Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης και ο «Διγενής Ακρίτης, στα όρια»
19 Δεκεμβρίου 2018
Τάσος Πυργιέρης: «Ο Ντέιβιντ Μάμετ είναι ένας χαρισματικός συγγραφέας»
21 Δεκεμβρίου 2018
Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης και ο «Διγενής Ακρίτης, στα όρια»
19 Δεκεμβρίου 2018
Τάσος Πυργιέρης: «Ο Ντέιβιντ Μάμετ είναι ένας χαρισματικός συγγραφέας»
21 Δεκεμβρίου 2018

 

Συνέντευξη: Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

Εκείνος κι εκείνη έμαθαν την αγάπη διαφορετικά. Ένα πρωί θα συναντηθούν σε ένα παλαιοπωλείο κι έτσι θα αρχίσει η ερωτική τους ιστορία. Με αφορμή τη συλλογή παλαιών αντικειμένων από ένα ζευγάρι, η Άννα Μιχελή γράφει και σκηνοθετεί το «Βινύλιο», που ανεβαίνει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Πρόκειται για μια παράσταση που σχολιάζει τη σχέση των ανθρώπων με την τεχνολογία και τη δυσκολία των νέων να επικοινωνήσουν σήμερα.

 

«Είναι μια ιστορία, όπως πολλές ιστορίες δικές μου και των φίλων μου, που προέκυψε μάλλον από παρατήρηση των ανθρώπων γύρω μου» λέει η σκηνοθέτρια. «Ξεκίνησε με αφορμή μια ταινία που είχα δει πριν από δύο χρόνια και είχε μια ωραία σκηνή, η οποία με είχε συγκινήσει. Και είπα ότι κάτι τέτοιο θα ήθελα να γράψω και φέτος την άνοιξη ξεκίνησα να γράφω το έργο. Άρχισα να το δουλεύω με στόχο να γίνει αυτή η παράσταση, και κάπως παράλληλα δούλευα το έργο και την παράσταση. Είναι τρεις χαρακτήρες, ένα ζευγάρι γύρω στα τριάντα, που ερμηνεύουν ο Γιώργος Παπανδρέου και η Κατερίνα Σπύρου και η αφηγήτρια του έργου, η Πέλλα Μακροδημήτρη, η οποία παίζει διάφορους ρόλους, κομβικούς και καταλυτικούς ρόλους, σε αυτή τη σχέση. Το βινύλιο έχει μια συμβολική σημασία, καταρχήν. Και οι δύο χαρακτήρες, αν και δεν ταιριάζουν σε όλα, έχουν ο καθένας από την πλευρά του, μια νοσταλγία για το παρελθόν. Όπως είναι αυτή η τάση και η μόδα με τα vintage, που νομίζω ότι μας αρέσει, επειδή παραπέμπει σε ένα παρελθόν που νομίζουμε ότι είναι κάπως πιο καλό, πιο γλυκό, πιο απλό. Καλύτερο και πιο ρομαντικό ενδεχομένως. Στον άνδρα, αρέσει να συλλέγει παλιά βινύλια και στην κοπέλα, παλιά μεταχειρισμένα βιβλία. Αυτό, είναι η αφορμή για να γνωριστούν σε ένα παλαιοπωλείο, όπου εκείνος έχει πάει για αγοράσει έναν δίσκο και εκείνη ένα βιβλίο. Τα βινύλια, επανέρχονται συμβολικά μέσα στις διάφορες φάσεις της σχέσης τους και κάπως έτσι προέκυψε και ο τίτλος του έργου. Προσωπικά, δεν μου αρέσει να συλλέγω παλιά πράγματα, αυτό το στοιχείο λειτούργησε περισσότερο σαν εργαλείο. Δεν έχω πολύ σχέση με αυτούς τους χαρακτήρες νομίζω, αλλά είναι άνθρωποι που τους ξέρουμε όλοι ή έχουμε υπάρξει σε μια εκδοχή τους στο παρελθόν».

