«Ανάβρα» από την ομάδα Όχι Παίζουμε/UrbanDig Project

Η Χριστίνα Σουγιουλτζή μιλάει για το «Δρακοδόντι»
27 Νοεμβρίου 2019
«Το δέντρο που αγαπούσε» από την ομάδα ΒίΔα
28 Νοεμβρίου 2019

Τη χορευτική παράσταση «Ανάβρα», τη διαδραστική ξενάγηση «Πού βαδίζουμε» και μια συλλογική συζήτηση στο πρότυπο του World Café παρουσιάζει η ομάδα Όχι Παίζουμε/UrbanDig Project.

Από τη Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Με αφετηρία τον Αθλητικό Πολιτιστικό Σύλλογο Νέου Κόσμου «Πήγασος» στην οδό Φανοσθένους 13, η ομάδα Όχι Παίζουμε/UrbanDig Project επιστρέφει στο Δουργούτι- τέσσερα χρόνια μετά το Dourgouti Island Hotel- με μια νέα, τριπλή, καλλιτεχνική και κοινοτική δράση: τη χορευτική παράσταση «Ανάβρα», τη διαδραστική ξενάγηση «Πού βαδίζουμε» και μια συλλογική συζήτηση στο πρότυπο του World Café. Η Ειρήνη Αλεξίουπου υπογράφει τη σύλλψη και τη χορογραφία του project, μιλάει στο theatermag για το σπάνιο αυτό ταξίδι που πραγματοποιείται το Σάββατο 30 Νοεμβρίου στην ιστορική γειτονιά του Δουργουτίου, μια γειτονιά που συνεχίζει να αναβρύζει έμπνευση, ιδέες, επιθυμίες, ζεστασιά και συλλογικότητα.

 

 

Πώς συνδέεται το «Dourgouti Island Hotel» με τη νέα σας τριπλή, καλλιτεχνική και κοινοτική δράση «Ανάβρα» και πώς έχετε συνεργαστεί με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση;

Το «Dourgouti Island Hotel» ήταν ένα διετές πρόγραμμα της ομάδας μας, συμμετοχικής έρευνας και έντονης κοινοτικής δράσης, «ανασκαφής» του πολιτισμικού πλούτου της γειτονιάς του Δουργουτίου. Εκτός από φιλίες και δέσιμο με τη γειτονιά, κατέληξε σε μια site-specific παράσταση από την ομάδα μας, αλλά και σε άλλα καλλιτεχνικά, ερευνητικά και εκπαιδευτικά αποτελέσματα από άλλους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα. Δυο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, μέλη της κοινότητας του προγράμματος συνεργάστηκαν στο «Μουσική για τον Νέο Κόσμο» της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, γράφοντας «libretti» βασισμένα στο αρχείο από την έρευνα του «Dourgouti Island Hotel Project».  Τα «libretti» αυτά αποτέλεσαν τη βάση για πρωτότυπες συνθέσεις από τους Δημήτρη Ανδρικόπουλο, Παναγιώτη Κόκορα, Γιάννη Κυριακίδη, Εσθήρ Λέμη και Νικόλα Τζώρτζη τις οποίες ερμήνευσαν στη Στέγη οι ArteFacts Ensemble. Η σύνθεση του Παναγιώτη Κόκορα «επιστρέφει» στο Δουργούτι απ’ όπου ξεκίνησε η έμπνευσή της, μέσω της παράστασή μας ΑΝΑΒΡΑ. Τέσσερα χρόνια μετά το «Dourgouti Island Hotel Project», τρεις νέοι από τη γειτονιά και ενεργοί συμμετέχοντες στο πρόγραμμα, ο Χάρης Παπαδημητρόπουλος, η Μαρία και η Πάολα Βελάσκω, υλοποίησαν μια τοπική αστική παρέμβαση στο πλαίσιο του «This is Athens – Polis» του Δήμου Αθηναίων.  Τοποθέτησαν διαδραστικές πινακίδες κατά μήκος της οδού Φανοσθένους που περιέχουν ιστορίες για συλλογικές πρακτικές από το παρελθόν της γειτονιάς αλλά και προτάσεις για σύγχρονες μεθόδους συμμετοχικού διαλόγου. Πρόκειται για μια δράση που στηρίζεται στο αρχείο ιστοριών από το παρελθόν της γειτονιάς που συλλέχθηκε από τους συμμετέχοντες του Dourgouti Island Hotel Project και της ομάδας προφορικής ιστορίας Δουργουτίου που ξεκίνησε τότε.

