Ο Αλέξανδρος Μαράκης και ο Νεκτάριος Παπαλεξίου μιλούν για την παράσταση «Τέρας»

Ο Κωνσταντίνος Μουταφτσής μιλάει για την παράσταση «Δάχτυλο στο μέλι»
14 Φεβρουαρίου 2022
«Χορείες Χώρων» από την ομάδα Transatlantic στο θέατρο Ροές
15 Φεβρουαρίου 2022

O Νεκτάριος Παπαλεξίου και ο Αλέξανδρος Μαράκης στην παράσταση «Τέρας» που σκηνοθετεί ο Μιχάλης Καλιότσος.

Sharing is caring!

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Το πρώτο θεατρικό έργο του ηθοποιού και σκηνοθέτη Μιχάλη Καλιότσου με τίτλο «Τέρας» ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο Δρόμος στις 14 Φεβρουάριου. Οι ηθοποιοί της παράστασης, Αλέξανδρος Μαράκης και Νεκτάριος Παπαλεξίου, μιλούν στο theatermag για το κείμενο, τη συνεργασία τους με τον σκηνοθέτη και τους ρόλους του Άρη και του Κρις που ερμηνεύουν αντίστοιχα.

 

Ποιες ήταν οι συζητήσεις κατά τη διάρκεια των προβών που κάνατε για το ανέβασμα αυτής της παράστασης;

 

Αλέξανδρος Μαράκης: «Οι συζητήσεις που κάναμε ήταν πάνω στις ατμόσφαιρες και τις καταστάσεις του έργου. Όλα αυτά που δονούνται πίσω από ένα κείμενο τόσο ιδιαίτερο και τόσο όμορφο σαν αυτό που έγραψε ο Μιχάλης. Συζητήσεις από την αρχή για τις σχέσεις των προσώπων και την κατάσταση των ηρώων. Μπήκαμε όλοι από την αρχή σε όλο αυτό με εμπιστοσύνη και άρχισαν να φωτίζονται σταδιακά οι κόσμοι του έργου. Πολλές φορές δεν χρειάζεται να πεις και πολλά, οι πράξεις, μια φράση κλειδί, μια κίνηση του χαρακτήρα, τα αντικείμενα, ο χώρος ξεκλειδώνονται πράγματα με το χρόνο τους. Υπάρχει ενιαίος στόχος και ισότητα στις σχέσεις μεταξύ μας».

 

Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον σε αυτό το έργο;

Αλέξανδρος Μαράκης: «Με κέντρισε η μαγεία και η αλήθεια του κειμένου και ο χαρακτήρας που ήταν τόσο αληθινός. Για μένα ήταν συμπαντικό αυτό. Γνωρίζω έναν Άρη που έχει βιώσει όλο αυτό που έχει βιώσει ο Άρης του έργου. Υπάρχουν όμως πολλοί Άρηδες και τραύματα που κουβαλάμε και όσο συνεχίζουμε το ταξίδι ανακαλύπτουμε πράγματα».

Νεκτάριος Παπαλεξίου: «Αυτό που πραγματικά μου κέντρισε το ενδιαφέρον και ταυτόχρονα με προβλημάτισε ως άνθρωπο, είναι ότι παρόλο που τo έργο καταπιάνεται με περιθωριοποιημένους ανθρώπους που έχουν αποκλειστεί για τις επιλογές τους από την κοινωνία, στο τέλος ελευθερώνονται έχοντας την επιθυμία να ζήσουν και να προχωρήσουν μπροστά, δίνοντας σε κάποιον που έχει νιώσει έτσι, μια μικρή δόση αυτοπεποίθησης να αφήσει πίσω του ό,τι τον σκοτώνει και να βγει στο φως, στη ζωή που θα την χτίσει με τους δικούς του όρους».

