Αγγελική Πασπαλιάρη: «Tο σπουδαιότερο που αναδεικνύεται στη “Βίλα” είναι το ζήτημα της μνήμης»

Δύο τελευταίες παραστάσεις για τη «Λυσσασμένη Μπαλαρίνα» στις 23 και 30 Ιανουαρίου
19 Ιανουαρίου 2022
«Το καθημερινό τραγούδι του απείρου» στο Μπάγκειον
19 Ιανουαρίου 2022

Η Αγγελική Πασπαλιάρη και η Νατάσα Εξηνταβελώνη στην παράσταση «H Βίλα». (Φωτογράφος/Artwork: Χρίστος Συμεωνίδης).

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη στη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Θα πρέπει η Βίλα να γίνει ένα μνημείο για τις κτηνωδίες που συνέβησαν εκεί; Να παραμείνει ένα ερείπιο, να ξεχαστεί; Τρεις γυναίκες που τις λένε «Αλεχάνδρα» συναντιούνται σε ένα δωμάτιο, επιφορτισμένες με το καθήκον να αποφασίσουν το μέλλον της Βίλας Γκριμάλντι. Η ηθοποιός Αγγελική Πασπαλιάρη μιλάει στο theatermag για την παράσταση του έργου «H Βίλα (Ο δρόμος που δεν πήραν)» του Guillermo Calderón που ανεβαίνει στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού σε σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου.

 

 

Τι έχει συμβεί στη Βίλα Γκριμάλντι και τι καλούνται να αποφασίσουν οι τρεις γυναίκες που τις λένε «Αλεχάνδρα»;

Η Βίλα Γκριμάλντι υπήρξε ένα από τα πολλά κέντρα κράτησης, βασανισμού και εξόντωσης της δικτατορίας του Πινοσέτ. Έγινε τόπος μαρτυρίου για χιλιάδες αντιφρονούντες που διάβηκαν της πύλες της, πολλοί εκ των οποίων ακόμα και σήμερα αγνοούνται. Πριν την πτώση του καθεστώτος, ο στρατός, με άνωθεν εντολή, πρόλαβε να καταστρέψει τη Βίλα και παράλληλα τα τεκμήρια των όσων φρικτών συνέβαιναν εκεί. Ο χώρος της Βίλας πουλήθηκε σε πολυεθνική και η μοίρα της θα ήταν διαφορετική αν δεν επενέβαιναν οι κάτοικοι της περιοχής, οι συγγενείς των θυμάτων και οι επιζώντες. Οι γυναίκες αυτές καλούνται να αποφασίσουν τι θα γίνει τώρα, στη δημοκρατική εποχή, με αυτόν το χώρο.

 

Ποια είναι τα θέματα που φωτίζονται στην παράσταση;

Το συλλογικό τραύμα, τα έμφυλα βασανιστήρια, οι φρικαλεότητες της δικτατορίας, η παραδοχή πως η υποκειμενική εμπειρία μπορεί να είναι εξίσου σημαντική όσο κι η αντικειμενική πραγματικότητα, η γυναίκα μέσα στη δίνη της ιστορίας, όλα αυτά συναποτελούν θέματα της παράστασης.
Όμως για μένα, το σπουδαιότερο που αναδεικνύεται στην παράσταση “Η Βίλα” είναι το ζήτημα της μνήμης. Μας είναι γνωστό και ως ένα βαθμό κατανοητό κι αναμενόμενο ότι τα φασιστικά καθεστώτα ανά τον κόσμο επιθυμούσαν κι επιθυμούν τη λήθη. Αλλά τι γίνεται με το ζήτημα της μνήμης, της ιστορικής μνήμης στις σύγχρονες δημοκρατίες; Γιατί η ιστορική μνήμη αποτελεί ακόμα και για τις δημοκρατικές κυβερνήσεις ένα ναρκοπέδιο; Γιατί δεν αγγίζουμε την ιστορική μνήμη; Μάλλον για να μπορούν δημοκρατικοί πρωθυπουργοί να πηγαίνουν σε τόπους μαρτυρίου, να τους αποκαλούν «τοπόσημο διχασμού και δοκιμασίας» και μην πέφτει η κυβέρνησή του την ίδια μέρα.

 

 

Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το ρόλο που ερμηνεύετε;

Το ρόλο μου τον λένε Αλεχάνδρα, όπως και τους υπόλοιπους, κι έχει κι εκείνη επιφορτιστεί με την ευθύνη να συναποφασίσει με τις υπόλοιπες δύο τι θα γίνει με την Βίλα. Δυστυχώς, το μόνο που μπορώ να πω χωρίς να προδώσω το κείμενο είναι ότι η Αλεχάνδρα μου μοιάζει πολύ στον πατέρα της.

