Αιμιλία Υψηλάντη: «Τον εαυτό σου τον βρίσκεις μέσα από την προσφορά στους άλλους, όχι με την προσκόλληση σ’ ένα άλλο άτομο»

Ο Δημήτρης Καταλειφός με την παράσταση «Να ακούς το χιόνι να πέφτει» στο studio Μαυρομιχάλη
10 Μαρτίου 2022
H Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί τον «Μισάνθρωπο» του Μολιέρου
11 Μαρτίου 2022

Η Αιμιλία Υψηλάντη ερμηνεύει στην παράσταση «Υποχώρηση από τη Μόσχα» και παράλληλα κάνει πρόβες για την παράσταση «Κυρία Κλάιν». (Φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας).

Sharing is caring!

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Βρίσκεται ήδη στις πρόβες για την καινούργια παράσταση με τίτλο «Κυρία Κλάιν» η οποία θα κάνει πρεμιέρα τον Μάιο στο θέατρο Αργώ. Η Αιμιλία Υψηλάντη μιλάει στο theatremag για τη συνεργασία της με τη σκηνοθέτιδα Χρύσα Καψούλη και τις ηθοποιούς Σάρα Εσκενάζυ και Νατάσα Καλογρίδη στο έργο του Νίκολας Ράιτ, καθώς και για το νέο κύκλο παραστάσεων «Υποχώρηση από τη Μόσχα» που συνεχίζονται στο θέατρο Αργώ από την Παρασκευή 11 έως την Κυριακή 27 Μαρτίου.

 

«Οι παραστάσεις μας θα γίνονται λίγο νωρίς στις 20.00 κάθε Παρασκευή και Σάββατο και στις 19.00 κάθε Κυριακή, γιατί πιστεύουμε ότι οι παραστάσεις στο θέατρο πρέπει να ξεκινούν λίγο πιο νωρίς και μακάρι να το κάνουμε όλοι αυτό» εξηγεί η ηθοποιός Αιμιλία Υψηλάντη. «Έτσι, θα περάσουμε τον Μάρτιο στο θέατρο Αργώ με τον Φίλιππο Σοφιανό και τον Θύμιο Κούκιο στην “Υποχώρηση από τη Μόσχα” που έχει σκηνοθετήσει ο Αλέξανδρος Κοέν, γιατί από τον Απρίλιο μπορεί να πάμε την παράσταση σε κάποιο άλλο χώρο. Άλλωστε, έχω ξεκινήσει ήδη τις πρόβες για την “Κυρία Κλάιν”, την παράσταση που σκηνοθετεί η Χρύσα Καψούλη και στην οποία ερμηνεύω την ψυχαναλύτρια Μέλανι Κλάιν. Τους άλλους δύο ρόλους ερμηνεύουν η Σάρα Εσκενάζυ και η Νατάσα Καλογρίδη. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Αργώ τον Μάιο.

Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον έργο του Άγγλου θεατρικού συγγραφέα Νίκολας Ράιτ, το οποίο αναφέρεται σε τρεις ψυχαναλύτριες. Στη Μέλανι Κλάιν, στην κόρη της και σε μια ακόμα φίλη τους, επίσης ψυχαναλύτρια. Η Μέλανι Κλάιν ήταν μαθήτρια του Φρόυντ, τον ξεπέρασε και έχει αφήσει το στίγμα της στην ψυχανάλυση.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ενώ οι τρεις αυτές γυναίκες είναι ανεξάρτητες, είναι σοφές, είναι επιστημόνησες, βλέπουμε ότι στην προσωπική τους ζωή τα κάνουν μπάχαλο.

Αυτά που προσπαθούν να διδάξουν στην ανθρωπότητα μέσα από την επιστήμη και αυτά που προσπαθούν να κάνουν με τους ασθενείς τους, οι ίδιες δεν μπορούν να τα διαχειριστούν. Φαίνεται ακριβώς η σχέση μάνας – κόρης και μάλιστα μέσα από δύο σημαντικές γυναίκες που είναι ένα από τα διαχρονικά προβλήματα της κοινωνίας μας και το θέατρο Αργώ το έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές, μέσω των παραστάσεων που έχουμε ανεβάσει όπως το “Καληνύχτα Μητέρα”, το “Σκοτώνουμε τη Μαμά;”. Οι σχέσεις ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά είναι πάντα ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των ανθρώπων».

 

O Θύμιος Κούκιος, η Αιμιλία Υψηλάντη και ο Φίλιππος Σοφιανός στην παράσταση «Υποχώρηση από τη Μόσχα» που σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Κοέν. (Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας).

 

Οι ανθρώπινες σχέσεις στο στενό οικογενειακό περιβάλλον

«Ένα από τα ζητήματα που απασχολούν τους ανθρώπους είναι οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα στο στενό οικογενειακό περιβάλλον, οι οποίες αντανακλώνται και στον κοινωνικό περίγυρο» συνεχίζει η Αιμιλία Υψηλάντη. «Η οικογένεια, είναι ένα κύτταρο και ό,τι ζητήματα δημιουργούνται μέσα στην οικογένεια, με παρόμοιο τρόπο ή μεγενθυμένα ίσως, εμφανίζονται και στην κοινωνία.

