Χριστίνα Σουγιουλτζή: «Ο Μπουλγκάκοφ απαντά στην απελπισία με χιούμορ»
18 Ιουνίου 2018
Άκης Σακελλαρίου: «Οι Pink Floyd είναι από τα συγκροτήματα που με έχουν διαμορφώσει πολύ»
25 Ιουνίου 2018

Ο Γιώργος Νούσης ερμηνεύει το ρόλο του γιου που αναζητά τον άγνωστο πατέρα του στην παράσταση «Pedro Paramo» του Χουάν Ρούλφο. (Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης).

Sharing is caring!

Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεται με την ομάδα ΟΠΕRΑ. Με την Ελεάνα Τσίχλη που έχει κάνει τη σκηνοθεσία έχει συνεργαστεί άλλες δύο φορές με την πιο πρόσφατη «Η ιστορία του Β.Μ.» (Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι), τον χειμώνα που πέρασε, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ο Γιώργος Νούσης μιλάει το ρόλο που ερμηνεύει στην παράσταση «Pedro Paramo» του Χουάν Ρούλφο που ανεβαίνει στο ξενοδοχείον Μπάγκειον .

«Το μυθιστόρημα γράφτηκε τα 1955 από τον Χουάν Ρούλφο» εξηγεί ο Γιώργος Νούσης. «Το “Πέδρο Πάραμο” και μία συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο “Ο κάμπος στις φλόγες” που είχε εκδοθεί νωρίτερα, αποτελούν όλο το συγγραφικό έργο του Ρούλφο. Παρόλο το μικρό σε έκταση συγγραφικό έργο του, καθιερώθηκε ως ένας μεγάλος συγγραφέας για την Λατινική Αμερική και θεωρείται  “γεννήτορας” για συγγραφείς όπως ο Μάρκες κι ο Φουέντες. Ο Μάρκες είχε πει για το “Πέδρο Πάραμο”, ότι “δεν είναι περισσότερες από τριακόσιες σελίδες, αλλά νομίζω πως θα έχουν την ίδια διάρκεια με τις σελίδες που έχουν διασωθεί από τον Σοφοκλή”. Το μυθιστόρημα ανήκει στο είδος του μαγικού ρεαλισμού. Ο χρόνος μέσα στο έργο διασπάται, τεμαχίζεται και επαναπροσδιορίζεται από τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας που αφηγείται. Οι δυο βασικοί πυλώνες του έργου είναι ο Χουάν που ψάχνοντας να βρει τον άγνωστο πατέρα του φτάνει σε ένα έρημο χωριό και η ιστορία του Πέδρο Πάραμο που έζησε εκεί. Και στις δυο περιπτώσεις όμως δεν πρωταγωνιστεί ο Χουάν ή ο Πέδρο Πάραμο, αλλά η ιστορία των ανθρώπων  του χωριού που βίωσαν τον αφανισμό».

 

Η ιστορία εξελίσσεται σ’ ένα χωριό – φάντασμα, στην Κομάλα, σ’ έναν τόπο που βρίσκεται “στο στόμα ακριβώς της Κόλασης”, και όπου εμπειρίες, μνήμες και γεγονότα έχουν εγκλωβιστεί στο χρόνο. (Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης).

 

