Κάτια Γέρου: «Νιώθω ότι ο Ζενέ μιλάει για μια παγκόσμια νόσο, όπου αντί να μικραίνει όλο και μεγαλώνει»

Τάκης Τζαμαργιάς: «Μόνο με τη δύναμη της ενσυναίσθησης μπορούμε να χτίσουμε γέφυρες επικοινωνίας»
30 Οκτωβρίου 2019
Η Λίλα Μπακλέση και «Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια»
1 Νοεμβρίου 2019

Η Κάτια Γέρου αναμετριέται με το σύμπαν του Ζαν Ζενέ στην παράσταση του έργου «Οι Δούλες» που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν για τρίτη χρονιά. (Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου).

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

Ξεκίνησε το 2017, συνεχίστηκε το 2018 και φέτος παρουσιάζεται ο τρίτος κύκλος παραστάσεων, ενώ στις 30 Νοεμβρίου πρόκειται να φιλοξενηθεί στο Φεστιβάλ της Καλαβρίας στην Ιταλία στο πλαίσιο του Italian Focus 2019 που αποτελεί την πρώτη δράση του τριετούς προγράμματος συνεργασίας μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας (2019-2021) γύρω από τη θεματική: «Επανάσταση» (Revolution). Ο λόγος για την παράσταση του έργου «Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ που παίζεται στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη. Η πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό ήταν πριν από 51 χρόνια, επίσης στο Υπόγειο, σε μετάφραση Οδυσσέα Ελύτη, σκηνοθεσία Δημήτρη Χατζημάρκου και με τις Ρένη Πιττακή, Μαρίνα Γεωργίου, Εκάλη Σώκου στους τρεις ρόλους. Η Κάτια Γέρου ερμηνεύει τη Σολάνζ, μια εκ των δύο αδελφών, που έχει όνειρο να καταστρέψει την κυρία της και να ζήσει μια πολυτελή ζωή. Η ηθοποιός μιλάει για την υπόθεση του έργου του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη, καθώς και για τη συνεργασία της με την Κωνσταντίνα Τάκαλου και τη Μαριάννα Κάλμπαρη.

 

 

«Το είχα διαβάσει όταν ήμουν μαθήτρια στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, γιατί είναι αγαπημένο έργο των δραματικών σχολών. Όταν είμαστε νέοι δεν το πολυκαταλαβαίνουμε, γιατί έχει μια δυσκολία και μια σκοτεινιά το γράψιμό του. Περνώντας τα χρόνια καταλαβαίνει κανείς ότι είναι πολύ καθαρό. Είναι ένα έργο κρυστάλλινο. Είναι ποιητικό θέατρο» λέει η Κάτια Γέρου. «Τα θέματα που αγγίζει είναι, δυστυχώς, μονίμως παρόντα και επίκαιρα γιατί η κεντρική του ιδέα η εξής απλή: στο σπίτι μιας πλούσιας κυρίας δουλεύουν δύο αδελφές που είναι οι υπηρέτριές της. Η ζωή τους δεν αναπνέει από πουθενά. Μόνο δουλεύουν εκεί σχεδόν ζουν μονίμως μέσα στο σπίτι. Σε όλη τη διάρκεια του έργου, ενώ παραπονιούνται στενοχωριούνται και υποφέρουν, δεν είναι ευχαριστημένες από τη ζωή που κάνουν, παρόλα αυτά ούτε μια στιγμή δεν αρθρώνουν ένα λόγο για ένα άλλο αίτημα ζωής. Το όραμά τους είναι να μπορούν να έχουν μια ζωή πλούσια, ανέμελη και πολυτελή σαν της κυρίας τους. Αυτό δεν είναι όνειρο που μπορεί κανείς να το διεκδικήσει και να είναι ένας ωραίος αγώνας, όπως ευχόμαστε να κυνηγήσει κάποιος ένα όνειρο που να τον βγάλει σε άλλους ορίζοντες. Οι δύο αυτές γυναίκες δεν έχουν αυτό το περιθώριο. Έτσι μεγάλωσαν, μάλλον, μέσα σε μια οικονομική και πνευματική φτώχια, σε απουσία παιδείας. Έτσι λοιπόν το μόνο που τους μένει να κάνουν είναι να βυθιστούν μέσα σε σκέψεις και οράματα όπου καταστρέφουν την κυρία τους και τον εραστή της. Είναι ένα παραλήρημα εκδίκησης αλλά όχι με στόχο, γιατί μια δίκαιη εκδίκηση χρειάζεται έναν δείκτη ευφυΐας. Δεν υπάρχει ούτε αυτό. Σιγά-σιγά αυτή η εξέγερσή τους καταλήγει στο θάνατο της μιας. Όλο το έργο περιστοιχίζεται από το όραμα ότι η ζωή είναι αβάσταχτη και κάπως πρέπει αυτή η λιμνάζουσα οργή μέσα στις ψυχές των ανθρώπων να εκτονωθεί. Όταν εκτονώνεται τα αποτελέσματα είναι πάντα καταστροφικά. Όταν εκτονώνεται χωρίς στόχο, χωρίς διεκδίκηση, έτσι τυφλά, είναι μια νόσος. Νιώθω ότι ο Ζενέ μιλάει για μια παγκόσμια νόσο, όπου αντί να μικραίνει όλο και μεγαλώνει. Στα χρόνια που ζούμε όλοι νιώθουν ότι οι ορίζοντες κλείνουν και όλο και περισσότεροι άνθρωποι βυθίζονται σε μια τεράστια δυστυχία τσάμπα και άνευ λόγου. Και μετά συμβαίνουν διάφορα έκρυθμα γεγονότα και ξύνουμε όλοι το κεφάλι μας και αναρωτιόμαστε πώς έγινε τα πράγματα αφύσικα. Έγιναν, γιατί οι ζωές ήταν και αυτές αφύσικες. Έτσι, το εξηγώ εγώ με αυτό τον απλό τρόπο».

Η Κωνσταντίνα Τάκαλου και η Κάτια Γέρου. Στη μέση η Μαριάννα Κάλμπαρη. (Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου).

 

«Κάναμε ένα πολύ δημιουργικό τρίο με την Κωνσταντίνα Τάκαλου και τη Μαριάννα Κάλμπαρη που είναι και η σκηνοθέτις της παράστασης» συνεχίζει η ηθοποιός. «Δουλέψαμε πολύ και πολύ αρμονικά. Είναι ο τρίτος χρόνος που επαναλαμβάνεται η παράσταση και αυτό το σύμπαν του Ζενέ που στην αρχή μας δυσκόλεψε, μας τρόμαξε, μας προβλημάτισε τώρα πια έχει γίνει το σπίτι μας. Το καταλαβαίνουμε και απολαμβάνουμε να παίζουμε για αυτές τις παραστάσεις που έχουν μείνει μπροστά μας. Είναι ιδιαίτερη στιγμή για μένα να βρεθώ σε αυτό το περιβάλλον, με αυτούς τους συναδέλφους και με αυτό το έργο. Και ο ρόλος της Σολάνζ  με συγκινεί πολύ, ειδικά ο μονόλογος του φινάλε. Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης βλέπουμε τις δύο αδελφές να τσακώνονται να κουτσομπολεύουν η μια την άλλη, να απελπίζονται, να μιμούνται την κυρία τους. Μια τρέλα. Έρχεται η κυρία, συνεχίζει να υπάρχει αυτή η περίεργη κατάσταση, αλλά όταν μετά μένουν μόνες τους για πρώτη φορά βλέπουμε τους αληθινούς τους εαυτούς. Τους εαυτούς που είναι πίσω από το προσωπείο του υπηρέτη ή του ταλαίπωρου ανθρώπου. Εκεί λοιπόν, ξεδιπλώνεται μια φαντασία και γίνονται σχεδόν ποιητικές φιγούρες. Η Σολάνζ βγαίνει στο μπαλκόνι και της λέει η αδελφή της “μακάρι, μακάρι να μας δουν οι απέναντι” γιατί λαχταράει να μην είναι πια ένα ον που κανείς δεν το κοιτάει. Οι γκρίζοι αυτοί άνθρωποι που δεν ενδιαφέρουν κανέναν, αλλά κανείς δεν είναι γκρίζος εν τέλει. Και ζητάει λίγη προσοχή, να τη δουν και να την ακούσουν».

 

Η Κωνσταντίνα Τάκαλου και η Κάτια Γέρου στην παράσταση του έργου «Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ. (Φωτογραφίες: Σταύρος Χαμπάκης).

 

 

Πληροφορίες παράστασης

«Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνικά-κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη
Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν: Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη

 

Πού: Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Υπόγειο, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα, τηλ. 210 3228706

Πότε: από 21 Οκτωβρίου 2019 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15. Έως 12 Νοεμβρίου 2019

Εισιτήρια: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 10 ευρώ (μειωμένα)