 

 

«Τέρας». Τι σημαίνει ο τίτλος της παράστασης;

Αλέξανδρος Μαράκης: «Ο τίτλος της παράστασης συμβολίζει ένα ασφυκτικό πλαίσιο που βιώνει ένας άνθρωπος που τον ρουφάει, τον καταπίνει τον απομονώνει, τον τρελαίνει. Θολά τοπία. Το τέρας, η ίδια η κοινωνία, η οικογένεια, εμείς οι ίδιοι που δεν δίνουμε ανάσα σε ανθρώπους να είναι η αλήθεια τους. Έρχονται αυτά τα πρόσωπα μέσα από τα σκοτάδια τους να επαναστατήσουν με τον τρόπο τους για όλες τις μάσκες που φοράμε, για τα τέρατα γύρω που σε περικυκλώνουν. Ένας κόσμος που είναι σε μια επιφάνεια και δεν υπάρχει η αλήθεια του καθενός, χάνεται η μοναδικότητα μέσα από όλα τα τέρατα και όλες τις τερατώδεις αντιλήψεις που σε κάνουν ρομπότ».

Νεκτάριος Παπαλεξίου: «Το “Τέρας” είναι αυτό που στρέφεται εναντίον των ανίσχυρων και αδύνατων κοινωνικών ομάδων, που διαφέρουν από τους άλλους συνανθρώπους τους ως προς τον τρόπο ζωής, θρησκεύματος, αντιλήψεως, ερωτικών επιλογών, φύλου κ.ά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κοινωνία μας να διακρίνεται σε ανώτερους και κατώτερους ανθρώπους, περιθωριοποιώντας και αποκλείοντας ευάλωτες κοινωνικές ομάδες καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα τους».

 

Ποια ζητήματα φωτίζονται στο έργο που έχει γράψει και σκηνοθετήσει ο Μιχάλης Καλιότσος;

Αλέξανδρος Μαράκης: «Φωτίζεται όλη η αλήθεια γύρω από ένα παιδί που έχει υποστεί πολύ έντονη ψυχολογική βία στην οικογένεια, ένα παιδί που δεν μεγάλωσε, τα σκοτάδια του. Φωτίζεται η διαδρομή της ζωής του, όλο αυτό που κουβαλάει, οι σχέσεις που τον σημάδεψαν περισσότερο. Ο Κρις και η Μάνα. Ο Κρις ήταν ο απόλυτος έρωτας που έζησε που δεν κατάληξε όπως θα ήθελε και η σχέση με την μάνα που δεν αποδέχεται το παιδί της και όλα αυτά τα λόγια της που είναι σαν καρφιά στην ψυχοσύνθεση του Άρη. Θέλουν να τον σώσουν με λάθος τρόπο. Όλη η αλήθεια των προσώπων, η μαγεία του να συχωρέσεις, να αφήνεις πίσω σου πράγματα, το μέγεθος της ψυχολογικής βίας που δεχόμαστε και που φτάνει ένας άνθρωπος που την έχει υποστεί. Πώς ηχούν κάποιες λέξεις που φαίνονται τόσο απλές, όπως η λέξη διαφορετικός. Μπορώ να πω πολλά, αλλά νομίζω υπάρχει μοναδικότητα στο τι θα εισπράξει ο κάθε θεατής σε μια παράσταση».

Νεκτάριος Παπαλεξίου: «Η ιδιαιτερότητα και το διαφορετικό που χαρακτηρίζει τους ήρωες του έργου, είναι αυτά τα ζητήματα που μπορούν να μετατρέψουν την καθημερινότητα και γενικότερα τη ζωή των δύο ηρώων σε έναν Γολγοθά τύψεων και επίπονου αγώνα όταν η κοινωνία αποφασίζει να τους βάλει στο περιθώριο για τις επιλογές τους».

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Αλέξανδρος Μαράκης: «Ο Άρης είναι ένα παιδί που δεν μεγάλωσε φυσιολογικά, δεν ανέπτυξε ιδιαίτερα κοινωνικές σχέσεις, είχε από μικρός έντονες φοβίες, κρυβόταν κάτω από το τραπέζι, δεν είχε φίλους ιδιαίτερα. Είχε τον Μπίλη, που τον έχασε νωρίς. Οι σχέσεις που ήταν πιο έντονες γι’ αυτόν είναι της μητέρας και του Κρις. Οι σχέσεις αυτές τον έχουν σημαδέψει, έχει εμμονή με αυτές, τις αναβιώνει. Είναι ένα παιδί που δεν είναι καλά ψυχολογικά. Δεν θέλω να βάλω ταμπέλες όμως, θα πω μόνο πως αν ήταν πίνακας ο Άρης θα ήταν θολωμένες γραμμές από σκέψεις διάσπαρτες μεταξύ τους που τον καταδιώκουν. Προσπαθεί από κάπου να πιαστεί. Έχει μια υπέροχη ψυχή που δικαιολογεί ανθρώπους που του έκαναν κακό, αλλά εκεί που έχει φτάσει θα ήταν ικανός για οτιδήποτε. Τα σκοτάδια που του δημιούργησε το τέρας. Με μια φράση ο Άρης είναι ένα παιδί που θέλει να παίξει, θέλει φως, θέλει να του πεις ένα παραμύθι, να τον αγαπήσεις και του τα παίρνεις όλα, αλλά μπορεί να τα καταφέρει. Είναι σοφός, είναι μαγικός. Δεν θα τον ξεχάσω».