«Στο έργο βρίσκει κανείς αναλογίες σε γνωστούς μύθους, θα ξεχωρίσω τη σχέση πατέρα-γιου, που θυμίζει την ιστορία του Τηλεμάχου με τον Οδυσσέα, με τη διαφορά ότι σε αυτή την ιστορία για τον γιο δεν υπάρχει στο τέλος κανένα υπόλειμμα πατέρα» συνεχίζει ο ηθοποιός. «Εδώ δεν υπάρχει αυτή η λύση της επιστροφής και αυτή η επιλογή του συγγραφέα είναι κάτι που ταιριάζει περισσότερο στη γενιά μας. Κληρονομήσαμε το υπόλειμμα ενός συστήματος που απέτυχε και τα όνειρα μέσα σε αυτό θεωρούνται πλέον αυταπάτες. Ο καθένας μπορεί να κυνηγάει τις προσωπικές του φιλοδοξίες, αλλά ως κοινωνία έχουμε αποδεχτεί την αποτυχία ύπαρξης συνοχής και οράματος, και έχουμε αφεθεί στη μοίρα. Και για να βγω και λίγο εκτός θέματος, κάπως έτσι ξαναδόθηκε χώρος στον εθνικισμό και τον φασισμό, καθώς αν κάτι πουλάνε αυτές οι “ιδέες”, είναι φτηνή κοινωνική συνοχή και οιδιποδιακά συλλογικά οράματα».

Επτά ηθοποιοί δημιουργούν επί σκηνής μια χορική αφήγηση με στόχο να αναδειχθεί το σύνολο -η κοινότητα- ως συλλογικός πρωταγωνιστής. Ο χώρος που φιλοξενεί την παράσταση,  το διατηρητέο ξενοδοχείο Μπάγκειον στην Ομόνοια αποτελεί το πλέον συνεπές περιβάλλον για να ξετυλιχθεί αυτή η ιστορία και να υποβάλλει τον θεατή στην ατμόσφαιρα του έργου. Με την οργανική συμβολή της σκηνογραφίας, της μουσικής, των φωτισμών, μεταφέρεται επί σκηνής η πολυεπίπεδη ανάπτυξη ενός επίπονου και αποκαλυπτικού ταξιδιού αυτογνωσίας.

«Η χορικότητα  στο θέατρο είναι κάτι που με αφορά. Μέσα από τη χορικότητα δίνεται έμφαση στην ιστορία ενός συνόλου κι όχι στο προσωπικό δράμα. Οι συγκρούσεις, οι μάχες, οι πόθοι των χαρακτήρων γίνονται αντιληπτές μέσα από τον αντίκτυπο που έχουν στο ευρύτερο περιβάλλον των έργων κι όχι μέσα από την εύκολη ταύτιση σε προσωπικό επίπεδο, νικητής – ηττημένος – ερωτοχτυπημένος. Θεωρώ ότι στην απελπιστικά ατομιστική εποχή που ζούμε, μία τέτοια καλλιτεχνική επιλογή κάτι προσφέρει».

 

Μαριλένα Θεοδωράκου

 

 

 

Επτά ηθοποιοί δημιουργούν επί σκηνής μια χορική αφήγηση με στόχο να αναδειχθεί το σύνολο -η κοινότητα- ως συλλογικός πρωταγωνιστής. (Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης).

 

 

Info

«Pedro Paramo» του Χουάν Ρούλφο

από την ομάδα ΟΠΕRΑ

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου

Σκηνοθεσία: Ελεάνα Τσίχλη

Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Αμπαζής

Κινησιολογία: Νατάσσα Σαραντοπούλου

Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος: Τίνα Τζόκα

Σχεδιαστής Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντριάννα Ανδρέοβιτς

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Κώστας Βασαρδάνης, Τζωρτζίνα Δαλιάνη, Νέστωρ Κοψιδάς, Φώτης Λαζάρου, Νεφέλη Μαϊστράλη, Γιώργος Νούσης, Δανάη Σαριδάκη

Στην παράσταση ακούγεται η φωνή της Νένας Μεντή.

 

Χώρος: Μπάγκειον Ξενοδοχείο, Πλατεία Ομονοίας 18, Αθήνα, τηλ. 6973 848716
Πότε: 22, 23, 24, 29, 30 Ιουνίου και 1η Ιουλίου 2018, στις 20.30.

Προβλεπόμενη διάρκεια παράστασης: 120΄

Εισιτήρια: Κανονικό: 12 ευρώ, μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων) : 8 ευρώ