 

Πότε ξεκινήσατε τις πρόβες σας και με ποιον τρόπο δουλέψατε με τις δύο συμπρωταγωνίστριές σας Νατάσα Εξηνταβελώνη και Λίλα Μπακλέση;

Ξεκινήσαμε πρόβες περίπου τρεις μήνες πριν την πρεμιέρα μας. Αρχικά, ξεκινήσαμε με την έρευνα γύρω από το κείμενο, τα ιστορικά δεδομένα, τη χώρα της Χιλής και τις ιδιαιτερότητές της αλλά και τους παραλληλισμούς της με την ελληνική εμπειρία της δικτατορίας. Θυμάμαι πως στις πρώτες πρόβες κάθε φορά φέρναμε και κάποιο νέο δεδομένο ή ιστορία προς συζήτηση. Και κάθε φορά εκπλησσόμασταν, είτε θετικά είτε αρνητικά. Είναι πολύ όμορφο να σε εκπλήσσει καθημερινά η δουλειά σου! Με τη Νατάσα και τη Λίλα δουλεύουμε πρώτη φορά επαγγελματικά αλλά έχουμε δουλέψει μαζί πολλάκις στο παρελθόν καθώς ήμασταν συμφοιτήτριες στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου και φίλες 10 χρόνια. Επομένως, πιστεύαμε ότι βαδίζαμε σε γνώριμα μονοπάτια. Διαψευστήκαμε άμεσα, καθώς εγώ νιώθω ότι ανακάλυψα μια νέα Νατάσα και μια νέα Λίλα που δεν ήξερα ότι υπάρχουν και με ένα τρόπο συστηθήκαμε από την αρχή.

 

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τη σκηνοθέτρια Λητώ Τριανταφυλλίδου;

Η Λητώ αποτελεί την κινητήριο δύναμη πίσω από το όλο εγχείρημα, η παράσταση αυτή είναι το passion project της. Είδε το έργο στη Νέα Υόρκη, το έφερε στην Ελλάδα, συγκέντρωσε γύρω της μια φοβερή ομάδα φοβερών γυναικών, πήρε γενναίες αποφάσεις και έτσι τώρα έχουμε τη «Βίλα» μας. Χαίρομαι πολύ που η «Βίλα» στάθηκε αφορμή να γνωρίσω και να δουλέψω με έναν τόσο ευγενή άνθρωπο σε μια συνθήκη ασφάλειας, εμπιστοσύνης και δημιουργικής ελευθερίας.

 

Πώς το συγκεκριμένο έργο ταιριάζει στην σύγχρονη πραγματικότητά μας;

Το έργο είναι εξαιρετικά σύγχρονο, γράφτηκε το 2011 κι επομένως μέσα στη σύγχρονη πραγματικότητα. Σε σχέση με τη δική μας πραγματικότητα, πιστεύω πως το έργο αυτό παρότι αφορμάται από την ιστορία της Χιλής καταφέρνει και γίνεται οικουμενικό λόγω των θεμάτων που διαπραγματεύεται. Τώρα, πιο πολύ από ποτέ χρειάζεται και πρέπει να ακούσουμε τις γυναικείες αφηγήσεις της επίσημης Ιστορίας. Κι ας μην είναι η δική μας εθνική Ιστορία, είναι η Ιστορία του Ανθρώπου.

 

 

 

Πληροφορίες της παράστασης «H Βίλα (Ο δρόμος που δεν πήραν)»

Συγγραφέας: Guillermo Calderón
Μετάφραση – Ιστορικός σύμβουλος: Ελένη Δρίβα
Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργος Λιντζέρης
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Φωτογράφος/Artwork: Χρίστος Συμεωνίδης
Κινησιολόγος: Αγγελική Τρομπούκη
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου: Ανθή Παρασκευά Βελουδογιάννη
Προβολή και Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
Οργάνωση Παραγωγής: Ραφαέλα Χαμπίπη
Παραγωγή: Olympia Culture

Ερμηνεύουν: Νατάσα Εξηνταβελώνη, Λίλα Μπακλέση και Αγγελική Πασπαλιάρη

 

Πού: Μικρό Θέατρο Κεραμεικού, Ευμολπιδών 13, Γκάζι (3′ από μετρό Κεραμεικού), τηλ. 210 3637201

Πότε: από 17 Δεκεμβρίου 2021 και κάθε Παρασκευή στις 20.30, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 21.00

Εισιτήρια: 15 ευρώ και 12 ευρώ (μειωμένο)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/villa/

*Η παράσταση θα λειτουργήσει σύμφωνα με τις επικαιροποιημένες οδηγίες ασφαλούς διεξαγωγής ζωντανών θεαμάτων, ακροαμάτων & λοιπών παραστατικών τεχνών σε κλειστούς χώρους και με υποχρεωτική χρήση μάσκας.