 

 

Τι θα δουν οι θεατές στη χορευτική παράσταση «Ανάβρα», στη διαδραστική ξενάγηση «Πού βαδίζουμε» και στη συλλογική συζήτηση στο πρότυπο του World Café; Πώς μπορεί να συμμετάσχει το κοινό; Θα θέλατε να μας πείτε για το έργο «Ασφυξία» σε σύνθεση Παναγιώτη Κόκορα και εκτέλεση των ArteFacts Ensemble;

Μια σκιερή στοά στη Φανοσθένους. Δυο άνθρωποι αντικριστά σ’ ένα καθρεφτιζόμενο pas de deux, άλλοι άνθρωποι μαζί, το κοινό, τριγύρω όσο πιο πολλοί τόσο καλύτερα. Το κοινό με τη σωματικότητά του απορροφάει κι άλλο φως από τη στοά, κάνοντάς τη πιο σκιερή και λιγοστεύει το χώρο της κίνησης των δύο, δημιουργώντας με τις μικρές ή μεγαλύτερες μετακινήσεις τους μες στην στοά μια αίσθηση πνιγηρής συνωμοσίας. Η θερμότητα ανεβαίνει και ο ιδρώτας και η υγρασία, ανεβαίνει κατακόρυφα το νερό στην «Ανάβρα», πίδακας μεταξύ φανταστικού και πραγματικού. Απαλλαγμένος από χαρακτηριστικά της επιφάνειας και γεμάτος υπόγεια ενέργεια του πλανήτη. Η «Ανάβρα» εκτονώνει την υπόγεια εμπειρία και επικοινωνεί με μουσικές αρμονίες που συνδέονται με την τεκτονική, τη γεωλογία, την υδρολογία, την ανάσα. Όσο αυξάνεται η διάδραση των θεατών μέσα από τη μετακίνησή τους προκειμένου να δουν από άλλες γωνίες άλλους συνδυασμούς του pas de deux, τόσο πιο χρήσιμη γίνεται η λειτουργία τους και αυξάνεται το αίσθημα του διπλού εγκιβωτισμού, μέσα στη στοά και κάτω από αυτήν, το υπογειοποιημένο ποτάμι. Αυτήν την υπόγεια μουσικότητα σαν μια παραφθορά της υπέργειας, ήχων οικείων μέσα στην κατοικία μας ή στην αυλή που ξεχειλώνουν και τελικά γίνονται κάτι άλλο. Γίνονται υπόγειοι. Αυτό ήταν το βασικό χαρακτηριστικό και ζητούμενο που μας έστρεψε στο να επιλέξουμε τη μουσική του Παναγιώτη Κόκορα, «Ασφυξία». Μέσα από οικείους ήχους σπιτιού, κατάφερε να μας ταξιδέψει σε μια υπόγεια μεταφορά. Ήχοι επιμήκεις και τσιριχτοί, ήχοι αυξημένης τριβής που οδηγούν στην τομή και από εκεί στον πίδακα. Αμέσως μετά την «Ανάβρα» αναλαμβάνουν τη σκυτάλη οι Eyes of art και μας οδηγούν σε ένα σπάνιο ταξίδι στην ιστορική γειτονιά του Δουργουτίου, που συνεχίζει να αναβρύζει έμπνευση, ιδέες, επιθυμίες, ζεστασιά και συλλογικότητα. Για να καταλήξει σε αυτήν τη συλλογικότητα και να θέσει με το world café, οικείο θέμα, σε σχέση με τα κλειστά μαγαζιά της περιοχής και την αξιοποίησή τους. Η θεματική αυτή επαναλαμβάνεται γιατί ακόμη δεν έχει μπορέσει να υλοποιηθεί το σχέδιο προηγούμενων συζητήσεων, οπότε έχει περιθώριο να ιδωθεί και να εφαρμοστεί με άλλη ματιά, από άλλη θεώρηση. Οι επαναλήψεις διατηρούν τη ροή και κάποια στιγμή οδηγούν στην υλοποίηση των σχεδίων.

 

 

Ποια ήταν η αφορμή για το νέο σας project;

Μπαίνεις στο Δουργούτι και περικλείεσαι από άπλετους ανοιχτούς, δημόσιους χώρους, στοές και κτίρια Bauhaus. Έτσι όπως κυκλοφορεί ο αέρας στις ανοιχτωσιές της γειτονιάς και στις διάσπαρτες στοές, νιώθεις πως οι αρχιτεκτονικές ροές θα σε ταξιδέψουν απόμακρα απ΄ το υπόλοιπο κέντρο της Αθήνας. Σ’ έναν κόσμο σχεδόν κρυμμένο περίτεχνα περίκλειστο από κομβικούς, πολύβουους, δρόμους της πόλης. Μέσα του υπάρχει ευρυχωρία και μια ανεμπόδιστη ροή. Ροή, αυτή η λέξη που ανασύρθηκε από μια ιδιότυπη αρχιτεκτονική μάς έστρεψε ακριβώς κάτω από το έδαφος του Δουργουτίου, αυτή τη φορά, τέσσερα χρονιά μετά. Γιατί κι εκεί, από κάτω, υπάρχει ροή, κρυμμένη. Ο Εγκιβωτισμένος Ιλισός. Ένα αντικαθρέφτισμα του εγκιβωτισμού κάτω και πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Ένα αντικαθρέφτισμα αφθονίας, ένας αναβρασμός φύσης και κατασκευής που κάνει το Δουργούτι μοναδικό! Η βιωμένη εμπειρία μας για την γειτονιά ήρθε και συνάντησε την πρόσφατα, γενικότερη, εστίασή μας στα νερά της πόλης και στις υπόγειες διαδρομές τους. Έτσι αν θέλαμε με φαντασία να αντιστρέψουμε την κατοίκησή μας στην πόλη και να ζήσουμε σε μια ουτοπία και εκεί να συναντήσουμε άλλες ζωτικές ροές και δονήσεις που έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν κορεσμένες εντυπώσεις για την υπέργεια πόλη μας, εκεί θα συναντήσουμε τον εγκιβωτισμένο Ιλισό που μας οδηγεί με άλλη δυναμική, μουσικότητα και ρυθμούς. Σε αυτή τη φανταστική αντιστροφή- συνάντηση αφιερώνουμε τον χορό μας, στα θαμμένα νερά της Αθήνας!

 

 

Πληροφορίες παράστασης

«Ανάβρα»

Σύλληψη-χορογραφία: Ειρήνη Αλεξίου

Χορευτές: Ειρήνη Αλεξίου, Αντώνης Στρούζας

Πρωτότυπη μουσική: Παναγιώτης Κόκορας

Σκηνική παρέμβαση-κοστούμια: Άννα Μαγουλιώτη

Φωτιστική Επιμέλεια: Χριστίνα Θανάσουλα

Οργάνωση παραγωγής: Νάντια Σιώκου

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου

 

Με την υποστήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

 

Μέρος Α. Χορευτική παράσταση ΑΝΑΒΡΑ

Μέρα: Σάββατο 30 Νοεμβρίου

Αφετηρία παράστασης: «Πήγασος» Αθλητικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Κόσμου (Φανοσθένους 13)

Ώρες έναρξης: 12.00, 12.35

Διάρκεια παράστασης: 25 λεπτά

Είσοδος ελεύθερη

 

Μέρος Β. Διαδραστική ξενάγηση «Πού βαδίζουμε» & συλλογική συζήτηση στο πρότυπο του World Café

Συντελεστές

Οργάνωση παραγωγής: «Eyes of Art»/UrbanDig Project

Συντονισμός ξενάγησης/World Café: Οδυσσέας Βελέντζας

 

Αφετηρία ξενάγησης: «Πήγασος» Αθλητικός-Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Κόσμου (Φανοσθένους 13)

Ώρα έναρξης: 13.00

Διάρκεια ξενάγησης: 50 λεπτά

Είσοδος ελεύθερη

 

Τόπος εργαστηρίου World Café: Grill Ηouse Vassilis (Φανοσθένους 9)

Ώρα έναρξης: 14.00

Διάρκεια εργαστηρίου: 60 λεπτά

Είσοδος ελεύθερη

 

Για περισσότερες πληροφορίες: 6985 069 300