Ο Αλκίνοος Δωρής και η Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου μιλούν για «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου»

Τρεις συζητήσεις μετά την παράσταση «Όλο σπίτι, κρεβάτι κι εκκλησία» των Φρανκα Ράμε και Ντάριο Φο
31 Ιανουαρίου 2022
Ο Κώστας Παπακωνσταντίνου και η Άρτεμις Γρύμπλα σκηνοθετούν την παράσταση «Ηρακλείδαι»
1 Φεβρουαρίου 2022

Οι ηθοποιοί της παράσταση «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» που παρουσιάζεται στο Μπάγκειον. (Φωτογραφίες-Τρέιλερ: Δημήτρης Ταμπάκης – Loxodox).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Δημιούργησαν τη θεατρική ομάδα Loxodox το 2019. Ο σκηνοθέτης Αλκίνοος Δωρής και η ηθοποιός Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου μιλούν στο theatermag για τη νέα του παράσταση με τίτλο «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» που παρουσιάζεται στο Μπάγκειον. «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» είναι ένα έργο, όπου ο γυναικείος λόγος πρωτοστατεί. Οι μονόλογοι μίας ανερχόμενης ηθοποιού και μίας γυναίκας εθισμένης στο αλκοόλ περιπλέκονται και δημιουργούν ένα διαχρονικό διάλογο με φόντο τα όνειρα και τις ανησυχίες τους. Το έργο «ηχεί» στα αυτιά των θεατών – επισκεπτών της αίθουσας χορού σαν ένα καθημερινό τραγούδι προς τα μύχια της ψυχής και τους απελευθερώνει.

 

 

Ποιες ήταν οι συζητήσεις που κάνατε κατά τη διάρκεια των προβών για το ανέβασμα αυτής της παράστασης;

Αλκίνοος Δωρής: Προσωπικά δεν είμαι λάτρης των ατελείωτων συζητήσεων κατά την διάρκεια των προβών. Νομίζω πως η σιωπή και η παρατήρηση είναι δυο εργαλεία που έχω μαζί μου στην πρόβα. Mου αρέσει πολύ να παρατηρώ και να επαληθεύω την δραματουργία με τα μοναδικά κριτήρια που έχω ως σκηνοθέτης, τα αυτιά μου και τα μάτια μου. Εγώ παρατηρώ και τα παιδιά παίζουν. Κάπως έτσι δουλέψαμε γι΄ αυτήν την παράσταση.

Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου: Συζητήσαμε πολύ το θέμα της παράστασης, που συνδέει δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους: τον κόσμο της γυναίκας, ενός παπά και τον κόσμο μιας ανερχόμενης ηθοποιού. Οι εντολές περιορισμού που επιβάλει η κοινωνία και στις δύο περιπτώσεις, η κρυμμένη επιθετικότητα που δέχονται διαρκως οι δύο γυναίκες, η κοινής φύσεως παρόρμηση που τις κάνει να δρουν αντίθετα προς το συμφέρον της ζωής τους, η μία επενδύοντας στο αλκόολ και η άλλη επενδύοντας στην ίδια της την εικόνα, είναι κάποια από τα κοινά τους στοιχεία.

 

Ο σκηνοθέτης Αλκίνοος Δωρής. (Φωτογραφίες-Τρέιλερ: Δημήτρης Ταμπάκης – Loxodox).

 

Τι σημαίνει ο τίτλος της παράστασης «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου»;

Αλκίνοος Δωρής: Από ένα σημείο και έπειτα ξεχνάς την πρόθεση, σίγουρα πάντως προσπαθήσαμε με τον τίτλο να φτιάξουμε μια ποιητική εικόνα, μια εικόνα που καθιστά το «άπειρο» ως ένα δραματικό πρόσωπο που τραγουδά. Ίσως, με κάποιο τρόπο να υπάρχει τελικά στην παράσταση.

Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου: Μια σκέψη πάνω στον τίτλο είναι ότι όλοι οι άνθρωποι τραγουδάμε στο άπειρο. Ο καθένας τραγουδά το δικό του «καθημερινό» τραγούδι. Έτσι, και στην παράσταση στόχος μας είναι το νόημα, το συγκινησιακό φορτίο των λέξεων των προσώπων να επικοινωνήσει με την απλότητα που έχει η εικόνα ενός ανθρώπου που τραγουδάει σε μια θάλασσα ή σε ένα βουνό.

 

Σε αυτό το έργο ο γυναικείος λόγος πρωτοστατεί. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό;

Αλκίνοος Δωρής: Πρωτοστατεί σημαίνει πως σπαθίζει τις κοινωνικές επιταγές της πατριαρχίας. Σημαίνει πως κάθε φορά που μέσα στην ιστορία μιλάει ένας άνδρας, εμείς ανατρέπουμε αυτό το ομιλούν υποκείμενο με μια καινούρια φωνή. Αυτή η φωνή είναι γυναικεία.

Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου: Ο γυναικείος λόγος πρωτοστατεί και παρουσιάζει με έξοχο τρόπο την αντικειμενικοποίηση της γυναίκας στον καπιταλισμό. Βλέπουμε για άλλη μια φορά μερικούς εξουσιαστικούς, ασυνείδητους λευκούς άνδρες, που ενσαρκώνονται με πολύ φαντασία από την Κατερίνα Ρουσιάκη. Μόνο ο κύριος Ραμές, ένας Ινδός μπακάλης κάνει τη διαφορά.

