Johnny O: «Στον “Μπάτλερ” σατιρίζουμε την μεσαία τάξη που υποκινεί, αντιδρά αλλά πάντα βολεύεται»

Το «Λευκό Δωμάτιο» του Αλέξη Σταμάτη στο θέατρο Σταθμός
29 Σεπτεμβρίου 2021
Αργύρης Πανταζάρας και Σίσσυ Τουμάση στο «This is not Romeo & Juliet»
29 Σεπτεμβρίου 2021
Το «Λευκό Δωμάτιο» του Αλέξη Σταμάτη στο θέατρο Σταθμός
29 Σεπτεμβρίου 2021
Αργύρης Πανταζάρας και Σίσσυ Τουμάση στο «This is not Romeo & Juliet»
29 Σεπτεμβρίου 2021

Ο Johnny O ερμηνεύει και σκηνοθετεί την παράσταση «Ο μπάτλερ» που ανεβαίνει στο θέατρο Χυτήριο.

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Υπογράφει τη σκηνοθεσία, ερμηνεύει και επίσης έχει γράψει το σενάριο της παράστασης μαζί με την Έφη Γαβρήλου, την Παναγιώτα Καντιάνη και τον Αντώνη Πεξαρά.
Ο Johnny O -aka Γιάννης Οικονομίδης- μιλάει στο theatermag για τη νέα παράστασης της ομάδας Splish-Splash με τίτλο «Ο μπάτλερ» η οποία ανεβαίνει στο Θέατρο Χυτήριο την Παρασκευή 1η Οκτωβρίου.

 

Από την πρώτη παράσταση στον «Μπάτλερ»

«Αρχίσαμε πειραματικά με την πρώτη μας παράσταση ως ομάδα Splish-Splash στο Nosferatu το 2003. Μια μια φίλη μου χορογράφος και εγώ αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό εμπνευσμένοι από μια ομάδα Ρώσων μίμων που είχαν έρθει στο θέατρο Coronet εκείνη την εποχή» εξηγεί ο σκηνοθέτης Johnny O.
«Μάλιστα οι πρώτες μας παραστάσεις ήταν σε κλαμπ, όπως το Αν και το Underworld. Εκείνες οι παραστάσεις είχαν ελάχιστο λόγο στα αγγλικά και στη συνέχεια σταμάτησε τελείως ο λόγος και άρχισαν να μπαίνουν υπέρτιτλοι. Αυτό συνέβη εξαιτίας της μεγάλης μου αγάπης για τον βουβό κινηματογράφο και στις ταινίες του 1930 και του 1940.

Ξεκινώντας αυτό το ταξίδι κάπου 18 χρόνια πριν, σιγά σιγά βγήκε ένα αποτέλεσμα που στηρίζεται καθαρά στην κίνηση και στην έκφραση των ηθοποιών με συνεχόμενη μουσική. Σύγχρονη και κλασική μουσική η οποία είναι πρωτότυπη και γράφεται από φίλους.
Το 2008 κάναμε το “ScarMface” στο θέατρο Φούρνος και από εκεί οι παραστάσεις μας πήραν ταυτότητα και αισθητική. (σ.σ. Ήταν η παράσταση που επέλεξε το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας για να συμμετάσχει στο 17ο Φεστιβάλ της Sibiu το 2009). Με το άσπρο, το μαύρο και το γκρι πάνω στη σκηνή, με τα βαμμένα τα πρόσωπα των ηθοποιών αρχίσαμε να αποκτούμε φανς χωρίς όμως να έχουμε ιδιαίτερα δημόσιες σχέσεις.

Οι παραστάσεις μας εξελίχθηκαν σε μια γιορτή -αν μπορώ να το πω έτσι- καθώς κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια παράσταση στη συνέχεια υπάρχει κάτι σαν γιορτή. Ο κόσμος ετοιμάζεται να φύγει ναι μεν χαρούμενος, αλλά και προβληματισμένος έχοντας δει κάτι καινούργιο που τον έχει συνεπάρει. Μεταφέρω κάποια λόγια θεατών μας και πραγματικά θέλω να πω ότι δεν περιμέναμε να συμβεί κάτι τέτοιο, να υπάρχει δηλαδή μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό. Ίσως επειδή πολλές φορές όταν ακούει κανείς εναλλακτικό, πειραματικό θέατρο ή παντομίμα σκέφτεται ότι κάτι δεν θα καταλάβει. Ο κόσμος ερχόταν αρχικά λίγο φοβισμένος και όταν έφευγε δεν περίμενε ότι ένα θέαμα χωρίς λόγο θα είναι τόσο κατανοητό και θα έχει ρυθμό, γέλιο, συγκίνηση, κλάμα ενώ το έργο είναι κωμωδία.

