Παντελής Δεντάκης: «Νιώθω περισσότερο συνθέτης σε αυτή την παράσταση παρά σκηνοθέτης»

Γρηγόρης Χατζάκης: «Ακούω φανατικά Leonard Cohen πάνω από είκοσι χρόνια»
30 Ιανουαρίου 2020
Ο Θανάσης Χαλκιάς μιλάει για την «Σινε-παρμένη»
3 Φεβρουαρίου 2020

Ο Παντελής Δεντάκης συνθέτει διάφορα κομμάτια τεχνών όπως η γλυπτική, η μουσική, το video art και το θέατρο στην παράσταση «Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος».

Sharing is caring!

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Δύο ηθοποιοί στέκονται όρθιοι και φορώντας μαύρα ρούχα και μαύρα γάντια αφηγούνται ένα από τα πιο βίαια κείμενα που έχω ακούσει. Δεν πρόκειται όμως για μια παράσταση που χρησιμοποιεί μόνον την αφήγηση, αλλά σε συνδυασμό με τον ζωντανό και ηχογραφημένο λόγο, το video art, τον φυσικό και ηλεκτρονικό ήχο και κυρίως τα μικρά γλυπτά τα οποία κινούν οι ηθοποιοί και δίνουν τις φωνές τους, δημιουργεί έναν φαντασιακό και εφιαλτικό μικρόκοσμο.

Σε αυτόν το μικρόκοσμο, ο Παντελής Δεντάκης βάζει τον Πολύδωρο Βογιατζή και την Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη, να διηγηθούν την ιστορία που έγραψε ο Φιλίπ Μινιανά το 2008 κατόπιν παραγγελίας της Comédie Française και του Théâtre de Gennevilliers. Πρόκειται για την παράσταση «Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος» η οποία φεύγει από τη συμβατική έννοια της θεατρικής παράτασης και πηγαίνει σε ένα πιο σύνθετο επίπεδο.

Δύο οθόνες ζωντανεύουν τους σκηνικούς χώρους, προβάλλοντας επεξεργασμένες εικόνες, στατικές και κινούμενες. Μια τρίτη οθόνη αναπαράγει σε παράλληλο χρόνο την ιστορία, χρησιμοποιώντας κοντινά πλάνα στα μικρά γλυπτά, παίζοντας με μοντάζ και οπτικά εφέ.

Το κείμενο του Μινιανά είναι γροθιά στο στομάχι για κάθε αναγνώστη, καθώς η ιστορία μιλάει για έναν βασιλιά που βιάζει και κόβει τη γλώσσα της μικρής αδελφής της συζύγου του, την οποία έχει μεταφέρει σε μια καλύβα σε ένα δάσος. Όταν μετά από ένα χρόνο η βασίλισσα μαθαίνει ότι η μικρή αδελφή της ζει και ανακαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά, αποφασίζει να πάει να τη βρει και μαζί σχεδιάζουν την εκδίκηση που θα πάρουν.

Οι δύο ηθοποιοί κινούν με χειρουργική ακρίβεια τις μινιατούρες, τους ήρωες δηλαδή του έργου. Με εργαλείο τη φωνή τους μεταμορφώνονται σε βασιλιά, βασίλισσα, μικρό κορίτσι ή γριούλα. Για την παράσταση η οποία είναι μια ελεύθερη διασκευή του μύθου «Πρόκνη και Φιλομήλα» από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου μιλάει ο Παντελής Δεντάκης. Ο σκηνοθέτης συνδυάζει διαφορετικά αφηγηματικά μέσα στην παράσταση που παρουσιάζεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

 

 

«Ο Φιλίπ Μινιανά είναι ένας από τους θεατρικούς συγγραφείς του οποίου τα έργα του παίζονται πολύ στη Γαλλία αλλά και παγκοσμίως» λέει ο Παντελής Δεντάκης. «Το έργο το είχα διαβάσει πριν από λίγα χρόνια, μάλιστα το δούλεψα πέρυσι με τους μαθητές μου στη σχολή που διδάσκω στον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Το δουλέψαμε τελείως διαφορετικά από την παράσταση που παρουσιάζουμε τώρα στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Καθώς το δούλευα με τους μαθητές μου και μου ήρθε η επιθυμία να το κάνω παράσταση, άρχισε να σχηματοποιείται στο μυαλό μου μια εικόνα του μικρόκοσμου. Άρχισα να έχω στο κεφάλι μου ότι οι άνθρωποι που μιλάνε και αφηγούνται δεν είναι οι ίδιοι με τους ανθρώπους που δρουν και πάσχουν. Οπότε αυτό μου δημιούργησε πρώτα από όλα μια αίσθηση ότι πρέπει να υπάρχει κάτι έξω και κάτι μέσα. Ένα στοιχείο μέσα που να πάσχει και ένα στοιχείο απέξω που να συμπάσχει. Και δημιουργήθηκε η πρώτη ιδέα να γίνει με ηθοποιούς που να κινούν κάτι μικρότερο από αυτούς.

Η πρώτη σκέψη ήταν να χρησιμοποιούν playmobil, δανειζόμενος αυτή την παιδικότητα που έχει το συγκεκριμένο παιχνίδι, σε μεγάλη αντιπαράθεση με τη σκληρότητα της ιστορίας. Χρησιμοποιώντας λοιπόν αυτή την παιδικότητα και την αθωότητα σε συνάρτηση με αυτή την σκληρή ιστορία του Μινιανά ήθελα να δημιουργηθεί μια έντονη, συμπλεγματική και σύνθετη σχέση. Στην πορεία συνάντησα τυχαία τη δουλειά της Κλειούς Γκιζελή η οποία κάνει μικρογλυπτική. Όταν είδα το ύφος της δουλειάς της είπα πρέπει να είναι αυτές οι μικρές φιγούρες και όχι τα playmobil. Οι μορφές πρέπει να είναι δικά της έργα».

 

 

«Υπάρχει το κομμάτι της αφήγησης, υπάρχει το κομμάτι που οι ηθοποιοί δανείζουν τις φωνές τους στις μινιατούρες και υπάρχει και το κομμάτι της αλληεπίδρασης μεταξύ τους. Όλο αυτό συνδυάζεται και με τα βίντεο που υπάρχουν στην οθόνη που είναι το σκηνικό περιβάλλον των μινιατούρων και με την τρίτη οθόνη που είναι ένα ζουμ, μια εστίαση πολύ κοντινή στις μινιατούρες και στον κόσμο τους και κατ’ επέκταση και στον κόσμο αυτού του έργου και αυτής της ιστορίας.

Ο Μινιανά έχει κάνει μια ελεύθερη διασκευή πάνω σε μια ιστορία του Οβίδιου από τις “Μεταμορφώσεις”, η οποία είναι μια πολύ βίαιη ιστορία όπου ο βασιλιάς βιάζει και κόβει τη γλώσσα της μικρής αδελφής της γυναίκας του. Αλλά στο τέλος η μικρή αδελφή και η βασίλισσα παίρνουν ίσως την μεγαλύτερη εκδίκηση που θα μπορούσαν να πάρουν σκοτώνοντας τον γιο του βασιλιά. Στη συνέχεια τον μαγειρεύουν και χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει τον δίνουν να τον φάει. Στο τέλος αυτοί οι τρεις τραγικοί ήρωες μεταμορφώνονται σε πουλιά και στο δικό μου μυαλό είναι σα να τους δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτόν τον κόσμο. Είναι η πρώτη φορά που δουλεύω επί της ουσίας τόσο ομαδικά με κάποιους συντελεστές.

Το έργο και η συμμετοχή τους, όπως της Κλειούς για παράδειγμα που έχει κάνει τις μινιατούρες ή του Αποστόλη Κουτσιανικούλη που έχει κάνει το video art και κατ’ επέκταση των δύο μουσικών δηλαδή του Σταύρου Γασπαράτου και του Γιώργου Μιζήθρα, είναι πολύ καίρια και εξίσου σημαντική με τη σκηνοθεσία. Νιώθω περισσότερο συνθέτης σε αυτή την παράσταση, ότι κατά κάποιον τρόπο έχω συνθέσει διάφορα κομμάτια τεχνών όπως είναι η γλυπτική, η μουσική, το video art και φυσικά το θέατρο, παρά σκηνοθέτης. Οι ηθοποιοί είναι το βασικό συστατικό μιας παράστασης έτσι και αλλιώς και φυσικά η δική τους συμβολή είναι πολύ σημαντική. Είναι μια δουλειά που θεωρώ ότι έχει  πολύ όμορφα ατομικά στοιχεία, που από μόνο του το καθένα είναι δυνατό και όμορφο, αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την όλη συνάντηση των στοιχείων.

Νομίζω ότι η ατομική δουλειά του καθενός έγινε με γνώμονα την παράσταση και όχι τον ίδιο τον εαυτό. Και γι’ αυτό νιώθω ότι είναι μια δουλειά που μπορώ να πω ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος από αυτό που συμβαίνει σαν τελικό αποτέλεσμα στη σκηνή και είμαι πολύ ικανοποιημένος για τον τρόπο που ο καθένας συμμετείχε σε αυτό, τόσο πολύ δημιουργικά».

 

 

 

Πληροφορίες παράστασης

«Η Μικρή μέσα στο Σκοτεινό Δάσος»

Κείμενο: Philippe Minyana

Μετάφραση: Δήμητρα Κονδυλάκη (στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Θεατρικής Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου)

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης

Δημιουργία μικρών γλυπτών: Κλειώ Γκιζελή

Video art: Αποστόλης Κουτσιανικούλης

Σκηνική εγκατάσταση: Νίκος Δεντάκης

Κοστούμια: Κική Γραμματικοπούλου

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος (σε συνεργασία με τον Γιώργο Μιζήθρα)

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Τεχνικός Σύμβουλος: Παναγιώτης Φουρτούνης

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

Επικοινωνία: Γεωργία Ζούμπα

Παραγωγή: Black Forest

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Πολύδωρος Βογιατζής, Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη

 

 

Πού: Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων Κύπρου, 91Α & Σικίνου 35Α, Κυψέλη, τηλ. 213 0040496 και 6945 348445

Πότε: από 20 Ιανουαρίου 2020 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00. Έως 14 Απριλίου 2020

Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Εισιτήρια: 12 ευρώ (γενική είσοδος), 8 ευρώ (άνω των 65/φοιτητικό), 5 ευρώ (Κάρτα ανέργων/ΣΕΗ)