Η Χριστίνα Σουγιουλτζή μιλάει για την παράσταση «9.25» που ανεβαίνει στο Θέατρο Ροές

Μαρία Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη: «Oι αναγνώστες θα γοητευθούν από τη ροή της πλοκής και τη βίαιη αλληλεπίδραση των χαρακτήρων»
13 Δεκεμβρίου 2021
«Ο Κοτζάμπασης του Καστρόπυργου» στο θέατρο Πορεία
14 Δεκεμβρίου 2021

Η Χριστίνα Σουγιουλτζή και η ομάδα χορού και ακροβασίας Κι όμΩς κινείται παρουσιάζουν την παράσταση «9.25».

Sharing is caring!

 

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Τέσσερις άνθρωποι διαχειρίζονται ένα σύστημα από ρόδες και το μεταξύ τους χώρο στην παράσταση «9.25».  Η χορογράφος και χορεύτρια Χριστίνα Σουγιουλτζή μιλάει στο theatermag για την παράσταση που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών το περασμένο καλοκαίρι από την ομάδα χορού και ακροβασίας «Κι όμΩς κινείται» και τώρα παρουσιάζεται στο θέατρο Ροές κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

 

 

Τι διαφορετικό θα δούμε αυτή τη φορά στην παράσταση «9.25»;

Η προετοιμασία μιας παράστασης, η περίοδος των προβών είναι σημαντική. Εκεί φτιάχνεται ο κόσμος της, το σύμπαν της, η γλώσσα της. Εκεί γνωρίζονται οι άνθρωποι της, εκεί ορίζονται οι σχέσεις, οι ισορροπίες της. Εκεί στο κλειστό σύστημα των προβών, δοκιμάζονται οι αντοχές για έρευνα και ειλικρίνεια.
Η παράσταση όμως αρχίζει να υπάρχει, να αποκτά υπόσταση και δύναμη μόνο κατά την περίοδο των παραστάσεων. Εκεί φαίνεται η δύναμη και η αδυναμία της, το λίγο και το πολύ της. Εκεί και μόνο εκεί, όταν απευθύνονται, οι άνθρωποι ανακαλύπτουν στ’ αλήθεια τι λένε. Η συνισταμένη των εντυπώσεων είναι αυτή που θα επικρατήσει. Η παράσταση αλλάζει με τη φορά και δε το λέω υπερβάλλοντας, απαιτεί και προσφέρει, απαξιώνει και δικαιώνει. Νιώθω ότι έχουμε κάπως υποτιμήσει τη διαδικασία της ανταλλαγής.
Είναι σα να μαγειρεύεις και να πιστέψεις ότι έχεις τελειώσει με το που έχεις έτοιμο το φαγητό. Kι όμως, ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία το δείπνο. Πώς θα το σερβίρεις, πού θα βρίσκεσαι, με ποιούς θα το μοιραστείς, τι θα ανταλλάξετε, πώς θα τους φανεί και τι τελικά θα μείνει απ’ όλο αυτό.

Πώς ξεκίνησε η ιδέα για αυτή την παράσταση;

Υπάρχει η μηχανική του “πηγαίνω”. Μέχρι που εμφανίζονται κάποια γεγονότα, ανακοινώσεις αλλαγών, που σε βάζουν δια της βίας, να πάρεις απόσταση. Πού βρίσκομαι; Τί έγινε μέχρι εδώ; Τα πάω καλά; Και αρχίζεις να μετράς και να θυμάσαι τα τότε και τα άλλοτε. Τι μένει; Τι έχω ακόμα; Λες κι ο χρόνος είναι κάποιος μετρητής ζωής: χρόνος 1ος, 2ος, 3ος,….45ος, 46ος, 47ος … Μια αντίστροφη μέτρηση που κάθε τόσο προσφέρει δώρο ή συμφορά. 63ος, 64ος. Πανικός. Αυτή ήταν η αφορμή για να στηθεί το 9.25. Η πλάνη της προσωπικής διαδρομής. Συνταξιδεύουμε. Δεμένοι με την πραγματικότητα που μας έτυχε, στη συγκεκριμένη περιοχή του χρόνου που μας έτυχε, αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας μέσα απ’ τα μάτια των γύρω, αντιλαμβανόμαστε το χρόνο μέσα από τη ροή των γεγονότων. Υπάρχουν, φαντάζομαι, συμβάντα που σε κρατούν αιχμάλωτο, για πάντα. Συμβάντα που κάνουν το χρόνο να τελειώσει και πεθαίνεις στο λεπτό. Η που τον αναγκάζουν να το βάλει στα πόδια, και μένεις ακίνητος μαρμαρωμένος εις τους αιώνας των αιώνων…