Το συγκινητικό είναι ότι στα Φεστιβάλ που έχουμε λάβει μέρος στο εξωτερικό υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση και μας ζητάνε ξανά άσχετα με το ποιο έργο θα κάνουμε. Το πιο ωραίο βραβείο που έχουμε πάρει είναι το βραβείο κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ στη Ρουμανία το 2013 όπου συμμετείχαν πολλές χώρες. Ήταν εξαιρετικό βραβείο για εμάς».

 

 

Σάτιρα της μεσαίας τάξης

«Το έργο “Ο μπάτλερ” αφορά την κατάσταση που ζούμε όλα αυτά τα χρόνια» συνεχίζει ο Johnny O. «Υπάρχει η μεσαία τάξη η οποία δυσκολεύεται να βγει από αυτή την κατάσταση που βρίσκεται, υπάρχει η εργατική τάξη που έχει απορροφηθεί από τη μια πλευρά ενώ από την άλλη προσπαθεί να αντιδράσει αλλά δεν έχει κίνητρα και τρόπο να το κάνει.

Υπάρχει βέβαια και η ανώτερη τάξη η οποία βολεύεται, περνάει καλά και θα έλεγα ότι βρίσκει τρόπους επιβίωσης και κυριαρχίας. Σίγουρα δεν έχει καμία εικόνα της πραγματικότητας και όσο περνάνε τα χρόνια είναι χειρότερα. Αυτή την αίσθηση έχω εγώ τουλάχιστον ότι η αποστασιοποίηση της ανώτερης τάξης είναι ακόμα μεγαλύτερη σχετικά με το τι συμβαίνει γύρω μας.

Σε αυτή την παράσταση, λοιπόν, σατιρίζουμε την μεσαία τάξη που μπορεί να υποκινεί και να αντιδρά αλλά πάντα βολεύεται. Όταν λέω πάντα δεν εννοώ όλα τα χρόνια, αλλά αναφέρομαι στις πρόσφατες δεκαετίες. Βολεύεται και βρίσκει τρόπο να ελιχθεί μέσα στο σύστημα και να υπάρξει μέσα στο σύστημα».

 

 

 

 

Η υπόθεση του έργου «Ο μπάτλερ»

«Υπάρχει μια έπαυλη στην οποία ζει ένας μεγιστάνας, μοιάζει περισσότερο με βασίλειο όπου όλα πρέπει να είναι στην τάξη» λέει ο σκηνοθέτης. «Υπάρχει το δεξί χέρι του μεγιστάνα ο οποίος ελέγχει τις επιχειρήσεις του, ένας πρώην μπάτλερ που έχει πάθει νευρικό κλονισμό από το στρες και ο καινούργιος μπάτλερ τον οποίον και ερμηνεύω.

Αυτός, λοιπόν, δεν έρχεται να δουλέψει σαν μπάτλερ, αν και είναι οικονομολόγος με πτυχία και διδακτορικά. Επιλέγει να εργαστεί ως μπάτλερ, γιατί μια μεγάλη ευκαιρία για τον ίδιο να μπει στην έπαυλη και να ανελιχθεί. Υπάρχει επίσης ο καθαριστής που αντιπροσωπεύει την εργατική τάξη και η μουσικός η οποία έρχεται και αναστατώνει τα πάντα όντας καλλιτέχνιδα.

Αναστατώνει όλο αυτό το συστημικό παιχνίδι που παίζεται και αρχίζει να βάζει σπόρους αντίδρασης, υποκινεί καταστάσεις να δημιουργηθούν. Άλλες φορές κινδυνεύει και άλλες φορές μπαίνει μέσα σε αυτή τη συστημική κατάσταση. Δεν θα αποκαλύψω το αποτέλεσμα πάντως σίγουρα κάτι ξεκινάει, φουντώνει και βράζει Τη συνέχεια θα τη δούμε επί σκηνής.

Η παράσταση διαρκεί 75 λεπτά που θα φανούν πολύ λιγότερα, καθώς η σκηνοθεσία έχει γίνει με γρήγορους ρυθμούς και γνώριμες εικόνες. Η πρόθεσή μου, όπως και η πρόθεση των συνεργατών μου, είναι να γίνει ένα θέαμα που είναι βωβό, θυμίζει πολύ τον βωβό κινηματογράφο και ταυτόχρονα ο θεατής θα μπορεί να το δει σαν ένα μεγάλο βιντεοκλίπ που θα τον ταξιδέψει και θα τον πάρει από κάτι άλλο που ίσως έχει σαν φόρμα στο μυαλό του ότι πρόκειται να δει.
Οι ηθοποιοί δεν μιλάνε καθόλου, ωστόσο υπάρχει ένας κώδικας επικοινωνίας και η γλώσσα στηρίζεται σε κινήσεις και εκφράσεις που δηλώνουν συναισθήματα. Οι πρόβες μας ξεκίνησαν με μικρούς αυτοσχεδιασμούς ώστε να βάλουμε κάτω το κείμενο, να διαβάσουμε τι λέει ο καθένας, να δούμε τις κινήσεις και τις εκφράσεις μας οι οποίες ορίζονται συγκεκριμένα με τη χορογράφο μας, την Ιωάννα Καμπυλαυκά.

Η κάθε κίνηση του ηθοποιού ορίζεται σύμφωνα με τη μουσική και την εικόνα που βλέπει ο θεατής. Είναι τόσο μετρημένα τα πράγματα και έχει γίνει πολύ λεπτοδουλειά, το κέντημα που λέω εγώ, ώστε να υπάρχει το αποτέλεσμα που θέλουμε».

 

 

 

 

Πληροφορίες της παράστασης «Ο μπάτλερ»

Σενάριο: Έφη Γαβρήλου, Παναγιώτα Καντιάνη, Αντώνης Πεξαράς, JohnnyO
Σκηνοθεσία: JohnnyO
Επιμέλεια κίνησης: Ιωάννα Καμπυλαυκά
Πρωτότυπη μουσική: Αντώνης Μοσχούτης, Αποστόλης Κοσκινάς, Μάνος Σπυριδάκης
Σκηνογραφία: Εύα Παραδέλη
Ενδυματολογική επιμέλεια: Μαρία Γεωργάτου
Σκίτσα: Δήμητρα Σπυρίδωνος
Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Νικολαΐδη
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
Παραγωγή: Κάτοπτρον

Παίζουν: Johnny O, Σίμος Κυπαρισσόπουλος, Δημήτρης Μικιός, Μαρία Μπαλούτσου, Ντίνος Ποντικόπουλος, Μάριος Συμεωνίδης και Βασίλης Γιαννέλος

 

Πού: Θέατρο Χυτήριο – Σημείο Πολιτισμού, Ιερά οδός 44, Γκάζι, τηλ. 210 3412313

Πότε: από 1 Οκτωβρίου έως 6 Νοεμβρίου 2021 και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.15 (εκτός από Σάββατο 9/10)

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

Εισιτήρια: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ, 10 ευρώ και 4 ευρώ (ειδικές τιμές)

Αγορά εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/mpatler/

 

 

Η θεατρική ομάδα Splish Splash

Οι Splish-Splash εδώ και 18 χρόνια δημιουργούν πρωτότυπες θεατρικές παραστάσεις βασιζόμενοι κυρίως στην κίνηση και την έκφραση των ηθοποιών, τη μουσική και το γρήγορο ρυθμό.
Ο συνδυασμός του κωμικού στοιχείου με το τραγικό, η απομυθοποίηση των ηρώων και η ανατροπή αποτελούν τα υλικά της δημιουργίας της ομάδας.
Η αισθητική του ασπρόμαυρου και η έλλειψη λόγου στα χνάρια του βωβού κινηματογράφου προσδίδουν στους Splish-Splash έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα και τους επιτρέπουν όχι μόνο να αφηγηθούν στους θεατές μια ιστορία, αλλά να τους ταξιδέψουν και να τους κάνουν ζωντανό κομμάτι των ασπρόμαυρων ταινιών από τις οποίες όλοι έχουμε κάποια στιγμή μαγευτεί.

Οι Splish-Splash έχουν διαμορφώσει πλέον μία πρωτότυπη θεατρική ταυτότητα η οποία τους έχει καταστήσει αναγνωρίσιμους στην ελληνική θεατρική πραγματικότητα ενώ παράλληλα έχουν αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ.

 

Ενδεικτικά:
Το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου τους επέλεξε ανάμεσα στις 8 καλύτερες ομάδες εναλλακτικού και πειραματικού θεάτρου το 2008.
Το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας επέλεξε την παράσταση ScarMface να συμμετάσχει στο 17ο Φεστιβάλ της Sibiu το 2009 αποσπώντας εγκωμιαστικά σχόλια από τους κριτικούς θεάτρου στη Ρουμανία.
Το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας επέλεξε την παράσταση Draculam να συμμετάσχει το 2013 στο Φεστιβάλ της Sibiu όπου και απέσπασε το βραβείο κοινού. κ.ά.