Το θέατρο, λοιπόν, πάντα ασχολείται με αυτά τα θέματα και πάντα ενδιαφέρουν και τους θεατές μας. Ενδιαφέρει τον θεατή, έστω και εμμέσως, να δει πράγματα που βιώνει ο ίδιος, προβλήματα που αντιμετωπίζει ή που πιθανώς να αντιμετωπίσει. Όταν κάνουμε μια επιλογή για το ανέβασμα ενός έργου στο θέατρο Αργώ, μας ενδιαφέρει να βρούμε τέτοια στοιχεία. Η “Υποχώρηση από τη Μόσχα” του Γουίλλιαμ Νίκολσον έχει πολλά τέτοια στοιχεία, καθώς είναι και ένα πολυεπίπεδο έργο.
Όταν χωρίζει ένα ζευγάρι και ο ένας είναι περισσότερο προσκολλημένος στον άλλον, για να μην πω ότι αγαπάει περισσότερο τον άλλον, κάποιος εγκαταλείπεται, κάποιος θέλει περισσότερο τον χωρισμό και κάποιος άλλος όχι. Στην “Υποχώρηση από τη Μόσχα”, έχουμε μια σχέση ενός ανθρώπου, του Έντουαρντ τον οποίο ερμηνεύει ο Φίλιππος Σοφιανός, που παίρνει μια πρωτοβουλία σ’ έναν χωρισμό. Πρωτοβουλία την οποία δικαιούται το άτομο να πάρει εφόσον δεν είναι καλά σε μια σχέση.

Η πρωτοβουλία αυτή, δημιουργεί ζητήματα ενοχής, γιατί o Έντουαρντ εγκαταλείπει τη σύντροφό του, την Άλις την οποία και υποδύομαι, και μάλιστα έχει περάσει πολύ καιρό μαζί της και εκείνη εξακολουθεί να τον θέλει. Αυτό, λοιπόν, είναι το πρόβλημα των ενοχών που δημιουργούνται όταν εγκαταλείπεις έναν άνθρωπο που έχεις αγαπήσει, που έχεις ζήσει μαζί του καιρό, που έχεις κάνει μαζί του ένα παιδί, γιατί εσύ δεν θες πια αυτή τη σχέση. Ωστόσο, είναι απόλυτα δικαίωμά σου, διότι μέσα σου αυτή η σχέση έχει τελειώσει και θέλεις κάποια άλλη σχέση ή θέλεις να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου διαφορετικά. Αυτό είναι ένα ζήτημα πολύ σοβαρό.

Καθώς το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί και πλέον οι οικογένειες αποτελούνται από τους δύο γονείς, δηλαδή δεν ζουν μαζί οι γιαγιάδες και οι παππούδες και δεν υπάρχει αυτό το παλιό μοντέλο που στήριζε μια έννοια οικογένειας, αυτά τα ζητήματα τα βλέπουμε κάθε μέρα. Με την πανδημία, τα ζητήματα αυτά οξύνθηκαν περισσότερο, γιατί όταν οι άνθρωποι έμειναν μόνοι ενώπιος ενωπίω και απέναντι στον σύντροφό τους. Εκεί φάνηκαν προβλήματα που πιθανόν σε άλλες περιστάσεις και κάτω από μια απαιτητική καθημερινότητα να τα καταχωνιάζαμε».

 

 

Το άτομο θα επιλέξει κάποια στιγμή την επιβίωσή του

«Τα παραπάνω θέματα πραγματεύεται το έργο και για μένα έχει πολύ ενδιαφέρον ο έξυπνος τίτλος του συγγραφέα, Γουίλλιαμ Νίκολσον “Υποχώρηση από τη Μόσχα”. Όταν η στρατιά του Ναπολέοντα υποχωρούσε μετά από την ήττα και την καταστροφή που έπαθε στη Μόσχα από την τότε Ρωσία, οι αξιωματικοί εγκατέλειπαν μισοζώντανους τους ανθρώπους που δεν μπορούσαν να τους βοηθήσουν, γιατί προείχε η επιβίωσή τους. Άρα λοιπόν, το άτομο θα επιλέξει κάποια στιγμή την επιβίωσή του, ακόμα και αν γίνει θύτης χωρίς να είναι αυτή η πρόθεσή του. Και αυτό είναι δικαίωμά του και δεν πρέπει να έχει τις τύψεις της εγκατάλειψης, γιατί το θέμα είναι ότι και ο γάμος και η σχέση είναι μια μεγάλη εξάρτηση. Το κάθε άτομο, θα πρέπει να φροντίζει να είναι τόσο καλά κατοχυρωμένο, ώστε η εξάρτηση αυτή να μην τον ρίξει στην απόλυτη καταστροφή όταν σταματήσει.

