Γιάννης Στόλλας: «Στο “Moby Dick” ο Μέλβιλ και ο Παπαδημητρίου “παίζουν” με τον ορισμό της ύβρεως»

Παράταση παραστάσεων 17 και 18 Μαρτίου για το «In Between» στο Bios
16 Μαρτίου 2022
O Βαγγέλης Λάσκαρης σκηνοθετεί την παράσταση «Οι Ηλίθιοι»
17 Μαρτίου 2022

Ο ηθοποιός Γιάννης Στόλλας στην παράσταση «Moby Dick - το μιούζικαλ» που παρουσιάζεται στο Christmas Theater σε μουσική – λιμπρέτο Δημήτρη Παπαδημητρίου και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.

Sharing is caring!

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ερμηνεύει τρεις ρόλους στην παράσταση «Moby Dick – το μιούζικαλ». Ο ηθοποιός Γιάννης Στόλλας μιλάει στο theatermag για το μουσικό υπερθέαμα που παρουσιάζεται στο Christmas Theater σε μουσική – λιμπρέτο Δημήτρη Παπαδημητρίου και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα. Η λογοτεχνία, η μουσική, το θέατρο, ο χορός, τα σκηνικά και η πιο σύγχρονη τεχνολογία των «Ολογραμμάτων» κάνουν εφικτή τη σκηνική του αναπαράσταση του πέμπτου πιο πολυδιαβασμένου βιβλίου στην Ιστορία της ανθρωπότητας που έγραψε ο Χέρμαν Μέλβιλ.

 

«Με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου γνωριζόμαστε από το 1998 όταν συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο στους “Βατράχους” του Αριστοφάνη, μια ιστορική παράσταση που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο» εξηγεί ο Γιάννης Στόλλας. «Έκτοτε έχουμε συνεργαστεί τέσσερις φορές ακόμα, γνωριζόμαστε, είμαστε φίλοι και τον εκτιμώ πολύ, ιδιαίτερα σαν καλλιτέχνη. Ήταν μεγάλη έκπληξη και μεγάλη χαρά που με κάλεσε στην παράσταση “Moby Dick”. Έτσι, γνώρισα και τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα με τον οποίο δεν έχω δουλέψει ξανά μαζί. Φυσικά, τον έχω παρακολουθήσει στις άπειρες δουλειές που έχει κάνει στο θέατρο και πια μπορώ να πω από δική μου προσωπική εμπειρία ότι πρόκειται για έναν εκπληκτικό σκηνοθέτη, που σήκωσε στην πλάτη του μια τρομερή δουλειά.

Το λέω αυτό, διότι ο ίδιος και ο Δημήτρης Παπαδημητρίου κατάφεραν να συμπυκνώσουν ένα βιβλίο 900 σελίδων σε μια παράσταση που διαρκεί 3,5 ώρες και να μη λείπει τίποτα. Τουλάχιστον, αυτό μπορούν να το βεβαιώσουν όσοι έχουν διαβάσει το βιβλίο του Χέρμαν Μέλβιλ. Ο Κακλέας να μεταφέρει αυτό το δημιούργημα που έκανε ο Παπαδημητρίου, αυτούσιο πάνω στη σκηνή με τόσες πολλές σκηνικές αλλαγές, τόσο κόσμο, σε μια απίστευτα απαιτητική παράσταση. Να συντονίσει και να σκηνοθετήσει φυσικά, να δώσει υποκριτικές οδηγίες που έπρεπε να βγουν οι ρόλοι και όλη η ατμόσφαιρα της φαλαινοθηρίας. Ήταν μια μεγάλη δουλειά, μια μεγάλη ιστορία. Τους έχω θαυμάσει και τους δύο πραγματικά και τον Δημήτρη για τη μουσική και τη δραματουργική δουλειά που έκανε, αλλά και τον Κακλέα που μπόρεσε να το μεταφέρει σε εμάς τους ηθοποιούς και τραγουδιστές και να το παρουσιάσει ως δρώμενο, ως θεατρική πράξη».

 

 

23 ερμηνευτές, 12 μουσικοί, 430 ώρες πρόβας και 250 ώρες μουσικής διδασκαλίας

«Πρόκειται για μια τεράστια παραγωγή, δε νομίζω να έχει γίνει κάτι ανάλογο στον ελληνικό χώρο και δεν αναφέρομαι στο ότι έχει μια μεγάλη ζωντανή ορχήστρα 12 μουσικών ή 23 ερμηνευτές πάνω στη σκηνή» συνεχίζει ο Γιάννης Στόλλας. «Αναφέρομαι στο πάντρεμα με τα 3D ολογράμματα (70 τετραγωνικά οθόνη ολογραφικής προβολής, 96 τετραγωνικά LED οθόνη και εντυπωσιακές ολογραμματικές προβολές και 3D videos), στις άπειρες αλλαγές των σκηνικών, στα 135 κοστούμια και στον τρόπο που όλα αυτά δένουν μπροστά στα μάτια του θεατή. Είναι μεγαλειώδες.
Αυτό μπόρεσα και ο ίδιος να δω ως θεατής στις πρόβες και είναι συγκλονιστικό σαν αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι έχουμε δουλέψει πολύ σκληρά για μήνες και το περιμέναμε άλλωστε 2,5 χρόνια, γράψαμε και σε cd τη μουσική με τις φωνές μας και είχαμε μια συνεχή επαφή και κάπως κάθισε πολύ ωραία μέσα μας απ’ ότι φάνηκε».

 

 

Ο Πέτρος Κιβούρης, ο Κάπτεν Πίλεγκ και ο ναύτης

«Στην παράσταση κάνω τρεις ρόλους» λέει ο Γιάννης Στόλλας. «Ο πρώτος ρόλος είναι ο Πέτρος Κιβούρης που έχει το πανδοχείο “Φυσητήρας” στο οποίο υποδέχεται τον κεντρικό ήρωα, τον Ισμαήλ που ερμηνεύει ο Αιμιλιανός Σταματάκης. Ο Ισμαήλ έχει αποφασίσει να μπει σε ένα φαλαινοθηρικό πλοίο για να γυρίσει τον κόσμο και να γνωρίσει μέσω της εμπειρίας του φαλαινοθηρικού και της φαλαινοθηρίας όλη την -τότε- γνωστή γη. Το 1820 ένα παιδί 25 χρονών να αποφασίσει να γυρίσει τον κόσμο, ήταν εξωπραγματικό. Σαν να λέμε σήμερα ότι θα μπει σε ένα διαστημόπλοιο θα πάει να δει πως είναι ο Κρόνος.

Περνάει διάφορα στάδια μέχρι να φτάσει στο μπρακάρισμα αυτού του πλοίου, το πρώτο είναι το πανδοχείο “Φυσητήρας” το οποίο είναι σαν τις πόρτες του Παραδείσου, που λέει ο Ισμαήλ στο έργο. Από αυτό το πανδοχείο, περνάνε όλοι οι ναυτικοί για να μπαρκάρουν, είναι το τελευταίο σημείο πριν μπουν στα καράβια τους και το πρώτο σημείο όταν επιστρέφουν μετά από 3-4 χρόνια. Είναι ένα σημείο αποχαιρετισμού και ένα σημείο υποδοχής.
Ο Μέλβιν, τα περιγράφει κάπως μεταφυσικά, αυτός ο ρόλος του Πέτρου Κιβούρη είναι λίγο σαν τον Άγιο Πέτρο που σε περιμένει στις πύλες του Παραδείσου για να δεις μια άλλη ζωή.

Ο δεύτερος ρόλος που κάνω είναι ένας πρώην καπετάνιος, ο Κάπτεν Πίλεγκ που με τον καπετάνιο Μπίλνταντ είναι δύο γέροι που ναυτολογούν. Μαζεύουν, δηλαδή, το πλήρωμα για να ξεκινήσει το ταξίδι του το Πίκουοντ, το δαιμονικό καράβι στο οποίο καπετάνιος είναι ο Αχαάβ που τον ερμηνεύει ο τενόρος Μπάμπης Βελισσάριος, ένας καταπληκτικός λυρικός καλλιτέχνης. Εγώ, ο Κάπτεν Πίλεγκ, μαζί με τον καπετάνιο Μπίλνταντ που τον ερμηνεύει ο εξαιρετικός φίλος και συνάδελφος Δημήτρης Γεωργαλάς, είμαστε οι δύο πλοιοκτήτες που ναυτολογούμε και περνάμε από κάποιες δοκιμασίες τον Ισμαήλ για δούμε αν μας κάνει για το πλήρωμα.

Ο τρίτος ρόλος που έχω στο έργο είναι ένας ναύτης από το Λογκ Άιλαντ, ένας Αμερικανός. Αυτό το πλοίο είναι πολυσυλλεκτικό, έχει όλους τους πολιτισμούς πάνω του και θυμίζει λίγο την Κιβωτό του Νώε. Έχει Αφρικανούς, Ασιάτες, Ευρωπαίους, Αμερικανούς και ένας, λοιπόν, ναύτης τυχοδιώκτης ο τρίτος ρόλος που ερμηνεύω, είναι αυτός».

 

 

 

Το πλοίο Πίκουοντ, ο Αχαάβ και ο ορισμός της ύβρεως

«Το πλοίο Πίκουοντ δεν είναι το κλασικό φαλαινοθηρικό, αλλά απαρτίζεται από πολλά κομμάτια που παραπέμπουν σε κομμάτια φάλαινας, οστά φάλαινας και προσπαθούν να το εξοπλίσουν κατάλληλα, με τις τροφές και τα υλικά που θα χρειαστεί για 3-4 χρόνια» συνεχίζει ο Γιάννης Στόλλας. «Να έχει τα καλύτερα σχοινιά, τους καλύτερους καμακιστές, εκείνους που μπορούν από μακριά να χτυπήσουν μια φάλαινα. Όλα αυτά, για να συλλεχθεί το πολύ σπάνιο είδος καυσίμου της εποχής, το σπαρματσέτο που το χρησιμοποιούν για να φτιάξουν κεριά, να έχουν στις λάμπες τους κάτι σαν το σημερινό πετρέλαιο. Το σπαρματσέτο βρίσκεται μέσα στο οστό του κεφαλιού της φάλαινας και πρέπει να μαζευτεί από ένα συγκεκριμένο είδος φάλαινας.

Βέβαια, σε όλο αυτό το ταξίδι ο Αχαάβ έχει αποφασίσει ότι το μόνο που δεν τον ενδιαφέρει, ερήμην όλων αυτών που έχουμε πει μέχρι τώρα, είναι το να γυρίσουν πλούσιοι με άπειρες ποσότητες σπαρματσέτο. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να πιάσει τον Moby Dick, μια φάλαινα που τον έχει στοιχειώσει και σε προηγούμενο ταξίδι του έχει φάει το πόδι.

Έχει βάλει ως σκοπό της ζωής του να τη νικήσει, να την υπερβεί. Στο “Moby Dick” ο Μέλβιλ και ο Παπαδημητρίου “παίζουν” με τον ορισμό της ύβρεως, που συναντάμε στην αρχαία τραγωδία, πρώτη φορά γραμμένη στο παγκόσμιο θέατρο. Ο άνθρωπος προσπαθώντας να υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του, δηλαδή την ανθρώπινη φύση, τα βάζει με την ίδια τη φύση. Όπως είναι γνωστό εδώ και 2500 χρόνια -αλλά ακόμα και για τους πολέμους που κάνουμε και σήμερα γίνεται δίπλα μας, στην Ουκρανία- δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε υπεράνθρωποι και ότι πρέπει να προσγειωθούμε στο ανθρώπινο. Το ίδιο θα αντιμετωπίσει και ο Αχαάβ, πηγαίνοντας σε αυτό το δαιμονικό ταξίδι και με έναν τρόπο, τους παίρνει όλους στο λαιμό του πιστεύοντας ότι θα νικήσει την ανθρώπινη φύση και θα νικήσει ένα θηρίο που φαίνεται ανίκητο.

Το έργο έχει να κάνει με την ηθική. Τι θεωρούμε ηθικό, καλό, ή κακό, αλλά και με την απληστία του ανθρώπου. Το πλήρωμα του καραβιού δεν είναι τόσο αθώοι άνθρωποι. Θέλουν το εύκολο κέρδος, θα κουραστούν βέβαια, θα σκοτωθούν κιόλας στο κυνήγι της φάλαινας αλλά είναι τυχοδιώχτες. Δεν κάθονται να καλλιεργήσουν τη γη, θέλουν μέσα σε 2-3 χρόνια να κάνουν μια γερή “μπάζα” θα λέγαμε σήμερα, να πάνε σε άγνωστους πολιτισμούς και άγνωστες θάλασσες».

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Moby Dick – το μιούζικαλ»

Μουσική – Λιμπρέτο: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας
Μαέστρος παράστασης: Αλέξιος Πρίφτης
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Χορογραφίες: Αγγελική Τρομπούκη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Visual effects, ολογράμματα: Ευάγγελος Κουλουκύθας – CandyshopVFX
σε συνεργασία με τον Hashem Alshaer και τον Στάθη Αθανασίου
Music Co-ordinator: Τάσος Ρωσόπουλος
Υπεύθυνος Ήχου: PA Front of House Γιάννης Λαμπρόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Feli Moschos, Ρέα Σαμαροπούλου

Οργάνωση παραγωγής: Βασίλης Δραμουντάνης

Back Tracks:
Διεύθυνση Ορχήστρας: Πάνος Βλάχος
Τon meister: Τάσος Ρωσόπουλος
Ηχογράφηση: Γιάννης Λαμπρόπουλος, Νίκος Παππάς

Διεύθυνση παραγωγής: Κωνσταντίνος Σαγιάς
Συντονισμός παραγωγής: Κωνσταντίνα Τζιλίρα
Εκτέλεση Παραγωγής: Gg Productions

ΔΙΑΝΟΜΗ
(αλφαβητικά ανά κατηγορία)

Μπάμπης Βελισσάριος- Καπετάνιος ΑΧΑΑΒ
Αιμιλιανός Σταματάκης- Ισμαήλ (Β’ Διανομή Αντώνης Βλάχος)
Θοδωρής Βουτσικάκης- Α’ Υποπλοίαρχος ΣΤΑΡΜΠΑΚ
(Β’ Διανομή Νικόλας Μαραζιωτης) *
Ιβάν Σβιτάιλο – Β’ Υποπλοίαρχος Σταμπ, Ναύτης του «Ορκα»
Στο ρόλο του Γάλλου Σιτιστή o λυρικός κοντρατενόρος Νικόλας Σπανάτης
Γιάννης Στόλλας- Πέτρος Κιβούρης, Κάπτεν Πίλεγκ, Ναύτης από το Λόγκ Άιλαντ
Δημήτρης Γεωργαλάς- Κάπτεν Μπίλνταντ, Ξυλουργός Σμάτ, Ναύτης από το Μαν
Jerom Kaluta- Γέρος Μάγειρας του Καραβιού ΦΛΗΣ, Πιστός στην Εκκλησία των Φαλαινοθήρων
Νικόλας Καραγκιαούρης- Πατήρ ΜΕΗΠΛΣ, Πάρσος Φεϋνταλλάχ
Θοδωρής Μπουζικάκος – Καμακιστής Κουίκουεγκ
Πάνος Ζώης – Γ’ Υποπλοίαρχος ΦΛΑΣΚ, Πιστός στην Εκκλησία των Φαλαινοθήρων
Λίνος Μάνεσης – ΠΙΠ το καμαρωτάκι
Αντώνης Βλάχος– Ναύτης, κλοσάρ ΗΛΙΟΥ, Ναύτης από Ιρλανδία
Θοδωρής Τσουνάτος- Καπετάνιος ΓΚΑΡΝΤΙΝΕΡ του πλοίου «Ραχήλ», Ναύτης
Σαμουήλ Ακινόλα- Καμακιστής Ντάγκου
Θανάσης Ισιδώρου– Ναύτης, Βοηθός στο Πανδοχείο «Ο Φυσητήρας»
Νικόλας Μαραζιώτης- Β’ Ναύτης από το Ναντάκετ
Γρηγόρης Ποιμενίδης- Ξαρτιέρης από το ΜΑΝ, Ναύτης Μαλτέζος
Δημήτρης Σταματελόπουλος – Ναύτης Σικελός
Γιώργος Στάμος – Ναύτης
Ορφέας Τσαρεκάς – Ναύτης από το Ναντάκετ
Βασίλης Τσιγκριστάρης- Καμακιστής Τάστιγκο
Αλέξανδρος Ψυχράμης- Σιδεράς Περθ, Ναύτης Ισπανός

ΜΟΥΣΙΚΟΙ
Sergiu Nastasa – α΄ βιολί | Πέτρος Χρηστίδης – α’ βιολί | Κωνσταντίνος Λούστας – β’ βιολί | Λευτέρης Παπανικολάου, Βασιλική Μαζαράκη – β’ βιολί | Έλλη Φιλίππου – τσέλο |Λυδία Παναγιωταρέα – τσέλο | Παρασκευάς Κίτσος – κοντραμπάσο/ ηλεκτρικό μπάσο | Ηλίας Καρκαβέλιας – κοντραμπάσο/ ηλεκτρικό μπάσο | Ηλίας Σκορδίλης – κλαρινέτο | Ιωάννης Κρητικός – κλαρινέτο | Τσάμου Μίνα – κλαρινέτο | Στέφανος Δάφνης – τρομπέτα | Στυλιανός Δρίτσας – τρομπέτα | Χρήστος Γιάκκας – τρομπόνι | Ηλίας Βορτελίνας – τρομπόνι | Θεόδωρος Ηλίας Βαζάκας – κρουστά |Θεοδώρα Τσιτσιμπή – κρουστά | Σπύρος Παναγιωτόπουλος – ντραμς | Ευριπίδης Ζεμενίδης – ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα | Μιχάλης Τσιφτσής – ηλεκτρική & ακουστική κιθάρα | Αντρέας Κουρέτας – πιάνο/ keyboards | Βικτωρία Κιαζίμη – πιάνο/ keyboards |

*B’ Διανομή Στάρμπακ: Νικόλας Μαραζιώτης
16, 23/2/2022 | 2, 8, 9, 20, 23, 30/3/2022 | 6/4/2022

Η παράσταση παρουσιάζεται με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

 

Πού: Christmas Theater, Λεωφόρος Βεΐκου 139, τηλ. 2117701700

Πότε: από 15 Φεβρουαρίου και κάθε Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 20.00, Κυριακή στις 19.00. Έως 10 Απριλίου 2022

Εισιτήρια:
Ζώνη VIP: 68 €
Ζώνη Α: 58 €
Ζώνη Β: 48 €
Ζώνη C: 38 €
Ζώνη D: 28 €
Ζώνη E: 18 €
ΑμεΑ, Ανεργίας: 13 €
Συνοδός ΑμεΑ: 18 €

Ισχύουν ειδικές τιμές για τους Φίλους της Στέγης