 

 

«Σε αυτή την ιστορία, υπάρχει ένα σχόλιο πάνω στη χρήση της τεχνολογίας και της επικοινωνίας, καθώς πρόκειται για ένα πολύ σύγχρονο έργο, αν και δεν μου αρέσει αυτός ο όρος» συνεχίζει η Άννα Μιχελή. «Εγώ ξέρω να μιλήσω, μάλλον, για τη γενιά μου και την εποχή μου. Αυτό καταλαβαίνω τώρα. Είμαι 34 χρονών και νομίζω ότι η δικιά μας γενιά, είναι στο ανάμεσα της τεχνολογικής αλλαγής που η επικοινωνία έχει αλλάξει εντελώς και τα social media κυριαρχούν. Η δικιά μου γενιά, πρόλαβε και το πριν που δεν είχαμε κινητά όταν ήμασταν παιδιά, προλάβαμε και το μετά. Έχουμε δηλαδή και την εξοικείωση αυτή και κάπως δεν καταλαβαίνουμε πώς να επικοινωνήσουμε. Ποιος είναι ο τρόπος. Και δεν εννοώ απλά να μιλήσουμε, αλλά να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά. Δεν ξέρουμε τον τρόπο και ψαχνόμαστε πολύ, νομίζω όλοι. Έχει λοιπόν, ένα σχόλιο πάνω σε αυτό, γιατί ο χαρακτήρας του άνδρα, χρησιμοποιεί πολύ τα μέσα γνωριμιών και δικτύωσης μέσω internet, ζει μια εργένικη, πολύ καθαρή στερεοτυπική ζωή, ενός σύγχρονου άνδρα. Το ζητούμενο για αυτούς τους δύο χαρακτήρες του έργου, αλλά και γενικότερα στην εποχή μας, είναι το πώς οι άνθρωποι θα επικοινωνήσουμε ουσιαστικά. Πώς θα βρεθούμε, θα συναντηθούμε με τη βαθιά έννοια του όρου και της λέξης. Έτσι, προέκυψε αυτή η ιστορία που μου άρεσε και ήθελα να την πούμε. Τα τελευταία χρόνια, εκτιμώ τις παραστάσεις που έχουν μια διανοητική κατασκευή, μια ιδέα, αλλά εκτιμώ περισσότερο τις παραστάσεις, με τις οποίες συνδέομαι. Ήθελα να πω μια ιστορία απλή, που όμως ίσως να μπορούν να συνδεθούν οι άνθρωποι, κάπου να μπορούν να δουν κάτι δικό τους. Ο στόχος αυτής της παράστασης, ήταν να συνδεθούν οι άνθρωποι, να πούμε την ιστορία και όχι να φτιάξουμε την τέλεια κατασκευή. Και οι τρεις ηθοποιοί, είναι νέοι και εξαιρετικοί. Είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε επαγγελματικά. Δουλέψαμε με ισότιμους όρους των δημιουργών. Είναι κάτι που το εκτιμώ, γιατί θεωρώ ότι στο θέατρο, είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που όλοι συμβάλλουμε εξίσου στο τελικό αποτέλεσμα. Δεν είναι η δικιά μου παράσταση, αλλά η παράσταση όλων μας».

 

 

 

 

Πληροφορίες παράστασης

 

«Βινύλιο» της Άννας Μιχελή 

Σκηνοθεσία: Άννα Μιχελή

Σκηνικά – Κοστούμια: Γεωργία Τσίπουρα

Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Μουσική: Μιχάλης Παρασκάκης

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

 

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Παπανδρέου, Κατερίνα Σπύρου, Πέλλα Μακροδημήτρη

 

 

 

Πού: Θέατρο του Νέου Κόσμου –Δώμα, Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Νέος Κόσμος, τηλ. 210 9212900

Πότε: από 8/12/2018 και κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.15 και Κυριακή στις 19.00. Έως 3/2/2019

Εισιτήρια: Τετάρτη έως Παρασκευή, 13 ευρώ (Κανονικό), 10 ευρώ (Μειωμένο), Σάββατο-Κυριακή, 15 ευρώ (Κανονικό), 12 ευρώ (Μειωμένο)

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά