Ο Θέμος Σκανδάμης live στην Afrikana
3 Δεκεμβρίου 2019
Αντώνης Γαλέος: «Αγαπώ το θέατρο εν γένει γιατί με φέρνει πάντα πιο κοντά στους αγαπημένους μου»
5 Δεκεμβρίου 2019

Το ρόλο του στρατιώτη Βόυτσεκ υποδύεται ο Συμεών Τσακίρης στην παράσταση «Βόυτσεκ» του Γκέοργκ Μπύχνερ που σκηνοθετεί η Ελένη Παργινού. (Φωτογραφίες: Spiros Strogilis).

Sharing is caring!

 

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Ένα ensemble ηθοποιών θέτει σε λειτουργία τον μηχανισμό ενός καλοκουρδισμένου παιχνιδιού και αφηγείται την ιστορία του στρατιώτη Βόυτσεκ. Η ιστορία τοποθετεί στο κέντρο της τον άνθρωπο αντι-ήρωα που εγκλωβισμένος σε ένα σύστημα εξουσίας φτάνει στον εκτροχιασμό και τελικά σε μια αυτοκτονική δολοφονία. Πρόκειται για την παράσταση του έργου «Βόυτσεκ» του Γκέοργκ Μπύχνερ που ανεβαίνει στο Θέατρο Ροές σε σκηνοθεσία Ελένης Παργινού. Ο ηθοποιός Συμεών Τσακίρης μιλάει στο theatermag για τον ομώνυμο ρόλο που ερμηνεύει και τα θέματα που έθεσε ο Γερμανός συγγραφέας με αυτό το έργο, το οποίο δεν ολοκλήρωσε καθώς πέθανε πολύ νέος.

 

 

Πώς νιώθετε που ερμηνεύετε το ρόλο του Βόυτσεκ; Ποια ήταν η έρευνα που κάνατε;

Όταν η Ελένη Παργινού μού πρότεινε το ρόλο του Βόυτσεκ ένιωσα τη χαρά της πρόκλησης του εγχειρήματος, την ικανοποίηση του ότι μου εμπιστεύεται αυτόν τον φορτωμένο με πολλές αναγνώσεις ρόλο. Στην πορεία των προβών, έβλεπα τις αντιθετικές δυνάμεις που κινούνται μες στο χαρακτήρα του Βόυτσεκ να κάνουν βόλτες και μέσα μου. Ήταν και είναι βόλτες σε υπερδιέγερση, με ενθουσιασμούς, άγχη, απορίες και άλλα. Τώρα, καθώς οι πρόβες ολοκληρώθηκαν και οι παραστάσεις ξεκίνησαν, κινούμαι με την ευχή να δικαιώσω μέσα μου την αγάπη για αυτό το αγόρι. Η σωματικότητα του ρόλου είναι βασικό στοιχείο της έρευνας. Η χροιά της φωνής του επίσης. Δεν έλειψαν οι αναφορές σε άλλα έργα τέχνης αλλά και σε προσωπικά βιώματα, κοντινά στις ψυχικές δονήσεις του χαρακτήρα.

 

Τι σημαίνει αυτός ο ρόλος για εσάς στη μέχρι τώρα επαγγελματική σας πορεία;

Το τι σημαίνει στην επαγγελματική μου πορεία αυτός ο ρόλος ίσως μπορέσω να σας το απαντήσω κάποιο διάστημα μετά την πρεμιέρα του έργου. Τη σημασία αυτού του ρόλου σε προσωπικό επίπεδο μάλλον την εντοπίζω περισσότερο στο δρόμο που μου υποδεικνύει προκειμένου να επιστρέφω- αν και όποτε το επιθυμώ- σε μια αθωότητα βλέμματος, σε μια νέα υπομονή, στην καρτερία, στην εμπιστοσύνη χωρίς εγγυήσεις, σε μια συνειδητή πλέον αλλά και ριψοκίνδυνη ευαλωτότητα στις σχέσεις μου.

 

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τη σκηνοθέτιδα της παράστασης Ελένη Παργινού;

Η Ελένη είναι η καρδιά της ομάδας. Η ενέργειά της, το γέλιο της, οι γνώσεις της, το όραμά της, η χρόνων μελέτη της πάνω στο έργο του Μπύχνερ είναι ό,τι χρειάστηκε η ομάδα μας για να δεθεί και να λειτουργήσει. Γνώριζε από την αρχή τι ακριβώς ήθελε, καθώς έχει δουλέψει το ίδιο σχεδιάγραμμα του Βόυτσεκ στο παρελθόν, αλλά ταυτόχρονα μας πρόσφερε χώρο για προσωπικούς πειραματισμούς, οι οποίοι και ενσωματώνονται στο τελικό έργο. Νιώθω άνετα στις πρόβες να δοκιμάζω και να κάνω λάθη μπροστά της και αυτό είναι πολύ όμορφο και απελευθερωτικό.

 

 

Ποια είναι η ιστορία του στρατιώτη Βόυτσεκ;

Ένας πολύ ευάλωτος άνθρωπος δέχεται ανελέητες πιέσεις από το προσωπικό και κοινωνικό του περιβάλλον και οδηγείται σε ένα μεγάλο λάθος.

 

Ποια τα θέματα που θέτει ο Γκέοργκ Μπύχνερ με αυτό το έργο;

Ο Μπύχνερ πέθανε προτού ολοκληρώσει το έργο αυτό. Ό,τι ξέρουμε πως είναι ο Βόυτσεκ αποτελεί σύνθεση σκόρπιων σελίδων που βρέθηκαν στο γραφείο του μετά το θάνατό του. Παίζουμε με τα θραύσματα που πρόλαβε να μας αφήσει. Μιλάμε για σχέσεις εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου, κοινωνικά δυνατού και αδύναμου, για σχέσεις του χειριστή και της μαριονέτας του, για τις δυσκολίες και τις παγίδες των φιλικών και ερωτικών σχέσεων, για τη διαφυγή ενός τυραννισμένου μυαλού σε μια παράλληλη πραγματικότητα, για το πως έφτασε το μαχαίρι στα χέρια ενός δολοφόνου, για τις ευθύνες όλων μας. Αυτό που κρατώ εγώ περισσότερο είναι η τρυφερότητα με την οποία ο Μπύχνερ εισάγει στο θέατρο για πρώτη φορά ως κεντρικό ήρωα έναν άνθρωπο περιθωριοποιημένο, με ελάχιστες άμυνες, χαμηλού κοινωνικού status και σχεδόν ένθεης παιδικότητας.

 

Πώς λειτουργεί το Live Percussion από τον Αλέξη Γεωργόπουλο στην παράσταση;

Τα κρουστά του Αλέξη είναι βασικός παίχτης της παράστασης. Τρέχουν μαζί με τον Βόυτσεκ, σταματούν μαζί του, ξεκινάνε γλέντια, φτιάχνουν χώρο για σιωπές. Άλλοτε ακολουθούν και άλλοτε οδηγούν, μας βοηθούν και μας παιδεύουν, είναι φίλοι μας.

 

 

 

Πληροφορίες παράστασης

«Βόυτσεκ» του Γκέοργκ Μπύχνερ

Μετάφραση: Κοραλία Σωτηριάδου

Σκηνοθεσία: Ελένη Παργινού

Μουσική/ Sound Design: Κώστας Φραντζής

Σκηνικά/ Κοστούμια: Μαρία Τερέζα Ντε Ροζάριο

Επιμέλεια κοστουμιών: Γιάννα Ρεσβάνη

Φωτιστικός Σχεδιασμός: Περικλής Μαθιέλης

Video projections: Κωνσταντίνος Νησίδης

Graphic Design: Φωτεινή Μασίκα

Φωτογραφίες παράστασης: Δήμητρα Παπαγεωργίου

Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη – Νώντας Δουζίνας

Παραγωγή: «Κεντρομόλος» ΙΚΕ

 

Ηθοποιοί: Συμεών Τσακίρης, Εμμανουέλα Κορκή, Λευτέρης Παπακώστας, Νεφέλη Ανανιάδη, Θεμιστοκλής Καρποδίνης,  Μαριλένα Γερμανού

 

Live Percussion: Αλέξης Γεωργόπουλος

 

 

Πού: Θέατρο Ροές, Ιάκχου 16, Γκάζι (μετρό Κεραμεικός), πληροφορίες – κρατήσεις στο τηλ. 6944 581205

Πότε:  από 2 Δεκεμβρίου 2019 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15. 2, 3, 9, 10, 16, 17 Δεκεμβρίου 2019 και 13, 14, 20, 21, 27 και 28 Ιανουαρίου 2020

Διάρκεια παράστασης: 65 λεπτά

Εισιτήρια: 12 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (φοιτητικό), 8  ευρώ (ανέργων και ατέλειες)

Ηλεκτρονική Προπώληση: Ticketservices.gr