 

Πώς δουλέψατε πάνω στη σκηνοθεσία της παράστασης;

Αλκίνοος Δωρής: Νομίζω το πιο βασικό στη σκηνοθεσία αυτής της παράστασης, ήταν η ανάκτηση του θάρρους των ηθοποιών και φυσικά του σκηνοθέτη. Μετά από τόσο καιρό απραξίας έχεις να παλέψεις με προβλήματα τα οποία δεν αφορούν τόσο την τεχνική σου ή τη μέθοδο με την οποία κάνεις πρόβα, παρά την ψυχική σου ισορροπία. Να αισθανθείς έτοιμος ξανά να ανέβεις να παίξεις. Ήμουν τυχερός που συνεργάστηκα με αυτά τα παιδιά, διότι έχουν τεράστιο ψυχικό απόθεμα και καθαρό ταλέντο. Δουλεύω πάντα με ένα σύστημα αυτοσχεδιαστικών ασκήσεων. Είναι η βασική εκπαίδευση του Μίμου. Έχει κάτι απλό και άμεσο και με βοηθάει να προχωρήσω στη σκηνοθεσία μου. Το γεγονός ότι δεν πρόκειται για κάτι εξεζητημένο και υπερβολικά φιλοσοφικό μου δίνει μεγάλη ελευθερία γι’ αυτό που έπεται.

 

Η ηθοποιός Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου. (Φωτογραφίες-Τρέιλερ: Δημήτρης Ταμπάκης – Loxodox).

 

Ποιος είναι ο ρόλος που ερμηνεύετε;

Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου: Ο ρόλος που ερμηνεύω είναι η Λέσλυ. Είναι μια ηθοποιός που λατρεύει τη δουλειά της, όμως δυστυχώς συνηθώς κάνει μόνο μικρά περασματάκια σε σίριαλ. Είναι ένα πολύ πληροφορημένο άτομο. Διαβάζει βιβλία που αναλύουν τις προσωπικότητες και ένας μελλοντικός της στόχος για να αποκτήσει περισσότερες δεξιότητες σαν ηθοποιός είναι να μάθει να πουλάει ελαιογραφίες.

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τη Θεατρική ομάδα Loxodox;

Αλκίνοος Δωρής: Την ομάδα την φτιάξαμε μαζί με την Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου το 2019. Θεωρούμε τους εαυτούς μας ανθρώπους του θεάτρου. Το θέατρο είναι η ζωή μας. Και οι δύο, μοιραζόμαστε την ανάγκη να δουλεύουμε στο θέατρο με τον ίδιο ζήλο. Η πανδημία ήρθε να κόψει στη μέση την πρώτη παράστασή μας. Πραγματικά, αυτό ήταν κάτι που μας πίεσε ψυχολογικά. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από τον συνεχή αγώνα να διεκδικούμε τη θέση μας σε αυτό τον κόσμο χωρίς εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό μας έργο. Κάπως έτσι θα μιλούσα για τους Loxodox.

Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου: Φτιάξαμε την ομάδα Loxodox με τον Αλκίνοο Δωρή το 2019, αφού είχαμε ήδη συνεργαστεί για τρία χρόνια στο θέατρο Σφενδόνη. Το να φτιάξουμε μαζί μια ομάδα ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο, γιατί και οι δύο αγαπάμε το θέατρο και μοιραζόμασταν την επιθυμία να κάνουμε τις δικές μας παράστασεις.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «Το καθημερινό τραγούδι του απείρου»

Σκηνοθεσία-δραματουργία: Αλκίνοος Δωρής
Φωτισμοί: Θωμάς Οικονομάκος
Σκηνικά: Δημήτρης Ταμπάκης
Κοστούμια: Loxodox
Make-up – Styling: Σίσσυ Πετροπούλου

Ηθοποιοί: Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Κατερίνα Ρουσιάκη, Δήμητρα Σπανούλη

Φωτογραφίες-Τρέιλερ: Δημήτρης Ταμπάκης – Loxodox
Επικοινωνία – δημόσιες σχέσεις: Δέσποινα Ερρίκου- Ράνια Παπαδοπούλου
Παραγωγή: Θεατρική Ομάδα Loxodox

 

 

Πού: Μπάγκειον Ξενοδοχείο, Πλατεία Ομονοίας 18, Αθήνα, τηλ. 6948 199103

Πότε: από 31 Ιανουαρίου 2022 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Έως 1 Μαρτίου 2022
Ώρα προσέλευσης: 20:30

Διάρκεια παράστασης: 85 λεπτά

Εισιτήρια: 12 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (φοιτητικό), 5 ευρώ (ατέλεια, ανέργων, ΑΜΕΑ)

Αγορά εισιτηρίων:
-Μέσω viva.gr:
-τηλ. Κρατήσεων με απαραίτητη προαγορά εισιτηρίων (Δευτ. – Παρ. 10:00 – 15:00 & 18:00 – 20:00): 6948199103

Το Μπάγκειον τηρεί όλα τα πρωτόκολλα υγιεινής και αποστάσεων για την διεξαγωγή των παραστάσεων σε κατάλληλες και ελεγχόμενες συνθήκες ασφαλείας σε σχέση με τον COVID-19. Οι θεατές κατά την είσοδό τους στο χώρο οφείλουν να επιδείξουν πιστοποιητικό εμβολιασμού ή πιστοποιητικό νόσησης, καθώς και την αστυνομική ταυτότητά τους ή οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό ταυτότητας για τον έλεγχο ταυτοπροσωπίας. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική κατά την είσοδο και την έξοδο από το χώρο, όπως και κατά τη διάρκεια της παράστασης.