 

 

Μπορείτε να μας βάλετε λίγο στο κλίμα του «9.25»; Πώς θα δούμε τους χορευτές στο θέατρο Ροές;

Τέσσερις άνθρωποι διαχειρίζονται ένα σύστημα από ρόδες και το μεταξύ τους χώρο. Προσπαθούν να συμπορευτούν γαντζωμένα σ’ ένα τεράστιο τροχό, κατεξοχήν σύμβολο του χρόνου. Η κωμικοτραγική συνθήκη της προσπάθειας ελέγχου της κίνησης μιας τεράστιας ρόδας, μέσα σε πεπερασμένο χώρο.

 

Ποια είναι η δική σας συμμετοχή σε αυτή την παράσταση;

Έχω μια αρχική ιδέα, ένα κάδρο, ένα πλαίσιο. Μέσα σ’ αυτό ο καθένας ορίζει τον εαυτό του. Στις πρόβες δεν έχουμε εξωτερικό μάτι, είμαστε όλοι μαζί. Ναι ίσως η τελική επιλογή είναι δική μου, αλλά ήδη έχει δείξει η διαδικασία της πρόβας τί συμβαίνει, για πού το πάμε, τι κρατιέται, τι είναι εντός και εκτός… τι έχει νόημα. Η αγωνία μου είναι διπλή, έχω και την αγωνία του δημιουργού και του ερμηνευτή. Την ίδια αγωνία μοιραζόμαστε όλοι.

 

Πώς λειτουργεί η πρωτότυπη μουσική του Κλέωνα Αντωνίου ο οποίος βρίσκεται και ζωντανά επί σκηνής;

Αλλεπάλληλες Πρωτοχρονιές, μέτρηση, προβλέψεις, επαναλήψεις, ρολόγια, στιγμές σημαντικές κι ασήμαντες τρέχουν ακατάπαυστα προς το γκρεμό. Υπάρχει αυτή η κάπως φαιδρή πρακτική μας, να μετράμε. Να μετράμε τις στιγμές. Για να έρθουν καινούριες κι άλλες κι άλλες κι άλλες στιγμές……Μέχρι να κάνουν την εμφάνιση τους κάποιες, λίγες, σπάνιες, παύσεις. Αυτές οι παύσεις, σεισμοί, που τις νοιώθεις να έρχονται. Και τελικά έρχονται και μένουν. Μένουν, σε πείσμα όλων των ρολογιών του κόσμου.

 

Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;

Είμαστε σε πρόβες… ακόμα ορίζεται… για να δούμε…

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση «9.25»

Χορογραφία – Δημιουργία:  Κι όμΩς κινείται
Πρωτότυπη μουσική: Κλέων Αντωνίου και η ομάδα
Σχεδιασμός σκηνικών και κατασκευή: Σταύρος Μάνεσης
Κοστούμια: Φανή Μουζάκη και η ομάδα
Φωτισμοί – Βίντεο: Μαρία Αθανασοπούλου
Βίντεο: Αλέκος και Χρήστος Μπουρελιάς
Γραφιστικά: Χρυσόστομος Παπαχρήστου
Βοηθός χορογράφων: Ιωάννα Παρασκευοπούλου

Ερμηνεύουν οι Νώντας Δαμόπουλος, Αντιγόνη Λινάρδου, Νίκος Μάνεσης και Χριστίνα Σουγιουλτζή

Συμμετέχουν Λουκάς Αβραμίδης, Μάρθα Αρναούτογλου, Μαρία Βλάχου, Μελίνα Γκαζά, Παρθένα Ελευθεριάδου, Μαριάννα Καλπακτσόγλου, Αναστάσιος Κορκός, Ναταλία Μπαρούς, Αγγελική-Ιωάννα Παππά, Αντιγόνη Σουλάκου, Πολυξένη Σταθούλη

Μουσικός επί σκηνής: Κλέων Αντωνίου
Συντονισμός – Εκτέλεση παραγωγής: Delta Pi

 

Πού: Θέατρο Ροές, Ιάκχου 16, Γκάζι, Αθήνα, τηλ. 210 3474312

Πότε: από 6 έως 28 Δεκεμβρίου 2021 και κάθε   κάθε Δευτέρα και Τρίτη  στις 21.00

Εισιτήρια: 12 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (μειωμένα: άνεργοι, φοιτητές, ΑμεΑ, παιδιά)

Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/ki-omos-kineitai-925-theatro-roes/?lang=en