Νεκτάριος Παπαλεξίου: «Αυτό που με συναρπάζει και με συνδέει με τον Κρις, είναι το ότι μπορεί και προχωράει μπροστά προς το φως, αφήνοντας πίσω τα σκοτάδια, δημιουργώντας την ελπίδα για κάτι καλύτερο στη ζωή του, ωστόσο χωρίς ξεχνάει ανθρώπους που ερωτεύτηκε, αγάπησε και αγαπήθηκε».

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Μιχάλη Καλιότσο;

Αλέξανδρος Μαράκης: «Η συνεργασία μου για μένα ήταν η πιο όμορφη που είχα, η πιο καθαρή. Αμοιβαία εμπιστοσύνη, κοινό πάθος για το έργο και την υποκριτική. Ο Μιχάλης Καλιότσος είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά ταλαντούχος σε πολλά πεδία, γνωρίζει το αντικείμενο, έχει μεγάλη μεταδοτικότητα και ταλέντο να κατευθύνει όμορφα τους ηθοποιούς. Έχει πολλά και μπορεί να κάνει απίστευτα πράγματα γενικά. Τον πιστεύω πολύ και χαίρομαι πολύ που είμαι δίπλα του σε όλο αυτό».

Νεκτάριος Παπαλεξίου: «Ο σκηνοθέτης της παράστασης και συγγραφέας του έργου, Μιχάλης Καλιότσος, σίγουρα δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του, ωστόσο υπό το πρίσμα της ερευνητικής και ανιχνευτικής πρόβας, δίνει τις ελευθερίες αυτές και τη δυνατότητα στον ηθοποιό να αναδείξει εκείνα τα εκφραστικά μέσα ώστε να ενισχύσει την καλλιτεχνική του δεινότητα μέσα από λεπτές υφές παιξίματος, βγάζοντάς τους την αλήθεια του».

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Τέρας»

Κείμενο / Σκηνοθεσία: Μιχάλης Καλιότσος
Σκηνικά / Κοστούμια / Φωτογραφίες: Νάρκισσος Σκαρλάφτης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Μανώλης Σιγάλας
Κίνηση: Μάνια Καραβασίλη
Ηχητικό Περιβάλλον: Κώστας Στεργίου (STER)
Trailer: Εμμανουήλ Γ. Μαύρος
Video Post Production Trailer: Μανώλης Πετρής
Σχεδιασμός Αφίσας: Γιώργος Βαχάρης
Χειρισμός Κονσόλας: Γιώτα Ηλιοπούλου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Εκτέλεση Παραγωγής: Medea Pictures

Διανομή: Αλέξανδρος Μαράκης, Νεκτάριος Παπαλεξίου

 

Πού: Θέατρο Δρόμος, Αγ. Μελετίου 25, Αθήνα, τηλ. 210 8818906

Πότε: από Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου (για 8 παραστάσεις) και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Εισιτήρια: 10 ευρώ (γενική Είσοδος), 5 ευρώ (μειωμένο: φοιτητικό, ανέργων, πολυτέκνων, ΑμεΑ, ατέλειες, 65+)

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα

Προπώληση εισιτηρίων: Viva.gr: https://www.viva.gr/tickets/theater/teras/

 

Για την είσοδό τους στην παράσταση οι θεατές πρέπει να επιδεικνύουν είτε πιστοποιητικό πλήρους εμβολιασμού είτε πιστοποιητικό νόσησης. καθώς και πιστοποιητικό ταυτοπροσωπίας (αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης). Επίσης υποχρεούνται να φορούν μάσκα κατά την παραμονή τους σε όλους τους χώρους του θεάτρου.