Δηλαδή, η σύζυγος στην προκειμένη περίπτωση, και νομίζω είναι ένα πολύ καλό μήνυμα για τις γυναίκες το έργο αυτό, πιστεύει ακόμα στη σχέση τους, έχει ακόμα μια ονειρική και συναισθηματική σχέση με το γάμο της, είναι πολύ απαιτητική από το γάμο της, γεμάτη ζωντάνια και όνειρα, ενώ ο άνδρας της είναι παραιτημένος και λίγο πιο πρακτικός. Η γυναίκα αυτή βρίσκεται ξαφνικά μόνη της, χωρίς σύνδεση με την υπόλοιπη κοινωνία γιατί είχε εξαρτηθεί από το γάμο της συναισθηματικά. Πολλές από τις γυναίκες είναι και οικονομικά εξαρτημένες ακόμα και σήμερα. Ο μεγάλος φόβος των ανθρώπων είναι η μοναξιά και μάλιστα η μοναξιά σε μεγάλη ηλικία.

Τί κάνει, λοιπόν, μια γυναίκα μετά από τον χωρισμό; Η Άλις, αφού περάσει από όλα τα στάδια που περνάει κάποιος που έχει εγκαταλειφθεί όπως είναι ο θυμός και η κατάθλιψη, αποφασίζει να σηκώσει τα μανίκια. Αποφασίζει να τελειώσει την εργασία της και να γράψει ένα βιβλίο και να ενεργοποιηθεί κοινωνικά. Να αποδεχτεί ότι ο γιος της είναι μάλλον ομοφυλόφιλος, να αποδεχτεί ότι μπορεί να μην γίνει γιαγιά, να αποδεχτεί ότι πρέπει να ενεργοποιηθεί κοινωνικά, να αποκτήσει σχέσεις με την κοινωνία, να βοηθήσει τους συνανθρώπους της που μπορεί να έχουν περισσότερη μοναξιά από τη δική της και να βρει τον εαυτό της. Τον εαυτό σου τον βρίσκεις μέσα από την προσφορά στους άλλους, όχι με την προσκόλληση σ’ ένα άλλο άτομο.

Πρέπει ο κάθε άνθρωπος να είναι ελεύθερος να έχει την επιλογή να διαλέξει οποιαδήποτε στιγμή της ζωής του και αν αυτό είναι σε βάρος ενός άλλου ανθρώπου, αυτός ο άνθρωπος θα πρέπει να βρει τα δικά του πατήματα και τη δική του σύνθεση με τη ζωή. Ο συγγραφέας έγραψε αυτό το έργο μετά από την εμπειρία που είχε από τον χωρισμό των γονιών του σε μεγάλη ηλικία. Φαίνεται πια, ότι όταν οι άνθρωποι παίρνουν τη σύνταξή τους μπορεί να αναθεωρήσουν πολλά πράγματα και αντί να συνεχίσουν με τον σύντροφο που είχαν, να θέλουν άλλες επιλογές».

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Υποχώρηση από τη Μόσχα»

Μετάφραση – σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Κοέν
Πρωταγωνιστές η Αιμιλία Υψηλάντη και ο Φίλιππος Σοφιανός.
Μαζί τους ο Θύμιος Κούκιος.

Σκηνικά-Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου
Διεύθυνση παραγωγής: Άρτεμις Υψηλάντη-Ναπολέων
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Μπιάγκης, Μαρίνα Σκούρα, Χριστίνα Σταματάτου
Προβολή – Επικοινωνία θεάτρου ΑΡΓΩ: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemle

 

Πού: Θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο, τηλ. 210 5201684, https://argotheater.gr/

Πότε: από 11 Μαρτίου 2022 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 20.00, Κυριακή στις 19.00. Έως την Κυριακή 27 Μαρτίου 2022

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων
Γενική είσοδος: €17 πλατεία, €15 εξώστης
Μειωμένα: €15 για άνω των 65, €12 φοιτητικό, €10 ανέργων και ΑΜΕΑ

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/festival/theater/ypochorisi-apo-ti-moscha/

Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠΠΟΑ.

⦁ Το Θέατρο ΑΡΓΩ θα λειτουργήσει αμιγώς ως χώρος υποδοχής πολιτών που έχουν εμβολιαστεί και με τις δύο δόσεις του εμβολίου κατά της COVID-19 ή έχουν νοσήσει εντός του τελευταίου εξαμήνου.
⦁ Κατά την είσοδο των θεατών στους χώρους, θα γίνεται έλεγχος των απαραίτητων πιστοποιητικών καθώς και πιστοποιητικού ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης).
⦁ Η χρήση προστατευτικής μάσκας είναι υποχρεωτική σε όλους τους χώρους του θεάτρου ενώ η προσέλευση ανήλικων προϋποθέτει την επίδειξη υπεύθυνης δήλωσης των γονέων για τη διενέργεια self test.
⦁ Το θέατρο λειτουργεί με σύγχρονο εξαερισμό (είναι ισόγειο και με μεγάλα ύψη) και υπάρχουν ράμπες ΑΜΕΑ για την πρόσβαση ατόμων με δυσκολίες, τόσο στην είσοδο όσο και στις τουαλέτες.