία για εκείνη. Είναι το «χαϊδεμένο παιδί της οικογένειας», έτσι αποκαλείται. Ωστόσο, αυτή η υπερβολική φροντίδα και η γρήγορη τοποθέτησή της από όλους τους κοντινούς της ανθρώπους στη θέση του «στολιδιού» της οικογένειας, την ευνουχίζει και τελικά την καταστρέφει. Ερωτεύεται ολοκληρωτικά τον Ίωνα, κάτι που είναι εκτός του ρόλου που της έδωσαν. Σέβεται, δεν θέλει να πληγώσει κανέναν, δεν είναι εγωίστρια, έχει μια δική της ηθική, αλλά όμως ερωτεύεται αληθινά.

Παγιδεύεται στο «πρέπει» και στο «θέλω, καθώς τους συναισθάνεται όλους. Αγαπάει τη φύση και λατρεύει όλα τα πλάσματα που πετούν ελεύθερα με ορθάνοιχτα μάτια και αυτιά, με αυτονομία. Μαγεύεται από την αγνότητα και τη σοφία τους. Νιώθει και θα ήθελε να είναι ένα από αυτά. Αντίθετα, όμως, ζει σαν ένα πουλί σε κλουβί. Και μάλιστα σαν μια Κουκουβάγια σε κλουβί. Πείτε μου εσείς, πώς μπορεί μια κουκουβάγια να ζήσει σε ένα κλουβί;

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τους σκηνοθέτες της παράστασης Δημήτρη Αγαρτζίδη και Δέσποινα Αναστάσογλου;

Είχα την τύχη, να συναντήσω τον Δημήτρη Αγαρτζίδη στο τελευταίο έτος της δραματικής σχολής. Δουλέψαμε στην παράσταση «Σχολείο Γυναικών» του Μολιέρου, όπου εκεί συναντήθηκα με το ρόλο της Αγνής στις πτυχιακές μου εξετάσεις. Στη σχολή, κατά τη διαδικασία των προβών, γνώρισα και τη Δέσποινα Αναστάσογλου.

Κατά τα χρόνια της δραματικής, ήμουν ένα αρκετά φοβισμένο παιδί, θεωρώντας την υποκριτική κάτι ιερό και άπιαστο. Ο Δημήτρης, ήταν μπορώ να πω, ο μοναδικός δάσκαλος που με έκανε να φέρω τον πραγματικό μου εαυτό -που δεν θα έλεγα ότι φοβάται συχνά (χαχα) – στη διαδικασία. Με συγκεκριμένες κατευθύνσεις, μού δίνει χώρο για να έχω τη δική μου παρουσία στα πράγματα. Εμπνέεται από τον αυθορμητισμό μου στην ερμηνεία και αυτό με λυτρώνει.

Δουλεύουμε με ακρίβεια, προσεγγίζουμε σαν αρχιτέκτονες το κείμενο, αλλά δίνουμε προτεραιότητα στο πηγαίο και αυθεντικό της προσωπικότητάς μου σε σχέση με το ρόλο. Είναι ευλογία για τους νέους ηθοποιούς να συνεργάζονται με σκηνοθέτες σαν το Δημήτρη και τη Δέσποινα. Αλλά είμαι ευγνώμων και για όλη την ομάδα μας στην «Κουκουβάγια».

 

 

Υπάρχει κάποια σκηνή από την παράσταση που ξεχωρίζετε;

Η ερώτηση είναι δύσκολη για αυτό το έργο, αλλά θα ξεχωρίσω την ερωτική σκηνή του Ίωνα και της Πελαγίας στο Μπαλκόνι, γιατί τη θεωρώ καθοριστική για το διαφορετικό τέλος της ζωής τους. Ο παράνομος δεσμός τους στη στιγμή αυτή, κλείνει 13 μήνες. Στη διάρκεια αυτή, έχει μεγαλώσει για την Πελαγία τόσο ο πόθος της για τον Ίωνα, όσο και η ανάγκη της για ειλικρίνεια και ξεκαθάρισμα των σχέσεων μπροστά σε όλη την οικογένεια. Αυτός ο εγκλωβισμός της δεν είναι απλός. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Έτσι άλλωστε βιώνει τον έρωτα, ως αιτία ζωής ή θανάτου. Αποκαλεί τον Ίωνα με λαγνεία Θάνατο και Χάρο, δικό της. Κάπου, λοιπόν, ο έρωτάς της νικάει τη ζωή της και αυτό, η ίδια, με αυταπάρνηση το επιτρέπει και το αποδέχεται.

Τον προκαλεί να αυτοκτονήσουν μαζί, να ξεφύγουν από τα ψέματα να πεθάνουν γλυκά μαζί, ελπίζοντας στο «για πάντα τους». Αυτή η τόσο γενναία διεκδίκηση του έρωτα και της αλήθειας από την Πελαγία, είναι κάτι που προσωπικά δεν με αφήνει να ξεφύγω από εκείνη. Κυριεύομαι από την υπερβολή της, βουτάω στην απελπισία της, δεν γίνεται αλλιώς. Όλα ή τίποτα.

Ωστόσο, δεν μπορώ να μη βιώσω ότι η Πελαγία είναι μόνη της σε αυτό. Ο Ίων τρομάζει από το θάρρος της, προσπαθεί να τη χειριστεί καλύπτοντας τις καταστάσεις. Πιστεύω, πως και εκείνος την ερωτεύτηκε αληθινά, αλλά ήταν διατεθειμένος για πολύ λιγότερα, οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί. Με απασχολεί πολύ η μοναξιά στον έρωτα. Με τρομάζει κάθε συναισθηματική σύμβαση. Ζηλεύω βαθιά τους τολμηρά ερωτευμένους ανθρώπους. Θέλει τόλμη ο έρωτας, ξεβόλεμα, έκθεση, παραδοχή. Θα ήθελα στη ζωή μου να καταφέρω, έστω μία φορά, να ερωτευτώ όπως η Πελαγία.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Η Νύχτα της Κουκουβάγιας»

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
Εικαστική εγκατάσταση, Κοστούμια: Λυδία Ανδριώτη
Μουσική: Θωμάς Μπέλτσιος
Φωτισμοί: Ναυσικά Χριστοδουλάκου
Φωτογραφίες και trailer: Θωμάς Μπέλτσιος
Βοηθός σκηνοθετών: Μαρία Γκιώνη
Επικοινωνία και Προβολή: Ελεάννα Γεωργίου

Παίζουν: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου, Μαρία Γκιώνη, Παρασκευή Δουρουκλάκη, Έκτορας Λυγίζος, Θεοδώρα Τζήμου

Μουσικός επί σκηνής: Θωμάς Μπέλτσιος

Η παράσταση περιέχει γυμνό και είναι κατάλληλη για θεατές άνω των 15 ετών.

 

Πού: Κάμιρος, Ιθάκης 32, Κυψέλη, τηλ. 211 7251384, 6989 945228

Πότε: από 2 Απριλίου 2022 και κάθε Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη στις 21.00 και Τετάρτη στις 21.30. Έως 20 Απριλίου 2022

Τιμές εισιτηρίων: 18 ευρώ (κανονικό), 14 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, 65+, ΑμΕΑ)

Προπώληση εισιτηρίων: στο viva.gr, 11876, WIND, Ευριπίδης Βιβλιοπωλεία, Viva Spot Τεχνόπολης Αθηνόραμα.gr, Yoleni’s Greek Gastronomy Center

 

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού