Δανάη Λιοδάκη: «Το έργο “Hyperspace ή αλλιώς..” είναι αρκετά απαιτητικό για τους ηθοποιούς, γιατί και οι τέσσερις πρέπει να είναι διαρκώς σ’ έναν κοινό ρυθμό»

H Μυρτώ Πανάγου και η Γιούλη Καρναχωρίτη μιλούν για την παράσταση «Να γιατί πεθαίνω σύντροφοι!»
11 Μαρτίου 2022
Η Ράνια Σχίζα στην παράσταση «Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή»
11 Μαρτίου 2022

Η Δανάη Λιοδάκη υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία της παράστασης «Hyperspace ή αλλιώς..».

Sharing is caring!

 

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Πρόκειται για ένα έργο που μιλάει για τους νέους – ομήλικους με τα μέλη της ομάδας b.p.m. Η Δανάη Λιοδάκη μιλάει στο theatermag για την παράσταση «Hyperspace ή αλλιώς..», στην οποία υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα στις 16 Μαρτίου στο Studio Μαυρομιχάλη. Τόπος της δράσης η Αθήνα και μια πόλη της Γερμανίας. Ένα ζευγάρι σε κάθε τόπο, μακριά και ταυτόχρονα απελπιστικά κοντά. Οι ήρωες διαπλέκονται χωροχρονικά και διαλογικά, πότε ρεαλιστικά και πότε στο χώρο του διαδικτύου, του ονείρου και της φαντασίας. Με όση αντοχή διαθέτουν παλεύουν να στήσουν τη ζωή τους εδώ ή επιλέγουν να ξενιτευτούν ως λύση στην επισφάλεια και την ανεργία. Είναι η αστάθεια η μόνη σταθερά τους; Να μείνω ή να φύγω; Να φύγω ή να γυρίσω;

 

Τι σημαίνει ο τίτλος της παράστασης «Hyperspace ή αλλιώς..»;

Το Hyperspace είναι ένας όρος που προέρχεται από το science fiction και χρησιμοποιείται για να περιγράψει το διαστρικό ταξίδι. Στο έργο, υπάρχει η αίσθηση του κατακερματισμένου χώρου, του σώματος που είναι και εδώ και εκεί, αλλού από την επιθυμία του, αλλού από τον φυσικό του χώρο. Αυτό μας συμβαίνει και με την μετανάστευση, αλλά και με την επικοινωνία μέσω των social media, που είναι ζητήματα που τίθενται στο έργο. Το «ή αλλιώς» είναι γιατί ήθελα ο τίτλος να είναι μια φράση μετέωρη. Όπως μετέωροι είναι και οι χαρακτήρες. Ο μετεωρισμός είναι το μόνο τους γνώρισμα για να είμαι ειλικρινής.

 

Πώς αποφασίσατε να γράψετε αυτό το κείμενο και να σκηνοθετήσετε την παράσταση;

Το έργο το ξεκίνησα με αφορμή ένα project στη σχολή, στο Θέατρο Τέχνης. Μετά, το συνεχίσαμε με την ομάδα μας b.p.m (beats per minute) στο Bob Theatre Festival, όπου και διακρίθηκε και ήταν κοινή μας επιθυμία να το ανεβάσουμε ολοκληρωμένο στη σκηνή. Ανέβηκε το 2020, αλλά λόγω της πανδημίας δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το ταξίδι του και από τότε θέλαμε να το ανεβάσουμε ξανά. Φέτος, τα καταφέραμε και είμαστε πολύ χαρούμενοι! Επομένως, είναι ένα έργο που μας συντροφεύει σαν ομάδα από το 2017.

Όταν ξεκίνησα να το γράφω, είχα βρεθεί για πρώτη φορά σε μια γερμανική πόλη όπου πέρασα μερικούς μήνες δουλεύοντας μακριά από όσα θεωρούσα σταθερά μέχρι τότε. Εκείνη την περίοδο, η μετανάστευση των νέων ανθρώπων από την Ελλάδα προς τις χώρες του Βορρά ήταν ένα θέμα που απασχολούσε πολύ κόσμο και εμένα προσωπικά. Έβλεπα και βίωνα τα αδιέξοδα αυτών των επιλογών – να μείνω ή να φύγω – και ήθελα να γράψω κάτι για αυτό.

Ήρθε και η ιδέα για μια δομή πιο παιχνιδιάρικη, με τους τέσσερις ηθοποιούς να είναι διαρκώς επί σκηνής και να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον, σε συνεχείς παράλληλους διαλόγους και μονολόγους. Και έτσι, η μορφή ήρθε να εξυπηρετήσει τέλεια το περιεχόμενο και να υπογραμμίσει την αβεβαιότητα των χαρακτήρων.

Τώρα το πώς αποφάσισα να το σκηνοθετήσω είναι άλλη ιστορία. Περισσότερο από φεμινιστικό πείσμα θα έλεγα. Στην αρχή ήταν να το σκηνοθετήσει ο Βασίλης Αουάντ, ένα άλλο παιδί από την ομάδα μας, πολύ ταλαντούχο και αγαπημένο. Όταν ο Βασίλης αποφάσισε να μεταναστεύσει στο Λονδίνο, είπα ότι θα το κάνω εγώ.

Το επάγγελμα του σκηνοθέτη στην Ελλάδα είναι βαθιά ανδροκρατούμενο και έτσι για μια νέα γυναίκα είναι δύσκολο να βάλει τον εαυτό της σε αυτήν την θέση. Ωστόσο, με έπιασε το πείσμα μου και το έκανα. Και από τότε είδα μια μαγεία στο ρόλο αυτό, και έκανα και άλλες σκηνοθεσίες.

 

 

Ποιοι είναι οι ρόλοι που ερμηνεύουν οι τέσσερις ηθοποιοί;

Οι τέσσερις ηθοποιοί ερμηνεύουν τέσσερα νέα παιδιά, που θα μπορούσαν να είναι ο καθένας και η καθεμία μας, γι’ αυτό και στο έργο κρατάνε το δικό τους όνομα. Η Παναγιώτα, είναι μια κοπέλα που ενώ έχει σπουδάσει κάτι άλλο, δουλεύει σερβιτόρα σ’ ένα Αθηναϊκό μαγαζί, ο Αντώνης είναι ένας νέος μηχανικός που χρωστάει στο ΤΣΜΕΔΕ, ο Δημήτρης είναι ένας νέος που δουλεύει στην Γερμανία, βγάζει καλά λεφτά, αλλά δεν τα κάνει και τίποτα, γιατί δεν έχει φίλους για να βγει και η Δάφνη, η κοπέλα του, τον ακολούθησε για να δουλέψει στη Γερμανία ως χορεύτρια, αλλά και εκεί φαίνεται να δυσκολεύεται. Τέσσερις απλοί νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να βαδίσουν στην ενηλικίωση, αλλά νιώθουν τον κόσμο γύρω τους να καταρρέει.

 

Πώς έγινε η επιλογή των ηθοποιών και πώς δουλέψατε μαζί τους σκηνοθετικά;

Το πρώτο καστ με το οποίο δουλέψαμε το 2020 ήταν και οι τέσσερις συμφοιτητές μου στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Ήμασταν φίλοι όσο σπουδάζαμε και ξεκινήσαμε να δουλεύουμε παρέα όταν τελειώσαμε τη σχολή.
Τους είχα στο μυαλό μου ήδη από όταν έγραφα το έργο και έβαλα στοιχεία από τον χαρακτήρα τους και την προσωπική ιστορία του καθένος. Φέτος, αντί για τον Γιώργο Κυριαζόπουλο θα είναι στη θέση του ο Δημήτρης Τσιγκριμάνης, με τον οποίο δουλέψαμε και στην τελευταία παραγωγή της ομάδας και ταιριάξαμε πολύ όμορφα.

Το έργο «Hyperspace ή αλλιώς..» είναι αρκετά απαιτητικό για τους ηθοποιούς, γιατί και οι τέσσερις πρέπει να είναι διαρκώς σ’ έναν κοινό ρυθμό. Είναι ρεαλιστικό σε μεγάλο βαθμό, αλλά έχει και πολλά στοιχεία υπερρεαλισμού, φαντασίας και ονείρου. Έχουμε επιλέξει να κρατήσουμε μια αφηγηματική διάθεση, να βλέπουμε τέσσερις ανθρώπους που μας λένε μια ιστορία.

 

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε μια σκηνή από την παράσταση, ίσως κάποια που ξεχωρίζετε εσείς;

Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποια. Ωστόσο, τώρα στις πρόβες απολαμβάνουμε πολύ τις σκηνές που έχουν χιούμορ. Ξέρω πόσο κλισέ ακούγεται, αλλά ναι, περνάμε όμορφα και γελάμε πολύ κατά την διάρκεια των προβών.

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την ομάδα b.p.m (beats per minute);

Η ομάδα b.p.m. theatre group είναι η ομάδα μας. Την φτιάξαμε με αρκετούς και αρκετές αποφοίτους του Θεάτρου Τέχνης του 2018. Είμαστε πολύ περήφανες και περήφανοι για το πόσα πράγματα έχουμε κάνει, παρά τα δύσκολα χρόνια για το θέατρο. Και είμαστε χαρούμενες και χαρούμενοι που κάθε δουλειά μας είναι προσεγμένη και γίνεται με ειλικρίνεια και αγάπη. Και πηγαίνει και καλά, μέχρι τώρα τουλάχιστον.
Είναι μια ανοιχτή ομάδα, που ξεκίνησε με έναν αριθμό ανθρώπων και στην πορεία άλλοι προστέθηκαν και άλλοι απομακρύνθηκαν. Είμαστε άνθρωποι που έχουμε μια κοινή αντίληψη για τη συλλογικότητα στο θέατρο και επίσης είμαστε και φίλοι. Με τα παιδιά έχουμε πια μεγαλώσει μαζί και η πορεία μας στο θέατρο θα ήταν πολύ πιο δύσκολη και μοναχική αν δεν είχαμε ο ένας τον άλλον.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Hyperspace ή αλλιώς..»

Κείμενο / Σκηνοθεσία: Δανάη Λιοδάκη
Μουσική σύνθεση: Παύλος Κατσιβέλης
Επιμέλεια σκηνικών: Νικόλας Κανάβαρης
Κινησιολογία: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Προσαρμογή κίνησης: Στάλη Συμεών
Βοηθός σκηνοθέτη: Άλκηστις Ζιρώ
Βοηθός κινησιολόγου: Χριστίνα Σκλαβάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Αντωνόπουλος
Εικαστική επιμέλεια επικοινωνίας: Δημήτρης Βασδέκης
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Παίζουν: Δάφνη Λαζαροπούλου, Παναγιώτα Παπαδημητρίου, Αντώνης Χρήστου, Δημήτρης Τσιγκριμάνης

 

Πού: Studio Μαυρομιχάλη, Μαυρομιχάλη 134, τηλ. 210 6453330

Πότε: από Τετάρτη 16 Μαρτίου 2022 και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21.00

Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ (γενική είσοδος), 8 ευρώ (μειωμένο), 5 ευρώ (ατέλειες)

Διάρκεια παράστασης 70 λεπτά

Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices

*Κατά την είσοδό τους στο θέατρο οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή νόσησης, καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Στη παράσταση θα τηρηθούν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας από τον Covid-19.